Działalność promocyjna nie ma charakteru komercyjnego a wyłącznie na udostępnianiu Nadziei, jako Słowa Bożego.

N A D Z I E J A

to jest Słowo Boże dane tobie
abyś jako Apostoł Nadziei głosił,
iż zamknąłem Zakon, Ewangelię i Koran,
żeby człowiek, dzięki Nadziei,
mógł panować nad całą Ziemią
i nad całym Wszechświatem,
gdzie wasza wola was zaprowadzi.

I.ADAM

1.Stworzyłem Ziemię, a na niej lądy i morza, powietrze i glebę. Stworzyłem wszelkie rośliny i zwierzęta, napełniające wody, powierzchnie i przestrzenie.
2.Stworzyłem człowieka z prochu tego świata, aby w nim mieszkał, ale jego pycha zamieniła się w wielkość, i wyszedł z gleby, z której został uczyniony. Czy mam zabronić tego, skoro już to uczynił?
3.Wyrzekam się samego siebie, aby człowiek był dla człowieka człowiekiem.
4.Byłem dotychczas dla was najważniejszym, teraz sami bądźcie jedynymi dla siebie.
5.Taka moja wola i taka moja miłość ku wam.
6.Byliśmy jednością w Miłości z Synem, teraz pragnę samego siebie się wyrzec, abyście wzajemnie się miłowali.
7.Jaka będzie moja chwała, gdy całą miłość ku mnie skierujecie, sami do siebie żyjąc w nienawiści?
8.Gdybyście szczerze mnie miłowali, tym samym siebie byście miłowali, inna wówczas byłaby nasza miłość.
9.Baliście się jednak wybrać, gdyż miłość człowieka do człowieka jest najsilniejsza, i nie zamierzam jej łamać.
10.Daję wam nowe przykazanie, abyście wyłącznie wzajemnie się miłowali, nie oczekując ode mnie więcej nagrody. Będzie nią miłość za miłość, którą roześlecie wśród rodzaju ludzkiego.
11.Adam, w końcu mnie znienawidził, gdyż przez zazdrość Kain zabił sprawiedliwego Abla, swego brata.
12.Gdybym pozwolił Kainowi wpierw miłować brata, żyłby jeszcze sprawiedliwy Abl, tak zbrodnia przyszła na rodzaj ludzki.
13.Nie pragnę już waszej miłości, lecz abyście się wzajemnie miłowali.
14.Człowiek niech będzie dla was zawsze człowiekiem, gdyż stanowicie największą wartość.
15.Was umiłowałem i nie chcę od was nagród.
16.Skoro będziecie się wzajemnie miłować, tym samym mnie okażecie swoją miłość. W niej będziemy równi.

Zawiera szesnaście wierszy.

II.MIŁOŚĆ

1.Chcecie powiedzieć, iż nie stworzyłem Nieba? - niech i tak będzie. Czy jesteście przez to mądrzejsi?
2.Dlaczego wciąż kłamiecie i sobie zaprzeczacie, że nie ugruntowałem Ziemi? Czy uwierzycie, gdy zmienię jej bieg?
3.Wiem, i wtedy nie uwierzycie, gdyż trud przekonywania was staje się daremny. Czy wierzycie, czy też nie, jakie to ma znaczenie?
4.Skoro od wiary do poznania jest daleka droga, więc darmo nie zaprzątajcie sobie głowy. Czy wierzycie, czy nie, na jedno przecież wychodzi.
5.Jeżeli stworzyłem Niebo i Ziemię, tym samym pragnę się wami opiekować. Skoro temu nie wierzycie, więc daremna moja opieka.
6.Jestem
7.Dla was jakbym nie istniał i dlatego wolę już nie być pośród was, abyście swojego upadku mną nie obarczali.
8.Wolicie we mnie nie wierzyć - czy mogę wam tego zabronić?
9.Zaprawdę, lepszy jest ten, który umyślnie we mnie nie wierzy, aniżeli wierząc, przeczy swymi uczynkami.
10.Nie wierzcie, gdyby to wam przeszkadzało w życiu. Wierzcie, skoro mnie miłujecie.
11.Jestem
12.Po co tracimy czas, jeżeli od Mojżesza nie została roztrzygnięta żadna kwestia.
13.Uczyniłem wam światłość, abyście nie byli ślepi i mogli określać swoje miejsce.
14.Z tej światłości właściwie korzystajcie, i czy mam ją wam zabrać tylko dlatego, że we mnie nie wierzycie?
15.Skoro wam powiedziałem przez Mojżeszowe usta, iż światłość jest dobra, więc przestańcie zaprzeczać. Nawet ślepiec od urodzenia wie, że światłość jest dobra, cóż dopiero widzący.
16.Mam wzbudzić waszą wiarę gasząc Słońce?
17.Nie lękajcie się tego, Słońce będzie świecić, gdyż dobra jest dla człowieka światłość.
18.Mogę to uczynić, niczym dziecko gaszące dla zabawy świecę, ale i tak wasza wiara byłaby powierzchowna.
19.Nienawidzę wiary z lęku.
20.Wolę patrzeć na waszą niewiarę sprzeczając się z wami, aniżeli słyszeć jęki i płacz na trwogę.
21.Obrzydziłem sobie wasze lamenty z nieszczęść, jakbym był ich rzeczywistym sprawcą.
22.Nie wyrządziłem wam zła , ani dobra, odkąd dokonaliście wielkiej zbrodni, zabijając Jezusa syna Marii.
23.Miałem przecież dostateczne powody do karania, i nie za takie przewinienia doświadczałem Izrael. Pragnę jednak was bacznie obserwować i upewnić się, czy istotnie mnie potrzebujecie.
24.Posyłam tego człowieka, aby z myślą o waszym spokoju mówił to świadectwo.
25.Próżny byłby mój wysiłek, gdybym wciąż was prowadził.
26.Stąpajcie wreszcie sami mając wyłącznie do siebie żal, iż taką wybraliście drogę.
27.Przecież lepiej być widzem, aniżeli obserwatorem.
28.Skoro przez tyle prac, i czynów, i starań, i nawet po stracie tylu moich sług, i po okrutnym męczeństwie Jezusa syna Marii, sami pragniecie się rządzić, ustanawiając swoje prawa, więc do niczego nie będę was przymuszać.
29.Macie wolną wolę.

Zawiera dwadzieścia dziewięć wierszy.

III.TĘCZA

1.Jeżeli zniszczycie oceany i morza, nie będzie deszczu i nie będzie tęczy. Wolny wówczas będę od przysięgi danej Noemu.
2.Nigdy nie niszczyłem Ziemi, odkąd czeluście zakryły wody potopu. Słowa swego dotrzymałem i nadal pragnę je dotrzymać.
3.Możecie budować swoje budowle, nawet wyższe od Wieży Babel, ale strzeżcie się, abyście mieli zniszczyć tęczę, gdyż wówczas nastanie mój dzień, będąc wolny od złożonej przysięgi.
4.Zawsze jej dotrzymuję, gdyż człowieka od początku umiłowałem, ale nie każcie was przeklinać za grzechy i występki, których się dopuszczacie.
5.Skoro spojrzycie na tęczę ufajcie, iż nic wam nie grozi, więc żyjcie w spokoju chyba, gdy zniszczycie samych siebie.
6.Wówczas wam nie pomogę.
7.Dlaczego słuchacie tych, którzy pragną, abym was zniszczył?
8.Nie na to przysięgam, abym miał swoje słowa łamać.
9.Raz dane przeze mnie słowo nie wraca próżne, ani nie błądzi.
10.Choćbyście mieli trwać jeszcze tysiące lat, mało byłoby waszego czasu. Na to was przecież stworzyłem, abyście wciąż żyli.
11.Nie posłałem tych, którzy myślą, że zamierzam was zniszczyć.
12.Chcecie zła, więc macie zło, pragniecie nędzy, więc ona was nachodzi, rodzicie śmierć, czyż nie ulegacie jej.
13.Zabijacie, więc dlaczego mam wam wskrzeszać umarłych? Miejcie.
14.Jest tęcza, jest życie, gdyż moje słowa znaczą wasze życie.
15.Jaki byłby sens, bym wpierw budował a następnie niszczył?
16.Gdybym cokolwiek źle zrobił, czyż nie mielibyście prawa mnie oskarżać, iż was nie miłuję?
17.Skoro spojrzycie na tęczę, stanowi to znak mojej najprawdziwszej miłości, gdyż pozwalam wam istnieć, pomimo waszych uczynków, które dawno skazały was na zagładę.
18.Jeżeli chcecie żyć, również tego pragnę, więc nie krzyczcie, iż usiłuję was zniszczyć, gdyż jestem waszą tęczą, w której winna się składać wszelka ufność pokoleń.
19.Jestem
20.Wierzcie we mnie , ale tak, abyście Niebu nie urągali, gdyż nie kocham się w mordzie, ale w życiu.
21.Nie wierząc we mnie, nie urągajcie tym bardziej, iżbym nie musiał was przekonywać o swoim prawdziwym istnieniu.
22.Pragniecie, abym zniszczył cokolwiek, lub miasto, które najbardziej bluźni, niczym Sodomę? Czy dało to coś ludziom niszcząc te obrzydliwości, skoro teraz jest znacznie więcej zła, aniżeli w tym mieście.
23.Nie zamierzam niczego niszczyć, aby was karać, czy dawać innym przykład, gdyż życie nie po to stworzyłem, abym miał je unicestwiać.
24.Tylko wówczas, gdy złamiecie przymierze tęczy, wolny będę od przysięgi, i wtedy wam się ukażę.
25.Biada wszelkim żyjącym, biada umarłym, gdyż nie znajdziecie we mnie zmiłowania.
26.Żyjąc jednak w spokoju nie wyliczajcie dni, gdy przestanie ukazywać się tęcza, ani tym bardziej jej nie niszczcie, aby zerwać przymierze myśląc o czekającym wyzwoleniu.
27.Zarówno tych, co niszczą Ziemię, jak i tych, którzy ufają w zniszczenie spotka jednakowy los.
28.Karzcie tych, którzy przybliżają swoim postępowaniem dzień zerwania przymierza.
29.Dlaczego mam wam dostarczać powietrza, skoro sami się jego pozbywacie? Co zniszczycie będzie zniszczone i nie liczcie na cud, jego nie będzie.
30.Tęcza jest cudem, jest moją obietnicą życia.
31.Rozsądnie żyjcie, abyście wciąż żyli.
32.Jeżeli nie zostawicie miejsca czystego po sobie to gdzie zamieszkają wasze dzieci i umarli?
33.O umarłych się nie troszczcie , gdyż już swoje przeżyli i są zapisani w moich księgach i waszej historii. Myślcie lepiej o swoich dzieciach.
34.Czy dlatego nie mam mieć swoich dzieci, że was ogarnia szaleństwo niszczenia?
35.Zostawcie więc po sobie tęczę, abyście nie musieli po śmierci sprzątać, gdyż będę waszym Sędzią na wasze nieszczęście.
36.Napełniajcie Ziemię pokojem, niechaj wciąż jaśnieje tęcza a otworzą się przed wami wciąż nowe życia.
37.Pragnąc zamieszkać na nowych planetach lub innych obcych i nieznanych miejscach, w pierwszej kolejności uczyńcie znak mojego przymierza - naturalną tęczę, lecz nie za pomocą sztuczek, czy innych zwodniczych znaków.
Niechaj będzie tęczą powietrza i wody, Słońca lub innego waszego światła, a wtedy wspomnę na moje przymierze dane Noemu dla całego rodzaju ludzkiego.
38.Przechadzając się po nowych dla was obszarach, które zamierzacie zamieszkać, nie dostrzegę tęczy baczcie, abyście nie zostali zniszczeni.
39.Skoro jednak dostrzegę tęczę przekonując się naocznie, iż mnie nie zwodzicie w jej naturalności, wówczas możecie spokojnie zamieszkać w nowej przestrzeni. Nakażę Mocom, aby były wam przyjazne i nie wzbraniały się wam rozwijać.
40.Tęcza stanowi dla was znak życia, gdziekolwiek stanie wasza stopa, nawet w najodleglejszych obszarach Wszechświata, gdzie nie ma już Nieba, ani gdzie nie dochodzę.
41.Czyniąc tęczę, będziecie wciąż żyć, aż w końcu posiądziecie nieśmiertelność, tym samym przestanę być wam zupełnie potrzebnym.
42.Wtedy ukażę się wam w majestacie Mocy i Chwały, abyśmy byli równi.
43.Tym wypełnicie Nadzieję.
44.Jestem

Zawiera czterdzieści cztery wiersze.

IV.MĘŻCZYZNA

1.Dlaczego myślicie, iż jestem mężczyzną?
2.Przecież mogę być również kobietą, względnie nijaką osobowością, więc nie określajcie mnie cechami męskimi, skoro właściwie nic nie wiecie.
3.Jestem
4.Dlatego nie jestem żadną płcią, gdyż tego faktu nie zawieram w sobie.
5.Stwarzam i czynię, rozkazuję i wykonuję, rodzę i posiadam, wszystko przeze mnie powstało i dlatego nie ma właściwego określenia, ani podobieństwa do mnie.
6.Jestem
7.To winno was najbardziej do mnie przekonać.
8.Czyżbyście myśleli, iż jesteście pępkiem świata?
9.Tak samno myśleli Aniołowie, gdy córki ludzkie były miłe i warte, aby opuścić nieskończone przestrzenie.
10.Zamiast radości i uciechy, zaznali cierpienie i nędzę, ginąc w wodach potopu.
11.Kto odejdzie ode mnie, nie ma powrotu, dlatego w swoich wyrokach bądźcie rozsądni. Trudna jest droga do mnie, łatwy upadek.
12.Dlaczego mam nosić brodę, skoro nie mam ludzkiej twarzy. Może mam nosić głowę barana, czy byka, czy szakala, czy innego stworzenia, powiadając przy tym: - oto on!
13.Jestem
14.W tym imieniu w pełni się zawieram i nie przekonujcie mnie, iż mam brodę i głowę ludzką.
15.Podobnie nie mam dłoni, ani stóp, nie jadam waszych ofiar, więc nic nie składajcie na ołtarzach.
16.Gdybym był mężczyzną, nie mielibyście więcej czasu do trwania, gdyż w tych wartościach nie jesteście wiele warci.
17.Mordując się wzajemnie mnie zbrodniami obarczacie, czyż to nie obłuda?
18.Na wasze uczynki patrzę i widzę, jak miotacie się w swojej złości, jednak daremny wasz krzyk i błaganie, gdyż nic nie chcę słyszeć, choć dobrze wiem, co robicie.
19.Każecie wznosić moje podobizny, nie mając żadnej.
20.Przestańcie marnować kamień i drewno, gdyż się nie starzeję, jak wszelkie materiały, z których wyrabiacie te obrzydliwości.
21.Stworzyłem Adama, aby był mężczyzną dla prowadzenia świata na drogę wielkiego myślenia, aby był równym i mógł wespół ze mną panować.
22.Okazał jednak słabość i stąd nie możemy więcej zasiadać na jednym tronie.
23.Powołałem Abrahama, męża sprawiedliwego oraz jego synów Izmaela, Izaaka i Jakuba, aby ścieżkę sprawiedliwości prowadzili uczciwie. Wykonali powierzone zadanie otrzymując wieczystą nagrodę.
24.Jednak ich droga została skażona, i nawet bytność twarzą w twarz z Mojżeszem, który jako jedyny mógł mnie pojąć, nic nowego nie wniosła, prócz mego gniewu.
25.Ale jestem cierpliwy i miłosierny.
26.Jestem
27.Przez czterdzieści lat nosiłem na rękach ten krnąbrny lud, który nie był godny losu niewolnika, gdyż wywodził się z niewolników faraonowych.
28.Ich udziałem będzie wciąż niewola i niech się nie szczycą chwilami wolności.
Nadejdzie i dla nich czas niewoli i poniżenia, gdyż zgotują im ponownie rzeź, jakiej jeszcze nie doświadczyli, gdyż moje przekleństwo wciąż wisi nad nimi, aż do ostatniego syna Jakuba.
29.Kierowałem moje poselstwa do mężów, ale oni nie okazywali się sprawiedliwi, niech się strzegą, aby nie zostali pominięci w odpowiedniej chwili.
30.Przyłapując ich na deptaniu Nadziei, przypomnę im cieleśnie wszystkie przekleństwa Zakonu.
31.Jestem
32.Rodząc się mężczyzną wiedz, iż minimalnie wnosisz i nic nie zostawiasz, będąc podobnym do kundla, który wiele próbuje, ale rzadko coś czystego spłodzi.
33.Przeto tym bardziej teraz wasze dni są już zważone i wyznaczono im odpowiednią drogę.
34.Co zrobicie ze swoją moralnością, gdy okażecie się zbędni?
35.Czyż nie przyjdzie taki czas, gdy dla was zbędny będzie pokarm?
36.Wasze mięśnie okażą się słabsze od stali a myślenie od kodu.
37.Uważajcie na swoją pychę i nie myślcie, iż wokół waszego przyrodzenia obraca się cały świat.
38.Jeden mężczyzna wystarczy dla tysiąca kobiet, czyż pozostali nie okażą się zbędni?
39.Zwalniam wszelki przywilej kapłański dla mężczyzn, gdyż ich wyłączność była dla mnie cierpieniem.
40.Czy mężczyzna, czy kobieta, są równymi istotami wobec mnie i nie robię między nimi żadnej różnicy.
41.Jestem
42.Gdybyście powiedzieli, iż mężczyźni mają wyłączny przywilej kapłański, zwrócę oczy w stronę kobiet na przekór waszej pysze.
43.Uważacie się za czystych, ale wasz smród dochodził mnie już dawno, jednak przez wzgląd na ustanowione prawa, które przez Proroków i Apostołów oznajmiłem, byłem gotów wciąż czekać.
44.Mam już tego dosyć!
45.Daję wam nowe prawo na wieczny czas - skreślam raz na zawsze wszelkie prawa i przywileje kapłańskie wszelkich wiar. Niechaj nie istnieje dla mnie pojęcie kapłan.
46.Jestem
47.Czy mężczyzna, czy kobieta, czy dziecko, są na równo czyści, o ile ich duchowość i cielesność jest czysta.
48.Niech wasze ciało będzie wciąż czyste, gdyż zalatujecie brudem.
49.Niech odzież będzie czysta, gdyż kocham się w bieli.
50.Niech wasze serca będą otwarte, wówczas dłużej żyć będziecie.

Zawiera pięćdziesiąt wierszy.

V.KOLANA

1.Przykazałem, aby wszelkie kolana na Niebie i Ziemi zginały się przede mną. Czy odebrałem większą chwałę?
2.Nakazuję wam, aby wasze kolana były wciąż wyprostowane.
3.Skoro mnie nie widzicie, więc nie ma potrzeby, abyście wciąż się mnie bali. 4.Jestem
5.Aniołowie mnie widzą i oddają uwielbienie.
6.Od was nie mam potrzeby tego wymagać, gdyż i tak nie usłuchacie.
7.Podnieście wasze głowy wysoko, gdyż wówczas mnie dojrzycie.
8.Na co patrzycie w ziemię, tam jest mieszkanie umarłych. Pragnę was żywych i stąd patrzcie w górę.
9.Więc dlaczego wy - żywi - macie tego nie czynić?
10.Pragnę, aby wasze kolana nie były stwardniałe, gdyż mam w nienawiści długie modły.
11.Ich nie wysłuchuję.
12.Kierując ku mnie słowa, stój wyprostowany, z wysoko uniesioną głową.
13.Brzydzę się modlitewnymi żebrakami.
14.Przestańcie być niewolnikami i nie bójcie się mnie.
15.Czy wyrządziłem komukolwiek krzywdę, skoro patrzył wysoko w moje oblicze.
16.Nie nakładajcie na moich wiernych obowiązku patrzenia w dół i udawania pokory.
17.Winni mnie widzieć, i stanowi to mój szczególny przywilej łaski.
18.Skoro jeszcze nie widzą to znak, że muszą poczekać stosownej chwili.
19.Co widzicie patrząc w dół? Tylko proch i ziemię.
20.Co widzicie patrząc w górę? Moją obecność.
21.Jestem
22.Wysoko mnie szukajcie, gdy tego pragniecie.
23.Dobrą rzeczą jest mnie szukać i tych szczególnie wynagradzam.
24.Kto jednak nie zwraca się ku mnie, tego nie karzę, nie czynię takiemu nic.
25.Biada temu, kto zmusza innego do modlitwy - daremny jego trud.
26.Posiadacie własne modlitewniki zapominając o swym sercu.
27.Mówcie zawsze do mnie, gdziekolwiek jesteście.
28.Jestem
29.Gdy serce poczuje potrzebę rozmowy ze mną, znajdę zawsze czas dla każdego.
30.Będę was słuchał nie ustami, ale sercem.
31.Jest obojętne, czy mówisz głośno, czy w myślach się do mnie zwracasz.
32.Mówiąc jednak głośno bacz, aby wróg podstępnie nie usłyszał i nie skierował twoich słów przeciw tobie.
33.Czyż nie wspaniale iść - mówiąc do mnie?
34.Tłoczycie się w zamkniętych budowlach i przez to nie mogę was słyszeć i badać.
35.Przeto lepiej dla was będzie, gdy rozejdziecie się każdy ze swoimi troskami i radościami.
36.Ciesz się z radości i nie zapominaj o mnie.
37.Bądź ostrożny ze mną w dyspucie, abym nie musiał ci dać odpowiedź na twoją zgubę.
38.Słuchając waszej radości, zażywam wielkiej szczęśliwości.

Zawiera trzydzieści osiem wierszy.

VI.UMARLI

1.Czy jestem grabarzem, abym miał wykopywać umarłych? Niechaj śpią w spokoju, jest im dobrze.
2.Nie umarli pragną powstać, ale żywi boją się z nimi zrównać.
3.Wstąpiłem do umarłych, aby zobaczyć, jak się miewają. Obstąpili mnie wokoło wołając: - Zwróć nam zapłatę za to, że ci tak wiernie służyliśmy.
4.Odpowiedziałem: - Nie znam was i nie rozumiem, czego ode mnie chcecie? 5.Powiadam wam - nie służyliście Słowu, ale sobie i swoim kłamstwom. Niechaj oni wypłacą wam nagrodę za waszą służbę.
6.Wpadli wtenczas w wielki krzyk: - Przecież oni również umarli!
7.Powiadam wam - nie służcie tym, którzy muszą również umrzeć, gdyż jaką mogą wam dać zapłatę, skoro śmierć ich także zabiera?
8.Nie mam z nimi rachunków i nie jestem im nic winien.
9.Gdybym był winien życie, dawno otrzymaliby, a tak wciąż leżą w grobach.
10.Skoro im służyliście, więc niechaj się z wami rozliczą.
11.Każda praca i każda służba musi mieć swój kosztorys. Nim nie będę.
12.Czyż nie mówiono wam: - "Niech umarli grzebią umarłych!"
13.Dlaczego mam cokolwiek zwracać, skoro nic nie jestem winien.
14.Nie byliście ani głusi, ani ślepi, wiele do was mówiłem i teraz również przemawiam.
15.Wolicie jednak tuczyć się obcą pracą i powiększać swoje skarby. Dlaczego ma w końcu za to płacić?
16.Kto mnie służy, nie musi brać za to zapłaty od ludzi. Osobiście z nim wyrównam rachunek.
17.Kto wziął zapłatę, ten już odebrał swój zarobek - niechaj do mnie nie przychodzi.
18.Czyż nie powiedziano: - "Darmo wzięliście, darmo dawajcie!" Dlaczego więc pragniecie ponownie zapłaty? Już ją przecież wzięliście.
19.Leżcie więc w marmurowych grobowcach i czekajcie, aż ci, którzy wam płacili sami od was odbiorą należność.
20.Skoro nie odbiorą, więc leżcie i nie nachodźcie mnie więcej. Nie mam z wami swego udziału.
21.Jestem

Zawiera dwadzieścia jeden wierszy.

VII.WŁADZA

1.Wszelka władza pochodzi od ludzi i dla nich jest sprawowana.
2.Ustanawiacie prawa i musicie je wypełniać, aby wasze dni były pełne.
3.Prawa, które ustanawiacie nie są moimi prawami.
4.Kto chce żyć waszymi prawami, niechaj żyje i dobrze czyni, gdy je przestrzega, gdyż na to zostały ustanowione. Nie wypełniając ich ściągniecie na siebie karę od władzy, którą sami winniście ustanawiać.
5.Patrz, gdy wyciągasz rękę na ustanowioną władzę, aby swój miecz nie skierowała przeciw tobie. Nie wysłucham twoich skarg.
6.Gdyby władza była przeciw wam, możecie ją zmienić i sami stać się władzą, ale pamiętajcie, iż ona pierwsza miecz wyciąga.
7.Stworzyłem Adama i rodzącą Ewę, aby mieszkali na Ziemi, mając swoją władzę.
8.Nosiłem Izrael na swoim łonie, ale mimo to zdeprawowali się i odrzucili moje prawa.
9.Chcieli krwi i uczt, ich gardła były wciąż nienasycone, a przyrodzenie wiecznie gorzało, dlatego posłałem Dobrego, aby wzbudził w Mahomecie duch proroczy, zaznając tego wszystkiego, czego Izrael pragnął.
10.Na przysięgę daną Abrahamowi, Izaakowi i Jakubowi, dałem im darmo Kanaan, aby w nim żyli bezpiecznie i syci swoich dni.
11.Izrael jednak mnie znienawidził i musiałem z nim postąpić, niczym z niegodziwym sługą.
12.Zostali odrzuceni z mego oblicza i sprzedani narodom w niewolę, aby każdy mógł ich hańbić i sprzedawać. Taki jest los każdego, kto nie wypełnia moich praw.
13.Kto wypełnia wasze prawa otrzymuje tytuły i honory. Dobrze więc postępuje, gdy to czyni.
14.Jakie mogę wam dać prawa, abyście byli szczęśliwi?
15.Tyle dałem praw waszym ojcom, iż zamiast wolności stały się utrapieniem i ciężarem dla nich.
16.Wolę więc was takimi, którzy wypełniają swoje prawa, aniżeli z konieczności lub z lęku przestrzegają moich praw.
17.Jestem
18.Poczekam, gdyż jestem cierpliwy, aż wasze prawa będą wam również zawadą. Wówczas może sami zwrócicie się do moich praw.
19.Posyłałem moją Moc na nielicznych, aby niszczyli trony i panowania, gdy pycha władzy była zbyt wielka.
20.Byli wśród was tacy, którzy na moją Moc urągali i zapragnęli, abym im pokłon oddawał.
21.Myśleli w swoich kategoriach ludzkich i nie wahali się w oczy Mocy urągać.
22.Posyłałem na nich nie Anioła Śmierci, ani nie klęski, ale wyłącznie ludzi, którzy ich niszczyli, zabierając im władzę, aby sami na niej zasiadać.
23.Jakże byli mali, gdy schodzili do grobu, w którym nie ma żadnej władzy.
24.Sprawując władzę patrz, abyś nikogo nie uciskał i nie gnębił. Jestem tym, który lubi mieszać szyki wszelkiej niesprawiedliwej władzy.
25.Władza, która powołuje się na mnie na zgubę swoich poddanych zasługuje na potępienie, i je otrzymuje.
26.Bądźcie dla ludzi, nie dla mnie.
27.Sprawuję wszelką władzę na Niebie.
28.Dana jest wam wszelka władza na Ziemi i sprawujcie ją godnie.
29.Gdy posiądziecie również inne obszary poza Ziemią, ustanawiajcie taką władzę, którą zaakceptujecie. Nie będę miał nic przeciw temu.

Zawiera dwadzieścia dziewięć wierszy.

VIII.CHOROBA

1.Nie sprawiłem, że staliście się słabi i chorzy. Dlaczego chcecie ode mnie wybawienia?
2.Wierzycie, iż potrafię uzdrawiać. Co mam odpowiedzieć?
3.Gdyby ode mnie przyszła choroba, dałbym wam wpierw odpowiednie leki, aniżeli sami do nich doszliście, grzebiąc po drodze tylu umarłych.
4.Sprawiłem, iż Adam żył na tym świecie prawie jedno tysiąclecie. Dłużej nawet żył syn mego wiernego sługi, który nie skłamał. Za jego miłość żył najdłużej.
5.Zrodziłem was do życia, nie na śmierć.
6.Szukajcie w sobie ratunku i zaufajcie swoim lekarstwom.
7.Pozostał wam tylko mały krok a sami będziecie się leczyć i wówczas przestanę być wam potrzebny do wiary.
8.Przestańcie składać modły o wyzdrowienie.
9.Skoro nie ma dla ciebie lekarstw, lepiej w spokoju czekaj, aż pozbawiony zostaniesz życia., gdyż nie uzdrawiam.
10.Mógłbym was uzdrawiać, ale i tak nikt by we mnie nie wierzył.
11.Jakuba przez czterdzieści lat karmiłem na pustyni i nikt nie zachorował, ani nie czuł niemocy, jednak mieli mnie za nic.
12.Czy myślicie, że wam uwierzę, skoro tylu ludziom, jak swoim synom uwierzyłem.
13.Każda wasza niemoc pochodzi od wody, gleby, powietrza i braku słońca, od niczego więcej. Szanujcie te pierwiastki, dłużej żyć będziecie.
14.Dziwicie się, iż jesteście chorzy, skoro nie macie powietrza, wody, gleby i słońca? Czy mam również to wszystko oczyszczać? - nonsens.
15.Starajcie się wyjść z błędnego pojęcia, że każda choroba prowadzi do śmierci, ponieważ stworzyłem was do życia.
16.W was jest więcej życia, aniżeli śmierci, więc żyjcie.
17.Wyjdźcie poza wasz ciasny krąg pojęć i wówczas zrozumiecie, iż zdrowie wasze to nic trudnego.
18.Zakazałem wam patrzenia na ręce, w oczy, posługiwania się różnymi tajemnicami, boście nie myśleli o sobie, ale chcieliście płodzić nierząd.
19.Daję wam nowe prawo po wieczny czas - każde wasze działanie dla ratowania życia uznaję za słuszne.
20.Musicie jednak skończyć ze wszystkimi zabobonami i strachem.
21.Patrz na rękę i co widzisz? Jeżeli dostrzegasz chorobę i śmierć, winnieneś także dostrzec lekarstwo, gdyż każda niemoc ma swój lek, więc szukaj uważnie.
22.Na rękach waszych zapisana jest wasza praca, w waszym oku całe wnętrze. Zarówno ręce, jak i oczy i inne części czekają na wasze odkrycia tajemnic.
23.Wśród was są tacy, którzy moich słów będą się zapierać, nawet rzucając kalumnie. Wiem o tym, gdyż nigdy ich nie brakowało.
24.Chodziliście do waszych miejsc świętych myśląc, że będę sprawiał cuda.
25.Posłałem przecież Jezusa syna Marii, aby was uzdrawiał, ale woleliście zabić, aniżeli być zdrowi.
26.Gdybyście pozwolili jemu żyć dłużej, z całą pewnością nie byłoby wśród was kalek. Sami więc wybieracie chorobę i śmierć.
27.Posłałem Ducha, aby wam wskazywał sposoby leczenia, czy tego także nie widzicie?
28.Wiem, iż chcecie, abym bezpośrednio was uzdrawiał i nawet tego stanowczo żądacie.
29.Powiadam wam - jestem wysoko i was jest wielu, więc każdy niechaj patrzy ze swej płaszczyzny.
30.Posyłam wam Ducha, który ratuje w milionach, jednocześnie pragniecie ode mnie pojedynczych cudów. Daremne wasze żądania.
31.Omijam z dala wasze cudowne miejsca i szydzę z nich, widząc w nich kalekich.
32.Pozwoliłem, aby Zły nawiedził chorobą Joba, choć było to dla niego wielkim nieszczęściem. Tak długo był męczony, aż odkrył lekarstwo na swoje dolegliwości. W tym zwyciężył Złego.
33.Inaczej myślisz, gdy bolą cię zęby, a inaczej wychodząc ze źródlanej wody.
34.Czy koniecznie musiałem uzdrowić trędowatego, czy raczej mój Duch podpowiedział Elizeuszowi, w której wodzie należy się obmyć? A może sam Elizeusz dostatecznie o tej wodzie wiele wiedział. Czyż to nie wszystko jedno, wszak był moim Prorokiem.
35.Gdybyście dokładnie znali Słowo, wiele chorób nie miałoby do was przystępu. Jakże jesteście jeszcze zaślepieni.
36.Dziecko nie może liczyć na swych rodziców, jeżeli ich nie kocha.
37.Wy mnie nienawidzicie za moją miłość ku wam, więc dlaczego mam was wciąż kochać?
38.Jednak będę was wciąż miłował, gdyż dziećmi moimi jesteście.
39.Przyrzekam na siebie samego, jeśli moich słów będziecie słuchać, wypełniając z ufnością Nadzieję sprawię, iż każda niemoc będzie w waszej mocy, i przemierzając nowe ścieżki, których jeszcze nie znacie, nie zaznacie chorób i nieszczęść słabości ciała.
40.Przed wodami potopu Duch był bliżej was i mogłem bardziej was ochraniać, abyście żyli długie lata.
41.Teraz jest ustanowiona między nami przegroda, którą sam ustanowiłem. Przejdźcie ją a będą wasze dni przedłużone.
42.Tylko w tym jest wasz ratunek. Innego nie będzie.

Zawiera czterdzieści dwa wiersze.

IX.KOŚCIOŁY

1.Nie mieszkam w budowlach postawionych przez ludzi. Na co więc stawiacie budowle religijne?
2.Mój świat jest bardzo wysoko i daremny wasz trud.
3.Robicie to dla swej chwały, ale we mnie nie macie upodobania.
4.Gdzie są świątynie wszystkich minionych bogów i herosów, które wznoszono z tak wielkim trudem? Został po nich tylko gruz, po bogach tylko mit.
5.Jestem
6.Daremnie się sprzeczacie o mój wizerunek.
7.Przykazałem wam stanowczo, aby żadna podobizna, ani żaden bałwan nie był nigdy mnie poświęcony.
8.Wasze świątynie i wasze domy modlitw, pełne są wszelkich rzeźb i obrazów.
9.Cóż z tego, iż zanosicie wasze modły i śpiewacie pieśni. Czy nadal jesteście zaślepieni i nie potraficie ostro widzieć?
10.Badacie Słowo i dobrze czynicie, i czyż wam nie oznajmiłem, jak wielką mam nienawiść do wszystkiego., co jest ludzkim obrazem i bałwanem, którym cześć oddajecie.
11.Po cóż wam taka wiara i po cóż wam taka nadzieja, skoro mnie tam nie ma.
12.Nie mogę być tam, gdzie modlą się do obrazu, czy bałwana, czy jakiegokolwiek wizerunku, czy nawet symbolu. Wy przecież o tym dobrze wiecie i dlatego bałwany, obrazy i krzyże was oskarżają.
13.Jak możecie wierzyć we mnie mając przed sobą te obrzydliwości?
14.Powściągam swój gniew, gdyż i tak byłby daremny.
15.Skoro modlicie się o żywot do rzeczy martwych, więc niechaj one was ożywiają. Taka moja ironia z was.
16.Dlaczego mam was wskrzeszać, skoro nie do mnie kierujecie sens swoich modłów. Gdybyście do mnie je kierowali, byłbym was zawsze wysłuchał.
17.Zamknęliście się w wielkich budowlach z cegły, kamienia i betonu myśląc, że również w nich przebywam.
18.Sadzicie, iż mój Duch jest wszędzie, szczególnie przy ołtarzach waszych, pełnych obrazów i potwornych ludzkich bałwanów.
19.Lubicie być zwodzeni i oszukiwani, ale przecież to nawet nie Zły spuścił na was tę rządzę bałwochwalstwa; wy sami macie w tym upodobanie.
20.Czemu zbytnio troszczycie się o tych, którzy czynią wam te obrzydliwości? Nie bójcie się, i tak byliby jadali swój chleb.
21.Czy troszczą się równie gorliwie o wasze przyszłe życie? Z pewnością nie i dlatego żałosny wasz los.
22.Nie bójcie się, nie będę was karał ogniem i siarką, nie pragnę być mściwy.
23.Jestem
24.Mając nadzieję w bałwanie, dochowaj ją do końca. W ten sposób każda ze stron zazna swoje szczęście.
25.Skoro wolicie wciąż leżeć w grobach, nie mogę wam tego zabronić, wasza to sprawa. W ten sposób wszelki spór zostaje roztrzygnięty.
26.Więc już więcej nie stawiajcie budowli, gdyż i tak nie przybędę do nich, aby w nich was wysłuchiwać.
27.Zamieńcie raczej wasze świątynie, które stawiacie, w których tyle daremnych odprawiacie modłów, zamieńcie je wszystkie na szpitale, szkoły, gdyż kocham się w ludziach zdrowych i mądrych. W ten sposób okażecie przynajmniej cząstkę rozumu.
28.Gdybym miłował się w budowlach, czyżbym nie ocalił Świątyni w Jerozolimie?
29.Abraham nie miał świątyni, choć modlił się do mnie i był wysłuchiwany.
30.Po co każecie przemierzać waszym wiernym wiele krain i pokonywać trudy i niebezpieczeństwa, aby dotknąć się kamienia. Skoro każecie dotknąć się jego, na którym Abraham składał w ofierze Izaaka, powiem wam, iż o jego materialnym istnieniu wiem tylko osobiście, gdyż umiłowałem wiarę Abrahama i jego ofiarę Izaaka.
31.Mógłbym wyjawić, gdzie on się znajduje, ale czyżbyście nie odżyli we fałszu, jak to teraz czynicie.
32.Powiadam wam - to nie jest ten kamień, na którym Abraham ofiarował Izaaka.
33.Gdybym miłował się w ofiarowanych kamieniach, czyżbym naprawdę nie uczynił wiele takich kamieni. A przecież to Izaak, nie Izmael, był ofiarowany, nie na jednym kamieniu, ale na wzgórzu. Więc czemu dodajecie zła?
34.Czcicie swoją świętość myśląc, że mnie czcicie, ale oddajecie hołd swojej próżności i wielkości, pojmowanej fałszywie.
35.Lud, któremu każecie wznosić na swoją wielkość wszelkie budowle, w których miałbym was wysłuchiwać, jest przez was zniewolony.
36.Szczęśliwi, którzy zerwali te kamienne kajdany obłudy i nikczemności, garstki oszustów i pasożytów.
37.Niechaj znikną z waszych krain wszelkie budowle świątynne, gdyż nie mam w nich upodobania.
38.Patrzcie wysoko, tam naprawdę mieszkam.
39.Jestem

Zawiera trzydzieści dziewięć wierszy.

X.SĄD

1.Czy myślicie, iż ujdziecie mojej karze? Bardzo się mylicie.
2.Wiele czekałem, aż wymierzę sprawiedliwość rodzajowi ludzkiemu za jego przewiny.
3.Czekam i zwlekam, i czekam i zwlekam.
4.Jestem
5.Mógłbym już rozpocząć Sąd nad żywymi i umarłymi, ale czy byłoby to naprawdę sprawiedliwe?
6.Walczyłem z Abrahamem o Sodomę i wygrałem, choć tak bliska była moja przegrana.
7.Dawno pragnąłem wydać na was wyrok i upokorzyć was, ale zostałem wybłagany, abym jeszcze tego nie czynił.
8.Nie sądźcie, iż prośby te zmieniły moją wolę i złość ku wam - nawet bardziej się zaogniła.
9.Daleki jestem od nagłego gniewu. Mam czas.
10.Stworzyłem Adama, abym miał swego przyjaciela i w jego nasieniu był mój udział. Odstąpił ode mnie i tym mnie znieważył.
11.Mógłbym zgładzić Adama z oblicza Ziemi, ale Zły wymógł na mnie obietnicę waszego życia. Stąd staliście się uczestnikami Złego, nie mojego.
12.Gdy wyrzucałem Adama i rodzącą Ewę z Edenu, zniszczyłem ogniem i wodą mój ogród lecz pragnęli ponownie powrócić ale ukazałem im pustą przestrzeń. Taki jest koniec wszelkiej niegodziwości.
13.Rzekłem Adamowi: - Miałeś doskonałe warunki, teraz ustanawiam cię samemu sobie, na świadectwo wszystkim bytom i Aniołom.
14.Ziemia jest dla was i zło będzie waszym udziałem.
15.Adam nie mógł się z moim wyrokiem pogodzić i wołał za mną, aż ziemia się zatrzęsła od jego krzyku.
16.W końcu ulitowałem się nad nim posyłając Dobrego, aby nauczył Adama i rodzącą Ewę koniecznych umiejętności we wrogim sobie świecie.
17.Stali się częścią roślin i zwierząt, natomiast Ewa była rodzicielką, na podobieństwo wszelkiego rodzenia.
18.Los ich upodobnił się do bytu zwierząt i tacy już pozostaniecie.
19.Jeżeli szukacie podobieństw synów i córek Adamowych wśród zwierząt to macie rację, tak uczyniłem.
20.Gdyby Adam był nadal przy mnie, z pewnością inny byłby wasz los.
21.Los Adama stał się jednak wspólny do losu wszelkich zwierząt.
22.Dlaczego więc myślicie, iż wasz przyszły los będzie czymś lepszym. Czy mogę wyciągnąć z wnętrzności rekina człowieka przez niego pożartego.
23.Skoro umarłeś i ciało stoczyły robaki lub zniszczył ogień, lub zamieniłeś się w proch, więc nie oczekuj ode mnie ponownie bytu.
24.Los ludzi i zwierząt jest jednaki.
25.Ulitowałem się nad sprawiedliwym Ablem, który całym mnie szukał i niepodobna było, abym miał jego nie widzieć.
26.Każde ciało, które mnie szuka i wyznaje mogę zamienić w nowy byt.
27.Abl wstąpił do mnie i będzie was sądził, gdyż przez jego usta nie przeszło kłamstwo.
28.Posłałem ptaka, aby nauczył Kaina grzebać umarłych, gdyż obrzydliwością jest wszelkie ciało leżące na gołej ziemi.
29.Kain również żałował swego czynu i więcej nie mógł widzieć swoich rodziców.
30.Wysłuchałem prośby Abla i zamieniłem Kaina w sługę Złego, abym miał prawo was doświadczać.
31.Gdy zamierzaliście wystąpić przeciw mnie, mieliście sprzymierzeńca w Kainie i do niego posyłaliście swe zawołania, dlatego sądzeni będziecie przez sprawiedliwego Abla.
32.Synowie i córki Adama były piękne. Na ich widok zbuntował się Zły i pociągnął za sobą część Dobrych pragnąc opuścić Niebo.
33.Nie mogłem ich powstrzymać i nawet wydawało się dobrym, iż Adam będzie mógł do mnie powrócić.
34.Niegodziwość ich była ponad wszelką miarę i musiałem spuścić na nich wody potopu, aby zrozumieli, iż Ziemia jest wiecznym mieszkaniem synów i córek Adama i rodzącej Ewy.
35.Musiałem zniszczyć olbrzymy, którzy pragnęli unicestwić nasienie Adama. Taką otrzymał ode mnie przysięgę, gdy był stwarzany z prochu tego świata.
36.Zbuntowanych, którzy zdążyli uciec do Nieba przed nadejściem potopu, zamknąłem w nieskończonych przestrzeniach, gdzie zostali osądzeni przez Enocha, mego sprawiedliwego.
On, dla ich niegodziwości, kazał na wieczny czas zamknąć im poznanie. Mieli przed oczyma ogrom cierpienia własnego potomstwa ginącego pod ciężarem wód potopu.
37.Żaden z nich nie waży się urągać swemu losowi, gdyż wie, jak słuszny jest wyrok.
Nie wybuchajcie płaczem nad ich losem i nie wszczynajcie o nich sporów, abym przypadkiem nie musiał zamienić was rolami.
38.Każdy otrzyma dział z życia swego.
39.Wydało się właściwym, aby z potopu wyszedł tylko sprawiedliwy Noe.
40.Pragnąłem z jego nasienia uczynić ponownie niewiastę, aby ludzkość była doskonała i powtórnie mogła powrócić do przygotowanego ogrodu.
41.Był raczej gotów zginąć w wodach potopu, gdyby miał was zostawić. Takiej miłości do was nigdy nie doznałem.
42.Dałem Noemu prawo, aby dobrał sobie robotników do wykonania wielkiego zadania, ale nie był wysłuchiwany.
43.Wołał do mnie, abym i jego zniszczył, gdyż niegodziwość ludzka przeszła wszelką miarę.
44.Pozwoliłem Noemu ocaleć i, aby z nim ocalało jego potomstwo.
45.Przysiągłem na tęczę, iż więcej nie będę niszczył ludzi. Słowa tego dotrzymałem.
46.Oszczędziłem Noemu widoku kości, które rozkazałem synom Lamecha wysprzątać, gdyż ich złorzeczenia i występki były dla mnie nieznośne.
47.Na krótki czas ich odżyłem, aby mogli widzieć owoc swej niegodziwości.
48.Noe podziękował za życie, ale jego ofiara była nieszczera i nadal żałował umarłych.
49.Przedłużyłem czas jego życia, aby mógł zrozumieć swój błąd. Posiadł jeszcze możliwość życia, ale z niego nie chciał skorzystać.
50.Byłem wstrząśnięty taką miłością i pozwoliłem na wyszukiwanie wszystkich tych, którzy zginęli w potopie niewinnie.
51.Czterysta lat szukał wśród umarłych i nie znalazł niewinnego. W ten sposób dożył cały dzień.
52.Zapragnąłem, aby był blisko mnie, ale nie chciał skorzystać z mojeju łaski, więc musiałem posłać Dobrego, żeby z nim się prawował.
53.Noe pozostał, gdzie spoczął, i mogę raz na dzień widywać się z nim, aby uszanować jego spokój.
54.Raz na tysiąclecie wysłuchuję płaczu nad rodem Adama i rodzącej Ewy, i powstrzymuję się przez następny czas od mego gniewu.
55.Jak Noe nie mogliście znaleźć orędownika waszych nieprawości.

Zawiera pięćdziesiąt pięć wierszy.

XI.ŚWIATŁO

1.Myślicie, że światło jest najszybsze? Macie rację, gdyż tak mierzycie i wasza miara jest waszą miarą.
2.Moja miara jest inna i dlatego światło nie jest najszybsze. Jak mógłbym stwarzać świat, gdybym również podlegał tym samym prawom?
3.Uczyniłem światło na życie Wszechświata, ale nie ono wyznacza czas i przestrzeń.
4.Mam inny czas.
5.Jestem
6.Mam inną prędkość.
7.Jestem
8.Co jest szybsze od światła, tego wam jeszcze nie oznajmię, gdyż bylibyście zbyt wielcy i wykorzystalibyście do wzajemnego mordu. Sami musicie do tego dojść, wam nie powiem. Wiem, iż zaprzeczycie - Nie ma nic szybszego od światła! - jednak uczyniłem światło i wiem więcej od was.
9.Gdybym wam wszystko powiedział, dawno byście wiedzieli, że Ziemia, która jest przecież wam dana na zamieszkanie, jest kulista i została zawieszona w przestrzeni, aby obiegała Słońce.
10.Przecież wcześniej, przez moich pisarzy mówiłem, ale i tak byliście zaślepieni swoją mądrością.
11.Naigrywam się z tych, którzy badali moje księgi myśląc, iż są mądrzy, teraz okazują się błaznami.
12.Kto nie wie, że Ziemia jest kulista, nie może wiedzieć, jak wygląda świat Nieba.
13.Myśleli, iż są mądrzy i święci, a stali się durniami i błaznami.
14.Skoro wierzycie, że światło jest najszybsze, więc czemu zamykacie przed sobą Galaktykę?
15.Gdy posiądziecie już w pełni swoją Galaktykę, którą wam daję na wieczne zamieszkanie, jak dałem Adamowi i rodzącej Ewie całą Ziemię, sami się przekonacie dziwiąc się, iż mimo wszystko miałem słuszność.
16.Kocham się w tych, którzy niedowierzają i lubią wszelkie rzeczy badać.
17.Jak mógłbym władać całym Wszechświatem, gdybym chodził w promieniach świetlnych?
18.Moje miejsce jest ponad wszelkim światłem.
19.Jestem
20.Nie określam się w czasie.
21.Jestem
22.Poruszam się prędzej, aniżeli światło pada do waszych oczu.
23.Czy koniecznie świat musi być waszego wymiaru?
24.Dlaczego musicie wszystko dotknąć i zmierzyć, aby się przekonać?
25.Dobrze czynicie, nie wierząc niczemu, ani nikomu. Sami musicie wszystko dostrzec, aby być ludźmi wolnymi.
26.Kto polega na słowie innego człowieka staje się niewolnikiem jego myśli.
27.Wiem o tym, iż tylko taką prawdę uznajecie i dlatego jeszcze musicie się naocznie przekonać, aby sprawdzić to, co teraz wam oznajmiam.
28.Gdybym był tylko światłem, jakże byłbym małym. Moja Moc to więcej, aniżeli światło i nie jestem nim mierzony.
29.Byliście zaledwie krok od poznania mojej natury, ale życie ludzkie jest zbyt krótkie na dojście do prawdy absolutnej. Dochodząc do niej, często zaskakuje was starość i nie ośmielacie się wyjawić prawdy, aby nie niszczyć swego ludzkiego dorobku, który jest przecież pracą całego życia.
Tak było i tym razem, gdy kazałem temu człowiekowi badać naturę Wszechświata i ją poznał dopiero w wąskiej części. Jednak nie mógł wam wszystko oznajmić, gdyż życie jest za krótkie.
30.Mówię wam - nie światło mnie wyznacza, i również was może to dotyczyć, o ile wasze umysły wyzwolą się z zaschniętej skorupy przesądów i zabobonów.
31.Nie stawiajcie przed sobą aksjomatów absolutnych, które tym samym ograniczają wasz horyzont myślenia.
32.Widząc na niebie świecącą gwiazdę wiecie, po świetle, jak jest odległa i możecie tylko zamarzyć o dotarciu do niej.
33.Mogę być na wszelkich gwiazdach, choć nie na wszystkich, a przecież nie wędruję całą wieczność. Dlatego dochodźcie prawdy, gdyż nie światło wyznacza prawdziwy czas.
34.Co wolicie, stracić czas na różne mrzonki i dziwactwa, czy poznać moją naturę?
35.Zaprawdę powiadam wam - wszystkim moim sługom musiałem się ujawniać przez oznajmianie i inne dziwy, które im pokazywałem na właściwym poziomie, ale wy jesteście znacznie bliżej od nich, choć wam już się nie ukazuję.
36.Wytrwajcie na tej drodze poznania, gdyż dałem wam na zamieszkanie całą Galaktykę, nie będąc o was zazdrosny.
37.Daję wam nowe posłanie - gdzie dochodzi wasze światło, tam niechaj będą wasze siedziby.
38.Jestem
39.Nie jestem o wasze światło zazdrosny.
40.Gdy dojdziecie do miejsca, gdzie nie będzie dochodzić światło Słońca, nie będąc jednocześnie pod jego ochroną, wtedy ujrzycie pełny Wszechświat.
Macie to przed sobą i pamiętajcie, iż was nie zniszczę, gdziekolwiek dochodzić będzie wasze światło.
41.Pamiętajcie jednak o tęczy.
42.Daremnie wołacie w przestrzeń, nikt was nie słyszy, gdyż wasza przestrzeń, która zawiera się w waszym Słońcu, jest całkowicie pusta, a dalej wasz głos nie dochodzi. Daremny wasz trud.
43.Gdy staniecie jednak na krawędzi waszego światła zobaczycie nowy świat, wam o nim nie powiem.
44.Czy może ryba rozmawiać z wami, albo mrówka zrozumieć ludzką mowę? Gdyby nawet mogła, czyż może to być odpowiednim porównaniem do wieczności?
45.Gdzie jest wasze światło, tam i wy jesteście - tej zasady się trzymajcie.
46.Nie zniszczę nic, co jest wasze i co służyć ma waszemu poznaniu.
47.Wasze światło niechaj świeci i raduję się, gdy dostrzegam je po drodze. Słyszę je i rozumiem waszą tęsknotę.
48.Daję wam w dziedziczne posiadanie okrąg waszego światła na zamieszkanie i nie będę się z wami spierał o granice.
49.Gdzie dojdzie wasze światło tam mieszkajcie i rozmnażajcie się, gdyż nadchodzi czas, iż możecie zginąć od własnego nadmiaru nasienia Adama i płodności rodzącej Ewy.
50.Gdy stworzyłem Adama nie było człowieka na Ziemi.
51.Stworzyłem Adama i uczyniłem Ewę, aby była matką dającą życie. Czy nie dotrzymałem słowa, skoro zaledwie po sześciu tysiącleciach musicie uciekać z urodzajnej Ziemi, gdyż stała się za mała dla was wszystkich żyjących.
52.Teraz, mając okrąg waszego światła i moją obietnicę, znowu unosi się nad wami nowa obietnica, abyście mieli ufność, że was nigdy nie opuszczę, gdyż dziećmi moimi jesteście.
53.Gdy byliście słabi, moje światło was oświetlało i kołysałem was, abyście nie wyginęli.
54.Piastowałem was, niczym rodzona matka; prowadziłem was przez życie, niczym rodzony ojciec, choć byliście dla mnie wstrętni w waszych obrzydliwościach.
Skoro wam przysiągłem, iż nigdy was nie opuszczę, jak mógłbym zostawić was i zamieszkać na innych obszarach.
55.Rozmnożyliście się na wskroś i teraz moje światło jest wam już niepotrzebne.
56.Raczej, niechaj wasze coraz mocniej jaśnieje i podążajcie za nim śmielej, gdyż żadna krzywda wam się nie może stać ode mnie.
57.Jestem

Zawiera pięćdziesiąt siedem wierszy.

XII.PRAWA

1.Dałem Adamowi moje prawa, ale ich nie słuchał, dlatego musiałem wypędzić mego syna z Edenu.
2.Nakazałem dzieciom Adama i rodzącej Ewy, aby posiedli całą Ziemię i uczynili z niej rozkoszny ogród.
3.Przekląłem ziemię i była dla nich trudna, w ten sposób ich doświadczyłem.
4.Kain był jednak zazdrosny o mnie i zabił swego brata, sprawiedliwego Abla.
5.Nakazałem synom Adama, aby nie mieli udziału z Kainem, jednak nie dotrzymali tego prawa. Płodzili z nim nierząd zła, stając się sługami Złego.
6.Uczyniłem Ewę rodzicielką wszystkich żyjących, która rodziła śliczne dzieci. Podobały się one zarówno Złym, jak i Dobrym.
7.Pozwoliłem, aby duch istot Złych i Dobrych połączył się z ciałem Adama i rodzącej Ewy, wydając nową cielesność. Jednak zbrodnie i ich nieprawości przeraziły nawet pozostałe istoty duchowe, które zapragnęły połączyć się do chcących obalić mój porządek rzeczy.
8.Za ich pychę i bezustanne łamanie prawa spuściłem wody potopu, aby kości nieprawych były widocznym znakiem ich pychy i bluźnierstwa.
9.Kto występuje przeciw mej Mocy, tego kości zalegać będą ziemię. Niechaj nikt nie waży się ze mną czynić sporów o panowanie.
10.Nakazałem synom Noego, aby budowali nową społeczność, ale mieli za nic moje rady oraz napomnienia swego ojca; przejęci byli wesołością i odnowieniem życia.
11.Na przysięgę daną Noemu nie mogłem również i ich zgładzić, pomimo ich występków.
12.Pobłogosławiłem rodzinie dobrego Noego i wypuściłem ich z arki, czyniąc z niej ołtarz przymierza po wsze czasy.
13.Pozwoliłem, aby każdy z synów Noego poszedł w swoją stronę rodząc nowe ludy i nowe plemiona. Każdy z nich miał możliwość ustanawiania praw, które im wydały się słuszne i celowe.
14.Było właściwym, aby nie grupowali się w jednym miejscu, czyniąc Ziemię sobie poddaną.
15.Nie ma takiego miejsca na Ziemi, gdzieby nie było potomków Noego.
16.Mówili jednym językiem Adama i rodzącej Ewy; mieli jedno wyobrażenie o mnie, które im przekazał Noe. Jednak im się nie podobałem i mną gardzili, gdyż moje prawa były dla nich zbyt lekkie i słuszne.
17.Chcieli ode mnie, abym potwierdził ich złości i nieprawości.
18.Wpadli w pychę swej mocy i wyznaczyli, każdy z synów Noego, swoich synów, i swoich wnuków, i wnuków swoich wnuków, aby zebrali się w jednej części Ziemi, i na równinach Synearu poczęli wznosić wielką budowlę, na chwałę ojca Noego, aby z niej rozkazywać całemu rodzajowi ludzkiemu.
19.Ośmielili się panować nade mną, czyniąc moje podobizny według swego upodobania. Ustanowili kapłanów, którzy mieli przywilej uchwalać takie prawa i normy, które zastępowały moje.
20.Pragnęli stworzyć potęgę, jakiej jeszcze nie było, i nie będzie.
21.Mój gniew skierował się przeciw nim i nie mogłem dłużej znosić takiego upokorzenia.
22.Przez dotrzymanie przysięgi danej Noemu, nie rzuciłem na Synear ognia, lecz rozproszyłem ich jeszcze dalej, żeby już nigdy nie potrafili się zjednoczyć w jednym miejscu i pod jednym językiem, podnosząc pięści w górę, urągając Niebu.
23.Staliście się narodami i ludami po całej Ziemi. Przeszliście lądy i morza kolonizując wszelkie wyspy, które nadawały się do zamieszkania.
24.Nadałem im przywilej posiadania praw i takich zwyczajów, które dla nich będą korzystne na nowych, nieznanych i dzikich obszarach. Posiedli całą Ziemię pod wodzą wnuków i prawnuków Noego.
Rozchodząc się we wszystkie strony świata mieli mnie jeszcze w swoich sercach.
25.Jednak zatwardziałość coraz silniej wdzierała się do waszych wyobrażeń, zaczęliście budować świątynie, w których ustanawialiście własnych kapłanów, aby strzegli bałwany i odprawiali najróżnorodniejsze obrzydliwości rytualne.
26.Czyż miałem im tego zabronić, skoro pozwoliłem, aby zło ocalało w potopie?
27.Zezwoliłem, aby żyli według swoich praw i mieli swój kult.
28.Kto jednak mnie szukał całym sercem, temu się objawiłem. Nie pozostał nikt, kto mnie szukał, bez mego wsparcia.
29.Jestem
30.Spośród wielu plemion, które już przestały mnie czcić, powołałem mego wiernego sługę Abrama, który od piersi swej matki był wierny, kierując zawsze swój wzrok wysoko.
31.Prowadziłem jego ścieżkę, aby Zły nie był o niego zazdrosny; przekraczając wiek męski poleciłem, żeby skierował się do krainy, którą miał posiąść na zawsze.
32.Abram wysłuchał moich słów i uwierzył, kierując się do krainy Kanaanu, w której znajdował się mój Orędownik.
33.Ktokolwiek pragnął mnie miłować musiał udać się do Kanaanu, kraju mej bytności. Wysłuchiwałem prośby wiernych i czyniłem ich życie lekkie.
34.Czyż mógł Abram spodziewać się takiej łaski? Zostawił wszystko i wbrew radom starszych rodu udał się w nieznane, biorąc ze sobą brata, aby być na zawsze wiernym. Mógł się spodziewać błogosławionej przyszłości?
35.Mieliście swoje prawa i zwyczaje, i pośród tylu zła i nikczemności byli jednak ludzie, którzy mnie miłowali i nie zapomnieli o mym Imieniu.
36.Wszyscy oni osądzeni zostaną przez mego wiernego Abrahama, który stał się ojcem licznego narodu i licznych plemion, tak dla mnie złych i występnych.
37.Jak osądził ziemię Sodomy i Gomory wydając surowy wyrok na ich mieszkańców, tak miał prawo osądzenia rodzaju ludzkiego, zamieszkującego całą Ziemię. Znając ich prawa i zwyczaje mógł właściwie ocenić wszystkie nieprawości ludów i narodów.
38.Teraz widzicie, nie zostawiam ludzi bez wyroku. Nie jestem waszym sędzią, wy sami się osądzacie.
39.Jeżeli wasze prawa są zgodne z moimi, nie możecie obawiać się niczego.
40.Baczcie więc, aby nie były występne i skierowane przeciw wam.
41.Potrafię sam o siebie się zatroszczyć nie potrzebując waszej pomocy.
42.Nie jestem podobny do bogów ze złota lub kamienia, ani z waszej wyobraźni, czy dociekań wiary, abym potrzebował do życia łaski ludzkiej.
43.Gdyby was nie było, nadal byłbym istniał, natomiast na wasze miejsce powołałbym sprawiedliwszych ludzi.
44.Baczcie, żebym tego nie uczynił, gdyż nimi z pewnością nie będziecie.

Zawiera czterdzieści cztery wiersze.

XIII.POGANIE

1.Nadałem prawa synom Jakuba, zwiastowano Ewangelię uczniom Jezusa syna Marii, zesłałem Koran potomkom Izmaela, teraz daję Nadzieję poganom, aby wszyscy byli równi wobec mnie.
2.Cóż z tego, że Izrael miał Prawo i Proroków, skoro był niewierny. Musiałem ich karać laską żelazną, a i tak nie zrozumieli swego posłannictwa.
3.Byli jedynym narodem wybranym o pełni mych błogosławieństw.
4.Gdzie jest naród, który miałby takie prawodawstwo, oraz tak oczywisty udział w kontaktach ze mną.
5.Gdybym objawił się tak, jak synom Jakuba, w najodleglejszych krainach, z pewnością bardziej byłbym miłowany, aniżeli w mieście Dawida.
6.Straciłem wszelką miłość do Izraela i zezwoliłem, aby żołdackie buty Tytusa deptały mój ołtarz.
7.To nie rzymscy bogowie zdobyli wzgórze Moria, ale mój gniew był zwrócony przeciw temu miejscu.
8.Tytus sądził, że jestem słabszy od bogów z kamienia i spiżu, ale sam się przekonał, jak mogę być straszny w swoim gniewie. Co mogły zrobić jego butne legiony małemu robaczkowi, któremu poleciłem drążyć to pyszne ciało? Choć żałował zniszczenia mego Przybytku, jednak nie za to został ukarany, iż wtargnął swymi legionami w obręb mych murów świątynnych.
9.Nie karzę tych, którzy wykonują mój wyrok.
10.Został powalony, gdyż zapragnął być bogiem, i być równy mnie, a nawet rozkazywać, jakbym żył na łasce ludzkiej.
11.Czyż nie okazał się tylko człowiekiem, skoro robak był silniejszy od niego?
12.Każdemu, kto sądzi, że może mnie wyznaczać i kierować, wedle swego upodobania, temu objawiam swą straszną Moc na jego zgubę.
13.Nienawidzę tych, którzy urągają mojej Mocy.
14.Jestem
15.Dałem Prawo, żeby posiedli ziemię miodem i winem obfitującą, aż do tysięcznego pokolenia; byłbym tej obietnicy dotrzymał, gdyby okazali się wierni.
16.Gdyby tylko wypełniali sam Zakon, nie zważając nawet na mnie, to i tak byliby potęgą jak żaden inny ród, czy plemie.
17.Niech więc nie mnie oskarżają za swój okrutny los, ale odpowiedzialność muszą zrzucić wyłącznie na siebie.
18.Uważają, iż głoszą prawdę, gdyż Zakon został objawiony ode mnie, i mają rację - im objawiłem.
19.Cóż jest wart Zakon, skoro nikt nie wypełnia jego całkowicie?
20.Wymagam zawsze rzetelnego rachunku, a wynagradzam po skończonej pracy.
21.Jaką więc mogli otrzymać nagrodę, skoro ustawicznie łamali Zakon? Może otrzymać zapłatę budowniczy, który zbuduje mieszkanie bez sufitu, czy piekarz sprzedający zakalec. Obydwaj zostaną osądzeni na słuszny sposób.
22.Czyż nie sprawuję Sądu nad żywymi i umarłymi?
23.Zakon jest zawsze dobry, o ile umiesz wszystko wypełnić, wówczas możesz liczyć na pełne błogosławieństwo Zakonu.
24.Daję im obietnicę, na siebie samego, gdyby po raz trzeci wznieśli Świątynię dla mego Imienia i wypełniali Zakon, to bym ponownie im się objawił i byłbym wśród nich. Ich lenistwo i zaślepienie nie dopuszczą do takiej myśli, więc dlatego nie ma wśród nich prawdy.
25.Było mi jednak żal Świątyni trawionej ogniem i powalanej łomami legionów. Pragnąłem choć część jej chwały ocalić. Nie mogłem znieść okrzyku - hep! hep! hep!
26.Rabi Jochanan ben Zakkai uratował z zagłady Prawo i cały rytuał, zachowując jednocześnie Izraelitów od całkowitego zapomnienia.
27.Nigdy, w mym sercu, nie zostanie zapomniany heroizm myśli tego sługi mej Świątyni, i póki będą istnieć żydzi, póty będzie miał prawo ich sądzić za ich życie.
28.I wy pamiętajcie o tym człowieku, gdyż przestalibyście już istnieć.
29.Przez rabiego Jochanana ben Zakkai wielu z was mogło połączyć się z wielkimi spośród Izraela, gdyż jego wyroki mierzone są uczciwie, choć nielekko.
30.Kto nazywa jego zdrajcą, ten nie jest wart losu psa zdechłego.
31.Powiadam wam - czasami trzeba zaprzeć się wszystkich swoich uczuć, podeptać wszystkie swoje myśli, całą historyczną przeszłość, znieść nieskończone szyderstwa i potwarze, wyzuć się samego siebie, aby myśl moja, Prawo moje, wiara moja, miłość moja i Nadzieja moja zatriumfowała.
32.Stąd Jochanan ben Zakkai jest dla mnie wiernym na zawsze.
33.Jestem
34.Poganie nie znali Prawa i dlatego żyli w błędzie.
35.Ich bogowie byli wyłącznie zależni od faraonów, królów czy cesarzy.
36.Brali swoich żywych herosów, którzy zyskiwali nad nimi przewagę i umieszczali na pomnikach, aby mogli objawiać swoją moc.
37.Gdy umarli, lud oddawał hołd i dziękczynienie za ich siłę i zbrodnie.
38.Dlaczego nie czczą tych, którzy żyją wiernie?
39.Kochają się w mordzie i nikczemnościach, stąd żyli z daleka ode mnie.
40.Abram żył wśród pogańskiej ludności, która odnosiła się do mnie wrogo, a jednak usłuchał mego głosu i stał się sprawiedliwy.
41.Gdzie ich posągi i gdzie ich bogowie, którym oddawali tyle ofiar i czci?
42.Pogan nie będę sądził, gdyż byłoby to niesprawiedliwością. Skoro pokładali ufność w swoich bogach i herosach, niechaj od nich szukają pomocy i wybawienia.
Tak będzie najsprawiedliwiej.
43.Gdybym ich karał za ich przewiny, czyżby nie mieli do mnie wrogości, że ich bogowie nie istnieją.
44.Jednak im się objawiałem i posyłałem także do nich moich Proroków, ale mną wyraźnie gardzili i nie mieli chęci do mnie się zwracać. Woleli bardziej swoje podłości, więc niech sami szukają teraz wybawienia. Skoro jego nie będzie, więc dlaczego mam być ich wybawicielem.
45.Poganie spoczywają w grobach, choć nie wszyscy, i nawet ich imiona nie są zapisane w księgach życia, których przecież ich bogowie nie prowadzili.
46.W moich ich także nie ma.
47.Kto ma ufność tylko w swoim bożyszczu, niechaj od niego szuka pomocy. W ten sposób dopełnia się sprawiedliwość.
48.Gdybym sądził te wszystkie narody, które oddawały się obcym bogom, jaką okazałbym sprawiedliwość. Nie kocham się we krwi.
49.Czy ich wiara była szczera, czy nieszczera, w stosunku do ich ludzkich bogów i ich mierników, to im pozostawiam i nie będę w to wnikał.
50.Stworzyli swoich bogów, im się kłaniali, żyjąc w ustawicznym fałszu. Ich bogowie byli wyobrażeniem ludzkich chęci, mordu i gwałtu. Kochali się w bogach falusa i macicy, gdyż stali się podobni do stad zwierząt.
51.Jakże mógłbym ich za to wywyższać a zwierzęta pozostawiać w nicości.
52.Zaprawdę powiadam wam - moje wyroki są straszne - los pogan i stworzeń zwierzęcych jest jednaki.
53.Zakazałem, pod groźbą wiecznych mąk i całkowitego zniszczenia, ukazywać się w widzialnej postaci Złemu, i jego sługom, i usłuchał mnie.
Nigdy człowiek nie widział Złego w widzialnej postaci i nie mógł człowiek mieć widocznych powodów w oddawaniu jemu czci.
54.Stałem się zazdrosny o Złego i, abym nie musiał wskrzeszać umarłych, dla nadziei w jakiej w nim pokładali ludzie, otoczony został prawem niemożności ukazywania swego oblicza.
55.On sam szydzi z waszych wizerunków swojej osoby i ma was za prostaków.
56.Gdybyście czytali Słowo w prostocie serca, z pewnością nie wypisywalibyście takich nonsensów i kazali wierzyć w kozły, czy inne straszydła.
57.Cóż więc z wami zrobić, którzyście nie słyszeli o Zakonie i nie mogliście żyć doskonale?
58.Gdybyście mieli otwarte serca i mocno mnie szukali, z całą pewnością bylibyście podobni do mego sprawiedliwego Abrahama, który żył znacznie wcześniej, aniżeli dałem Prawo synom Jakuba.
59.Nie był więc Abraham żydem, gdyż nie było Zakonu, nie był chrześcijaninem, gdyż jeszcze nie zwiastował Jezus syn Marii, nie był mahometaninem, gdyż Koran nie został jeszcze napisany.
60.Nie był także poganinem, choć wyszedł z ludu pogańskiego, ale mnie wyłącznie oddawał należną część, uwielbienie i wiarę.
61.Zaprawdę powiadam wam - choć wyszedł z ludu pogańskiego, Abram był mężem sprawiedliwym i dlatego został wywyższony ponad wszelką mądrość i nadzieję okolicznych ludów.
62.Miał we mnie upodobanie.
63.Jestem
64.Nakazałem, aby uczono pogan miłości i czynienia dobra. Woleliście jednak łamać i deptać wszelkie moje prawa.
65.Cóż jest warta wiara, która szerzy się przez mord i zniszczenie?
66.Przeklęci są ci, którzy mieczem, ogniem, przekupstwem i kłamstwem nawracają na wiarę. Po tysiąckroć niechaj będą przeklęci.
67.Czyż mam być tym, który kocha się we krwi?
68.Zezwoliłem Izraelowi na walkę z okolicznymi ludami, którzy z mego wyroku zostali skazani na zniszczenie, za ich niegodziwość. Łamali wszelkie dopuszczalne normy.
69.Za to właśnie, iż nie wykonali mych postanowień, był Izrael kąsany, aż w końcu stali się ponownie ich niewolnikami. Czyż nie rozumniej wykonywać moje prawa?
70.Jednak Jezusowi synowi Marii poleciłem, aby szerzył wśród ludów Miłość, i za to został uwielbiony i otrzymał tytuł, jaki nikt nie otrzymał. Natomiast wiele jego uczni zostało nagrodzonych, zgodnie z obietnicą. Zawsze dotrzymuję przyrzeczenia.
71.Straszny mój gniew na tych, którzy łamią Prawo.
72.Przeklinam!
Przeklinam występnych, którzy będąc uczniami i wyznawcami, a także nauczycielami wiary w Jezusa Chrystusa stali się przez mord, grabież, symonię, przekupstwo, bałwochwalstwo, fałsz, obłudę religijną, fałszywe męczeństwo i bluźniercze śluby, synami i córkami Złego.
Spotka ich wszystkich, i wiele, wiele, wiele innych straszliwa zapłata, którą przepowiedział takim Jezus syn Marii, a mym Słowem potwierdzam.
73.On was sądzi i nie ma nad wami żadnej litości.
74.Lepszy jest los pogan, aniżeli los występnych, którzy choć dobrze znają moje Słowo, jednak przez swoje czyny nimi się zapierają.
75.Powierzyłem wszelki Sąd nad chrześcijanami Jezusowi synowi Marii, aby wiedział, iż miałem rację, chcąc zniszczyć ten podły ród ludzki.
76.Ich wstawiennictwo przemogło mój gniew i niech sami osądzą, czy lekko sprawiedliwie sądzić.
77.Skoro mienicie się być chrześcijanami, więc spojrzyjcie w Ewangelię a przekonajcie się, ile zła już wyrządziliście.
78.Jezus syn Marii dokonał wśród was tylu uczynków Miłości, iż cała Ziemia nie pomieściłaby ksiąg, gdyby miałyby być spisane.
79.Powiadam wam - do napisania uczynków zła wyznawców Jezusa Chrystusa nie starczyłoby nawet całej Galaktyki.
80.Uczynki dobra wiernych Jezusa syna Marii zapisane są zaledwie w jednej księdze. Czyli nicość dobra do wszechmiaru zła.
81.Dlaczego myślicie, iż wszelkie złe uczynki zostaną wam przebaczone?
82.Ani jedno złamane przykazanie nie zostanie zmazane na waszą korzyść. Rachunek musi być dokładnie wyliczony.
83.Kocham się w dobrej wadze i mierze.
84.Przeklinam tych, którzy oszukują na zgubę drugiego człowieka.
85.Zróbcie więc sami taki bilans a przekonacie się, ile naprawdę jesteście warci.
86.Teraz daję wam nowe przykazanie, abyście przyjęli moją Nadzieję, i wypełniając ją zmażecie z siebie ciężar Praw poprzednich.
87.Odnówcie się w Nadziei, a zaskarbicie dość chwały, abyście nie umarli w zapomnieniu.
88.Przyjmijcie z ufnością wszystkie te słowa, gdyż nie ma w nich kłamstwa.
89.Czyż człowiek może sam, i w dodatku nieuczony, stworzyć Prawa odpowiadające moim zamierzeniom.
90.Używam pisarzy tylko do tego, aby pisali to, co im dyktuję.
91.Objawiłem Mojżeszowi moje prawa, który je nauczał, a z niewolników faraonowych uczynił naród liczny i wielki, choć stali się występni mojemu Imieniu.
92.Poleciłem Jezusowi synowi Marii, aby objawił Miłość nad światem, i choć umiłowali jego śmierć, jednak swymi uczynkami zaparli się Ewangelii, niszcząc tym samym wszelką więź miłości między nami.
93.Jak mogę was miłować, skoro mnie przez uczynki nienawidzicie, jednocześnie nienawidząc swych braci człowieczych.
94.Wpierw okazujcie miłość wzajemną a później kierujcie wzrok wysoko.
95.W tym będziecie wierni i swoją wiernością zyskacie moją wierność.
96.Jestem

Zawiera dziewięćdziesiąt sześć wierszy.

XIV.POŚWIĘCENIE

1.Poświęcając swe życie dla idei patrz, aby zwyciężyła, gdyż w niej znajdziesz wyzwolenie.
2.Bacz, aby była prawdą, gdyż nie zwrócę nikomu życia za kłamstwo.
3.Jeżeli poświęciłeś życie za prawdę i ona zwyciężyła, czyż już nie otrzymałeś zapłaty?
4.Za wasze myśli nie nagradzam życiem.
5.Bywali wśród was wielcy tego świata, którzy zdobyli wielką moc. Wszyscy oni są synami Nemroda, założyciela Babilonu, miasta sięgającego nieba.
6.Rozkazywał synom ludzkim i wymógł na nich cześć należną tylko mnie.
7.Zły wykupił Nemroda dla swoich niegodziwości i jego nasienie płodziło wielu królów i mocarzy. Ustanawiał trony i zwierzchności, sprowadzał wojny, głód i nędzę na wszelki rodzaj ludzki.
8.Jego pierworodny założył tygiel egipskiego zła i występku.
9.Rzekł Nemrod: - Tylko moi synowie będą panować nad wami i musicie być im posłuszni.
10.Każdy, kto pragnął stawić czoła synom Nemroda został zniszczony, gdyż wielka była moc syna Zła.
11.Jak ziemia jest nienasycona wody, a ogień szczap, tak nie dość było wojen i podbojów dla Nemroda.
12.Wybudował Babilon, miasto o stu bramach, w którym zgromadzono wszelkie dziwy z całego świata.
13.Rozkazał synom ludzkim wyznaczać czas, aby każdy był niewolnikiem słońca i gwiazd.
14.Zaciągnął w niewolę synów Noego, którzy uprawiali dla niego najurodzajniejszą ziemię, gdyż głód bogactw i jedzenia był nienasycony.
15.Gdy wszedł Nemrod na wierzchołek budowli sięgającej Nieba, zapragnął posiąść resztę krain i wszystkie ludy.
16.Spuściłem na ten pyszny lud pomieszanie języków i syn przestał rozumieć ojca, a córka matkę, i każdy stał się nowym ludem i nowym plemieniem.
17.Choć syn Zła szalał w swoim gniewie, nikt nie był w stanie zrozumieć jego mowy.
18.Pozostał sam na szczycie, i widząc swoją niemoc wobec mnie, spadł na gruzy budowli swojej pychy.
19.A upadek jego był wielki.
20.Jestem
21.Każdego spotka ten sam los, gdy będzie urągać mojemu Imieniu.
22.Zburzyli miasto i każdy udał się przed siebie, aby założyć nowe państwa i nowe prawa.
23.Mieszkańcy okolicznych krain ponownie odbudowali Babilon, choć już nie taki; stał się matką wszelkiego nierządu i zła świątynnego.
24.Zły upodobał sobie to miasto i polecił swoim wiernym, aby sprawowali w nim rządy i wyznaczali wszelkie prawa i zwyczaje, które miały mnie pozbawić miłości ludzkiej.
25.Zezwoliłem Złemu tak czynić, ponieważ zaprzeczył w sens mego panowania nad rodem ludzkim.
26.Wyrwałem z tego tygla nieprawości jednego sprawiedliwego Abrama, który stał się ojcem wielkiego narodu, mego Przymierza, jak i ofiary mego Syna - Jezusa syna Marii, a także nauki Koranu.
27.Zwyciężyłem Złego, gdyż z jednego człowieka uczyniłem tyle dobra i miłości nad rodzajem ludzkim.
28.Udowodniłem, że Zły winien na zawsze być strącony do czeluści zatracenia i tego postanowienia się trzymam.
29.Sam wyznaczę dzień jego zagłady.
30.Ustanowiliście sobie symbole kultu waszego i im oddajecie cześć. Budowaliście świątynie i wyznaczając służbę kapłańską, poświęcaliście swój los w ich ręce.
31.Zawsze wołali, iż posiedli prawdę, ale wam mówię, taka prawda jest wyłącznie ludzka.
32.Kazali w nią wierzyć i zbyt gorliwie ją przyjmowaliście. Byliście nawet gotowi za nią umrzeć, a przecież oni sami wiedzieli, jak wielkie głoszą kłamstwo.
33.Zamykali wam oczy, abyście nie widzieli, i uszy, abyście nie słyszeli; widząc ich życie i słysząc ich kłamstwo, nie wpadli w gniew i nie zadeptali na ołtarzach swoich bogów i ich kapłanów.
34.Kazali wam ustawiać się w szeregi i walczyć przeciw swoim braciom, grabiąc i niszcząc wszelkie życie.
35.Kto z was był mocniejszym i większym szerzycielem kłamstwa, tego wynoszono na króla, władcę, czy kapłana, i dawano wszelką moc sądzenia całego ludu.
36.Ginęliście, aby tronowali; ginęliście, aby dogadzali swojej władzy; ginęliście, gdy staraliście się utrzymać prawa.
37.Zaprawdę powiadam wam - wszelkie prawa ustanawiali władcy, aby was zniewalać i zrzucać pod swoje nogi. Nie było w nich mego udziału.
38.Choćby władca mówił: - To prawo boże! - jemu nie wierzcie.
39.Mnie przy ich redagowaniu nie było i nie ma.
40.Król, czy jakikolwiek władca, panuje tak długo, jak długo żyje. Gdy umrze, nie ma już żadnej mocy. Większy we władaniu jest cap, aniżeli martwy Dżyngis-chan.
41.Jeżeli pokładasz ufność we władzy swego króla, pokładasz w nim nadzieję także w chwili śmierci. Gdy podążysz jego śladem, oddasz się pod panowanie swego władcy, i koniec wasz będzie jednaki.
42.Skoro czyniłeś zło i okropności z rozkazu swego pana, więc dlaczego mam ciebie w tym wynagradzać? Odbierz zapłatę od swego pana.
43.Czyniąc dobrze, spokój nosić będziesz w sobie, gdy kości twoje rozsypią się w ziemi.
44.Kto sprawuje władzę, sprawuje jednocześnie sąd.
45.Władca winien baczyć na swych poddanych, gdyż nie mogąc przedłużyć swych dni, musi się zadowolić sławą tylko potomnych.
46.Poddani pod władzą dobrego króla, zażywają słodkich dni, więc rachunek się wyrównuje.
47.Powiadam wam i są to słowa prawdziwe - nie ustanawiam królów i władców tego świata.
48.Gdybym ich ustanawiał, musiałbym brać za nich odpowiedzialność i nagradzać za ich podłości, a poddanych za wszelkie zło, które płodzą pod okiem króla. Tak jednak nie jest i nie będzie na wieki.
49.Ustanawialiście władców pośród wszystkich narodów i ludów i za nich odpowiadacie. Jakie ich panowanie, taka też od nich będzie nagroda.
50.Kto służy wiernie mym Prawom, otrzyma należną nagrodę. O nim nie zapomnę nigdy.

Zawiera pięćdziesiąt wierszy.

XV.GRANICE

1.Gdy zakładałem Eden, cała Ziemia była pokryta roślinnością; kazałem wszelkiemu dzikiemu stworowi, aby nie przekraczał naturalnych granic wielkich, okalających ze wszystkich stron, rzek.
2.Żaden dziki zwierz nie wszedł do raju, aby niepokoić swoim rykiem Adama.
3.Przez rzekę widział inny świat, którego widoku chciałem oszczędzić, ale on w swoim smutku był niewzruszony.
4.Bał się przejść przez rwące wody, gdyż nie umiał pływać, zarazem nie chciałem, aby przekraczał granice, przeze mnie wyznaczone.
5.Eden był przestronny i nie ograniczony w doznawaniu wrażeń.
6.Jednak żył w smutku, i aby nie umarł, uczyniłem z jego ciała kobietę, która była matką żyjących i radością serca.
7.Od tej chwili Eden stał się dla nich za mały.
8.Czyż miałem zniszczyć wszelkie dzikie zwierzęta, żeby nie spotkało ich nic złego, gdyby przekroczyli granice cudownego ogrodu?
9.Adam był dobry i miłował mnie z całego serca, ale zaczął coraz silniej kierować swoje serce w kierunku Ewy.
10.Wiedziałem, iż z tego powodu cierpi i pozwoliłem, aby Zły doświadczył ich na próbę. Jednak przekroczył wyznaczone granice, które poróżniły człowieka ze mną. Przestał odtąd być ukoronowaniem mego dzieła.
11.Dałem im prawo posiadania całej Ziemi na zamieszkanie, aby każde miejsce miało swoje imię, lecz bez żadnej granicy posiadania.
12.Abraham miał całą ziemię Kanaaneńską do zamieszkania i nie stawiał swoich słupów granicznych.
13.Czyż Izmaelowi nie dałem wszelkich krain pustynnych na zamieszkanie?
14.Pragnę, aby każdy człowiek był wolny i miał całą Ziemię na zamieszkanie.
15.Po co więc wytyczacie granice, skoro one wam wyrządzają więcej zła i szkody.
16.Wybuchały między wami wojny o mały skrawek ziemi otoczony granicami.
17.Wszelkie granice nadaje człowiek, nie mam w nim swego udziału.
18.Czyż mógłbym być ograniczony przez linie na mapie? Dla mnie Ziemia jest jednością, zarówno na biegunach, jak i na równiku.
19.Wszędzie musi być składane świadectwo Nadziei, gdyż władam całym światem.
20.Jestem
21.Zamykacie się w granicach i nie pozwalacie spokojnie przechodzić ludziom dla ich dobra, więc jaką spodziewacie się otrzymać za to nagrodę?
22.Każdy, kto wywołuje spory o granice jest nierozumny i godny pogardy.
23.Miejcie za nic tych, którzy pragną wojny o nowe granice.
24.Waszym zamieszkaniem powinna być cała moja Ziemia.
25.Narobiliście sobie ustroje, państwa; otoczyliście się sztucznymi granicami, a przecież wcale nie jesteście przez to ludźmi wolnymi. Pragnę, abyście nimi byli, a nie zaplątani w złość ludzką.
26.Daję wam nowe prawo, abyście nie ograniczali swego życia i byli całkowicie wyzwoleni. Zburzcie wszelkie słupy graniczne a żyć będziecie szczęśliwiej.
27.Plemiona Jakuba wyznaczyły sobie granice i każdy płodził nierząd w swoim dziedzictwie. Czyż nie przyszli królowie Babilonu i nie starli wszystkich granic?
28.A gdzież są te granice, o które walczyła żelazna machina wojenna wszystkich czasów? Czyż mało człowiekowi dziedzictwa własnego, iż musi koniecznie zagarniać inne?
29.Zaprawdę powiadam wam - szczęśliwy będzie ten, który z Władywostoku dojdzie do Johaneesburga nie mając paszportu.
30.Pozwoliłem wam wyjść z tego świata i zdobywać nowe przestrzenie.
31.Zakazuję wam kategorycznie stawiać wszelkie granice poza Ziemią, gdyż jest ona dana na wieczne zamieszkanie rodzajowi ludzkiemu.
32.Wasze złości mogą dotyczyć Ziemi, gdyż jest dana na wieczne zamieszkanie rodzajowi ludzkiemu.
33.Pozwoliłem wam rozszerzyć tereny, gdyż nie sądziłem nawet, aby z jednego Adama i rodzącej Ewy, mogło wyjść tak liczne potomstwo.
34.Dla waszego ocalenia dana wam została droga do zdobycia nowych światów na zamieszkanie.
35.Powiadam wam - żyjecie w czasach, o których nawet moim Prorokom i Apostołom się nie śniło. Gdybym im pozwolił ponownie na życie ziemskie, z całą pewnością byliby wierni Nadziei. Oni jednak czekają na swój dzień, i póki śpią spokojnie wasze życie jest niezagrożone.
36.Nie dawajcie powodów, abym miał ich wzbudzić i wypełnić te wszystkie proroctwa, o których mówili. Wtedy nadejdzie płacz i zgrzytanie zębów.
37.Jeżeli w kosmosie dostrzegę granicę wiedzcie, że mój gniew będzie dla was okrutny.
38.Chcesz zamieszkać na Księżycu? - nie wzbraniam. Chcecie posiąść Wenus, czy Mars? - proszę bardzo. Którą Galaktykę wybierzecie? - wszystkie są wasze.
39.Jednak nigdy nie mów, to mój Księżyc, czy Wenus, czy Mars, czy Słońce, czy którakolwiek z planet. One wszystkie należą do mnie. Taka moja wola.
40.Jestem
41.Tylko Ziemia jest waszą siedzibą, do której macie wszelkie prawa.
42.Dlatego Prorocy i Apostołowie jeszcze śpią i was nie niepokoją.

Zawiera czterdzieści dwa wiersze.

XVI.TOLERANCJA

XVII.DYSKUSJA

1.Pytacie, czy zwiastuje od siebie, czy to objawiłem.
2.Jeżeli jest to od niego, i jeśli przyniesie wam pożytek, wówczas przyjmijcie, wypłacając autorowi należną zapłatę i cześć.
3.Mogą być w niej rzeczy dobre i złe, więc wybierzcie tylko dobre i również wynagrodźcie do pożytku, jaki osiągniecie.
4.Skoro wam się wydaje, że ogłosił całkowite zło, więc albo nie słuchajcie, albo zniszczcie zarówno autora, jak i jego dzieło.
5.Jeżeli objawiłem za jego pomocą Nadzieję i kazałem ją głosić wśród ludzi, więc przyjmijcie z ochotą. Przecież już jemu za to zapłaciłem.
6.Wiedzcie jednak, co objawiam, tego nie znajdziecie u ludzi, ani też wśród was nie znajduje należytego zrozumienia.
7.Moich głosicieli katowano, wyklinano, nieczęsto zabijano, a w najlepszym wypadku oskarżano o kłamstwo i wypędzano.
8.Sami teraz widzicie, iż nie w tym, skąd pochodzi Nadzieja, ale w tym, jaki ona przyniesie wam pożytek.
9.Zbadajcie całą Nadzieję, nie pytając wpierw o autora a sami orzekniecie: - Nie napisał tego człowiek.
10.Gdyby to napisał człowiek, czy nie pisałby tak, aby znaleźć waszą pochwałę? Nie pisałby wpierw dla zapłaty a później dla mnie?
11.Nauczyłem Enocha czytać i pisać, aby utrwalał w ludzkiej mowie wszelkie ich niegodziwości.
12.Gdybym jego nie zabrał, lud zniszczyłby tego męża sprawiedliwego. Jego księgi, które posiadam, są świadectwem dla tych, których zniszczyłem wodami potopu, aby nikt z nich nie urągał memu wyrokowi.
13.Dałem Mojżeszowi Zakon, który sam napisałem na kamiennych tablicach, na wieczną pamięć, aby nikt nie zaprzeczył mego autorstwa.
14.Mieli za nic Mojżesza, woląc cielca.
15.Powiedz im: - Jak niegodziwy musiał to być naród, skoro zarzucił Mojżeszowi bezpłciowość, chcąc w ten sposób zohydzić mego wybrańca w oczach reszty synów Izraela.
16.Czyż nie rozkazałem kamieniowi, aby porwał jego szaty i zmusił Proroka do odsłonięcia swej nagości, wobec wszystkich ludzi? Straszny był mój gniew za ich śmiech. Ludzie podli i występni, precz odrzuceni!
17.Jozjasz nawrócił się do mnie, gdy przeczytał Zakon, choć mieszkał obok Świątyni, i zrozumiał, jak wielkim oskarżeniem stała się jej treść.
18.Powiedziałem Jezusowi synowi Marii: - "Nie pisz nic na papierze, gdyż tym bardziej nie uwierzą".
19.Nie pisał nic na materiale piśmiennym, ale i tak ludzie mają za nic Ewangelie, choć nabożnie je całują.
20.Gdyby kochali, ich uczynki świadczyłyby o tym.
21.Jedni mówią, iż to z mojej inspiracji, i dobrze mówią. Inni jednak kalają, twierdząc o gminności Ewangelii. Tych ludzi nie słuchajcie, gdyż sami nic nie mogąc stworzyć kochają się w rzucaniu pomyj na innych.
22.Pragnąłem, aby wierzyli w księgi, które kazałem napisać, i aby nie szydzono z pisarzy.
23.Na ich przekór powołałem Mahometa, który nie umiał czytać, ani pisać, a jednak Koran jest świętą księgą.
24.To nic, iż szydzą z nieuczoności Mahometa, ale zaprawdę powiadam wam - żaden z was, wielkich ludzkich umysłów, nie stworzył czegoś podobnego. Więc nie wywyższajcie się ośmieszając świętość, gdyż sami nic warci jesteście.
25.Ty umiesz czytać i pisać, i także za nic ciebie mieć będą, gdyż zawsze znajdą się tacy, którzy upodobali sobie w tworzeniu plugawych opinii. Miej ich za nic i rób swoje.
26.Więc nie zwracajcie zbytnio uwagi na tego, który ogłasza wam Nadzieję, ale na mnie, od którego wszystko zależy.
27.Jestem
28.Prawa, które wam daję są dobre i nie urągajcie im, abym ich mocy nie musiał cofnąć. Zostaniecie sami bez opieki.
29.Jeżeli chcecie żyć sami, nie będę się wam narzucał, ale i nie wysłucham was już nigdy więcej.
30.Dość dla was zrobiłem i teraz sami musicie o sobie zadecydować.
31.Prawa te są dla was, tak jak Zakon dałem synom Jakuba, aby żyli w szczęśliwości do tysięcznego pokolenia. Czy to zbyt mała obietnica?
32.Jednak z niej nie skorzystali i cierpią ucisk, gdyż mieli mnie za nic.
33.Daję wam nieobrzezanym Nadzieję, jak zapowiedziałem przez usta Proroka Jeremiasza:
"Tak mówi Pan: Niech się nie chlubi mędrzec swoją mądrością i niech się nie chlubi mocarz swoją mocą, niech się nie chlubi bogacz swoim bogactwem!
Lecz kto chce się chlubić, niech się chlubi tym, że jest rozumny i wie o mnie, iż Ja, Pan, czynię miłosierdzie, prawo i sprawiedliwość na ziemi, gdyż w nim mam upodobanie - mówi Pan.
Oto idą dni - mówi Pan - w których nawiedzę wszystkich nieobrzezanych mimo obrzezania".
34.Tylko jeszcze wyście zostali, którzy nie mieli możności słuchania mego głosu.
35.Teraz do was mówię i nie każcie, abym i na was zrzucał mój gniew.
36.Co się sprzeczacie o autorstwo, czyż życie w Nadziei nie jest lepsze od tego, które zaznajecie.?
37.Bądźcie więc pokorni, gdyż pyszni już dawno leżą w grobach i nikt o nich nie pamięta.
38.Co zyskujecie odrzucając Nadzieję - nic - i sami o tym wiecie najlepiej.
39.Co zyskujecie przyjmując Nadzieję - nowe życie dla przyszłości, czego nie można sobie nawet wyobrazić.
40.Gdy w pełni przyjmiecie Nadzieję, wypełnię wszystkie proroctwa i obietnice nowego życia dla was wszystkich. Wtedy nastanie wieczna radość.
41.Jestem
42.Jednak biada wam, gdybyście Nadzieją wzgardzili, jak splugawili Zakon, Ewangelię i Koran wasi poprzednicy.
43.Czy i wy chcecie spoczywać w grobach, jak minione pokolenia, o których coraz mniej się pamięta?
44.To jest najstraszliwsza śmierć.
45.Będzie ona udziałem również tych, którzy odrzucą Nadzieję.
46.Gdyby nawet posłannictwo tego człowieka było kłamliwe to i tak przyjmijcie jego słowa, gdyż one przyniosą wam prawdziwą wolność.
47.Wolicie może bardziej płacić haracz Wielkiemu Babilonowi, może Bestii Rzymskiej, czy żyć w wolności Słowa.
48.Daję wam Nadzieję, abyście byli ludem wolnym. To wcale nie tak mało, jakby się na pozór wydawało.
49.Skoro wolność mierzycie w kategoriach słów, czyż ona nie jest zapisana w Nadziei?
50.Posyłam te słowa dla waszej szczęśliwości, więc sami musicie obrać stosowną drogę.
51.Mam już dość decydowania za was, sami się przekonacie, czy to takie łatwe.
52.Wolę was teraz obserwować i czekać, czy będziecie rozsądni.
53.Powiadam wam - wasze życia w rękach Nadziei posłanej przeze mnie.

Zawiera pięćdziesiąt trzy wiersze.

XVIII.KOBIETA

1.Kobieta jest równa mężczyźnie. Taka moja wola i takie moje prawo po wieczne czasy.
2.Widzę już wasz gniew i zacietrzewienie.
3.Nie chcę, abyście już więcej zniewalali kobiety powołując się na moje prawa.
4.Słyszę wasz krzyk, lecz za nic poczytuję sobie wasze przekleństwa. Zawsze jesteście jednacy.
5.Wpierw wybuchacie gniewem, później akceptujecie.
6.Czy i teraz powiecie, że was nie miłuję?
7.Traktowałem kobiety, w Zakonie, Ewangelii i w Koranie, jako podlegle mężczyznom.
8.Wydawało się celowym, aby kobieta miała swego bezpośredniego opiekuna w osobie mężczyzny.
9.Zamiast miłować wasze kobiety uczyniliście z nich istoty poddane, spychając je na sam dół, aż do nikczemności.
10.Nie taki był cel Prawa i nie tym się kierowałem.
11.Wysłuchuję skargi pokrzywdzonych i potępiam tych, którzy uważają się za wielkich.
12.We mnie znajdziecie sprawiedliwość.
13.Umiłowałem Dawida namaszczając chłopca na króla, nad całym ludem Izraela. Mój wybór okazał się słuszny.
14.Ustanawiali sobie jednak pojęcia, które dalekie były od sprawiedliwości.
15.Powiedziałem: - Nie cudzołóż!
16.Jednak cudzołożyli. Nawet Dawid cudzołożył.
17.Powiedziałem: - Nie zabijaj!
18.Jednak przelewali krew. Dawid również zabił człowieka niewinnego.
19.Posyłałem mego sługę Natana, aby oznajmił Dawidowi mój wyrok, i słów swoich dotrzymałem.
20.Powiedziałem: - "Jak długo jeszcze kobiety będą gwałcone, nie mając za to zadośćuczynienia"? Nie umiał Dawid udzielić odpowiedzi.
21.Zapytałem się żony Uriasza: - "Jesteś szczęśliwa dzieląc łoże z Dawidem"? Odpowiedziała: - "Czy jestem winna cudzołóstwa, skoro zgwałcił mnie król i pomazaniec"?
22.Rzekłem: - "Cóż więc mogę zrobić, skoro ta rzecz się już stała"? Odpowiedziała: - Pragnę ponownie być żoną Uriasza, mego męża.
23.Zabrałem dziecko Dawidowi, mimo jego postów i zawodzeń.
24.Leżał i płakał, klęczał i wołał mym strasznym Imieniem.
25.Jestem
26.Rozkazałem Dawidowi, aby przyszedł do mnie, i przybył.
27.Powiedziałem: - "Wywyższyłem cię ponad wszystkich królów, jacy przed tobą byli; twoje pieśni są czyste; poleciłem Dobrym, aby po wieczne czasy śpiewali wszystkie strofy Psalmów.
28.Zabiorę dziecko a po jego śmierci nie waż się zanucić choćby jednej strofy, gdyż brzydzę się czynem nierządnym.
Skoro ustanowiłem przykazanie - Nie cudzołóż - to przecież nie na to, abyś ty, mój pomazaniec, miał być pierwszym z cudzołożników i pierwszym z morderców, zabijający niewinnego człowieka, męża pohańbionej przez ciebie kobiety".
29.Dawid wykrzyknął: - "Zabij mnie a dopełni się sprawiedliwość"!
30.Rzekłem: - "Gdybym w ten sposób miał dopełnić sprawiedliwość, nie ostałby się żaden człowiek na Ziemi. Będziesz żyć".
31.Dawid upadł na twarz.
32.Jestem
33.Przyjąłem jego skruchę.
34.Przemówiłem do niego z głębi ciemności: - "Skoro poślubiłeś Betszebę, niech ona będzie twoją prawowierną małżonką. Ona urodzi syna, który był jej mężem a będzie twoim synem, którego mądrości nikt nie prześcignie. W ten sposób dopełnię sprawiedliwość nad Betszebą, żoną Uriasza, który był mężem sprawiedliwym".
35. Rzekł Dawid: - "Panie! Zaśpiewam, pośród tych skrzydlatych herubinów, pieśń dziękczynną za doświadczone łaski".
36.Powiedziałem: - "Nie waż się nigdy tego czynić. Teraz idź, gdyż umarło dziecko".
37.Powrócił Dawid do swych zajęć, jako król i jako małżonek.
38.Dopełniłem sprawiedliwość Betszebie i była szczęśliwa do ostatnich swych dni.
39.Czyż dalej mam mówić, że kobieta stoi niżej od mężczyzny?
40.Powiadam wam - bez mężczyzn świat mógłby się ostać, natomiast bez kobiet zginąłby za jednego pokolenia.
41.Dałem Józefowi wielką władzę w Egipcie i godnie sprawował swoje szafarstwo.
42.Pobłogosławiłem tej gorącej ziemi, przez wzgląd na synów Jakuba.
43.Egipcjanie wpadli jednak w pychę i niegodziwość.
44.Utuczyli brzuchy, a usta napełnili krwistym mięsem.
45.Oddawali cześć swoim bogom, mną gardząc.
46.Szanowali braci Józefa, gdyż miał wielką władzę.
47.Wszelka władza człowieka kończy się wraz ze śmiercią.
48.Zaczęli stopniowo gardzić synami Jakuba, aż wreszcie zaprzęgli ich w niewolę.
49.Chcieli wytracić Izrael, ze względu na nienawiść do mnie.
50.Czekałem z wyrokiem, aż dopełni się ich niegodziwość.
51.Zebrali swój lud i chcieli zdradziecko wyniszczyć dzieci Jakuba.
52.Posłałem Dobrego, aby powstrzymał ich morderczy zapęd. Sprowadził na nich paniczny lęk przed nowym ludem, który zbliżał się do bram Nilu.
53.Wykrzyknęli: - "To ich Bóg sprawił, że chce nas zgubić za swój lud! Zostawmy więc Izrael i zabezpieczmy lepiej nasze granice a na nich przyjdzie i tak właściwy czas".
54.Podszepnął Zły królowi egipskiemu: - "Niech zabijają chłopczyków a dziewczynki oddadzą dla waszych rozkoszy. Ich Bóg nie będzie mieć powodów do nienawiści nad Egiptem".
55.Rada spodobała się królowi i wprowadził ją w czyn.
56.Cóż jednak mógł zdziałać zapamiętały w gniewie król egipski synom Jakuba, skoro mieli tak wspaniałe kobiety?
57.Urodziły potężny naród, aż nawet zagrozili stolicy faraona.
58.Czyż Izraelitkom nie należała się właściwa nagroda?
59.Zaprawdę powiadam wam - gdy siła była głównym argumentem wśród ludzi, mężczyzna miał pierwszeństwo przed kobietą, i to był słuszny porządek rzeczy.
60.Mężczyzna walczył i ginął, kobiety rodziły mężczyzn i także ginęły.
61.Mężczyzna handlował i cieszył się bogactwem, kobiety rodziły mężczyzn nie mając bogactwa.
62.Mężczyźni mieli wszelką władzę, kobiety rodziły mężczyzn nie mając żadnej władzy.
63.Mężczyźni sprawowali służbę kapłańską, kobiety rodziły mężczyzn nie mając przystępu do mnie.
64.Zaprawdę dość tej niegodziwości!
65.Stworzyłem Adama z prochu tego świata i w proch się obraca, nie pozostawiając nic, prócz cząstki nasienia.
66.Stworzyłem Ewę z boku Adama, jako jego małżonkę, która będąc niczym w jego oczach, to jednak wiele zostawia na tym świecie, będąc matką wielu.
67.Każdą kobietę uważam za czystą i znoszę wszelkie prawa o oczyszczaniu.
68.Nie oskarżajcie Ewy o to, że pierwsza uczyniła zło, wystarczająco odebrała swoją zapłatę.
69.Jaką więc wy powinniście odebrać zapłatę za wasze wszystkie podłości?
70.Zaprawdę powiadam wam - gdyby z całego wszechświata uczynić piekło, które wstrząsająco opisał Dante, i tego byłoby dla was mało, tylko za samo zło, jakie wyrządziliście kobietom.
71.Dlaczego teraz krzyczycie, nie mogąc się pogodzić z faktem, że kobiety mają być równe mężczyznom.
72.Może zaczniecie je mordować, aby wykazać, iż nie macie racji?
73.Ludzie niegodziwi! Za takie myśli sprowadzę na każdego z was obłąkanie, cóż dopiero za samą ich realizację.
74.Kobieta jest równa mężczyźnie. Z tego faktu nie muszę się przed wami usprawiedliwiać.
75.Mówię wam po raz trzeci: - Kobieta jest równa mężczyźnie.
76.Przysięgam na siebie samego i swoich przysiąg zawsze dotrzymuję - gdybyście prawo równości znieważyli, jak ustawicznie gwałcicie moje Prawo, to rozkażę kobietom, aby rodziły same dziewczynki, a wówczas będzie koniec waszego panowania.
77.Słyszę już wasz śmiech, będziecie szydzić z moich słów powiadając: - Do urodzenia dziecka potrzebny jest mężczyzna!
78.Wiem o tym lepiej od was.
79.Spytajcie się waszych dziadków, ile w dawnych czasach było byków w waszych okolicach, a ile jest ich obecnie.
80.Kto ma rozum, niech się zastanowi, a przekona się, czy nie mam racji.
81.Gdyby faraon zabijał dziewczynki, nie miałbym swego ludu.
82.Czy i teraz będziecie tak uparci, że Nadzieję odrzucicie tylko przez ustalone przeze mnie zrównanie?
83.Równość, którą między wami ustanawiam, położy w końcu zniewalanie kobiet i także da im pełnię rozwoju.
84.Skończyły się czasy, gdy traktowałyście kobiety jak służące. Pragnę w końcu, aby miały prawo decydowania o sobie.
85.Nadzieja jest trudna dla tych, którzy nadal mają ochotę panować; łatwa, gdy się zrozumie, iż wszyscy ludzie są wobec mnie równi.
86.Skoro przede mną są równi, tym samym kobiety są równe we wszystkim mężczyznom. Takie jest prawo na wszystkie wasze pokolenia.

Zawiera osiemdziesiąt sześć wierszy.

XIX.CZYTANIE

1."Dlaczego jesteś biedny, boś głupi. Dlaczego głupi, boś biedny." Znacie to powiedzenie, ale z niego nauki nie czerpiecie.
2.Ustanawiam dla was, po wieczne czasy prawo, aby każdy wśród was umiał czytać i pisać.
3.Odpowiedzialność za to wpierw ponoszą rodzice, następnie rodzina, następnie cała wasza społeczność, w której zamieszkujecie.
4.Nikt nie może mnie znać, jeżeli nie będzie mógł czytać słów zawartych w Nadziei.
5.Jaki będzie mieć człowiek pożytek, nawet z całego życia, skoro nie poznając Nadziei, nie doświadczy prawdziwej wolności?
6.Czyż przez fakt braku umiejętności czytania i pisania, chcecie pozbawić się znajomości mego Słowa?
7.Gdybyście nie umieli czytać, jak moglibyście wypełniać należne mi prawo, a bez znajomości pisania, deklarować swoją obecność na tym świecie.
8.Wszystko, co jest zapisane, pozostawia trwały ślad i nie łudźcie się, że papier to tylko mizerny materiał.
9.Zaprawdę, gdyby nie pismo, do tej pory jadalibyście z ziemi.
10.Szanujcie więc wszelkie pismo, gdyż ten, który jego nie zna jest podobny do bydlęcia, który je i płodzi.
11.Nie przyjmuję żadnego usprawiedliwienia, żadnej obrony wobec tych, którzy takiej umiejętności nie posiedli, aby nie mogli własnymi oczyma, czy palcami odczytać strof Nadziei.
12.Skąd mogę wiedzieć, że ty jesteś właśnie ty, jeżeli nie potrafisz zaznaczyć swojej własnej tożsamości?
13.Czyż to naprawdę, aż tak wielkie wymaganie żądać od was umiejętności czytania i pisania.
14.Dla tych, co już umieją, sprawa jest prosta, ale nie w tym, iż ten fakt wogóle nie istnieje.
15.Moje prawa wcale nie mają wyłącznie służyć wielkim tego świata. Oni już swój świat posiedli i nie mogą spodziewać się otrzymania czegoś nowego, aby i tam być czymś lepszym.
16.Jeżeli posłałem Nadzieję, to w tym celu, aby najmniejsi, przynajmniej na tym świecie, zaznali więcej radości i wolności.
17.Sprawy przyszłości, zarówno dla jednych, jak i dla drugich, pozostawcie mojej sprawiedliwości. Nią się zajmę.
18.Jestem
19.Jakbym mógł do was mówić, gdybyście nie posiedli możliwości czytania.
20.Zabierano wam dawniej możliwość wiedzy, ale nie na to Enocha nauczyłem pisania, abyście mieli być ślepi i głusi.
21.Jeżeli umiesz czytać i pisać to zrównujesz się z królami; skoro zaniedbasz czas, stajesz się ich pastuchem.
22.Czyż wówczas mam wam pomagać, gdy przegapicie swój czas?
23.Więc powiadam - każda książka i każda napisana strona jest wam dana na wieczny czas.
24.Nie uważam żadnego druku za zakazanego, nic nie macie prawa schować przed oczyma ludzkimi, co jest przeznaczone dla oczu, czy palcy niewidomego.
25.Kto tak czyni, ten postępuje ohydnie i nie ma przebaczenia po wieczne czasy.
26.Dawniej zakazywano wam czytać, abyście żyli w ciemnocie i nie zadeptali niegodziwych.
27.Powiadam wam - oni już odebrali swoją zapłatę.
28.Ty, który siedzisz na tronie krwi niewinnych, czemu zamykasz przed ludźmi swoje tajemne lochy? Czy myślisz, że w ten sposób zdołasz przydać sobie blasku?
29.Nakazałem twoim imiennikom, aby przyjrzeli się, gdzie sprawujesz władzę, i wydali wyrok.
30.Cierpliwość jest moją cechą.
31.Jestem
32.Czytajcie i bacznie uważajcie na każde przeczytane słowo.
33.Dlaczego w dalszym ciągu pragniecie być niewolnikami kapłanów i różnych fałszywych proroków?
34.Kochając się w niewoli sprowadzacie na siebie podwójne potępienie. Stajecie się poddanymi przewrotnych ludzi, którzy żerują na waszej ciemnocie i zabobonie, a zarazem mam was w pogardzie.
35.Czyż nie lepiej czytać wszystko, co człowiek napisał i co wam bezpośrednio posłałem: Zakon, Ewangelie, Koran i Nadzieję; i wyzbyć się tych ciągłych kłamstw i bredni religijnych, których was uczono na waszą wieczną zgubę.
36.Wy jednak nadal jesteście ślepi, gdyż wasze wnętrze, przez całe wieki było zaciemniane.
37.Więc nikłą mam i tym razem nadzieję, że przyjmiecie te wszystkie słowa.
38.Gdybym wam powiedział, iż was należy bić, zakuwać w kajdany, nałożyć na was dziesięcinę i stokrotne pogłówne; wasze córki oddać do klasztorów lub domów rozpusty, a mężczyzn na wzajemne zabijanie; gdybym wam do tego przykazał tysiąckrotne bicie pokłonów przed bałwanami, krzyżami, ogniami i ludźmi wyższymi od was; sprawować nad wami wszystkimi władzę przez garstkę spośród was ludzi pozbawionych wszelkiej godności i prawdy - wtedy byście taką nadzieję przyjęli na klęczkach i choć pod batem, całowalibyście z nabożną czcią tak ułożone cytaty i śpiewy, które byłyby jedyne dla was dostępne. Ohyda!
39.Jestem
40.Nic to, że gardzicie prawdziwym Słowem, jestem już i na to przygotowany.
41.Możecie być ciemni, możecie być głusi.
42.Zaprawdę powiadam wam - to pozostawiam wam.
43.Zadowolę się tylko tym, że wam ogłosiłem Nadzieję i nikt nie może oskarżyć mnie, iż was nie miłuję nadal.
44.Jestem

Zawiera czterdzieści cztery wiersze.

XX.KOT

1.Dbajcie o zwierzęta, gdyż na to was stworzyłem, abyście z nimi byli.
2.Gdy jesteś sam i jest ci ciężko, na to masz zwierzęta, aby służyły i zabawiały twoje serce.
3.Kot chodzi własnymi drogami i nikt nie jest w stanie zrozumieć dlaczego tak czyni.
4.Wy wolicie, aby wam nakładać obrożę i chwalicie wówczas swego pana.
5.Bądźcie bardziej podobni do kota, aniżeli do psa, który chodzi swoimi drogami i jest dla siebie panem.
6.Kota nie przekupisz, nie zniewolisz czułymi słówkami.
7.Was jednak można łatwo usidlić i spętać, pomimo buńczucznej woli.
8.Kto lubi zwierzęta ten jest miłym człowiekiem.
9.To nic, iż ty nie lubisz kotów, nie twoja ocena w tym wypadku jest istotna.
10.Ogłasza moją wolę i jest tylko piórem, nie mając swego udziału w treści.
11.Oznajmiam wam- raduję się widząc, jak dbacie o zwierzęta, które mieszkają wsród was.
12.Na to je stworzyłem, aby zachować względną równowagę, gdyż niczego nie ma stworzonego na próżno.
13.Każde zwierzę jest potrzebne, tak jak każda roślina ma swoje właściwe miejsce.
14.Dbajcie o koty, są wam przyjaciółmi, choć nie mogą z wami mówić.
15.Kto jednak je lubi, ten rozumie ich mowę.
16.Gdyby nie koty, dawno pożarłyby wasz trud szczury i myszy. Już choćby za to należy im się wasza wdzięczność.
17.Jakie masz zadowolenie rzucając w kota kamieniem, ciesząc się, gdy ucieka.
18.Pokazujesz raczej swoją słabość, gdyż jednocześnie boisz się szczura. A przecież kot zabija, tym żyjąc.
19.Nie upoważnia cię, ani wielkość, ani siła, do tego, abyś znęcał się nad kotami. To podłe.
20.Możecie jednak przeznaczać zwierzęta do badań, bo przecież nie zastąpicie ich ludźmi, którzy nie mają swojej wymiernej ceny.
21.Zwierzę można zabić, nie ponosząc bezpośredniej winy; zabicie człowieka wymaga ofiary krwi.
22.Więc tam, gdzie zachodzi potrzeba zastąpienia człowieka zwierzęciem to możecie czynić.
23.Nie zwalnia was to jednak od takiego ich traktowania, aby nie zadawać im bezpośredniego bólu i cierpienia dla własnej przyjemności.
24.Gdy wypędzicie koty, zagryzą was szczury, a wasze zboże będzie pokarmem dla gryzoni.
25.I choćbyście wołali o ratunek, nikt wam nie przyjdzie z pomocą.

Zawiera dwadzieścia pięć wierszy.

XXI.MUZUŁMANIN

1.Wyznałeś przede mną: - "Szczęśliwy dzień, w którym powiedziałem:
2.- Jestem Muzułmaninem. - Bóg niech zapamięta ten dzień".
3.Zapamiętałem.
4.Jestem
5.Powiadam wam:
6.- Adam był Muzułmaninem.
7.- Enoch był Muzułmaninem.
8.- Noe był Muzułmaninem.
9.- Abraham był Muzułmaninem.
10.- Izmael był Muzułmaninem.
11.- Mojżesz był Muzułmaninem.
12.- Dawid był Muzułmaninem.
13.- Jezus syn Marii był Muzułmaninem.
14.- Mahomet był Muzułmaninem.
15.Ty również powiadasz: - Jestem Muzułmaninem.
16.Czyż nie mam tego przyjąć jako triumf wiary?
17.Kto jest Muzułmaninem?
18.Jeżeli wyznajecie wiarę zinterpretowaną przez człowieka to nie wyznajecie wiary we mnie, ale właśnie w tego człowieka.
19.Adam wierzył tylko we mnie, gdyż jego osobiście stworzyłem.
20.Uwierzył w słowo Ewy, która dała się podejść Złemu i zostali wypędzeni z Edenu.
21.Gdyby Adam do końca wierzył we mnie, byłby wiernym Muzułmaninem, to jest wierzącym wyłącznie we mnie.
22.Skoro jednak odstąpił od wiary, tym samym stał się upadłym człowiekiem. 23.Czyż jego synowie i córki nie stali się wyznawcami w Adama, upadłego człowieka.
24.Prześladować zaczęli tych, którzy wyznawali wiarę - Jestem Muzułmaninem.
25.Musiałem zabrać do siebie Enocha, gdyż za to wyznanie pragnęli jego ukamieniować.
26.Wołali: "Czemu nie wyznajesz wiary naszych ojców i naszych matek?"
27.Odpowiedział Enoch: - "Gdyby nasz ojciec Adam był do końca wiernym, wówczas nie krzyczelibyście na mnie, a tak przyjdzie na was niechybna zagłada".
28.Musiałem uratować Enocha przed kamieniami niewiernych, gdyż rzekł: - Jestem Muzułmaninem.
29.Przestrzegałem Złych i Dobrych, aby nie zstępowali do siedzib ludzkich, gdyż staną się one dla nich sidłem i zatracą prawdziwą wiarę.
30.Córki ludzkie im mówiły: - "Jesteśmy dziećmi rodzącej Ewy". Odpowiedzieli im: - "Chcemy być waszymi mężami, aby mieć z wami nasze dzieci."
31.Przyjęły ich pod swój dach i czynili wszelkie zło.
32.Aniołowie przechadzały się pośród synów Adama i wołały: - "Kto nas weźmie pod swój dach, abyśmy były waszymi żonami?" Odpowiedzieli im: - "Weźmiemy was pod swój dach i będziecie naszymi żonami i urodzicie nam nasze dzieci".
33.Rodziły im śliczne dzieci i stały się bliższe ich sercu.
34.Powiedzieli wspólnie: - Niech Adam będzie naszą wiarą; niech rodząca Ewa będzie naszą nadzieją.
35.- Skoro Adam dał nasienie, a Ewa rodziła, czyż oni nie są najważniejsi?
36.Czynili zło wzajemne, gdyż mną całkowicie wzgardzili.
37.Noe powiedział im - Nie godzi się tak postępować. Przyjdzie na was kara za pokładaną ufność w umarłym Adamie i umarłej rodzicielce Ewie.
38.Oni zakrzyczeli Noego: - Jaką ty masz wiarę?
39.Noe im odpowiedział: - Jestem Muzułmaninem.
40.Przyjąłem jego wyznanie i sprowadziłem ocalenie w arce, którą sam zbudował.
41.Wciąż litował się nad zgładzonymi, gdyż miał w sercu Nadzieję. I to uznałem za sprawiedliwe.
42.Abram wzgardził dostatkami Chaldejczyków, i odszedł z ich krainy.
43.Miał w nienawiści obcych bogów i wolał odejść z rodzimego kraju, aniżeli zginać kolana przed bałwanami.
44.Mieszkańcy Ur pragnęli upokorzyć Abrama i sprowadzić na niego zgubę wypróbowując jego wiarę.
45.Namawiał ich jednak do prawości i do czystego wielbienia, ale oni woleli prawa i mitologię Nemroda.
46.Abram powalił ich boga i czekał na swój wyrok.
47.Zeszli się mieszkańcy miasta, aby ukamieniować za wyrządzoną im zniewagę.
48.Abram rzekł do nich: - Jeżeli nie jestem Muzułmaninem, to nich wasze kamienie będą moim grobem.
49.Uznałem Abrama za wiernego i spuściłem na nich ogromny grad.
50.Oni zlękli się mego gniewu i każdy zamknął się w swoim domu.
51.Nakazałem Abramowi, aby uciekł z Ur do nowej krainy, która będzie jego wiecznym zamieszkaniem.
52.Przyjął mój głos i poczytałem to za sprawiedliwe.
53.Zaprawdę powiadam wam - bacznie przyglądajcie się Abrahamowi, gdyż to prawdziwy Muzułmanin.
54.Czułem jego ból, gdy wyprowadzał Izmaela na pustynię, wraz z jego matką.
55.Izmael jednak nie stracił wiary i dlatego dostąpił ode mnie obfitych łask. Żył wciąż wolny.
56.Zrodziłem z niego wielki naród, gdyż w chwili swojej wyznał Nadzieję.
57.Dopełniłem łaskę nad Izmaelem, gdyż był Muzułmaninem.
58.Zachowałem Mojżesza od wody, aby był Sędzią nad swoim ludem.
59.Wstawił się za rodakiem, albowiem nie mógł znieść, żeby syn Jakuba musiał upadać na twarz przed egipcjaninem.
60.Niechaj nigdy Izrael nie pada na twarz przed nikim, gdyż czynicie wielką hańbę.
61.Mojżesz okazał swoją gorliwość i choć musiał uciekać z tego gorącego tygla, jednak nie zatracił w swoim sercu prawości.
62.Dałem jedzenie i odzież, żony i dzieci, ale dusił się na tej rozległej pustyni wiedząc, jak gnębiony jest Izrael.
63.Objawiłem się Mojżeszowi spośród krzaku gorejącego, i uznał moje istnienie.
64.Jestem
65.Dałem Mojżeszowi moc czynienia cudów jakich nigdy nie było.
66.W jego osobie była zawarta wszelka moc i prawo.
67.Dałem zrozumienie wszystkich praw i porządku kapłańskiego.
68.Uczyniłem jego największym człowiekiem, jaki istniał na ziemi, i takiego prawodawcy już wam nie powołam.
69.Pozwoliłem, aby oglądał moją chwałę.
70.Czyż mogłem zezwolić, żeby spoczął w grobie, przywalony kamieniami?
71.Zaprawdę powiadam wam - tylko Muzułmanin ma taką nadzieję.
72.Został zabrany od ludzi i czyni nad Izraelem sąd, aby nikt nie mógł mnie oskarżyć.
73.Mojżesz jest dla was Sędzią i nie myślcie, że łaskawym.
74.Dał wam możliwość życia do tysięcznego pokolenia, ale wam wydało się to fraszką.
75.Wzgardziliście Mojżeszem i dlatego ma dla was same plagi, które przecież wam ogłaszał.
76.Czyż tak trudno odrzucić wszelkie złe nauki i powiedzieć: - Jestem Muzułmaninem.
77.Zaprawdę powiadam wam - gdybyście z sercem przyjęli Zakon, wasz los byłby zupełnie inny.
78.Dawid pragnął mieczem i pieśnią wyprostować wasze nikczemne drogi.
79.Jego zwycięstwa przyjmowaliście z rozkoszą, gdyż mogliście się tuczyć obfitymi łupami.
80.Psalmy śpiewaliście, choć wydały się wam obce.
81.Dlaczego Dawid umiał tylko mnie miłować i być wiernym Muzułmaninem, a wy nie potraficie, bardziej kierując się ku podłościom i obcym kultom?
82.Po Dawidzie pozostały czyste Psalmy i wierna wiara Muzułmanina.
83.Po was zaś pozostały suche kości, na wieczne użyźnienie gleby, w której spoczęliście, a którego szafarza nie umieliście docenić.
84.Czyż teraz, mając Nadzieję, ponownie chcecie tkwić w zaślepieniu.
85.Gdybyście przyjęli Jezusa syna Marii i nie rozciągnęli jego ciała na krzyżu, z cała pewnością stałaby Świątynia i nie zginąłby, po wieczne czasy, naród Izraela.
86.Jestem
87.Powołałem Jezusa syna Marii, żeby wam oznajmił Miłość i nie było w nim grzechu.
88.Dlaczego kłamiecie, że był "Bogiem", skoro był Synem.
89.On sam wyparł się was i ma w głębokiej pogardzie.
90.Gdyby chciał być Bogiem, z całą pewnością powiedziałby wam o tym wprost.
91.Jednak nie mógł wam tego powiedzieć, gdyż nie na to został posłany.
92.Umiłowałem jego jak syna, i był moim Synem.
93.Dlaczego nie możecie zrozumieć, iż wszystko to, co jest z ciała jest ciałem.
94.Jezus syn Marii był człowiekiem.
95.Jadł, spał, radował się, i płakał. Za to właśnie jego umiłowałem, iż pokochał mnie miłością, której nigdy nie doznałem.
96.Nawet Adam nigdy mnie tak nie miłował.
97.Pozwoliłem, aby was również umiłował, jak i mnie umiłował, i nie byłem zazdrosny.
98.Powiadam wam - nie swoim ciałem zmazał grzech Adama, ale dzięki jego miłości staliście się wszyscy równi.
99.On miłował mnie, i umiłowałem jego.
100.On umiłował was, i was także umiłowałem.
101.Jeżeli nie chciał widzieć waszych grzechów, to dlaczego miałbym wam ich wyliczać?
102.Dzięki Ewangelii staliście się czyści, i czy to naprawdę zdrożna rzecz być czystym.
103.On wierzył tylko we mnie i całą miłością pragnął, abyście wy również miłością we mnie wierzyli.
104.Jezus syn Marii był Muzułmaninem.
105.Wasze serce jest gnuśne, a umysł przewrotny.
106.Powiedzieliście: - Jesteśmy chrześcijanami!
107.Ludu podły i zwyrodniały! Jezus syn Marii zaprzeczył tej nauce i wzgardził waszymi modłami.
108.Skoro dziecko nie może wzgardzić swoim ojcem, jak wy mogliście wywyższyć Syna nad Ojca?
109.Zaprawdę, otrzymaliście już stosowną zapłatę.
110.Niegodziwcy i zdrajcy, czy nie przepowiedział wasze zatracenie?!
111.Każdy, kto mówi: - Jestem chrześcijaninem! - nie ma w sobie nauki Jezusa syna Marii i nie może spodziewać się żadnej łaski.
112.Gdyby nauka była taka, jaką sami głosicie, czy nie przeprowadziłbym dawno nad wami Sądu?
113.Za wasze przewiny, które dokonywaliście w imię Jezusa Chrystusa, nie trzeba byłoby jednego Sądu, ale musiałbym was sądzić przez całą wieczność.
114.Czy naprawdę chcecie, abym przyjął waszą naukę?
115.Wiem, że potwierdzicie i będziecie zanosić długie modły przed bałwanami, obrazami i krzyżami.
116.Ludu ociemniały, skazany na wieczną niepamięć!
117.Czy nie wiecie, jak wielkie są wasze grzechy i jak przepaściste musiałoby być wasze urojone piekło.
118.Jeżeli chcecie, abym uznał wasze brednie i wprowadził je w czyn, to żegnaj wszelka nadziejo, gdyż wy wszyscy wejdziecie tam, gdzie pożegnacie się z nadzieją.
119.Jezus syn Marii był Muzułmaninem i właśnie dlatego nie uznaję waszej kłamliwej nauki, gdyż pragnę, abyście mieli Nadzieję.
120.Jestem
121.Wolę, abyście mną wzgardzili, zresztą już i tak gardzicie; abyście odrzucili Nadzieję, co i tak z rozkoszą uczynicie; lecz nie zrobicie ze mnie zbrodniarza, na wasze wyobrażenie.
122.Skoro wam tego nigdy nie zapowiadałem, tym bardziej teraz, gdy pozostała cząstka ufności w przyjęcie Nadziei.
123.Jestem
124.Przez wasze niegodziwości Jezus syn Marii zrzucił efod arcykapłański i dlatego wzbudziłem w Mahomecie duch proroczy, aby dopełnić obietnicy danej Izmaelowi.
125.Mahomet dotrzymał wierności i poczytane to było za sprawiedliwość.
126.Przybliżyłem wam Prawdę, ale wyście ze wzgardą i tym razem odrzucili.
127.Czyż możecie zaprzeczyć, że Mahomet nie był Prorokiem?
128.Zaprawdę powiadam wam - Mahomet był ostatnim Prorokiem, i więcej już nie będzie.
129.Patrzcie na nich, gdyż ich wiara jest wierna.
130.Nie mogłem mahometan w pełni uznać, ponieważ zbytnio uwielbili Mahometa a przecież sam im tego zabronił.
131.Mój gniew na nich jest mniejszy, aniżeli moja pogarda, którą żywię do was - chrześcijan.
132.Mahomet był Muzułmaninem, i przyjęły narody Islam,, to jest wiarę wyłącznie we mnie, stając się tym samym ich Zbawcą.
133.Dałem czas, aby każdy mógł opowiedzieć się, po której stronie pragnie pozostać.
134.Czekam.
135.Jestem
136.Powiedziałeś: - "Jestem Muzułmaninem."
137.Przyjąłem te słowa i dałem ci Nadzieję, abyś ją rozgłaszał wśród ludów.
138.Cała Ziemia jest twoja.
139.Gdy przyjmą Nadzieję, wypełnię wszystkie moje błogosławieństwa nad rodzajem ludzkim.
140.Jeżeli jednak odrzucą ze wzgardą wiedz, że jest dość miejsca na liczne groby, które pomieszczą ich wszystkich.
141.O siebie się nie martw, nie twoja to sprawa.
142.Jestem

Zawiera sto czterdzieści dwa wiersze.

XXII.JEDNOŚĆ BOGA

1.W imię Boga litościwego i miłosiernego!
2.Mów Mahomecie!
3.Jestem jeden!
4.Bogiem do którego wszystkie jestestwa podnoszą głos w swoich potrzebach.
5.Nie rodziłem z siebie nikogo i sam się nie rodziłem.
6.Nikt nie jest Mi równym, ani podobnym!
7.Jestem bez początku pierwszym, bez końca ostatnim.

Zawiera siedem wierszy.

XXIII.ZASADA

1.Wyznajecie zasadę - czyj kraj tego wyznanie.
2.Czy może również jestem poddanym waszych królów i namiestników?
3.Obłąkani! Wiedzcie, iż wszystka wasza religia nie zawiera mojej nauki i drogi do zbawienia.
4.Co innego wam objawiłem przez Proroków i Apostołów, co innego głosicie, co innego czynicie.
5.Dlaczego wszczynacie spory, które dopiero miecz musi rozsądzać.
6.Żadna władza nad ludźmi nie jest dana ode mnie.
7.Każdą władzę sami wybieracie, względnie jest wam narzucona siłą lub podstępem.
8.Taki jest stan rzeczy i gdy siedzicie na tronach lub trybunałach, nigdy nie mówcie w moim imieniu i nie powołujcie się na moją wolę. Kto tak czyni ten postępuje kłamliwie.
9.Gdybym wam wybierał królów, lub uświęcał trony i sądy, to żaden nie miałby prawa do rządzenia i sądzenia.
10.Królowie, namiestnicy i sędziowie rządzili na wasz ucisk i nie mogli we mnie mieć uznania.
11.To nic, że powoływano się na mnie, ale gdyby tak istotnie było, czyżbym zezwolił, aby taka nikczemność zapanowała nad światem.
12.Rządy moje są sprawiedliwe i dawały Izraelowi wolność i dostatek.
13.Któż może zaprzeczyć we wielkość moich rządów?
14.Izrael pragnął króla i zgwałcił okrutnie moimi prawami.
15.Czyż odnieśli pożytek z tego, iż musiałem uznać Saula za króla?
16.Pokazałem jak można wybrać wspaniałego króla, w osobie Dawida, ale i on grzeszył.
17.Syn jego - Salomon, choć miał jeszcze większą władzę, godność, bogactwa i mądrość, jednak okazał się marnym władcą, gdyż idąc za złymi kultami zniszczył swoje dziedzictwo.
18.Mogłem nadal powoływać królów, ale Izrael sprzeciwił się temu stanowczo wybierając Jeroboama.
Woleli płodzić nierząd i wszelką obrzydliwość kultową, aby móc oderwać się od moich praw.
19.Niszczyli systematycznie Zakon uważając się za wyzwolonych.
20.Czyż nie mogłem ich karać za takie przewinienie?
21.Umieli przecież czytać i dobrze znali Zakon.
Klęski, które na nich spadły przyjęli z pełną świadomością.
22.Przyjąłem króla Jozjasza, który nawrócił się do mnie.
23.Wiedział, co czeka królestwo, choć szczerze pragnął ocalenia.
24.Nie dałem wyroku na Jeruzalem za jego dni, przez wzgląd na pokorę, którą wykazał przed całym Izraelem.
25.Wyrok jednak nadal był prawomocny, lecz tylko przez wzgląd na niego przesunięty w przyszłość, która okazała się tragiczna.
26.Gdy król grzeszy cały naród popada w niewolę.
27.Jeżeli sędzia jest stronniczy, w całym narodzie panuje niesprawiedliwość.
28.Wywoływaliście wojny w imię moje, choć wam tego nie przykazałem.
29.Jezus syn Marii wzgardził wami, gdyż zamiast Ewangelii głosilicie mord i zniszczenie.
30.Nie na to zawisnął na krzyżu, abyście mieli prawo czynić ponownie okropności, których dopuścił się Piłat.
31.Był jednak Rzymianinem i nie znał ani Zakonu, ani Jezusa syna Marii, dlatego nie oskarżyłem jego o tę zbrodnię.
Los Piłata stanowił los poganina.
32.Winę zaś ponieśli synowie Jakuba, gdyż wzgardzili moim Synem.
33.Zawsze wzgardzali i tym samym czynili nieprawość.
34.Wam nie kazałem mordować w imię moje, więc dlaczego to czynicie?
35.Czyż nie rozumiecie, iż w ten sposób wzgardziliście krwią Jezusa syna Marii.
36.Teraz nie mogę mieć dla was względów i zamknąłem zbawienie przez Ewangelię na zawsze.
37.Jestem
38.Nic to, że będziecie krzyczeć, nic to, że i tym razem okażecie nieposłuszeństwo. Czy dlatego mam ulegać waszej woli?
39.Moja wola jest wolą tych, którzy mnie miłują.
40.Wasza wola jest wolą tych, którzy nie przyjmują Nadziei.
41.Jeżeli więc nie przyjmujecie Nadziei, tym samym i mnie nie przyjmujecie.
42.Wasze modły staną się dla mnie głuche a ofiarowanie ślepe.
43.Nie słyszę, co do mnie mówicie i nie widzę, co składacie na ołtarzach.
44.Powiadam wam - żadna władza, ani żaden sędzia nie może zmienić mojej woli.
45.Cokolwiek zmieni, będzie jego wolą i dla mnie jest to już bez znaczenia.
46.Posyłam Proroków, którzy oznajmiają moją wolę.
47.Jeśli natomiast nie przyjdzie oznaczony czas w proroctwie znaczy to, iż nie jest moim prorokiem.
48.Wy jednak wolicie fałszywych proroków i im cześć oddajecie.
49.Posyłam również moich Apostołów, którzy przynoszą moje prawa i moją wolę.
50.Tych również nie przyjmujecie, także moje Słowo macie za nic.
51.Nie posłałem Jezusa syna Marii jako Boga, więc dlaczego wasza nauka czyni z niego boga.
52.Był moim Apostołem, który wam zwiastował Ewangelię, aby wśród was Miłość panowała po wsze czasy.
53.Ofiarował się za was, abyście nie byli grzeszni i jego ofiarę przyjąłem.
54.Czyż to dla was zbyt mało?
55.On jest moim Apostołem a waszym ofiarowanym na krzyżu Arcykapłanem, równocześnie Sędzią, który was osądził za wszelkie winy i nieprawości.
56.Wiara jest jedna, gdyż każdy winien być Muzułmaninem.
57.Czymże wtedy jest prawdziwa wiara? Wiarą w Mojżesza, w Jezusa syna Marii, w Mahometa, czy może Apostoła Nadziei?
58.Może w te niezliczone sekty i ten cały wielki worek wiar, które poją się u źródła kłamstwa?
59.Oznajmiam wam - wiara jest tylko we mnie i taka wiara jest prawdziwa.
60.Kto we mnie wierzy jest Muzułmaninem.
61.To takie proste, i dlatego nie możecie zrozumieć.
62.Powołałem Mojżesza, który wypełnił swoją misję należycie.
63.Odebrał zapłatę, zgodnie ze swoją pracą i jest waszym Sędzią, nad tymi, którzy chcą wypełniać Zakon.
64.Nie łatwo było wypełnić Zakon, jednocześnie żywić do mnie nieugiętą wiarę.
65.Więc po cóż znowu macie wracać do Zakonu, skoro cały wielki lud poszedł na zatracenie.
66.Zatem, kto wierzy w Mojżesza, skazuje się na wieczne plagi, które Mojżesz zapowiedział.
67.Nie tak więc czyńcie.
68.Rozerwałem zasłonę świątynną, ale ten znak był dla Izraela zbyt małym.
69.Kazałem zdeptać Świątynię, aby naród Izraelski nie był wyłącznym chwalcą mego Imienia.
70.Czyż Jezus syn Marii przez wykupienie Świątyni nie jest godny naśladowania, abyście się wzajemnie miłowali, skoro was umiłował, skazując się dobrowolnie na śmierć.
71.Wypełniał tylko moją wolę, i nic więcej.
72.To także jest takie proste a trudne dla was do zrozumienia.
73.Właśnie w tym wypełnianiu mojej woli leży cała wiara we mnie, i taka wiara jest wierna.
74.Zamiast wypełniać moją wolę, zamiast wzajemnie się miłować, umiłowaliście wiarą skalaną w Jezusa Chrystusa, który się musiał was zaprzeć.
75.Jezus syn Marii nie jest Bogiem, i nigdy tego nie powiedział.
76.Na siebie samego przysięgam - gdyby tak stało w Pismach, nie ujrzelibyście więcej Słońca.
77.Jestem
78.Czym innym jest Moc, czym innym Miłość. Są to dwie różne rzeczy, których nie ważcie się łączyć.
79.Skoro mówicie, że wierzycie w Jezusa Chrystusa, więc tym samym wierzycie w człowieka.
80.Jezus syn Marii umarł jako człowiek i na tym skończyła się jego misja jako Proroka.
81.On, dla przypieczętowania Miłości między nami, umarł na krzyżu, abyście wy również nie umierali, nie umiejąc wypełnić Zakonu.
82.Jezus syn Marii był tym, który ogłaszał wam Miłość, począwszy od swego chrztu, aż do swojej śmierci.
83.Został moją wolą wzbudzony do nowego życia, jako ten, który miłując was, przez swoją śmierć ma do was prawo.
84.Nie tylko was wykupił swoją krwią, ale nabył prawo, aby was sądzić.
85.Przeklął miasta, gdy nie przyjąły jego nauki; czy myślicie, że i was przyjmie z otwartymi ramionami.
86.Zaiste, jesteście w wielkim błędzie.
87.Dlaczego wciąż sądzicie, że Ziemia jest centrum Wszechświata?
88.Spytajcie się waszych uczonych astronomów, a przekonacie się, iż powiedzą to samo.
89.Gdybym naprawdę miał Syna jako Boga, tak jak ojciec może mieć syna to myślicie, że jesteście tyle warci, abym miał jego poświęcać za was. Kto według was zasługuje na to?
90.Wszędzie widzę zło i zaprzeczenie podstawowym normom człowieczeństwa.
91.Tak było i jest.
92.Czy będzie? - to zależy od tego jak przyjmiecie Nadzieję.
93.Mahomet również umarł i to wcale nie tak staro, jak Abraham, czy Mojżesz.
94.Umarł, i nie wierzcie w niego.
95.On był tylko tym, któremu dany był do odczytania rodzajowi ludzkiemu Koran. Nic więcej.
96.Kto mówi, że jest mahometaninem, ten wyrzeka się mego życia.
97.Jeżeli pogardzam tymi, którzy mówią, że są dziećmi wiary mojżeszowej, którzy są chrześcijanami, albo mahometanami, to jak mam w końcu postąpić z tymi, którzy wierzą w nauki wiary swoich władców, czy sędziów.
98.Król może mieć swoją wiarę i będzie sądzony, zarówno przez nią, jak i ze swego panowania.
99.Skoro żaden król, poza Dawidem i Jozjaszem nie otrzymał mojej łaski, więc czego mogą spodziewać się ich poddani. Czy nie tego samego? - z pewnością.
100.Jaką ufność pokładali w królach i sędziach swego ludu, taką od nich otrzymali zapłatę.
101.Nic więcej, nic mniej.
102.Więc raz na zawsze pamiętajcie - wiara nie jest wasza, was wszystkich, ale każdego z was z osobna.
103.Król jest jednostką i jako jednostka jest sądzona; również każdy z was jest jednostką i jako jednostka za swoją wiarę odpowie.
104.Warto więc mieć wiarę taką, jaką chce mieć wola króla? - wątpliwe.
105.Jeżeli on zbłądzi to i wy jesteście zbłądzeni.
106.Nadzieja jest dana wszystkim ludziom, bez żadnych wyjątków i ograniczeń, i jako jednostki macie prawo do błogosławieństw wypływających z Nadziei.
107.Taka wiara we mnie jest najprostsza i jedyna, którą przyjmuję.
108.Jest wiarą Muzułmanina, wiarą wiernego.
109.Jestem

Zawiera sto dziewięć wierszy.

XXIV.PRZEZNACZENIE

1.Dlaczego mówicie: - "Bóg wie, co dzieje się w dalekiej przyszłości."?
2.Jednocześnie oskarżacie mnie o to, że jestem niesprawiedliwy.
3.Twierdzicie, iż wiem, co będzie zanim to coś się wydarzy. Nim cokolwiek nastąpi już wiem.
4.Może byłoby to właściwe, ale tak wcale być nie musi.
5.Interpretujecie w waszej filozofii wszechmoc, jako prawo do budowania i prawo do niszczenia.
6.Określacie mnie jako tego, którego czas nie określa.
7.Wróćcie do początku, gdyż w stworzeniu Adama zawiera się wasz początek i wszelki początek myśli.
8.Wiem dobrze, gdyż mam wgląd we wszystko, co o mnie mówicie.
9.Dlatego dałem wam prawo, abyście żadnej rzeczy pisanej nie ważyli się niszczyć.
10.Gdy jednak ważycie się na niszczenie to i tak to posiadam, aby nikt nie ostał się bez poznania.
11.Powiedziałem wam: - Wszystko, co stworzyłem, wszystko co wokół was się znajduje, wszystko co wokół was żyje, wy sami, którzy żyjecie i myślicie - stworzyłem to jako bardzo dobre.
12.Pozornie może być złe, ale po dokładnym poznaniu okaże się dobrem.
13.Powiadam wam i wiem od was lepiej, gdyż mam możliwość ogarnięcia wszystkiego - nie istnieje nic, co bym musiał poprawiać.
14.Uczyniłem prawa dla rzeczy, które miały istnieć dzięki tym prawom.
15.Nigdzie nie ma takiego miejsca, gdzie bym nie nadał właściwych temu miejscu praw.
16.Więc nie ma takiego miejsca, gdzie bym nie był.
17.Jestem
18.Wszystko powstało, gdy byłem.
19.Wiem, iż spytacie się zaraz: - "Co było, gdy Boga nie było?"
20.Zaprawdę trudne to pytanie i na nim opiera się cały wasz ateizm.
21.Mógłbym odpowiedzieć pogróżkami i zesłać stokrotne plagi, ale przecież tym samym nie udzieliłbym właściwej odpowiedzi.
22.Cóż winny jest pytający, że pyta? Gdyby wiedział nie musiałby pytać.
23.Mówicie - wiara we mnie to religia.
24.Zaprzeczenie we mnie to także religia.
25.Człowiek musi wierzyć, gdyż ten przymiot został ode mnie dany przy stworzeniu pierwszego człowieka.
26.Więc niczym się nie różni wiara od niewiary, gdyż jedno i drugie jest religią.
27.Skoro wierzysz, to otrzymujesz dary wiary. Jeżeli nie wierzysz to otrzymujesz dary niewiary. Co jest zatem lepsze?
28.Wierząc, ale uczynkami się zapierając ściągasz na siebie wszystkie przekleństwa, które wy znacie.
29.Niewierzący ma tylko nadzieję triumfu swojej idei, i to wszystko. Dla jednych to wiele, dla drugich przychodzi opamiętanie, gdy idea ich zawodzi lub wątpią u kresu życia.
30.Ten zaś, który zarówno wierzy, jak i również uczynkami ściele drogę wiary, ma nagrodę w łaskach moich, gdyż jest wierny.
31.Teraz widzicie dobitnie, iż głównie wasza wola się liczy.
32.Stworzyłem człowieka, jako stworzenie doskonałe i obdarzone rozumem, i wolną wolą.
33.Adamowi nie brakło niczego, miał wystarczającą ilość pożywienia we wszelkiej różnorodności, i nie był w stanie się przejeść, ani znużyć.
34.Miał zajęcia dość i pracy dość, choć nigdy nie czuł się zmęczony, ponieważ czas dla niego nie istniał.
35.Nie wyznaczyłem zadań, które by wyczerpały i okazały się nadludzkie w wysiłku. Nie znał pojęcia normowania pracy.
36.Więc zaraz mnie podchwytliwie zapytacie - cóż miał robić?
37.Miał czynić sobie Ziemię poddaną, która miała być jego wyłączną własnością.
38.Stawał się zarządcą Ziemi, jak jestem nim dla całego Nieba.
39.Zarówno zadanie, jak i obowiązki, były w zasięgu spełnienia.
40.Mógł posiadać pomocników w osobach swoich dzieci, urodzonych przez rodzącą małżonkę Ewę. Czyż taka obietnica nie była kusząca i godna mnie?
41.Ale przecież nie stworzyłem Adama w tym celu, aby upadł, gdyż nie byłoby to rozważne z mojej strony.
42.Nawet nie przyjmowałem myśli, że Adam mógł zgrzeszyć i może zrodzić się w jego umyśle bunt inspirowany przez Złego, którego przecież nie było, zanim ten bunt nastąpił.
43.Gdybym wiedział o mającym nastąpić buncie, nie dopuściłbym do tego.
44.Myślicie, że miło było oglądać starzejącego się Adama, aż w końcu zamienionego w proch.
45.Wszechmoc, którą mnie określacie, nie musi się zawierać w przewidywaniu myśli przewrotnych, jeśli osobiście kieruję się dobrem i miłością do człowieka.
46.Dlatego też nie takiej wszechmocy pragnę, abym miał z góry sterować człowiekiem pozbawiając wolnej woli.
47.Powiadam wam - wolna wola jest zasadniczym atrybutem człowieka i ponad nią nie ma większego.
48.Gdy człowiek jest zniewolony fizycznie staje się poddanym; gdy ma umysł zniewolony jest obłąkany; gdy woli nie ma jest martwy.
49.Adama nie oskarżyło brak wolności, ponieważ był wolny; nie brak rozumu, gdyż jego w pełni nabywał; ale pozwolił sobie zniewolić wolę i dlatego umarł.
50.Bez woli człowiek żyć nie może.
51.Kto mówi, iż wiedziałem o przyszłym grzechu Adama, ten nie ma racji.
52.Nie wiedziałem.
53.Ale pamiętajcie i zakodujcie w swoich umysłach, abyśmy nie musieli do tego więcej wracać - gdybym wiedział, iż Adam zgrzeszy nie oznajmiłbym - "a było to bardzo dobre" - i nie byłbym dobrym Stwórą.
54.Chlubię się stworzeniem człowieka z doskonałym ciałem, z umysłem i z wolną wolą - i to było bardzo dobre.
55.Skoro zgrzeszył to sam jest winien, we mnie nie ma nic winy.
56.Dlatego możecie moim słowom w Nadziei ufać, gdyż nie mam winy w upadku waszych prarodziców.
57.Zaprawdę oznajmiam wam - nie mam też swego udziału w upadku żadnego człowieka.
58.Każdy człowiek jest wolny i kieruje się nią we właściwy dla siebie sposób.
59.Jesteście częścią świata, który sami stworzyliście. Często bierzecie w nim bardzo aktywny udział, więc dobro i zło, które się wam przydarza jest sumą waszego działania.
60.Jeżeli są złodzieje to dlatego, iż nie wytępiliście zła kradzieży; gdy zachorujesz to przez przekazanie szeregu chorób od rodziców i nie tylko, względnie przez złe powietrze, wodę, pożywienie lub inne czynniki powodujące chorobę.
61.Zło ani dobro nie przytrafia się z nicości, ale wśród ludzi.
62.Czy jest rozumnie budować miasta u stóp wulkanów, które jeszcze dymią, a muszą dymić?
63.Albo stawiać wysokie domy tam, gdzie ziemia się trzęsie pod stopami, gdyż na to są ustanowione takie miejsca, aby się trzęsła, żeby w innych punktach był spokój.
64.Czyż winy za zbrodnie, palenia ludzi w strasznych piecach, nie ponoszą zarówno oprawcy jak i ich ofiary?
65.Przecież to też był człowiek.
66.Ofiary jego zbrodni, jakże często pozwalały, aby krzyczał i wygłaszał swoje ludobójcze mowy.
67.Zastanówcie się dobrze, ten człowiek nie miał na ustach kłamstwa, gdyż o tym wcześniej pisał i o tym przecież czytaliście, każąc wam czytać i słuchać.
68.I mało tego, popieraliście jego drogę do zbrodni, albo czynnie, względnie przez nie robienie niczego, coby mogło położyć kres samowoli zła.
69.Jesteście skłonni do popierania zbrodni i dlatego zgotował wam tak straszliwy finał.
70.Obecnie, gdy grozi wam biologiczne wyniszczenie, także jesteście temu winni i nie łudźcie się z ocalenia, jeżeli nadal pozwolicie, aby zło triumfowało nad wami.
71.Dałem Zakon synom Jakuba, aby do tysięcznego pokolenia zażywali błogosławieństw, ale wybrali śmierć i faktycznie ją doświadczają.
72.Jezus syn Marii zwiastował Ewangelię, abyście mieli żywot wieczny zawarty w wypełnianiu Miłości. Wybraliście zbrodnię i mord - czyż nadal tego nie macie.
73.Zesłałem wam Koran przez Mahometa - i co? - czyż nadal nie pozostajecie w tyle.
74.Bogactwa się skończą i pozostaniecie na jałowej ziemi a wtedy nadejdzie na was zginienie, gdyż nie wypełnialiście słów Koranu.
75.Teraz zwiastowana jest Nadzieja, ale przez wzgląd na niepozorność mego Apostoła również jej nie przyjmiecie. Co was może czekać, jeśli nie całkowita zagłada od samych siebie.
76.Każde zło ma swoje źródło a każde dobro początek w Nadziei.
77.Więc nie mówcie o przeznaczeniu i o tym, że jestem inspiratorem wszelkiego przeznaczenia.
78.Kto tak mówi, ten nie zawiera w sobie prawdy, a tylko mną pragnie obarczyć wszelkie nieszczęścia, których sprawcami wy sami jesteście.
79.Wasze życie zawiera się w stu dwudziestu latach i jest to czas bardzo długi, zwłaszcza dla tych, którzy mają je przed sobą.
80.Adam stworzony został dawno, gdyż upłynęło ponad sześć tysiącleci.
81.A przecież nim powstały zwierzęta też upłynęło sporo lat. Nim powstały rośliny, także wiele. Nim uczyniona została Ziemia to już ogrom nie do ogarnięcia.
82.Wszechświat, który stworzyłem jest kołem czasu i gdziekolwiek byście się nie znajdowali to zawsze będziecie, zarówno w przeszłości, jak i w przyszłości.
83.Dlatego zawieram się w imieniu - Jestem
84.W tym imieniu zawieram się w pełni, to właśnie moja wszechmoc.
85.Mogę wam powiedzieć, iż nie było takiego czasu, w którym nie byłem.
86.Jak okrąg, czy kula nie ma punktu początkowego, tak i Wszechświat jego nie ma.
87.Też jego nie mam.
88.Jestem
89.Gdyby wszakże był taki czas, to o tym nie wiem.
90.Skoro macie chęci do filozofowania to trapcie sobie tym głowy, ale daremny wasz trud, który przecież można spożytkować na bardziej konkretny wymiar.
91.Może przemierzając nieskończone szlaki, będzie dość czasu, aby nad tym się zastanowić.
92.Lepiej poświęćcie ten czas Nadziei, aby to właśnie stało się bardziej realne.
93.Żyjcie właśnie tą wizją, gdyż wspaniałe marzenia mogą się ziścić, jeżeli rozumnie przyjmiecie Nadzieję, nie bacząc zarówno na mnie, jak i na tego, przez którego ją wam posyłam.
94.Dlaczego właśnie przez niego, to ani on sam nie wie, ani nikt, tylko we mnie jest ta wola i mam w tym swój cel.

Zawiera dziewięćdziesiąt cztery wiersze.

XXV.LEGION

1.Wstąpiłem na Ziemię z najodleglejszych okolic Wszechświata.
2.I zobaczyłem legiony Złych, które otoczyły z nienawiścią Ziemię.
3.Kazałem Ibisowi odejść!
4.I usłuchał mnie.
5.Tym przebaczyłem i powstrzymałem swój gniew.
6.Nie ma wśród was Złych.
7.Zło wśród was nie istnieje, a które jeszcze istnieje, sami musicie je wytępić.
8.Nie będę zmieniać waszego wnętrza.
9.Dlatego posłałem wam Nadzieję, abyście umieli zniszczyć zło, które w was jeszcze pozostało.

Zawiera dziewięć wierszy.

XXVI.MORALNOŚĆ

1.Dlaczego jestem określany przez atrybuty moralne?
2.Nie jestem ani miłością, ani sprawiedliwością, ani mądrością, ani mocą.
3.Pomyślcie o tym dobrze, gdyby tak istotnie było, czy zezwoliłbym na te wszystkie wasze zbrodnie?
4.Stworzyłem świat, gdyż był wyrazem mego stwarzania.
5.Z pewnością nie stworzyłem świata, aby stworzyć człowieka. Stanowi tylko część świata i tak zawsze pozostanie.
6.Zrobiliście sobie z ludzi bogów i świętych, i im cześć oddajecie.
7.Natworzyliście o tych bóstwach legendy i podania, abym je uznał.
8.Tak być nie może, abyście czynili z waszych mitów myśl przewodnią życia.
9.Gdy człowiek umiera, pozostaje po nim tylko proch i pamięć.
10.Nic nie pozostaje po umarłym i nie czyńcie im żadnych ofiar.
11.Faraonowie zamykali w swych grobach żywych ludzi, jak wielu innych władców, i dokonywali zbrodni.
12.Kobietom kazano iść w ślady umarłych mężów i czyniono bezmyślność.
13.Czyż teraz mam honorować te bezsensowne ofiary.
14.Jeżeli umarłeś dla umarłego, więc zwróć się do niego o życie.
15.Nie przywróci! - wykrzykniecie.
16.Skoro nie przywróci, a to jest pewne, więc i wy nie miejcie wówczas żadnej nadziei, gdyż ani on nie powstanie, ani wy, którzyście dla umarłego poświęcili życie. Razem spoczywać będziecie w grobach.
17.Niektórych, spośród was, już za życia czyniliście bogami, a mówię to dla waszego opamiętania.
18.Żaden król, ani cesarz, ani nikt, nie będzie siebie robić bogiem.
19.Takiej rzeczy nie było i nigdy nie będzie.
20.Człowiek jest tyle wart, ile sam waży - nic mniej, nic więcej.
21.Gdy umiera staje się tylko martwym ciałem.
22.Jeżeli ktokolwiek wam powie: - Jestem bogiem, lub jestem synem bożym, lub jestem aniołem, lub jestem pierwiastkiem bliżej nieokreślonej duchowości, jestem świętym - takiemu nigdy nie wierzcie.
23.Apostoł Nadziei nie ma szczególnych atrybutów ciała, ani umysłu, jest tylko moim narzędziem wykonawczym i niczym więcej.
24.To nic, że powiada: - Pójdę do nieba - pociesza się tylko przed sobą i was pragnie zwodzić.
25.Kto jest szafarzem życia - Niebo, czy umarły?
26.Gdy żywy staje się umarłym, jego myśl i władza się kończy.
27.Więc niech nie rozdziela drogi życia, skoro sam już palcem nie może poruszyć.
28.Faraonowie pysznili się swoją potęgą i władzą w krainie umarłych. Kazali stawiać ogromne grobowce, przy których ginęli ludzie.
29.Czytali księgi umarłych, w których nie było prawdy.
30.Na cóż zdały się im kamienne grobowce, skoro spoczywają teraz w waszych gablotach dla ciekawości tłumów, którym pogardzali.
31.Nie może człowiek sam się zbawić, ani nikomu powierzyć tej łaski.
32.Chcielibyście, abym był miłością nie dlatego, żebym was miłował i wami się opiekował.
33.Czyż nie jest wam dobrze żyć na swojej planecie?
34.Pragniecie, abym był miłością dla waszych grzechów i nikczemności.
35.Możecie w imię tej miłości mordować, palić ludzi, oddawać się wyrachowanej lubieżności, mając ciągle na usprawiedliwienie moją miłość.
36.Jednak bardzo się przeliczyliście.
37.Ci, co myśleli, iż można się mną osłonić doznali wielkiego upadku.
38.Nie ma człowieka, lub przynajmniej nie powinno takiego być, który by nie wiedział, czego nie należy robić, przynajmniej w tych zasadniczych uczynkach.
39.Każdy człowiek wie - zabijać nie wolno - a jednak większość ludzkości zeszła z tego świata śmiercią gwałtowną. Ponad pięć miliardów.
40.Czyż oni wszyscy mogą spodziewać się przebaczenia w imię miłości? - bynajmniej.
41.Nakazałem, aby wielbić mnie bez bałwanów i rytych obrazów, a także wszelkiej podobizny i krzyży. Tak mówiłem.
42.Iluż jest więc takich, którzy nie zgięli kolan przed bóstwami ludzkimi. Czy możecie pokazać, choć jednego spośród was.
43.Dałem wam taki system społeczny, w którym nikt nikogo nie powinien okradać.
44.Istota doskonałego ustroju polega na tym, aby człowiek człowieka nie okradał.
45.Wobec tego powiedzcie, jaki jest przez was stworzony ustrój, w którym nie okradano by człowieka?
46.Zbędne jest wyliczanie, gdyż nie ma różnicy dla okradanego, czy czyni to jednostka, czy też cała zbiorowość. W obu wypadkach jednakowo odczuwa nędzę i zanosi do mnie modły o ukaranie niegodziwych.
47.Okradane są całe narody i poszczególne jednostki, które tworzą narody, i każdy każdego okrada, więc jakie mam czynić kryteria miłości.
48.Każdy jest sam dla siebie, ale jednocześnie stanowi część społeczności w której się znajduje.
49.Nie można uciekać od ludzi mniemając, że tym zaskarbicie moją łaskę.
50.Dlatego pozamykajcie wszystkie klasztory, wszystkie pustelnie, w których żyją darmozjady, gdyż wartość ich jest żadna.
51.Skoro posyłacie im jedzenie, aby próżnowali, gdyż nie przyjmuję ich modłów, to czy myślicie, iż wyrównam długi?
52.Co oni zjedli, to tobie wydarli, więc niech ci zwrócą.
53.A jak mogą ci zwrócić, skoro sami nic nie mają.
54.Każdy rachunek wiary musi mieć równe saldo.
55.Nie będę zwracał tego, czego nie jestem winien.
56.Wiem, co powiecie: - Taka zasada nie ma nic wspólnego ze sprawiedliwością!
57.Czy więc nie mówiłem wam, iż nie tak wygląda sprawiedliwość?
58.Skoro jesteś winien coś drugiemu człowiekowi: pieniądze, czy inną wszelką wartość, czy dobre imię, czy życie, które lekkomyślnie zabrałeś - musisz to wszystko zwrócić.
59.Gdy przestaniesz być dłużnikiem, tym samym nie muszę nikomu wyrównywać rachunków.
60.Okażę ci wtedy sprawiedliwość, jaka jest tylko moim udziałem.
61.Zaprawdę powiadam wam - najwięcej mojej łaski doznały kobiety, a nie mężczyźni.
62.Kobiety rodziły się nagie i zawsze otrzymywały ostatnie, były niewolnicami swych mężów i znosiły to z pokorą; nie zabijały, nie okradały, godnie wypełniały swoją macierzyńską misję rodzicielki Ewy.
63.Mam w kobietach upodobanie.
64.Wy co, będziecie może i teraz na mnie warczeć?
65.Pozbawiam was przywilejów i zrównuję wszystkich mężczyzn z kobietami, gdyż nie jesteście godni stać od nich wyżej.
66.Wiem dobrze, kobiety nie okażą należytego zrozumienia dla Nadziei, ale to nie będzie ich wina, lecz wasza podła godność zmusi je do tego.
67.One swoją powinność wypełniają należycie i nic wam do tego, jeśli im okazuję większą łaskę.
68.Teraz sami okrzykniecie: - Nie ma we mnie miłości, ani sprawiedliwości!
69.Miłość i sprawiedliwość to pojęcia względne i nie zawsze mają taką samą pojęciową wartość.
70.Gdy będziecie do siebie żywić miłość wzajemną i żyć zgodnie z miernikami sprawiedliwości, tego również wam ze swej strony nie odmówię.
71.Inaczej daremny wasz trud w zbawienie.
72.Był czas, gdy ingerowałem w sprawy tego świata, ale wam się to wyjątkowo nie spodobało.
73.Obdarzyłem Jezusa syna Marii wielką mocą czynienia cudów.
74.Słuchaliście, gdy dawał żarcie i uzdrawiał opętanych.
75.Nawet i wtedy mieliście za nic jego naukę Miłości. Ohyda!
76.Powiedziałem Mahometowi: - Tobie nie daję mocy cudów.
77.Koran jest cudem, gdyż ode mnie pochodzi i nie stworzyła tego ludzka ręka.
78.Jedni uwierzyli i stali się Muzułmanami.
79.Inni nie uwierzyli i zaparli się Koranu.
80.Jeszcze inni przyjęli, aby mocą swoją panować nad innymi.
81.Teraz dałem wam Nadzieję bez cudów i apokaliptycznych objawień.
82.Ten człowiek nie jest prorokiem, gdyż ostatnim był Mahomet, który dał wam jasną wizję kar i nagród.
83.Nadzieja jest wam zwiastowana przez mego Apostoła, abyście wreszcie wyszli z zamieszkałej Ziemi i stali się nowym ludem, któremu dana jest moc posiadania innych planet na wieczne zamieszkanie.
84.Ujmuję ze swojej Mocy i wam daję, żebyście byli jeszcze mocniejsi.
85.Niech was nikt nie zwodzi i niech was nikt nie próbuje oszukać swoją mądrością.
86.Zaprawdę powiadam wam - czy chcecie mnie słuchać, czy nie, to wyłącznie wasza rzecz; wiedzcie jednak, iż Salomon z całą swoją wiedzą i z całym swoim rozumem nie miał tej mądrości, który ma najmniejszy wśród was z wykształceniem.
87.Czyż to nie jest wasza największa nadzieja i wasza moc?
88.Mądrość jest również rzeczą względną i inna jest mądrość starca a inna studenta. Inna zaś dialektyczna od scholastyki.
89.Skoro postawiliście stopę na Księżycu to wasza mądrość jest wielka i prawdziwa.
90.Nakazuję wam, abyście trzymali się jej bardzo mocno.
91.Cóż jest warta mądrość Konfucjusza, Gautamy Buddy, Mahawiry, Augustyna, Tomasza, Lutra, czy setek klechów, filozofów i moralistów wszelkiej maści, skoro nie znali elementarnych pojęć otaczającego świata.
92.Wszyscy oni mieli mądrość ludzką i do tego całkowicie fałszywą i przewrotną.
93.Wyście posiedli część mądrości stworzenia, więc jak najbardziej prawdziwą.
94.Tak więc, zarówno moc jak i mądrość są rzeczami wam danymi i nie rozmieniajcie ich na drobne, ale wykorzystajcie w należyty sposób.
95.Stworzyłem wszelkie byty i prawa, oraz wszelkie stworzenia nie na to, aby być jedynym ich suwerenem.
96.Pragnę się tym wszystkim z wami podzielić i nie jestem o nic, co posiadacie, zazdrosny.
97.Moja zazdrość wypływa wówczas, gdy ujmiecie z mojej Mocy i mego panowania, a dajecie temu, kogo nie ma i kto nie może wziąść.
98.Jeżeli mówicie, że Jezus syn Marii jest Bogiem, to popełniacie zuchwałość, którą wam nie jestem w stanie wybaczyć, ani on sam.
99.Gdy jednak powiecie, stojąc stopami na Marsie, iż jesteśmy na nim bogami, to nie okażę wam swego gniewu, boście zasłużyli na szacunek.
100.Ziemia jest ludzi i przeze mnie stworzona, więc nie ważcie się mówić, iż jesteście bogami na niej.
101.Jesteście tylko jej gospodarzami.
102.Wszystko zaś, co jest poza nią, musi być zdobyte przez waszą mądrość i moc, i dlatego dane wam będzie ustanawiać prawa, które wydadzą się najlepsze.
103.Mam dość obszaru dla siebie i nie muszę być zazdrosny.
104.O Ziemię jestem strasznie zawistny, gdyż jest moim ukoronowaniem stwarzania.
105.Szanujcie ją więc, a żyć będziecie wiecznie.
106.W tym właśnie dopełnia się moja miłość, sprawiedliwość, moc i mądrość nad wami. 107.Jestem

Zawiera sto siedem wierszy.

XXVII.ŚMIECH

1.Dlaczego wśród was nie słyszę śmiechu?
2.Chodzicie ponurzy i nadąsani, obrażeni na wszystko i na wszystkich. Na mnie również.
3.Stworzyłem przecież życie, aby było piękne.
4.Wiem, że macie problemy i wam z nimi nie łatwo.
5.Któż ich nie ma?
6.Mam także problemy z wami, czy to oznacza, abym wciąż był smutny.
7.Posiadacie Ziemię wyłącznie na wasze użytkowanie - czy to mało?
8.Zobaczcie na wasze dzieci, one także nie wiele się śmieją, gdyż pozbawiane są radości.
9.Ma przyjść czas, iż nikt nie będzie okazywał pełnej radości?
10.Grożono wam piekłem i nie dziwię się, jak wielka ogarniała was trwoga.
11.Czegoś takiego mogli nauczać ludzie pozbawieni rozumu i wyzuci z wszelkiego uczucia.
12.Jezus syn Marii nauczając o piekle wymownie pokazał, co oznacza odrzucić naukę Ewangelii.
13.I taki właśnie jest los tych, którzy poszli za pożądliwościami tego świata lub wpadli w sidła zwodniczej nauki.
14.Jaki ma pożytek kobieta z życia, zamknięta w ciemnych klasztornych ścianach?
15.Ani radości, ani przyszłości, ani miłości, ani prawdy. Zmarnować w ten sposób życie to doprawdy bezsens.
16.Nie ma gorszego dla mnie bluźnierstwa od tego, iż niewiasta poślubia Boga lub Jezusa Chrystusa, lub kogokolwiek z istnień duchowych.
17.Niewiasty! - otwórzcie swoje oczy.
18.Czyż na to obdarzyłem was rodzeniem, abyście sobie zadawały gwałt? To potworność!
19.Kobieta ma przywilej rodzenia dzieci, a nie łamać prawa stworzenia, które uczyniłem.
20.Jeżeli nie chce rodzić to także jej wolna wola, nie ponosi za to winy.
21.Ale czy jest coś piękniejszego dla kobiety, jak radość jej dziecka?
22.Z pewnością dlatego pozwalam wam jeszcze istnieć.
23.Gdy widzę wśród was śmiech, z tego także się cieszę.
24.Wolno wam używać wszelkich rozkoszy i gadać różne niestworzone rzeczy, które wzbudzają śmiech.
25.Wolno się wam bawić od rana do rana, od nocy do nocy. Komu to może przeszkadzać? - mnie najmniej.
26.Jeżeli nawet wypijesz, nie stając się przy tym bydlęciem, to także nie jest rzeczą zdrożną.
27.I Noe się upił będąc z tego rad.
28.Jako pamięć o nim, który uratował wasz rodzaj z wód potopu, strzepnijcie kroplę wina na ziemię.
29.Zapamiętajcie, dobra rzecz pamiętać o przebytych pokoleniach z którymi się więcej nie zobaczycie.
30.Powiecie: - To zwyczaj pogański. Wiem, ale to nic. Noe był sprawiedliwy i dzięki niemu żyjecie.
31.Skoro nie okazujecie sobie wzajemnie radości, to po co w takim razie w ogóle żyjecie.
32.Szczęśliwe były poprzednie pokolenia, gdyż wspaniale umiały się bawić. A wy wciąż macie skwaszone miny.
33.Dość już trosk na dzisiaj i na jutro.
34.Czytając Nadzieję nie zapomnij o uśmiechu.
35.Nim się rozkoszuję.

Zawiera trzydzieści pięć wierszy.

XXVIII.MEGALOMAN

1.Czym była mądrość Mao, jeśli nie głupstwem.
2.Zniewolił wielki naród pragnąc dożyć nieśmiertelności.
3.Jeszcze za życia pokazywałem, iż jakakolwiek ludzka mądrość wyznawana pod karabinem nie może być prawdziwa.
4.A ty, który mienisz się być wielkim strażnikiem czystości nauki Mahometa, czy nie stałeś się pośmiewiskiem całej Arabii i Afryki?
5.Jaki dumny, jaki rozpasany w dyktowaniu swojej woli, jaki mądry w wygłaszaniu swoich kłamstw. Dlaczego sądzisz, że jesteś wielkim, czy dlatego, iż nawet dzieciom dałeś karabiny?
6.Dzieci mają się uczyć, mają się śmiać, być pogodne, a nie nosić karabiny.
7.Zgotują ci los za to, iż zabrałeś im młodość.
8.I cóż myślisz, twoja zielona książeczka jest antidotum na wszystko?
9.Zaprawdę powiadam wam - nie w takiej mądrości upatrujcie sens swego istnienia.
10.Może wam wmawiać, iż przemawia przez niego mądrość, ale niech tylko odejmie lufy karabinów, a przekona się, cóż jest wart.
11.Napisał swoje myśli mając do tego prawo, ale źle czyni, każąc w nią wierzyć przy użyciu siły.
12.Czyż spekulacje Hitlera, przez którego musiałem wyrzec się nawet myśli o piekle, nie byłyby czymś marginalnym, gdyby nie użycie najbrutalniejszej mocy, dla realizacji idei zawartych w jego książce.
13.Dlatego też, czym innym jest myśleć, czym innym wprowadzać w czyn.
14.Słowo nie oskarża człowieka, jest jego dumą.
15.To czyny ważą człowieka.
16.Dlatego straszną jest rzeczą, gdy człowiek zbrodnicze myśli wprowadza w czyn, zwłaszcza przy użyciu siły.
17.Myśli trwają tak długo, jak działa siła fizyczna dla ugruntowania tej mądrości.
18.Obowiązek walki przed zbrodniczą realizacją idei spada, zarówno na tych, którzy są narzędziem siły, jak i na tych, którzy biernie tej sile się przypatrują.
19.Wiecie przecież dobrze, gdyby utrącili im ręce, zanim sięgnęli po władzę, mogąc legalnie niszczyć wszystkich myślących, nie doznawalibyście tylu cierpień.
20.Władzę wybierają ludzie i są oni za nią bezpośrednio odpowiedzialni.
21.Upiorna to władza, która głosząc nieokreślone hasła zaślepia umysły tych, dla których winna być uczynna.
22.Znoszę podległość wszelkiej władzy, która nie może opierać się na uległości swoich poddanych, powołując się równocześnie na moje prawa i moją wolę.
23.Taka władza jest dobra i godna szacunku o ile jest przez was ustanowiona i dla was służy.
24.Ale jeszcze takiej nie ma, która zostałaby przez was w pełni wybrana i w taki sam sposób sprawuje swoją funkcję.
25.Albo władza nie dorosła do was, albo wy jesteście jeszcze zbyt słabi i zaślepieni, żeby cokolwiek zmienić na lepsze.
26.Kto sprawuje rządy powołując się na mnie, ten nie ma racji, takiego odrzucam.
27.Żadna władza nie może być w moim imieniu sprawowana.
28.Wyznawajcie mądrość nieprzemijającą, która zawiera się w Zakonie, Ewangelii, Koranie i w Nadziei, które nie opierają się na utopii, czy ludzkiej megalomanii, ale wybiegają w odległą przyszłość.
29.Tradycja jest rzeczą dobrą, ale to przecież tylko historia, która nie może być wyznacznikiem przyszłości.
30.Czy wiecie na co powołałem Zakon?
31.Mówicie: - Na to, aby objawił się Jezus Chrystus.
32.Ale to błąd, gdyż na co potrzebna byłaby jego ofiara, gdyby Izrael okazywał miłość?
33.Prawa, które nadaję są dobre i modelowe dla następnych pokoleń.
34.Gdyby wypełniali ze czcią Zakon, nie byłoby was wcale, a całą Ziemię posiedliby dzieci Abrahama.
35.Spadły na nich przekleństwa, nie tylko za nie wypełnianie Zakonu, ale przede wszystkim za to, iż nie mogła w nich dopełnić się obietnica dana Abrahamowi.
36.Czyż mogłem mieć nad nimi litość, gdy mając na uwadze ich panowanie nad całą Ziemią, degradowali się cieleśnie, płodząc nierząd z prostytutkami Kanaanitów.
37.Musieli być wyjątkowo ślepi i nikczemni, skoro odrzucili Zakon dany przeze mnie na ich wieczystą szczęśliwość.
38.Błogosławiłbym tysięcznemu pokoleniu i nie potrzebny byłby do tego Jezus syn Marii - Syn Boży.
39.Musiałem jednak jego posłać, i musiał wypełnić swoją misję Miłości, aby tej nauki doświadczyły wszystkie narody.
40.Gdybyście się miłowali i nie skalali nauki Jezusa syna Marii, czyniąc z niego Boga, czyż odmówiłbym wam błogosławieństw nowego życia i nowej ziemi.
41.Musiałem wam jednak odmówić, ale dopiero wówczas, gdy Jezus syn Marii odrzucił efod Arcykapłana.
42.Nie łudźcie się, nie ma wśród was żadnego wyznania wyznającego nauki Miłości.
43.Wiara jest prawdziwa, gdy uczynki są słuszne.
44.Dlatego wasza wiara jest daremna, i choć żadnej nie potępiam, abyście znów nie chwycili za miecze, jednak nikt z was nie osiąga zbawienia, w które tak usilnie wierzycie.
45.Skoro został odrzucony krzyż Jezusa Chrystusa to zesłałem Koran, aby był zwiastowany wśród synów Izmaela, pierworodnego Abrahama.
46.Wrogość wzajemna była wśród was równie wielka jak wśród wyznawców w Jezusa Chrystusa, który im tego nie nakazał.
47.Dlatego od tak długiego czasu, to jest od ponad tysiąca trzystu lat nie objawiłem Słowa synom ludzkim.
48.Teraz ponownie zwiastuję Słowo, abyście mając Nadzieję żyli przez następne setki lat.
49.Przyjmijcie ją więc godnie, a przez następnych wiele pokoleń będziecie wciąż żyć.
50.Moje słowa są radością dla rodzaju ludzkiego, gdyż mówią zawsze o przyszłości.
51.Gdybym wam powiedział: - Miłujcie się, gdyż w przeciwnym razie was zgładzę! - to wiem, że będziecie się miłować nienawiścią i żyć w strachu.
52.Strach nie może być dobrym znakiem przyszłości.
53.Jeżeli jednak wam mówię, abyście się miłowali, gdyż wtenczas poświęcicie część waszych środków na panowanie nad Ziemią, to taka miłość ma rzetelne i realne podstawy.
54.Bo cóż po waszej teraźniejszej miłości, skoro sami się zniszczycie. Przecież właśnie dlatego, nie mam absolutnie zamiaru was wzbudzać.
55.Skoro się zniszczycie to nie martwcie się, co z wami będzie.
56.Staniecie się tylko kupą prochu i martwą planetą na wieczną przestrogę, jak obłąkani, i jak nikczemni byli; i mając Nadzieję, ocalenie i panowanie w nieskończoności, z tego nie skorzystali.
57.Jestem
58.Mam swoich wybranych, dla których uczynię nową planetę zdatną do zamieszkania.
59.Wasza zaś będzie miejscem pielgrzymek, tak jak oglądacie umarłych w Pompei, których nikt nie żałuje, choć odciśnięte popioły były ludźmi.
60.Zamknę w ten sposób nad wami swój rozdział.
61.Wiem, ile znajdziecie filozoficznych wybiegów powiadając: - "Kto pójdzie do nieba, ten ponownie zamieszka na tej planecie".
62.Czyżby doprawdy rozum się wam zaćmił a uszy zatkały woskowiną?
63.Skoro sami potępicie swój świat, doprowadzając jego do zagłady, więc nie macie także praw do żadnego innego życia, ani do jakiegokolwiek innego bytu. Przecież to oczywiste i daremne są tutaj wasze spekulacje.
64.Aby was jednak, choć w części zadowolić, powiem wam, iż mam obietnicę nowego życia.
65.Ani w Zakonie, ani w Ewangelii, ani w Koranie ta rzecz nie została jasno powiedziana. W Nadziei ją objawiam.
66.Posyłam moich Apostołów i Proroków, których nauka była szafarstwem mojej woli i nowego życia.
67.Tak długo to szafarstwo miało swoją moc, jak długo żył i zwiastował wam Apostoł, czy Prorok.
68.Mojżesz miał szafarstwo nowego życia i pomyślcie, prawie całe pokolenie, które wyszło z Egiptu, nie doznało obietnicy nowego życia, gdyż ich ciała zaległy pustynię i na niej pozostaną po wszystkie dni.
69.Mojżesz dał Aaronowi nowe istnienie, pomimo osobistego pochowania w ziemi, gdyż starszy uwierzył młodszemu.
70.Doznał tej szczęśliwości również Jozue, i zaledwie garstka pozostałych, którzy nie zwątpili w Mojżesza.
71.Iluż Proroków posyłałem, aby ludzie się opamiętali.
72.Szczęśliwa Niniwa, gdyż na zwiastowanie Jonasza wdziała wór pokutny, który stał się dla nich obietnicą nowego życia.
73.Ale to samo miasto stało się później przeklęte i ci, za Jonasza, nie odpowiadają za następne pokolenia.
74.Każdy odpowiada sam za siebie.
75.Nauka Ewangelii dawała wielkie zbawienie.
76.I mimo takiej łaski, zaledwie nieliczni mogli okazać się godni zbawienia.
77.Chciałem również, wraz ze śmiercią Jezusa syna Marii zamknąć wszelkie wrota zbawienia.
78.Jednak przedłużyłem ten czas o życie umiłowanego ucznia Jezusa syna Marii.
79.Abyście nie zwodzili jeden drugiego to powiem ściślej - o czas ostatniego Apostoła, ucznia Jezusa syna Marii - Syna Bożego, a nie o ucznia ucznia Syna Bożego. Był nim Jan, ten który napisał Ewangelię i doznał Objawienie.
80.Po nim, jak sam zauważył, przestali być godni do zbawienia.
81.Podobnie było z ostatnim Prorokiem - dopóki żył, dopóty były otwarte wrota zbawienia.
82.Kto uwierzył po śmierci Mahometa, miał tylko obietnicę wynikającą z życia na ziemi. To także bardzo wiele.
83.Teraz jest wam zwiastowana Nadzieja, w której zawiera się zbawienie a zwłaszcza panowanie ponad waszą Ziemią.
84.Macie wolną wolę i sami wybierzcie, czy chcecie iść za pożądliwościami tego świata, czy być uczestnikami Nadziei.
85.Powiecie: - On jest fałszywym Apostołem i nie chcemy jego słuchać.
86.Wasza wolna wola.
87.Gdybyście czytali Zakon i Proroków, wyczytalibyście, iż o każdym tak mówiono, którego posłałem.
88.Czyż o Jezusie synu Marii tego nie mówiono, mimo ogromu cudów.
89.Mahomet musiał wylać wiele łez za zniewagi, iż głosi swoją naukę.
90.Więc nie dziwię się wcale, gdy i tym razem podobnie czynicie.
91.Nic nowego nie ma pod słońcem w waszej przewrotności.
92.Baczcie więc, aby was, wasze pokolenia nie opluły za to, iż nie uznaliście Nadziei.
93.Skoro nie będziecie chcieli przyjąć Nadziei to i wasze dzieci nie będą mogły jej w pełni wypełnić, mimo szczerej chęci.
94.Ezaw sprzedał pierworództwo, choć płakał błagając swego ojca, jednak wyrok był dla niego straszny.
95.Niechaj Ezaw będzie waszym ostrzeżeniem.
96.Gdy przyjmiecie ludzką naukę tych, którzy wam grożą karabinem tym samym potwierdzicie ich megalomanię na waszą zgubę.
97.Jeżeli powiecie: - To jest megaloman i zwodziciel! - i nie przyjmiecie Nadziei, to także będziecie zgubieni.
98.Czyż to nie zastanawiające, iż wciąż wracamy do początku, choć wydaje się, że przeszliśmy wspólnie tyle drogi.
99.Jestem

Zawiera dziewięćdziesiąt dziewięć wierszy.

XXIX.ŚRODEK

1.Moja nauka jest nauką czynu.
2.Gdybym nic nie robił, nie byłoby świata, ani żadnego stworzenia.
3.Nauczyłem was czcić ojca i matkę swoją, aby wasze dni były pełne.
4.Kto tak czyni, ten czyni dobrze.
5.Inną jest rzeczą, gdy czcimy a inną, gdy jesteśmy posłuszni we wszystkim.
6.Ojciec jest zaczynem życia i właśnie dlatego należy się jemu cześć od swych dzieci.
7.Jednocześnie bywa opiekunem, żywicielem, wychowawcą i także za to należy się jemu cześć od swych dzieci.
8.Zarówno syn, jak i córka winny ją oddawać w równy i należyty sposób.
9.Czyż to zobowiązuje dzieci do bezwzględnego posłuszeństwa i całkowitego poddaństwa.
10.Ojciec jest ojcem i wypełnia swój ojcowski obowiązek.
11.Skoro stał się ojcem winien troszczyć się o swoje dzieci. Tym okazuje swoją miłość.
12.Ojcostwo wszakże nie zobowiązuje dzieci do bezwzględnego podporządkowania się ojcu.
13.Czym innym cześć, czym innym władza.
14.Wszelka władza nad synem, czy córką kończy się z chwilą, gdy powiedzą: - Jadam swój chleb!
15.Z chwilą takiego publicznego oświadczenia zwolnieni są od wszelkiej władzy rodzicielskiej, stając się w pełni samodzielnymi ludźmi. Mają wolną wolę.
16.Jednak nie ważcie się czynić dziećmi jak najdłużej, aby utrzymać je w swojej zależności. Tacy rodzice odbiorą swoją zapłatę od nich w odpowiednim czasie.
17.Starajcie się, aby umieli jak najobficiej zarobić na chleb, gdyż to bardzo ważne.
18.Nie zabraniajcie im się rozwijać w takim kierunku, jaki sami uznają za stosowny.
19.Przecież to nie wy będziecie za nich pracować, tylko oni na siebie.
20.Cóż wam to da, iż będziecie przymuszać dzieci do takiego zawodu, jaki wy uznajecie za stosowny; więc czemu nie wykonujecie tych zajęć, każąc je jednak realizować bliskim.
21.Działacie z pobudek egoistycznych i to nie jest właściwa miłość ojcowska.
22.Dziecko może błądzić i przecież ma do tego prawo. Patrzcie więc krytycznie również w swoje życie, pragnąc innych pouczać.
23.Więc cóż, może także będziecie wybierać mężów dla córek a żony dla synów?
24.Doprawdy, nie uważam tego za godne polecenia.
25.Jeżeli w małżeństwie nie ma wolnej woli, to takie małżeństwo nie istnieje.
26.Już słyszę wasze złorzeczenia i właśnie dlatego posyłam wam Nadzieję, abyście byli ludźmi wolnymi.
27.Kocham się wyłącznie w człowieku wolnym, a wolność jest w Nadziei.
28.Władza ojca kończy się wraz ze słowami syna lub córki: - Jadam swój chleb!
29.Może wyda się to wam przewrotne i burzące ugruntowany ład i porządek, ale nie na to posyłam moich Apostołów, aby zachwalali to, co czynicie.
30.Na to są posłani, żeby zmieniać prawa i ugruntowywać wśród was moją wolę.
31.Apostoł nie oznajmia przyszłości, gdyż ona została wam objawiona w Zakonie, Ewangelii i w Koranie.
32.Na cóż miałbym więcej posyłać Proroków?
33.Co zostało objawione, we właściwym czasie się dopełni.
34.Czyn Apostoła sprowadza się do ratowania tych wszystkich, którzy odeszli od wiary, a przecież nie ma wśród was wiernych.
35.Czyż nie mówicie, iż muzułmanin to ktoś wstrętny?
36.Skoro nimi się brzydzicie, czy teraz nie widzicie, jak daleko stoicie od prawdy.
37.Koran jest dla was także trudny, jak Ewangelia i Zakon.
38.Dlatego posyłam Nadzieję, która jest łatwa do wypełnienia.
39.Zsyłając Nadzieję dałem wam możliwie najmniejszy margines, na jaki mogłem się zdobyć wobec was.
40.Gdy Nadzieję odrzucicie, czyż możemy mieć jakikolwiek wzajemny udział? - bynajmniej. Każdy pozostanie przy swoim.
41.Jestem
42.Zostaliście obdarzeni wolną wolą i nie zamierzam tego zmieniać.
43.Jeżeli odrzucicie Nadzieję, tym samym skończy się dla was wszelka myśl o przyszłości.
44.Wy zaś tak długo istniejecie, jak długo trwa wasze życie.
45.Gardząc Nadzieją, śmierć będzie waszym naturalnym kresem.
46.Czy choćby przez to nie warto się nad tym głębiej zastanowić.
47.Posłałem tego człowieka, aby przez niego zwiastować wam Nadzieję.
48.On sam, nic wam nie może powiedzieć, jak zmuszony był do pisania, i to nie jego rzecz.
49.Na to jednak jest spisana, abyście ją czytali, gdyż umiecie czytać.
50.Skoro czytasz to już oceniasz jej treść, niezależnie od wszelkich warunków zewnętrznych.
51.Możesz odrzucić, twoja wola i nie będę cię za to ścigał, choć nie będziemy mieć ze sobą wspólnych rachunków już nigdy.
52.Możesz przyjąć - twoja wola, i będziemy się rozliczać.
53.Jestem
54.Dlatego syn nie może wciąż pozostawać synem i być ustawicznie poddanym.
55.Kto mówi, że wiara ojców była dobra, ten myśli nierozważnie.
56.Nie wiara ojca zbawia, ale poznanie syna lub córki.
57.Ojciec przecież już swoje przeżył, niech pozwoli synowi lub córce również swoje przeżyć.
58.Skoro wyznajecie wolę ojców, tym samym bierzecie ich upadek. A skoro sami będziecie w upadku to i wasze dzieci - więc jaką będziecie żyć przyszłością.
59.Nadzieja na to została wam posłana, aby wśród was nie było zasady - "Syn niech będzie synem, córka córką."
60.Czyż nie rozumiecie, że i syn staje się ojcem a córka matką i nie mogą mieć nadziei umierających.
61.Dlatego jest wam posłana Nadzieja, abyście mogli nią obdarzyć swoje dzieci ku lepszej przyszłości.
62.Cóż w takim razie mówić o monarchach?
63.Był czas, gdy powoływali się na mnie w trakcie koronacji. I jeszcze ten relikt się zachował.
64.Czyż biały dym oznacza, iż powołałem?
65.To wyłącznie ludzie wybrali i jakimi kierowali się kryteriami to już sprawa wyborców.
66.Zbyt grube mury przesłaniają wam właściwe oblicze tych wyborców, a tam nie spoglądam.
67.Zamyślcie się, czy was przypadkiem nie zwodzą.
68.Pragnę, aby każdy, kto sprawuje władzę był wybrany przez tych, dla których faktycznie obejmuje panowanie.
69.Skoro rządzenie ma być wybieralne, tym samym nie może być nienaruszalne.
70.Godząc się na dożywotnią władzę czynicie bardzo nieroztropnie.
71.Wówczas stajecie się poddanymi, tym samym ludźmi pozbawionymi wolności.
72.Więc ten, kto mówi, że władza ma być władzą, nie myśli o niczym innym jak o zabraniu wam wolności. Czyż wówczas nie można was porównać do zwierząt w klatkach.
73.Cóż to jest wola władcy, jeśli nie kaprysy człowieka w koronie.
74.Nie dajcie się zwieść nieomylnością władzy lub sądu - to absurd.
75.Mówią tak, aby was pozbawić wolnej woli.
76.Dlatego również wygodnie im powiedzieć, aby poddany był poddanym.
77.Taka zasada jest wstrętna.
78.Sami więc widzicie, że pragnę waszego szczęścia i kieruję się względem was miłością.
79.Moja miłość to nadanie wam przywilejów wolności i już choćby za to winniście się zastanowić nad Nadzieją.
80.Czyż mało wśród was zginęło w imię wolności.
81.Jakąż mogli mieć nadzieję, skoro opierali się na poczynaniach ludzkich.
82.Powiadam wam - gdyby mogli słyszeć o Nadziei to nie zwlekaliby długo z jej przyjęciem.
83.Skoro marzysz o rewolucji, to przecież musisz siłą wywalczyć wolność.
84.Taka walka może być dla brudnych lub czystych celów.
85.Czyż walka wszystkich poprzedników waszych nie była beznadziejna. Przecież każda władza musi stosować ucisk, aby panować.
86.Także Nadzieja jest rewolucją, ale w innym wymiarze i nie mam zamiaru zezwalać wam na strzelanie do siebie.
87.Dlatego Mahatma Gandhi był sprawiedliwy i niech będzie dla was wzorem.
88.Z tą chwilą kończy się dla was pojęcie poddany.
89.Jesteście ludźmi wolnymi na wszystkie wasze pokolenia.
90.Boję się, czy dobrze zrozumieliście, gdyż nie jest to takie łatwe.
91.Ale i to wam jeszcze oznajmię, że najłatwiej do władzy dochodzi się w lakierkach, choć przyznaję, iż nie łatwo.
92.Jeżeli używacie siły, mnie nie ma wśród was, gdyż musiałbym wybierać między tymi, których zniszczyliście, wami, a tymi, których zniszczycie, żeby was z kolei nie pozbawili władzy. Doprawdy byłbym zbyt rozdwojony.
93.Stąd właściwe poznanie jest wyłącznie w Nadziei i smutno, że tyle ludów nie ma wybawienia, skoro wyznają zasadę mędrca starożytnego.
94.Może dobrze, że wyznają, gdyż w przeciwnym razie dawno by was zniewolili, mając przecież nad wami przewagę istnień.
95.Zastanówcie się, gdyby Księga Koranu doszła do nich i oni by ją przyjęli, czyż nie stałoby się to samo, co z ich pobratymcami ze stepów mongolskich?
96.Było ich jednak zbyt mało, aby was mogli zniewolić, choć i tak dokonywali czynów strasznych.
97.Dobrze przynajmniej dla was, że tylko na tym się skończyło.
98.Ale nie bójcie się, kto przyjmie Nadzieję ten będzie wolny i nie będzie mieć potrzeby wyciągania miecza.
99.W tym zawiera się cała Nadzieja.

Zawiera dziewięćdziesiąt dziewięć wierszy.

XXX.WŁASNOŚĆ

1.Dlaczego mówisz: - "To jest moje!"
2.Adam miał cały Eden do zamieszkania. Gdyby żył w nim przez pełny swój czas, miałby prawo zamieszkać na całym globie.
3.Przecież nie na to stworzyłem raj, aby żył jak w klatce.
4.Teraz nie ma takich ogrodów, w których człowiek mógłby mieszkać zupełnie swobodnie.
5.Wy jesteście jednak zazdrośni o szczęście i dlatego z taką lubością ją zwalczacie.
6.Dałem Adamowi całą Ziemię do zamieszkania i nie stawiał granic dla jego synów.
7.Każdy mógł żyć w miejscu przez siebie wybranym. Tak żyli do potopu.
8.Czy to było złe, iż gorszycie się na tę myśl.
9.Człowieka wolnego poznaje się po tym, że może żyć wszędzie z jednakową wartością.
10.Zamykacie przed ludźmi granice i w ten sposób stwarzacie wspólne więzienie. Zaprawdę, zmieńcie swoje zapatrywanie.
11.Granice są sprawą ludzką i nie mają we mnie upodobania.
12.Potraficie mordować o kreskę na mapie, o sporne miedze, których i tak faktycznie nie potrzebujecie.
13.Gdzie są granice tych wszystkich państw i narodów, które zamieszkiwały przed wami?
14.W każdej epoce ulegają zmianie i jest to fakt oczywisty. Czy warto więc poświęcać im tyle życia ludzkiego?
15.Ale powiecie, iż granica jest własnością posiadacza; skoro posiadam swoją własność, muszę ją określać granicami.
16.To tylko wasza prawda, nie moja.
17.Człowiek rodzi się nagi i nagi umiera.
18.Wiem, jak was to przeraża a dla niektórych takie słowa są trywialne.
19.Chcielibyście rodzić się majętni i jednocześnie spodziewać się nowego życia, także w dostatkach. Oczywiście, mam być tego sprawcą?
20.Daremne jest jednak wasze żądanie.
21.Nie uczynię nic, czego miałbym się wyrzekać.
22.Wasza pycha jest wielka i krnąbrna.
23.Nagi się rodzisz i posiadasz tylko to, co dadzą rodzice.
24.Jedni mają więcej, drudzy mniej, inni nic. To także jest głęboka niesprawiedliwość.
25.Być może, że taki układ wam się podoba.
26.Inny był udział Izmaela, inny zaś Izaaka, inny także dzieci Abrahama z żoną Keturą.
27.Wolą rodziców jest obdarowywać swoje dzieci, według swych zapatrywań. I to jest bardzo dobre.
28.Rodzice mają obowiązek, aby jak najlepiej zaopatrzyć do życia swoje dzieci.
29.Jakaż byłaby miłość rodzicielska, gdyby nie miały w czym chodzić, czym się bawić, co jeść, co czytać, na czym pisać i gdzie się uczyć zawodu.
30.To wszystko, co służy dobru dzieci, winno być zatroszczone przez rodziców, i przez całą zbiorowość.
31.Ale nie tylko to, wszakże dzieci wyrastają ze swoich lat i mają prawo do posiadania swoich dzieci.
32.Aby wam nie złorzeczyli, musicie ich w należyty sposób wyposażyć do nowego życia. Zapewnić dobrą pracę, aby mogły jadać swój obfity chleb oraz mieszkanie, celem schronienia się przed deszczem i zimnem.
33.Czyż przeto, nie poznajemy miłości rodziców po tych darach, które zabezpieczają przyszłość dzieci.
34.Nie są własnością rodziców, jednak przez okres, gdy są na ich utrzymaniu, władza rodzicielska nad nimi jest pełna.
35.Gdy stają się dorosłymi, sami przed sobą zdają rachunek. Nie należy ich w tym wyręczać.
36.Wszystko, co jest pod ziemią, jest wasze. Możecie to wydobywać i zużytkowywać wedle uznania.
37.Cała gleba, lasy, wody, morza i oceany są wasze i mądrze nimi rozporządzajcie.
38.Nie mów: - To moje i mogę wedle woli gospodarzyć.
39.Czyż cała rzeka jest twoja, czy tylko jej część? Skoro część, to jak możesz decydować o całości? Czyż podobnie nie jest ze wszystkim?
40.Skoro nie umiesz gospodarzyć to własność twoja winna być przekazana tym, którzy zrobią z niej pożytek.
41.Wszystko, co wam dano na Ziemi jest wam przekazane w użytkowanie, a nie w dziedziczne posiadanie.
42.Ani tytuły, ani honory, ani cześć, ani sława, ani bogactwa, ani władza nie może przechodzić na własność.
43.Nagi przychodzisz i nagi odchodzisz.
44.Właściwiej jest, abyś dał żyć również innym ludziom a nie rozkoszował się wyłącznie w zbytkach.
45.Kto żyje jak bogacz zapominając o innych, ten dostanie zapłatę nędzarza.
46.Nagi odchodzisz i twoje dziedzictwo także przepada.
47.Dlaczego myślicie, że czeka was wieczny dostatek?
48.Skoro nie byliście dobrymi szafarzami swych dóbr na Ziemi, to jak moglibyście gospodarzyć nimi po zmartwychwstaniu.
49.Jezus syn Marii nie miał majątku i musiał uciekać się o pomoc ryby.
50.Swoim życiem i swoją nauką Ewangelii pokazał, jak cenniejszy był od murów Heroda.
51.Po nauce Jezusa syna Marii pozostała uświęcona Miłość, którą i tak ludzie rozmienili na niegodziwość i plugactwo.
52.Cóż jednak pozostało po Świątyni, jeśli nie sterta kamieni.
53.Mahomet objawił Koran synom Izmaela i tak długo przyjmowali ze czcią, jak długo żył Prorok. Wszakże po śmierci także przyjmowali naukę wiernych, ale czynili to za miraże bogactwa, żądz cielesnych i wojen.
54.Taka nauka nie jest wiernych i dlatego moc Koranu została zamknięta.
55.Jezus syn Marii kazał swym uczniom żyć w powściągliwości dóbr tego świata.
56.I wcale nie chodziło o to, aby wszyscy ludzie żyli w ubóstwie.
57.Dobrą jest rzeczą dostatek i cudowną sprawą, gdy nikt nie głoduje.
58.Powołaliście kościół wojujący, czyż nie na to, aby głosić naukę Jezusa Chrystusa?
59.Jaka jest więc wasza nauka, skoro siedzicie na purpurowych tronach, odziani we wspaniałe szaty, których wdziewać wam nie zezwolono.
60.Każdy, kto się powołuje na mnie w sprawach majątkowych, czy własności, ten jest kłamcą.
61.Nie broni mojej własności, ani praw do nich, ale wyłącznie swojej żądzy posiadania i bogactw.
62.Dlatego Jezus Chrystus odrzucił kościół, który stworzył, gdyż przez obłęd posiadania nie byli godni łaski uświęcającej przelanej przez krew.
63.Może i teraz będziecie się gorszyć powiadając, że nie została objawiona Nadzieja ode mnie.
64.Was zawsze zasklepiają bogactwa i panowanie, więc nic sobie z tego nie robię.
65.Jestem
66.Głupstwem są wasze kamienne budowle, skoro w nich nie ma mego Ducha i w nich nie wysłuchuję nikogo.
67.Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam -
68.Nikt, kto jest w waszym kościele, w imię Jezusa Chrystusa, nie ma zbawia.
69.Nikt, kto mówi - jestem mahometaninem - nie ma zbawienia.
70.Nikt, kto mówi - jestem żydem - nie ma zbawienia.
71.Nikt, kto jest poganinem - nie ma zbawienia.
72.Każdy, kto jest Muzułmaninem, wierzącym wyłącznie we mnie i przyjmujący moje słowa zawarte w Nadziei, tego wysłuchuję i obdarowuję obiecaną nagrodę.
73.Co wy możecie dać - czy miraż kariery, czy awansu, czy panowania nad wiarą ludzką, czy rozkosz całowania po rękach, czy grube książki, w kórych nie ma prawdy, czy długie modły, których nie wysłuchuję, czy rozdawnictwo sakramentów, których istoty nawet sam nie pojmuję, czy śluby, które nie spełniają swojej roli, czy wogóle wszelki fałsz, którym się brzydzę.
74.Skoro wam się wydaje, że macie władzę w zbawieniu to pozostawiam wasze zaślepienie wam i waszym czcicielom.
75.Posyłam na to Nadzieję, aby was oświecić; skoro jej nie przyjmiecie, to już wasza sprawa. Wówczas nie będziemy mieć ze sobą rachunków.
76.Jestem
77.Widzicie więc sami, wszelkie pragnienie o bogactwie, a tym bardziej o własności, nie mają sensu.
78.Wszczynacie zwady i wojny o słupy graniczne, mając w perspektywie panowanie i dziedzictwo w innych Wszechświatach.
79.Na co więc lepiej wydatkować siły, czy na to, co jest małe i wątpliwej wartości, czy posiąść nieskończone własności.
80.Nie będę o nic zazdrosny, co leży poza Ziemią. Dość przecież mam dla siebie po wszystkie wasze dni.
81.Ziemia jednak jest moja, gdyż ją stworzyłem i starajcie się jej nie zniszczyć.
82.Wątpliwe, abyście mogli się uratować niszcząc Ziemię. Takiego cudu nie będzie.
83.Gdy będziecie rozumni przekonacie się, iż Ziemia nie musi być wcale waszym jedynym zamieszkaniem.
84.Dość jest innych planet i choć już tak nie wybornych to przy waszej pracy mogą nadawać się do zamieszkania.
85.Nie będę wam czynił nowej planety na siedzibę, gdyż i tak mego trudu nie uszanujecie.
86.Skoro pragniecie zniszczyć Ziemię, więc sami musicie nową uczynić.
87.Czy nie lepiej zachować Ziemię i osiągnąć inne planety. Roztrzygnięcia pozostawiam wam.
88.Więc nie przywłaszczajcie świata, gdyż jest własnością was wszystkich.
89.Nie mów: - To moje, i tamto moje, i owo moje!
90.To, i tamto, i owo, i wszystko jest własnością miliardów.
91.Właściwiej jest uznać prawo miliardów, aniżeli rozdzielać na miliardy części jednej waszej własności.
92.Wtedy będzie cudowniej, gdy cały świat stanie się waszą własnością, zamiast marnej części rozdrapanej przez nielicznych.

Zawiera dziewięćdziesiąt dwa wiersze.

XXXI.CZASY

1.Kazałem Dobrym, aby oddali pokłon Adamowi. Tylko jeden z nich sprzeciwił się mojej woli. Był nim Azazil.
2.Odpowiedział: - Dlaczego mam oddawać pokłon glinie i krwi, skoro jest podlejszy ode mnie.
3.Wygnałem Eblisa sprzed mego oblicza i pozwoliłem, aby żył wśród siedziby Adama.
4.Czym innym był brak pokłonu, czym innym bunt.
5.Eblis zwiódł Adama i zesłał na nich mój wyrok.
6.Jestem władcą praw i nigdy się przed postanowieniem nie cofam.
7.Zezwoliłem Złemu, aby doświadczał ludzi. Chętnie z tego skorzystał płodząc wszelkie zło.
8.Córki ludzkie rodziły się piękne i stronnicy Złego zażądali, abym zezwolił na połączenie się z ludźmi.
9.Pomagali im w tym także Dobrzy, do których miałem bezgraniczne zaufanie.
10.Pojęli córki ludzkie za żony a mężczyźni pojmowali kobiety za żony.
11.Odtąd zło i dobro zostało wymieszane w istotach ludzkich.
12.Czynili wszelką przewrotność na obliczu Ziemi.
13.Umiłowałem Enocha, w którym nie było kłamstwa.
14.Zaprzysiągł synom ludzkim, że wszelkie podłości, które płodzą, zostaną przez niego na trwale uwidocznione.
15.Stworzył pismo i wyrył na tablicach kamiennych wszelkie ich nieprawości.
16.Powiadam wam, Enoch był pierwszym Apostołem, którym zapragnąłem wyprostować ścieżkę czynów ludzkich.
17.Mieli jednak za nic misję Apostoła i zapragnęli jego zniszczyć.
18.Na ich oczach zabrałem Enocha do siebie, aby mieli dowód mego prawdziwego istnienia i mych czynów.
19.Gdyby przyjęli Apostoła i nawrócili się do mnie, nie spuściłbym wrót potopu.
20.Umiłowałem jego, zarówno za wiarę, jak i za miłość do mnie.
21.Jego nie posłałem i nie dałem specjalnych poruczeń, a jednak ogłaszał im słuszny dzień sądny.
22.Był pierwszym Apostołem, który w tak krytycznych czasach, ośmielił się o tym mówić, naprawiając niegodziwe ścieżki rodzaju ludzkiego, pomimo szyderstw i ucisku.
23.Nie zapomniałem o nim i uczyniłem, aby nie doznał śmierci.
24.Jestem
25.Wyrok mój jednak na nich zapadł i był nieodwołalny.
26.Nie chciałem, aby zginęli również ci, którzy we mnie wierzą i swymi uczynkami nie kalają się z niegodziwymi.
27.Dlatego, spośród tylu dzieci Adama wybrałem Noego, aby głosił im dzień pomsty.
28.Dałem przecież każdemu możliwość ocalenia.
29.Noe był Prorokiem dla oznajmienia moich wyroków.
30.Wiele długich lat chodził Noe wśród swego ludu, trafiając do każdego z osobna.
31.Nie pominął nikogo, zarówno mężczyznę, kobietę i dziecko, jednak zlekceważyli jego napomnienia.
32.Budował arkę na piaskach Arabii i mieli w pogardzie trud budowniczego.
33.Śmieli się i zapragnęli nawet rozebrać korab, aby z niego porobić sobie bałwany.
34.Noe nie zabraniał im tego czynić, aby dopełniła się niegodziwość.
35.Złorzeczyli trwając w swej złości, lecz Prorok nie okazał im zniecierpliwienia.
36.Zbudował arkę i wkroczył w nią, wespół ze swoją rodziną.
37.Nakazał wszystkim stworzeniom, aby weszli w jego progi. Były bardziej rozumne od ludzi, gdyż poddały się woli sprawiedliwego.
38.Noe czekał na deszcz i była to, zarówno dla niego, jak i dla jego rodziny wielka próba wiary.
39.Szczęśliwy, który czeka. Jemu jest dana nagroda.
40.Choć płakali i szturmowali korab, jednak nikt nie był w stanie do mnie się dostać.
41.Noe wówczas im złorzeczył i przypominał ich wszystkie przewrotności:
42. - "Zabijaliście ludzi, aby przyoblec się w ich ciała, żeby płodzić wszelkie podłości. Taka wam została zesłana kara!"
43.Dla wszystkich niechaj Noe będzie przykładem.
44.Posyłam moich Apostołów i Proroków na to, aby ludzie nie ginęli w nieświadomości.
45.Mój gniew jest szybki, lecz działanie głęboko wyważone.
46.Skierowałem kroki Lota do Sodomy, aby był przykładem cnotliwego życia dla ich mieszkańców. Mieli w lekceważeniu nowego przybysza kłując im oczy swoją postawą.
47.Napominał i biadał, znosił z pokorą wszelkie zniewagi odsuwając się ze wstrętem od nierządu.
48.Każdy lud jest identyczny, gdy posyłam moich wybrańców.
49.Sprawiedliwość Lota była wielka, gdyż nie śmiał minąć obojętnie obok nieznanych podróżników.
Przyjął pod swój dach, nakarmił, dał posłanie, uszanował ich nogi, choć przecież nie wiedział, że gości moich wysłanników.
50.Wolał, aby pohańbiono jego i rodzinę, aniżeli miałaby się stać jakakolwiek krzywda przechodniom.
51.Patrzcie na Lota i uczcie się.
52.Nie znał, jednak uszanował; na pierwsze zawołanie uciekł zostawiając wszystko.
53.Czyż wdał się z nimi w uczone dysputy, kazał sprawdzać ich tożsamość lub prawdziwość paszportów? Uwierzył i poszedł za nimi.
54.Nawet do skraju miasta był szydzony przez mieszkańców, lecz lekceważył ich słowa. Uwierzył.
55.Patrzcie na Lota, gdyż odpłacam tym, którzy mnie przyjmują.
56.Żona nie uwierzyła i dlatego została; stoi nadal jako przestroga.
57.Patrzcie na żonę Lota - więcej kochała swój dom, aniżeli życie.
58.Zaiste, jak wielki musiał być grzech tego miejsca, skoro sprawiedliwy Lot został zgwałcony przez swe córki.
59.Teraz sami widzicie, iż pozostawiam ludziom wolną wolę.
60.Któż pozwoliłby na ocalenie dwóm niegodziwym kobietom, które miały się dopuścić tak odrażającego czynu.
61.Jednak dopuściłem do tego, aby wykazać naocznie, iż człowiek ma we wszystkim wolną wolę.
62.Czyż możecie wiedzieć, jak straszliwy był los Sodomy, Gomory, Admy, Seboimu i Segory? Była to nad wyraz żyzna kraina, a stała się popieliskiem.
63.Nie ma takiej siły, aby na tym miejscu mogło wyrosnąć nowe życie.
64.Patrzcie na mieszkańców Sodomy i okolic.
65.Kto przyjmuje mego Apostoła, czy mego Proroka, ten zachowuje życie.
66.Czyż tak trudno być pokornym i zapomnieć o swej pysze.
67.Gdyby przyjęli ze czcią moich wysłanników, z całą pewnością stałyby te miasta.
68.Czy mam więcej pokazywać przykładów na to, iż nierozważną jest rzeczą zbywać moich Apostołów i Proroków.
69.Ileż można powiedzieć o nierządnicy Rahab, o mieszkańcach Niniwy, o posłannictwie Jezusa syna Marii, czy ostatnim Proroku.
70.Posyłam mego Apostoła Nadziei na zgubę tej krainy, gdyż wiem, że i jego nie przyjmą.
71.Czy mam także nad nimi się ulitować?
72.Pokolenia cierpiały niewolę, przez zamknięcie Akademii w Rakowie, choć wydawała im się czymś mizernym.
73.Ale zaprawdę, co ludzie mają za wielkie, nie zawsze u mnie znajduje swój wymiar.
74.Jezus syn Marii ulitował się nad tymi wypędzonymi i dał im stosowne odpocznienie.
75.Czyż niewola nie stała się wystarczającym zadośćuczynieniem za zniewagę, którą wyrządziliście Jezusowi synowi Marii, a dla was Jezusowi Chrystusowi?
76.Dlatego zawsze wtedy, gdy nastają wyjątkowo ciężkie czasy, posyłam swych Apostołów, aby prostowali zło ludzkie, lub Proroków dla ogłaszania mojego wyroku i mimo to, dawali szansę ocalenia każdemu pokornemu sercu.
77.Wówczas, gdy przemawia Apostoł trzeba skupić się najwięcej i nie popadać w głupią próżność.
78.Mieszkańcy Niniwy uwierzyli Jonaszowi od razu, i ocaleli.
79.Arcykapłani wzgardzili Jezusem synem Marii, i zostali zniewoleni.
80.Jochanan ben Zakkai uwierzył w wyrok na Świątynię i uratował Zakon.
81.Chrześcijanie otruli Ariusza w Aleksandrii i dlatego posłałem Mahometa, aby więcej w tym mieście nie było stronników Atanazego.
82.Arabowie uwierzyli w Koran i stali się narodem wybranym.
83.Czy mam wam jeszcze podawać wiele różnych przykładów?
84.Teraz wcale nie są dobre czasy, właściwie najgorsze ze wszystkich.
85.Gdyby to był okres normalny, nie potrzebowalibyście słuchać Apostoła.
86.Co macie przed sobą, jeśli nie zniszczenie i spopielenie?
87.Wiele wojen przeszło przez ród ludzki, ale tą, którą szykujecie, nikt nie jest w stanie zatrzymać, ani przesunąć.
88.Widzę, jak do niej usilnie dążycie mniemając w zwycięstwo lub w zmartwychwstanie.
89.Dlatego posyłam mego Apostoła, aby wam oznajmić, że nikt z was nie ocaleje z tej wojny, ani nikomu nie dam zmartwychwstania za to, że nie usłuchaliście Apostoła Nadziei.
90.Niech was nie zwodzą różni filozofowie, politycy, mędrcy, czy religianci.
91.Nie mam upodobania w żadnej religii, wyznaniu, czy kościele.
92.Nastał wreszcie rachunek wyrównania.
93.Przysięgam na siebie samego - nie otrzymacie ode mnie wybawienia.
94.Nikt, i nie uznam żadnych wyjątków, choćby nawet najbliższych memu Apostołowi.
95.Zamknąłem wrota zbawienia dla wszystkich pokoleń i wszystkich ludów.
96.Teraz czekam.
97.Jestem
98.Baczcie więc, czy warto odrzucić Nadzieję i mego Apostoła, którego przecież posłałem.
99.Będzie mógł się mnie zapierać, nie rozumiejąc skąd ta łaska spadła akurat na niego, ale nie on o tym zadecydował.
100.Taka moja wola i nie zamierzam się z tego tłumaczyć.
101.Każę wam rozprzestrzeniać tekst Nadziei, nie ze względu na piękno języka, ani na zawarte myśli filozoficzne.
102.Jest wagą między wyborem zagłady, którą sobie gotujecie, a wyzwoleniem z ciasnych okowów historii.
103.Już choćby dla faktu, że Nadzieja jest prawem na przyszłość, warto się nad nią zastanowić głęboko.
104.Nadziei nie posłałem poprzednim pokoleniom, gdyż na latawcu nie można się wzbić w przestworza. A przecież Nadzieja nie zamyka się w sprawach ziemskich, ale zasadniczą jej drogą jest zdobycie panowania pośród niezmierzonych przestrzeni Wszechświata.
105.Więc widzicie teraz naocznie, że wolna wola jest darem, którym obdarzyłem człowieka na swoje podobieństwo.
106.Jestem
107.Czyż tak trudno powiedzieć memu Apostołowi: - Mów a będziemy się słuchać!
108.Tym się jednak raduję, iż jest to taki czas, w którym Zły nie ma już wśród was swego udziału i dlatego nie możecie na niego zrzucić część odpowiedzialności.
109.Co uczynicie i co powiecie przeciw Nadziei, będzie wam zapisane.
110.Apostoł odbierze w swoim czasie zapłatę i ci, którzy w niego uwierzą.
111.Biada tym mającym za nic jego słowa.
112.Całe bogactwo świata i jej mądrość nie będą w stanie zrównoważyć czynów przeciw Nadziei. Tak też się stanie.
113.Jestem
114.Czasy są trudne i dla was decydujące.
115.Możecie powiedzieć, iż uczyniłem świat, aby mieć spokój.
116.Może to prawda, może nie, i nie w tym rzecz.
117.Pragnę istotnie mieć z wami spokój a nie bezustanny kłopot.
118.Cóż daliście z siebie, aby okazać się wiernymi.
119.Nie było, niestety, takich czasów, w których mógłbym wśród was zamieszkać, nie będąc narażony na zniewagi.
120.Czyż nie byłoby lepiej, aby was już nie było i mógłbym zająć się innym światem.
121.Ale wpierw musi dopełnić się czas, który jest, z całą pewnością dla was ostatni.
122.Jestem

Zawiera sto dwadzieścia dwa wiersze.

XXXII.WYKŁADNIA

1.Dałem wam Słowo, ale nie na to, abyście w nim chcieli widzieć wszystko.
2.Inny jest sens moich słów, a inny rzeczy, które dostrzegacie.
3.Nie przewracajcie Słowa, aby dojść do waszej prawdy.
4.Wielu tak czyniło i wielu wpadło w swoje sidła.
5.Czemu nie spytacie się o to wprost a tylko błądzicie?
6.Posłałem przecież dość Apostołów i Proroków; ich się pytajcie a otrzymacie odpowiedź.
7.Wasze spekulacje okazały się głupstwem dlatego, ponieważ wpierw zabijaliście moich wysłanników, następnie badaliście ich pisma.
8.Słowo nie wszystko mówi, gdyż nie miałoby to sensu.
9.Stąd mądrość wykładni Słowa zamienia się z czasem w stertę makulatury.
10.Teraz jesteście szczęśliwsi, gdyż wierzycie tylko w to, co potraficie doświadczyć.
11.To jest Nadzieja.
12.Czyńcie tak dalej.

Zawiera dwanaście wierszy.

XXXIII.JEDNOSTKA

1.Przecież dobrze wiecie, iż macie tylko jedno życie.
2.Świat jest taki, jaki stworzyłem.
3.Jestem
4.Na co wasze spekulacje religijne, na co głębokie zasady filozoficzne, skoro w nich nie ma prawdy.
5.Jedna absolutnie jest prawda, która zawiera się w poznaniu faktycznego świata i praw nim rządzących.
6.Mówienie o dziesiątkach pięter niebiańskich, czy okręgach piekieł jest wielką niedorzecznością.
7.Czyżbym i tym razem was obraził?
8.Wiem dobrze, jak kochacie się w baśniach, ale poznanie mnie zawiera się w dopełnianiu sensu stwarzania.
9.Więc nie na to posyłałem Słowo, abyście na jego podstawie uwidaczniali rzeczywistość.
10.Dlatego każda myśl winna opierać się na tym, co jest realne.
11.Jednak czym innym jest ogół, czym innym jednostka.
12.Człowiek myśli, i właśnie na to został stworzony.
13.Twierdzicie, iż człowiek jest finałem sumy rozwoju zwierząt.
14.W Słowie wam oznajmiłem, że stworzyłem człowieka.
15.Wiem i rozumiem, jest to kość niezgody między nami.
16.Nadal obstaję przy swoim, gdyż wiem co stworzyłem.
17.Skoro człowiek jest ukoronowaniem dzieła stwarzania to nie mam zamiaru z tego zrezygnować.
18.Doglądałem rozwoju człowieka i czyniłem wszystko, aby nie stanął w którymś punkcie dziejów.
19.Adam był doskonały, ale przecież wszystko nie wiedział.
20.Również nie kazałem, któremuś z Aniołów, przybrać cielesną postać. Byłaby to zwyczajność.
21.Człowiek jest czymś innym, aniżeli wszelkie byty zwierzęce, i także nie może być porównywalny do stworzeń duchowych. Nie tylko dlatego, że dzieli je różnica upostaciowienia, ale przede wszystkim myślenia. Również to nie umniejsza Aniołom.
22.Rola Aniołów jest inna, jak inne jest posłannictwo człowieka.
23.Czyniąc rodowód człowieka od zwierząt, posuwacie się śmiało, ale nie mam do was o to pretensji.
24.Czyż pozwoliłbym Darwinowi na tak długi żywot, co w tych czasach, istotnie było długim.
25.Kocham się w tych, którzy rozumowo i poznawczo dochodzą prawdy absolutnej.
26.Powiedziałem Jezusowi synowi Marii: - Dlaczego się dąsasz na Apostoła Tomasza?
Gdyby nie sprawdził, czyż nie zaprzeczaliby, iż zmartwychwstałeś? Skoro on dotknął się twego ciała, to dopełnił się fakt.
27.Ważne jest nie tylko to, iż wierzymy, ale równie ważne, w co wierzymy.
28.Gdybym miał ludzi wynagradzać według wiary, to musiałbym ponownie stwarzać nowe nieba dla wielości zbawionych. Tak jednak nie jest i ludzie o tym wiedzą.
29.Wszystkie moje prawa, nakazy i zakazy, służą rozwojowi człowieka.
30.Nie było takiego prawa, które ograniczałoby jednostkę w jej harmonijnym rozwoju.
31.Władze jednak zmieniały moje prawa i w ten sposób zniewalały, zarówno poszczególne osoby, jak również całe narody.
32.Daję wam nowe prawa, abyście już nie podlegali, zarówno pod Zakon, pod Ewangelię, jak i pod Koran.
33.Na to jest posłana Nadzieja, aby zawieszać moc tych wszystkich Praw, których przecież i tak nie przestrzegaliście.
34.Część z nich przeinaczyliście, a ogromną ilość dołożyliście na to, aby zaprzeczyć memu istnieniu.
35.Wciąż do mnie się modlicie i na tym punkcie stworzyliście przysłowiową obsesję, graniczącą z rytuałem, który jest dla mnie zawsze wstrętny.
36.Prawa, które nadaję, służą przede wszystkim jednostkom, aby człowiek był wolny.
37.Czymże byłaby Nadzieja bez nowego oblicza praw.
38.Każdy Apostoł miał za zadanie nadawać nowe prawa tym, do których został posłany.
39.Powołałem Apostoła Nadziei , aby wam ogłosił nowe prawa i nową ich wykładnię.
40.Wiem, jest to trudne zadanie i wymaga wielkiej pracy, abyście mogli ją właściwie przyjąć.
41.Każda jednostka zawsze żyje w zbiorowości, i jest to bardzo słuszne.
42.Zbiorowość żyje w pewnej społeczności jak naród, czy państwo, i to już nie zawsze jest właściwe.
43.Całość zaś wasza jest złą rzeczą.
44.Inna zatem jest odpowiedzialność jednostki, inna zaś was wszystkich.
45.Przede mną staje zawsze jednostka i wyłącznie rozlicza się ze swego życia.
46.Mnie tak bardzo nie interesują narody, państwa, królestwa, czy inne panowania.
47.Nie ma między nami żadnego wspólnego porozumienia.
48.Człowieka stworzyłem, aby był istotą wolną, wy zaś uczyniliście sobie poddanych.
49.Nabyliście względem jednostki większe prawa ode mnie, na swoją zgubę.
50.Gdy się człowiekowi nie podoba moje panowanie, z nim się nie spieram.
51.Wy zaś każecie w siebie wierzyć, w przeciwnym razie potraficie nawet zabić.
52.Która wobec tego lepsza jest wolność - czy ta, wynikająca z Nadziei, a zapewniająca nieskrępowany byt, czy też wasze prawa i przepisy, które pozbawiają jednostkę wszelkiej woli?
53.Miałem już dość waszych instytucji religijnych, tego wielkiego worka kłamstw i obłudy.
54.Zaprawdę powiadam wam - cały zastęp Herkulesów nie byłby w stanie oczyścić waszych świątyń z bluźnierstwa i plugactwa.
55.Jednocześnie składacie ku mnie swoje modły i każecie, abym je wysłuchiwał.
56.Gdy jednak posyłam sługi, aby oznajmili moją wolę, to ich nie przyjmujecie i macie za kłamców.
57.Więc jak mamy ze sobą rozmawiać?
58.Wiara, którą wam oznajmiam, ma was wyzwolić ze wszelkich sideł.
59.Abraham był wielkiej wiary i stał się przez to jej ojcem.
60.Czyż Izaak nie szedł w pole, aby się modlić?
61.Jestem
62.A Jakub nie miał obietnicy w licznym potomstwie, ciesząc tym oczy również swego ojca.
63.Nie nadałem przecież Abrahamowi, ani Izaakowi, ani Izmaelowi, ani Jakubowi nakazu, aby budowali świątynie.
64.Też pragnę być wolny a nie ograniczony do jednych miejsc kultu.
65.Kocham się w każdym człowieku i pragnę, aby zawsze był wolny od przesądów, zawiści, złości, bałwochwalstwa, władzy, wyzysku, choroby, śmierci.
66.Wobec tego, jak mogę kierować losem pojedynczego człowieka, gdy on tworzy nierozerwalną całość z resztą społeczności.
67.Zbiorowości tworzą całości i nie jest to właściwe.
68.Ograniczony został człowiek przez religię, sądy, prawa, granice, systemy ekonomiczne, zwyczaje, stosunki rodzinne.
69.Czyż dlatego nie należy się zastanowić nad tymi wszystkimi ograniczeniami?
70.Jezus sym Marii był Hebrajczykiem i właśnie dlatego został zabity.
71.Nie uwierzono w niego i poczytany był za fałszywego proroka.
72.Powiadam wam - Jezus syn Marii był największym z Proroków.
73.Zsyłam więc Nadzieję, aby każdy z was mógł wiecznie czuć się wolnym.
74.Pragnę szczególnie, abyście byli zdrowi, dobrze ubrani, właściwie odżywieni, mający pełny dostęp do wszystkiego, co kusi wasze oczy, oraz posiedli obfitość nowych czasów, które staną się waszym udziałem w innych częściach Wszechświata.
75.Na to jednak, aby tak się stało, trzeba czytać Nadzieję z wiarą w pomyślność jednostki, która winna żyć z przyszłością.
76.Skoro zadbacie o każdego człowieka to i cały rozwój społeczeństw nie będzie miał sobie równych.
77.Rozwój jednostki, danie pełnej swobody myśli i wolności ciała jest moim najszczerszym pragnieniem, które kieruję ku wam. Takie samo pragnienie kieruję do wszystkich waszych społeczności.
78.Ale wiem, iż jesteście zacietrzewieni. Będziecie rzucać kalumnie na zesłaną Nadzieję. Nie spodobają się wam nowe prawa i nowe zasady.
79.Każecie urządzać długie modły, rzucać klątwy i oszczerstwa, szykować się do wojny; nawet ośmielicie się targnąć na mego Apostoła.
80.Ale w istocie rzeczy, gdyby to wszystko miało nastąpić, nie ma już dla was ratunku.
81.I wcale nie będę miał ochoty was zniszczyć zsyłając legiony Aniołów pod wodzą Michała, aby wytracali - bynajmniej.
82.Zostawię was dla samych siebie, zarówno żywych, jak i umarłych.
83.Mam czas.
84.Jestem
85.Nakażę moim Mocom, aby bacznie was obserwowały i w wypadku łamania prawa życia - i was jego pozbawiały.
86.Oświadczam wam stanowczo - bez Nadziei nie jesteście w stanie posiąść innych planet.
87.Choć będziecie panować nad okolicznymi ciałami niebieskimi, jednak czas będzie dla was nie do przebycia.
88.Jestem
89.Nadzieja winna wam otworzyć nowe prawa i pozbyć się zbyt wielkiego balastu, jaki skazaliście się na dźwiganie.
90.Czyż nie widzicie nadal mojej miłości oraz, że nadal uważam was za swoje dzieci.
91.Jednak nie mogę zgodzić się z faktem, iż tyle waszych ludzi wciąż żyje w niewoli i poddaństwie myśli i ciała.
92.Zesłana Nadzieja winna być nową drogą, po której śmiało kroczyć będziecie ku nowemu życiu.
93.To cała Nadzieja.
94.Jestem
95.Nadzieja nie zmienia Zakonu, gdyż był dany w dziedziczne posiadanie synom Jakuba; nie zmienia Ewangelii, gdyż przykazanie Miłości, które mieliście wypełniać, nadal was obowiązuje; nie zmienia Koranu, gdyż każdy, kto we mnie wierzy i nie ma innego wielbienia, ani czci i miłości nie rozmienia, ten jest Muzułmaninem.
96.Dlatego nie rzucajcie przekleństw na Apostoła Nadziei, gdyż on niczego nie zmienia z Zakonu, Ewangelii i Koranu.
97.Nadaję nowe prawa Nadziei, aby całkowicie wypełniły się obietnice zawarte w Zakonie, Ewangelii i w Koranie.
98.Wtedy wasze życie będzie na wasz obraz i podobieństwo.
99.Jestem

Zawiera dziewięćdziesiąt dziewięć wierszy.

XXXIV.NIEWIERNI

1.W imię Boga litościwego i miłosiernego.

2.Mów Mahomecie! Niewierni.

3.Nie będę się kłaniał waszym bóstwom.

4.Wy nie chcecie się kłaniać memu Bogu prawdziwemu.

5.A ja nie mogę oddawać hołdów fałszywym przez was wystawionym bóstwom.

6.Wy nie chcecie się kłaniać memu Bogu.

7.Zostanę w swojej wierze, wy w waszych błędach.

Zawiera siedem wierszy.

XXXV.ŚLUBOWANIE

1.Człowiek żyje nie dla mnie, ale dla siebie.
2.Jestem tym, który was stworzył i z tego tytułu odebrałem już swoją chwałę.
3.Nie na to przecież stworzyłem Adama, aby wciąż służył Niebu.
4.Miał inne zadanie i cel życia.
5.Żyjcie więc jeden dla drugiego.
6.Posłałem Jezusa syna Marii, aby rozlał wśród was Miłość ku mnie i abyście się wzajemnie miłowali.
7.Była to Miłość dobra i miała nas, wspólnie zjednoczyć.
8.Cóż z tego, skoro z Jezusa Chrystusa uczyniliście Boga, choć wam tego nie oznajmił.
9.Musiał wyrzec się was i zrzucić efod Arcykapłana, aby nie obciążać się waszymi zbrodniami.
10.Przysiągłem Jezusowi synowi Marii, iż każdy, kto okaże Miłość będzie zbawiony.
11.Tej przysięgi nigdy nie złamałem.
12.Dzięki krwi Jezusa syna Marii, mieliście prawo dostąpić łaski życia wiecznego.
13.Przyjęliście naukę Ewangelii z rozkoszą, ale Miłości się zaparliście.
14.Czy kazał wam tworzyć jakąkolwiek odrębność, zezwalał na mord i grabieże, lubieżność i stręczycielstwo?
15.Krwią Jezusa Chrystusa kupczyliście tak, aż staliście się częścią tego stanu rzeczy.
16.Czy zbiorowość nie odpowiada za jednostki a jednostka za zbiorowość.
17.Gdybyście czytali moje Słowo, byście rozumieli, iż za gwałt na córce Jakuba zginęło miasto Sychem.
18.Dlaczego więc Jezus syn Marii miał i wam pobłażać, skoro czyniliście jeszcze gorsze obrzydliwości.
19.Dobrze wiecie, iż każdy, kto łamie naukę Miłości staje się przeklęty.
20.Wy także staliście się przeklęci w oczach Jezusa syna Marii.
21.Kto się zaparł Ewangelii tego Syn Boży wyrzeka się przede mną.
22.Śpiewacie Ewangelię w waszych świątyniach i ona was najbardziej oskarża.
23.Wypowiadacie Miłość ustami, ale wasze serca pełne są brudu i złości.
24.Zaprawdę powiadam wam - gdybym wiedział do jakich celów zostanie użyta przez was Ewangelia, z całą pewnością nie nawiedziłbym Marii, żony Józefa.
25.Teraz Jezus Chrystus was osądził i zamknął wrota zbawienia, która była przez Jego krew wylana za was.
26.Gdzie są ci, którzy mieli żyć przykazaniem Miłości, którzy nie zabijali, nie kradli, nie zginali kolan przed bałwanami i krzyżami, nie czynili z Jezusa Chrystusa - Boga, tylko oddawali cześć Synowi Bożemu.
27.Szukając ich trzeba byłoby rozpalić tysiące słońc, i tego światła byłoby mało.
28.Więc jak można mówić o zbawieniu przez Ewangelię, skoro nie ma tych, którzy ją wypełniają.
29.Nie sądźcie, że mogę przyjąć każdego, kto okaże skruchę za swoje grzechy - to jest stanowczo za mało.
30.Uczyniliście sobie wygodną naukę, w której można dopuszczać się wszyskich podłości, ale przez skruchę na łożu śmierci zmyć wszelkie winy, dostępując zbawienia. Czyż oznajmiłem wam gdziekolwiek taką naukę? - bynajmniej i o tym doskonale wiecie.
31.Zarówno dobry, jak i zły uczynek w jednakowy sposób jest ważony i nie myślcie, iż grzechy są przebaczane.
32.Mogę zło wam wybaczyć, które kierujecie ku mnie, ale czy mogą wam wybaczyć inni ludzie, którym je czyniliście - wątpliwe. I będą mieli rację.
33.Dlatego wam oznajmiam, iż ważniejsze jest życie dla ludzi, aniżeli dla mnie.
34.Skoro dobrze czynicie bliźnim i mnie dobrze czynicie i nie minie was nagroda.
35.Jeżeli chcecie mnie się podobać to także dobrze czynicie i również odbierzecie nagrodę, jednak gdybyście o bliźnich zapomnieli to w dwójnasób odbierzecie niepamięć.
36.Powiadam wam i zapiszcie to sobie głęboko w sercu - grosz wydany na szkołę, czy szpital, czy badania poznawcze, mają dla mnie tysiąckroć większą wartość od bogatego daru na budowlę dla mnie poświęconą, którą i tak nie przyjmuję.
37.Czyż teraz rozumiecie, iż czyniąc dobrze dla ludzi, tym samym mnie dobrze czynicie.
38.Nie ma myśli o zbawieniu, gdzie nie ma dobra dla drugiego człowieka.
39.Jestem
40.Wasze prawa winny opierać się o złożoną przysięgę wobec innych ludzi.
41.Na podstawie tego ślubowania winno opierać się wszelkie wasze prawo.
42.Przysięgam na siebie samego, że Nadzieja jest ode mnie i w niej jest nowa obietnica życia człowieka, aż do tysięcznego pokolenia.
43.Swojej przysięgi nie złamię i jej dotrzymam.
44.Jestem
45.Od was jednak zależy, czy żyć będziecie przez następne tysiąclecie.
46.Ze swojej strony dotrzymuję danego raz słowa, więc i wy czyńcie podobnie.
47.Wszelkie prawo rodzinne opiera się na ślubowaniu więzów małżeńskich i ich trzeba dotrzymywać.
48.Prawo cywilne zawarte jest w poszanowaniu stosunków społecznych przez was stworzonych.
49.Prawo karne stanowi sumę praw uchwalonych przez wybraną władzę dla waszego dobra.
50.Prawo Nadziei wyraża się w mojej miłości ku wam i dotrzymaniu obietnicy wam danej.
51.Jestem
52.Tak więc wszelkie prawo opiera się na ślubowaniu jednostki względem innego człowieka, dziecka, małżonka, matki, ojca, rodzeństwa, społeczności, władzy i wszelkich form życia społecznego.
53.Zarazem jednak, tych wszystkich form zbiorowości i jednostek, względem tego jednego człowieka.
54.Prawo winno kierować się wyłącznie dobrem a nie złem.
55.Dobro wyzwala was podwójnie, gdyż życie wasze będzie lekkie, jak również o was będę pamiętał.
56.Zwalniam was od przysięgi na zło, gdyż nie mam upodobania w tych, którzy zło wyrządzają.
57.Będę pamiętać o tych wszystkich, którzy zaparli się zła i za to ponieśli od ludzi karę.
58.Dam im wieczną nagrodę, jednak baczcie, abyście tego przywileju nie nadużywali.
59.Kto szuka śmierci ten ją znajdzie.
60.Bacz, gdy poświęcasz swe życie mniemając, iż dla mnie, abyś się nie zawiódł. Będę wówczas surowym sędzią.
61.Kto poświęca życie dla dobra drugiego człowieka, o nim nie zapomnę.
62.Jeżeli śmierć cię zaskoczy w zdobywaniu innych światów, wspomnę twój trud. Nie zostaniesz bez nagrody.
63.Wspomagając mego Apostoła w głoszeniu Nadziei zaskarbisz nowe życie.
64.Jestem
65.Dlatego dotrzymywajcie ślubów, gdyż na nich opiera się wszelkie prawo.
66.Łamiąc je, łamiecie prawo i nie dziwcie się, że spotyka was za to kara.
67.Ślub traci moc prawną, jeżeli jest cofnięty wobec drugiej strony, przed ktorą był składany.
68.Dlatego nie ślubujcie na coś niekonkretnego, ale na rzecz innego człowieka, abyście mogli przed nim cofnąć wasze zobowiązania.
69.Kto nie mogąc wypełnić ślubowania cofa je, nie czyni rzeczy złej, pod warunkiem, iż cofa jawnie.
70.Źle czyni, gdy łamiąc ślubowanie, je nie cofa.
71.Ślubowanie ma moc prawa tak długo, jak długo istnieją strony.
72.Nie ma potrzeby odnawiać ślubowanie, jeżeli nadal zachowuje swoją moc.
73.Nie można ślubować na stronę, której nie ma.
74.Na mnie nie ślubujcie, choć jestem. Nie mogę być stroną ślubu.
75.Jestem
76.Ślub winien być formą pisemną, aby nie można było tňeści przeinaczyć. Identycznie z cofaniem ślubu.
77.Każdy wśród was, niechaj umie pisać i czytać, aby wiedział na czym składa swój podpis.
78.Możecie dobierać świadków ślubu, ale z obu stron.
79.Winni być oni świadkami cofania ślubu, o ile jest to możliwe.
80.Jeżeli druga strona nie przyjmuje cofania ślubu to jest on nadal ważny.
81.Strona cofająca ślub ponosi koszty wynikające z mocy ślubu.
82.Kto cofa ślub nie ponosi kary niewoli, ani śmierci, gdyż ślub nie może być na śmierć i życie, abyście nie byli niewolnikami własnych ślubów.
83.Gdyby jednak zabrakło świadków ślubu to wyłączny głos ma strona.
84.Zawrzeć lub cofnąć ślub może wyłącznie strona.
85.Daję wam Nadzieję będąc stroną ślubu, wy jesteście drugą stroną ślubu.
86.Ze swej strony dotrzymam wszelkich zobowiązań i kosztów - baczcie, abyście wy nie złamali ślubów, gdyż straszny będę w odszkodowaniu.
87.Dałem synom Jakuba Zakon i przysiągłem na siebie samego, że posiądą ziemię Kanaanu.
88.Słowa danego dotrzymałem i nie cofnąłem.
89.Izrael złamał Przymierze i odebrał swoją zapłatę.
90.Posłałem Jezusa syna Marii, aby wam zwiastował Miłość i czynił to, przelewając za was krew niewinną.
91.Zobowiązał was, iż każdy, kto w niego wierzy i Ewangelię wypełnia, ten otrzyma zbawienie.
92.Zamiast syna Dobra staliście się owocami Złego i tym samym przez uczynki złamaliście Ewangelię.
93.Odebraliście zapłatę, gdyż zostały wam zamknięte wrota zbawienia i w tym imieniu nie może być zbawiony więcej człowiek.
94.Posłałem Mahometa, który uczył wiary we mnie, aby dokonała się obietnica dana Izmaelowi.
95.Zasmakowaliście bardziej we wojnie, aniżeli w Koranie.
96.Nic to, że mówicie: - Jesteśmy muzułmanami - w istocie nimi nie jesteście.
97.Bardziej uświęcacie Proroka, aniżeli we mnie wierzycie. Jesteście mahometanami.
98.Złamaliście pieczęć ślubu i dlatego zatrzasnęły się przed wami wrota raju z cudownymi hurysami.
99.Posłałem wam Nadzieję, abyście mogli z ufnością patrzeć w przyszłość.
100.Nie zmarnujcie i tym razem tej szansy, gdyż po niej innej nie będzie.
101.Jestem
102.Patrzcie w przyszłość, tam jest Nadzieja.
103.Niechaj przyszłość będzie na zawsze zamknięta i nie cofajcie się nigdy.
104.Za wami zostały rzesze umarłych, którzy pragnęli żyć w waszych czasach, więc nie zazdroście im.
105.Oni swoją gorycz już wypili i daremny wasz powrót do nich.
106.Budujcie raczej przyszłość waszym dzieciom, aby wam nie złorzeczyli.
107.W ten sposób dopełnicie największego ze ślubów, przyszłości waszych następców.
108.Wtedy i wam będzie się dobrze powodzić.
109.Wówczas będę z wami.

Zawiera sto dziewięć wierszy.

XXXVI.CREDO

1.A gdy się będą pytać o zasady wiary odpowiedzcie:

2.Wierzymy w jednego Boga, w Tego Który Jest, wyłącznie przyjmującego uwielbienie i cześć,

3.Który zesłał nam Nadzieję dla naszej wolności, i przyszłego szczęścia,

4.Abyśmy żyjąc w pokoju posiedli całą Ziemię, i cały okrąg Wszechświata,

5.Gdzie nasza wola nas zaprowadzi.

Zawiera pięć wierszy.

XXXVII.DZIEWICA

1.Nadałem Ewie najświętszy przywilej rodzenia dzieci. Większego nie ma człowiek.
2.Nawet Aniołowie pozazdrościli istotom ludzkim tego cudownego daru.
3.Wyszli ze swego okręgu i płodzili dzieci, a także same zapragnęły rodzić.
4.Musiałem ich zniszczyć, gdyż przez ich niegodziwość zostaliby wytępieni potomkowie rodzącej Ewy.
5.Na Ziemi, dzieci Adama i rodzącej Ewy, mają zawsze pierwszeństwo.
6.Tego przywileju nigdy nie zmienię.
7.Ziemia winna być ludzi i waszą pozostanie.
8.Nie zamierzam stwarzać innych istot, aby posiedli Ziemię, ani wzbudzać nowe potomstwo pierwej was niszcząc.
9.Pamiętajcie na obietnicę zawartą w tęczy.
10.Jeżeli jednak sami się wyniszczycie Ziemia pozostanie bezludna po wieczny czas.
11.Czy wówczas stworzę nowego człowieka, tego nie wiem i nie pragnę wiedzieć.
12.Nie myślcie, iż ci, którym dane było zmartwychwstanie posiądą powtórnie Ziemię, gdy zostanie przez was zniszczona.
13.Istnieją przecież jeszcze inne byty, o których nie wiecie, względnie których się domyślacie, ale które dają również wielkie szczęście.
14.Nie dla wszystkich są one dane i liczba ich jest ograniczona.
15.Więc raczej nie myślcie o innym życiu, ale o tym, który zawiera się na waszej planecie.
16.Ziemia jest ludzi.
17.Jestem
18.Okrąg Ziemi jest ludzi.
19.Okrąg Słońca jest ludzi.
20.Jestem
21.Okrąg Wszechrzeczy jest ludzi.
22.Jestem
23.O mnie się nie martwcie, mam dość dla siebie miejsca i nie jestem o wasze zdobycze zazdrosny.
24.Stworzyłem Adama, jako źródło nasienia życia po wieczny czas.
25.Uczyniłem Ewę, aby była matką wszystkich żyjących ludzi.
26.Nie może narodzić się człowiek bez udziału kobiety.
27.Nie może być ludzkiej istoty bez nasienia mężczyzny.
28.Jest to prawo wieczne i nigdy niezmienne.
29.Dlatego nie tykajcie się nigdy cieleśnie zwierząt, gdyż jest to potworną obrzydliwością.
30.Gdy pozwolicie na łączenie się ze zwierzętami staniecie się zwierzętami, i was nie wybawię.
31.Spytajcie się tych, których psychicznie zamieniono w świnie, czy miły to stan.
32.Tak samo można powiedzieć o innych potworach, które miały zarówno pierwiastek ludzki, jak i zwierzęcy.
33.Postawiłem naturalne bariery, aby kobieta nie rodziła zwierzęcia, ani zwierzę nie rodziło człowieka.
34.Bariery te są niezniszczalne, człowiek jednak był w stanie je ominąć.
35.Czyż nie ma wśród was takich, którzy myślą nad złamaniem tych barier.
36.Powiadam wam - czynią wam wielką zasadzkę i nie dajcie się w nią wciągnąć.
37.Gdy zostanie złamana ta bariera, nie będzie już dla was ratunku.
38.Każdy, kto łączy się fizycznie ze zwierzęciem winien być stracony, zniszczycie zło w zarodku.
39.Nie miejcie litości, gdyż przez waszą słabość ich kreatury mogą pozostać, a wówczas one nie zlitują się nad wami.
40.Będziecie do mnie wołać w dniu grozy, lecz nie znajdziecie ratunku.
41.Daję wam to jako jedyne prawo, w którym można zabić drugiego człowieka.
42.Abyście jego nie nadużywali oznajmiam wam jeszcze wyraźniej
43.Jeżeli mężczyzna łączy się cieleśnie ze zwierzęciem lub łączy swoje nasienie z naturą zwierzęcia - poniesie śmierć.
44.Jeżeli kobieta łączy się ze zwierzęciem cieleśnie lub wprowadza nasienie zwierzęcia w swoje rodzenie - poniesie śmierć.
45.Kto czyni eksperymenty, zarówno teoretyczne, jak i efekty praktyczne, mając na celu połączenie człowieka ze zwierzęciem lub rośliną - zostanie wśród was wytracony.
46.Nie miejcie litości nad takimi.
47.Człowiek będzie istniał tak długo, jak długo nasienie mężczyzny będzie zapładniać kobietę.
48.Takie prawo naturalne dałem wam po wieczny czas.
49.Jestem
50.Uczyniona Ewa była dziewicą.
51.Tym dziewictwem upewniłem Adama, że był pierwszym ojcem swych dzieci.
52.Kobieta tylko raz jest dziewicą i tylko raz pozbawiona dziewictwa.
53.Kobieta jest równa mężczyźnie i jest to prawo wieczne.
54.Dziecko staje się mężczyzną, gdy powie swoim rodzicom: - Jadam swój chleb!
55.Dziecko staje się kobietą, gdy powie swoim rodzicom: - Jadam swój chleb!
56.Nie zabierajcie waszym dzieciom możliwości zarobienia na swój chleb, to jest podłe.
57.Im szybciej dzieci jadają swój chleb, tym większa winna być radość rodziców.
58.Jednak zbyt wcześnie nie wyganiajcie swoje dzieci z domów, aby wam nie złorzeczyły i odsunęły się z pomocą, gdy jej na starość będziecie potrzebować.
59.Jak długo dziecko pragnie się uczyć lub być pod opieką rodziców, tak długo są waszymi dziećmi.
60.Winne wam okazywać szacunek i żyć z wami w miłości. Macie prawo je kształtować, wedle własnych norm.
61.Mężczyzna jest wolny od kobiety.
62.Kobieta jest wolna od mężczyzny.
63.Mężczyzna poślubia kobietę, którą pragnie poślubić.
64.Kobieta poślubia mężczyznę, którego pragnie poślubić.
65.Zarówno mężczyzna jak i kobieta mają wolną wolę.
66.Nie mogą poślubiać się wzajemnie dzieci, gdyż nie ich wola poślubia, ale wola rodziców.
67.Ustanowiłem wam węzeł małżeński, aby w czystości cielesnej rodziły się dzieci.
68.Prawo posiadania potomstwa było nakazem i powinnością każdej kobiety.
69.Było was mało, świat do zamieszkania wielki.
70.Teraz jest dla was za mały i dlatego nie szanujecie węzła małżeńskiego.
71.Czyż przeto mam wam zabronić rozkoszy ze zbliżenia kobiety i mężczyzny - bynajmniej.
72.Pragnę abyście byli ludźmi wolnymi i dlatego wolno wam zażywać rozkoszy miłosnej bez warunku posiadania potomstwa.
73.Wolą kobiety jest mieć dzieci, i jest to prawo wieczne.
74.Gdy kobieta pragnie złączyć się w rozkoszy miłosnej z mężczyzną, jest to jej wola.
75.Jeżeli mężczyzna pragnie połączyć się w rozkoszy miłosnej z kobietą, jest to jej i jego wola.
76.Zarówno mężczyzna łącząc się z kobietą, jak kobieta z mężczyzną w akcie miłosnym, muszą się wzajemnie akceptować wolną wolą.
77.Jeżeli mężczyzna zniewala kobietę lub kobieta zniewala mężczyznę to dopuszcza się gwałtu i strona winna ponieść stosowną karę.
78.Zawsze kobieta decyduje, z którym mężczyzną ma utracić dziewictwo.
79.Może to uczynić przez związek z poślubionym mężem i czyni dobrze, jeśli tak czyni; ale również ma prawo przez własną wolę.
80.Dziewictwo nie jest dla mnie świętością, lecz faktem naturalnym.
81.Nie dochodźcie dziewictwa, gdyż nie ma ono dla mnie większej wartości, tym samym dla was.
82.Przecież nie dlatego kobieta została stworzona dziewicą, abyście mieli prawo nad nimi panować.
83.Gdybym wiedział do jakiego jesteście zdolni absurdu i ile zbrodni wyrządziliście kobietom przez brak krwawej czystości dziewictwa, z całą pewnością uczyniłbym w kobiecie otwartą przestrzeń.
84.Skoro jednak znikczemnieliście, więc nie ma dla was sposobu, aby was przekonać o waszej ślepocie.
85.Rodzicielka Ewa straciła dziewictwo żyjąc nazajutrz z Adamem i nie robiła z tego świętości.
86.Córki Ewy utraciły dziewictwo z synami Adama.
87.Cóż można powiedzieć o żonie Abrahama - Sarze, czy o niewolnicy Hagar? Zarówno Sara, jak i Hagar stały się matkami wielkich narodów.
88.Zupełnie nie znane było uwielbienie dla dziewictwa przez obydwie żony Jakuba i obie ich niewolnice. Walczyły o liczbę swych dzieci pragnąc wielkości Izraela.
89.Czyż Józef nie wzgardził żoną swego pana, ale natychmiast poślubił córkę kapłana egipskiego.
90.Zaprawdę powiadam wam - ciężką winę wziął na siebie Jefte za ofiarowanie swojej córki.
91.Podobnie czyniły narody pogańskie i było to wielkie zło.
92.Jefte nie miał dzieci i w żałości za zbrodnię odszedł do grobu.
93.Czyż nie płakała za nieutraconym dziewictwem bardziej, aniżeli za życiem.
94.Gdy kobieta umiera bezdzietnie gaśnie jej wszelka nadzieja.
95.Dałem jednak jej ufność, gdyż nie ona była winna za ohydę ślubu swego ojca.
96.Pokazywałem wam w Słowie wszelkie dobro jak i zło, które czynił Izrael.
97.Bardziej kochali się w mordzie, aniżeli w życiu.
98.Patrzcie na dziewice z Jabesz. Kazano być im żonami, będąc równocześnie sierotami po ojcach, matkach i swoim rodzeństwie.
99.Czyż mogła się stać większa ohyda?
100.Czy dlatego mieli prawo gwałcić, iż były niewinne?
101.Powiadam wam - dziewice z Jabesz wydały wyrok na potomstwo Izraela, które również nie zawahało się mordować mieszkańców Sychem za zgwałcenie córki Diny.
102.Dlatego zbyt dużą wagę przypisujecie dziewictwu i za nie gotowi jesteście do największych obrzydliwości, łącznie ze zbrodnią.
103.Czyż Dawid nie pragnął posiąść Abiszag Szuamitkę, ale nie mógł ze względu na starość.
104.Za podobne pragnienie przypłacił życiem Adoniasz.
105.Więc widzicie wszakże, iż nie dziewictwo stanowi cenę kobiety, ale możliwość rozkoszy i rodzenia dzieci.
106.Jezus syn Marii był narodzony z dziewicy, choć była poślubiona Józefowi.
107.Była dziewicą, gdyż z jej łona narodził się Jezus, który przez Miłość stał się Synem Bożym.
108.Skoro narodził się Jezus przestała być dziewicą i dlatego miała synów i córki ze swoim mężem Józefem.
109.Gdzież jest więc powód do świętowania dziewictwa, skoro nią być przestała, będąc matką synów i córek.
110.Zaprawdę powiadam wam - dziewictwo jest formą fizyczną i nie przypisujcie jej większej wartości.
111.Kobieta ma prawo decydowania o sobie i jest to prawo wieczne.
112.Małżeństwo zawiera się jako warunek posiadania potomstwa.
113.Natomiast akt miłosny, między kobietą a mężczyzną, nie musi stanowić podstawy do małżeństwa.
114.Czy innym jest akt miłosny, natomiast czym innym jest akt rozrodczy, który winien być potwierdzony małżeństwem.
115.Czyż przeto zezwalam wam na rozwiązłość? - bynajmniej.
116.Wiem, iż jedni odrzucą Nadzieję, tylko dla tej przyczyny, zaś inni będą ją wykorzystywać dla swoich zachcianek.
117.Przecież i tak to czynicie i na cóż wam się przyda mój gniew.
118.Pragnę wam nadać prawa, dzięki którym będziecie żyć przez następne stulecia.
119.Jakąż odrazą dla was stanowi fakt, że zezwalam na akt miłosny bez związku małżeńskiego.
120.Czyż jednak nie czynili tego Izraelici, czy synowie Izmaela z niewolnicami; czy także nie czynią żołnierze wiary Jezusa Chrystusa, zdobywając liczne miasta i łupiąc wioski?
121.Jeżeli wam tak wolno robić w chwilach złych, to czyż nie rozsądniej, abyście to zawsze czynili, skoro ma to być i tak częścią waszego życia.
122.Wolę już wolną wolę kobiet, aniżeli gwałt, jaki się na nich dopuszczacie.
123.Przeklinam te, które myślą, iż są poślubione w dziewictwie ze mną, czy z Jezusem Chrystusem.
124.Nie mogę mieć żony, ani nałożnicy, ani dziewicy - ta myśl jest ohydna.
125.Skoro jesteś kobietą żyj jak kobieta i nie zaprzeczaj sobie.
126.Mężczyzna niechaj nim będzie, gdyż nietykalność kobiet jest dla mnie niezrozumiała.
127.Patrzcie wreszcie innymi oczyma na siebie i nie dostrzegajcie wciąż grzechu.
128.Skoro kobieta żyje z mężczyzną będąc tego świadoma i z wolnej woli, nie czyni także grzechu.
129.Nie potępiam miłości między wami płci odmiennej, gdyż inaczej byłbym przeciwny prawom życia, które sam stworzyłem. Są one przecież dobre.
130.Jestem
131.Kto rzuca na was kalumnie jest chorobliwie zboczony i walczy przeciw najzdrowszej psychice ludzkiej.
132.Nie bądźcie niewolnikami ludzi bez charakteru, wszelkiego rodzaju impotentów, zboczeńców, czy przejaskrawień moralnych.
133.Dlatego zesłałem wam Nadzieję, abyście byli wolni.
134.Mężczyzna żyjący przez całe życie w dziewictwie jest opętany złą nauką.
135.Kobieta, która nie zaznaje świadomie życia z mężczyzną działa przeciw prawu stwarzania i nie mogę jej za to nagrodzić.
136.Odejdźcie od ich nauk, gdyż nie mam w tym upodobania.
137.Mahomet miał wiele żon i był przecież moim Prorokiem, więc dlaczego miałbym się kochać w celibacie.
138.Zaiste, czuję wstręt do celibatu, gdyż jest zaprzeczeniem wszelkich praw.
139.Odebrali już swoją zapłatę za tę ohydę.
140.Jestem
141.Znoszę wszelkie prawa o dziewictwie, gdyż pozostawiam kobiecie wolną wolę.
142.Kobieta winna utracić dziewictwo z mężczyzną, gdyż inaczej jest to szkaradne.
143.Wyłączone są wszelkie zasady lecznicze, które nie mają przecież związku z płcią.
144.Dałem wam wolną wolę i nie nadużywajcie tego, aby wam się nie działa większa krzywda.
145.Nie będę wówczas waszym wyzwolicielem, ani rozjemcą.
146.Macie nowe prawa, więc wypełniajcie je godnie i mądrze.

Zawiera sto czterdzieści sześć wierszy.

XXXVIII.HARACZ

1.Zakazuję wam wznosić budowle dla mnie poświęcone. Jest to prawo niezmienne i wieczne.
2.Pragnę, abyście byli podobni do Izaaka, który modlił się w polu.
3.Jeżeli wznosicie budowle modlitewne to także będziecie mieć specjalnych do tego kapłanów i całą służbę świątynną. Trzeba będzie ją opłacać i dla niej ściągać podatki lub wyłudzać chciwy grosz.
4.Zabraniam wam tego stanowczo i będę ścigał klątwą tych wszystkich, którzy wzbogacają się na Nadziei i wszelkiej wierze we mnie.
5.Przeklęty niech będzie do tysięcznego pokolenia ten, który pragnie żyć z pieniędzy uzyskanych przez Nadzieję. Nie będę miał nad nim litości.
6.Abram oddał Melchizedekowi dziesięcinę nie ze swoich dóbr, choć był bardzo majętny, ale ze zdobyczy nad licznymi królami.
7.Uszanował nieznanego sobie kapłana, który był moim sługą i zostało mu to poczytane za sprawiedliwe.
8.Abram dał raz dziesięcinę z łupów, gdyż nie żył z wojny, ale z pracy swych rąk.
9.Ustanowiłem Aarona, brata Mojżesza, najwyższym arcykapłanem mej Świątyni. Był odpowiedzialny przede mną, jak i całe jego przyszłe pokolenie, ze spełnianej służby.
10.Czyż Lewitom nie przynależała dziesiąta część sytości Izraela?
11.Dałem synom Jakuba wszystko, czego inne narody mogły sobie zamarzyć.
12.W ich domach panowała sytość, pełny dostatek; nie było niepłodnej, ani kalek, wojna toczyła się poza granicami ich dziedzictwa.
13.Nadałem im własną ręką prawa, które nie posiadały inne narody.
14.Jeden żołnierz wystarczał za dziesięciu okolicznych.
15.W tej tłustości mnie znienawidzili i poszli za innymi bogami.
16.Spójrzcie na synów Heliego, jest to wymowny dowód, do czego zdolna jest nikczemność kapłańska.
17.Kazałem zniszczyć Świątynię, pokoleniu Lewiego wyginąć, gdyż nie zasługiwali na lepszy los.
18.Jezus syn Marii nie kazał wam nakładać dziesięciny na lud wiernych, ani żyć ponad stan.
19.Czyż nie wiecie, że nie miał czym zapłacić za siebie podatku i musiał prosić rybę, aby jego wspomogła.
20.Czytacie Ewangelię, ale o tym skrzętnie zapominacie.
21.Pokazałem Jezusowi synowi Marii wasze bogactwa, wasze marmury, wasze budowle, wasze szaty bogato zdobione, wasze pałace, wasze grobowce, wasze odpusty, wasze msze płacone, wasze świecidełka i tandetę jarmarczną, wasze wojaże po całym świecie, wasze armie sługasów, straży, woźnych i całej tego rodzaju czeredy; wasze konkubiny ze złotymi pierścieniami; całe to wasze kumoterstwo polityczne, symonię, beneficja i całe tałatajstwo kapłańskie w imię Jezusa Chrystusa.
22.A za tym nędzę i moralne zdziczenie baranków bożych, wyznawców Jezusa Chrystusa.
23.Zaprawdę powiadam wam - lepszej interpretacji nauki Miłości i kapłaństwa Jezusa Chrystusa nie mogliście wymyśleć.
24.Ludu podły i nikczemny! - wasz los już został przypieczętowany.
25.Czyż wam nie obiecywał Jezus syn Marii, iż czeka z Sądem?
26.Nie myślcie, iż was to ominie.
27.Osądzą was ci, których pasterzowaliście i nie znajdziecie w ich oczach litości.
28.A jeśli Jezus syn Marii miał litość nad wami to już dawno zapomniał czym jest miłość ku wam.
29.Nie mniemajcie, że przyszedł was głaskać i dawać wam świadectwo wyłącznie dobra. W istocie, takie było zasadnicze poselstwo, i je wypełnił.
30.Wyście sobie przywłaszczyli dziedzictwo nauki Ewangelii i nie ominie was za to odpowiednia zapłata.
31.Każdy rachunek musi mieć równe saldo.
32.Jestem
33.A i wy nie myślcie, że ocalejecie od mego gniewu.
34.Zamiast nauki Koranu utuczyliście swoje brzuchy i rozpasaliście swoje przyrodzenie.
35.Czyż tego naprawdę uczył Prorok?
36.Wiem czego uczył, gdyż kazałem, aby mówił święte strofy, ale wyście zatykali sobie uszy i czytacie tylko to, co jest dla was wygodne.
37.Poczekam, aż wasze bogactwo się skończy, a wówczas wasza pycha będzie trochę mniejsza.
38.Jestem
39.Więc zastanówcie się dobrze, gdyż w tak odległym kraju zwiastowana jest Nadzieja.
40.Jest ona najbliższa Prorokowi, choć nigdy nie studiował Koranu.
41.Czyż nie powołałem, aby oznajmił moją wolę?
42.Mahomet wiele poświęcił strof na przekonywanie niewiernych, iż w rzeczywistości jest Prorokiem i był nim w istocie.
43.Posłałem tego człowieka, jako Apostoła Nadziei i nie zamierzam dawać jemu specjalnych przywilejów i znaków, abym był wolny.
44.Co z nauką Nadziei zrobicie i jak potraktujecie Apostoła, taki wasz spotka los z mojej strony.
45.W ten sposób będziemy kwita.
46.Jestem
47.Dlatego znoszę dziesięcinę jako prawo wieczne.
48.Zakazuję wam ściągać jakiekolwiek podatki na rzecz wiary.
49.Kto wyłudza pieniądze lub wartości w imię moje, ten jest dla mnie odrażający.
50.Takiego miejcie za nic i odpychajcie od siebie.
51.Czyż przeto Nadzieja ma upaść przez brak pieniędzy? - bynajmniej.
52.Wolno wam posyłać dobrowolne datki, ale tylko wówczas, gdy sami będziecie nasyceni.
53.Macie prawo wiedzieć, na co te pieniądze idą, aby ci, którzy będą nimi rozporządzać nie znikczemnieli i skierowali się przeciw wam.
54.Pragnę usilnie, żebyście rozgłaszali tekst Nadziei wszędzie i wiem, jak niewielki to wydatek.
55.Trzeba będzie do tego przygotować odpowiednie komentarze, choć Nadzieja jest pisana bardzo prostym językiem to jednak nie zawsze prosta w treści. Na to również potrzebne są pieniądze, ale także niewielkie, wiem o tym.
56.Musicie zorganizować drukarnie, papiernie, punkty kolportażu, tłumaczy i inne pośrednie usługi - to także wymaga pieniędzy, ale również niewielkich - wiem o tym.
57.Potrzebna będzie Akademia Nadziei, odpowiedni budynek, opłaty dla wykładowców, studentów i dla szeregu różnych służb; i na to trzeba pieniędzy, ale nie tak wiele - wiem o tym.
58.Może wynikną jeszcze inne wydatki, być może - wiem o tym.
59.Wszystko to razem stanowi niewiele - wiem o tym.
60.Dlatego pozwalam dysponować funduszami tylko w tym zakresie, nic poza tym.
61.Wiem, jak wielu się zgorszy, ale Nadzieja nie może być przedmiotem zarówno handlu, jak i zdzierstwa ludów przez wybraną grupę.
62.O Nadziei myśleli wszyscy Prorocy, wszyscy Apostołowie, wszyscy filozofowie, wy ją macie.
63.Nadziei lękali się wszyscy kapłani, wszyscy królowie, wszyscy wielcy tego świata, którzy tuczyli się w imię moje. Zabrany został im ten przywilej na zawsze dzięki Nadziei.
64.Czyż mam pozwolić na zdeprawowanie Nadziei przez chciwość? Z pewnością nie i dlatego niechaj nikt nie ściąga dla Nadziei jakiegokolwiek podatku lub wszelkiej innej formy wyłudzania pieniędzy, względnie innych majętności.
65.Wystarczy, iż od was biorą podatki wasze rządy i mają przecież prawo to czynić, gdyż na to zostały przez was ustanowione.
66.Obejdę się bez tego i pragnę liczyć na wasze serce, aniżeli na listy podatkowe.
67.Więc niech już będę biedny, abyście byli majętni. Mam dość, wy zaś niewiele, a Wszechświat stoi przed wami i raczej w niego lokujcie kapitał.

Zawiera sześćdziesiąt siedem wierszy.

XXXIX.SZEPT

1.Dlaczego szepczecie do siebie po kątach?
2.Czyż nie macie odwagi, aby do mnie mówić?
3.Twierdzicie, iż należy się do mnie zwracać z bojaźnią i błagalnym tonem. Jaki syn ma bać się swego ojca?
4.Jestem waszym Ojcem i pragnę, abyście byli moimi dziećmi.
5.Przez doskonałość Miłości mam Syna, który przez śmierć stał się waszym Arcykapłanem, a przez zaprzeczenie Ewangelii waszym Sędzią.
6.Jezus syn Marii okazywał gniew tym, którzy łamali Zakon, będąc w mniemaniu, że święcie postępują, pragnąc przy tym odbierać ludzkie pochwały.
7.Czyż nie wiecie, że chwycił za powrozy i rozpędzał karczmarzy świątynnych, a nie głaskał, tylko w gniewie nabijał im guzy i sińce.
8.Stał się dla synów Izraela niewygodny, gdyż zabierał im łupy z nierządu świątynnego.
9.Karczmarze wiosek i miasteczek pisali donosy do Sanhedrynu, ponieważ darmo karmił ludzi.
10.Podobnie czynili rybacy, lekarze, którym zaczynało brakować chorych.
11.Przecież uzdrowiony nie pójdzie na powrót do lekarza, ale raczej wyciągnie język w jego kierunku.
12.Sami widzicie, jak ludzie mają rożne kryteria rozumowania w zależności od danego zysku.
13.Podobnie i wy, będziecie szukać wielu powodów do odrzucenia Nadziei, choć ona pozwoli wam żyć, jak nigdy dotychczas.
14.Człowieku! - czemu klęczysz przed drugim człowiekiem?!
15.Skoro wyznajesz swoje grzechy innemu, bez względu na jego stan, pozycję i tytuły, tym samym ufność masz w tym drugim a nie we mnie.
16.Mając więc ufność w drugim, masz prawo oczekiwać od niego zadośćuczynienia. Jak otrzymasz, skoro jest on takim samym człowiekiem jak ty sam.
17.Powiadam wam i niechaj te słowa będą zapisane w waszych sercach - nie może człowiek mnie zastąpić w zbawieniu, ani być pośrednikiem, ani pomocnikiem, ani orędownikiem.
18.Jeżeli tak czynią, czy kapłani, czy wasi święci, czy wszelacy fałszywi prorocy, czy ktokolwiek inny, tego w moim imieniu nie posłałem.
19.Dałem Jezusowi synowi Marii prawo odpuszczania grzechów, gdyż był moim Synem.
20.Dopuściłem, aby Apostołowie Ewangelii również mieli moc odpuszczania grzechów, w imię Jezusa syna Marii, ponieważ w niego uwierzyli.
21.Jan żył najdłużej, był umiłowanym Apostołem i on także miał prawo odpuszczać grzechy synów ludzkich.
22.Dlaczego nie chcecie zrozumieć, iż kim innym jest Apostoł, kim innym uczeń Apostoła.
23.Dary Apostolskie były dane wyłącznie Apostołom i nikomu więcej.
24.Dary mej Mocy nie są tym samym, czym dar Apostolstwa.
25.Choć Elizeusz otrzymał moc Eliasza to jednak był daleko mniejszym, ponieważ Eliasza wezwałem ku sobie, Elizeusza szczątki spoczęły w otwartym grobie.
26.Apostołowie byli świadkami wiary w żywego Jezusa syna Marii.
27.Dlatego Saul z Tarsu był Apostołem na miejsce zdrajcy - losowania ludzkiego nie uznałem - z bezpośredniego objawienia się Jezusa syna Marii i mógł być nazwanym Apostołem Pawłem. Choć był w czynie wielkim to jednak w godności najmniejszym.
28.Daru Apostolskiego nie można nałożyć rękami na innego człowieka, choćby wiary bardzo wielkiej.
29.Przeto i daru odpuszczania grzechów nie można przekazać swojemu następcy, ponieważ nie jest się nigdy następcą w darach, ile w godności i urzędzie.
30.Mahomet nie miał daru odpuszczania grzechów, choć był Prorokiem przez proroctwa Koranu i Apostołem przez głoszoną wiarę Muzułmanina.
31.Czyż zatem był mniejszy od Apostołów Ewangelii?
32.Bez wątpienia nie, gdyż był równy, zarówno Mojżeszowi, jak Jezusowi synowi Marii w zwiastowaniu mojej woli i nowej wiary we mnie.
33.Brak daru odpuszczania grzechów nie umniejsza ostatniemu z Proroków, ponieważ ten przywilej pozostawiam wyłącznie dla siebie.
34.Wobec tego, nikt nie może sobie przypisać daru odpuszczania grzechów, ani urzędowi, który sprawuje, ani kapłaństwu, ani nauce, ktorą głosi.
35.Nie ma człowieka, który miałby dar odpuszczania grzechów i win.
36.Również Apostołowi Nadziei nie został dany ten dar, gdyż Nadziei nie pisze od siebie, ale została jemu posłana ode mnie.
37.Jestem
38.Jednak nie skarżcie się, iż zostaliście bez szansy wybawienia lub wolicie zostać przy dotychczasowej wierze.
39.Pragnę tylko, abyście nie błądzili, i w tym myleniu się nie byli równocześnie zaślepieni.
40.Dla synów Jakuba dany był Zakon i kto jego łamał ten grzeszył. Kto grzeszył ten zasługiwał na karę wedle Zakonu.
41.Zakon był surowy, lecz obfity w błogosławieństwa.
42.Człowiek mógł grzeszyć, gdyż nie ma takiego, któryby nie grzeszył, lecz przez łaskę Zakonu dostępował odpuszczenia winy.
43.Zło musiał w dwójnasób naprawić, za życie oddać życie.
44.I choć Zakon trudno było wypełnić, jednak wielu wypełniało i zyskiwało przez to szerokie błogosławieństwa.
45.Ale Zakon był nie tylko dla jednostki, ile raczej dla całego pokolenia Izraela.
46.Czytacie przecież o postępku Gibeonitów i wciąż wielu z was błądzi.
47.Ich czyn był obrzydliwy i tylko mieszkańcy Sodomy odważyli się na coś podobnego.
48.Spotkała ich zasłużona kara i jest to oczywiste.
49.Spytałem się żony Lewity, czy pragnie, aby jej ciało ponownie stało się jednym żywym ciałem.
50.Odpowiedziała: - Czy mam być nadal żoną człowieka, który wypchnął mnie za drzwi na zhańbienie, a następnie pozwolił, abym umarła na ośle w drodze do domu?
51.Nie umiałem tej kobiecie odpowiedzieć.
52.Powiadam wam, być sędzią nie jest rzeczą łatwą, cóż dopiero umarłych.
53.Póki prawa nie są jasno sprecyzowane to zawsze następuje dwuznaczna interpretacja.
54.Gdzie wybrać mniejsze zło i jak osądzić dobro, skoro przewrotność istot ludzkich przewyższa wszelką jasność Aniołów.
55.Przecież dałem Izraelowi Zakon, aby wypełniali należycie wszystkie prawa i przykazania, a będę im błogosławił do tysięcznego pokolenia. Czyż to dla mnie jest niemożliwe?
56.Byłem uwielbiony przez Jezusa syna Marii miłością, jakiej nigdy nie doświadczyłem, dlatego stał się moim Synem, abym był Ojcem.
57.Miłość nas jednoczy, abyśmy byli jednością.
58.Dałem Jezusowi synowi Marii wszelką władzę i wszelki sąd nad żywymi i umarłymi.
59.Ograniczył swoje Arcykapłaństwo i Sąd do tych, którym była zwiastowana Ewangelia.
60.Apostołom, których powołał, przelał swego Ducha i dał możliwość odpuszczania grzechów.
61.Wypełnili powierzone szafarstwo i umarli, aby żyć w Miłości z Jezusem Chrystusem - Synem Bożym.
62.Spytałem się Jezusa syna Marii, czy nauczał, iż każdy grzech wobec bliźniego będzie odpuszczony?
63.Odpowiedział przecząco.
64.Zaprawdę powiadam wam - w nauce Jezusa syna Marii było, iż trzeba wpierw pojednać się z bliźnim, aby mieć grzechy odpuszczone.
65.Plemie obłudne i żmijowe! Zawsze przeinaczacie prawdziwy sens mojej nauki i lubicie zwodzić ludzi.
66.Czyż nie rozumiecie, jak ogromne rzesze dusz czekają na zbawienie i nie mogą przez was żyć.
67.Czego wyście uczyli, jaką drogą prowadziliście, aby pozwolić na zatracenie tylu języków, tylu narodów i tylu ludów, tylko dlatego, gdyż uważaliście się w błędzie za namiestników Jezusa Chrystusa.
68.Prawda jest zawsze prosta i nie można jej zamącać.
69.Wiem, wy to lubicie i nie możecie zasnąć spokojnie, jeśli nie obmyślicie jakiejś nowej przewrotności.
70.Stworzyliście grube strony bzdur o odpuszczaniu grzechów, nauczyliście ludzi modlitw i bicia pokłonów, także szeptacie sobie do ucha, lub przez kratę coś mamroczecie, lub w tłumie coś mówicie niezrozumiałego, abym was chyba nie rozumiał względnie sąsiad nie doniósł o popełnionych niegodziwościach; ustaliliście swoisty cennik opłat za tego rodzaju praktyki, każecie wałęsać się po różnych miejscach na całym obliczy ziemi, aż ją w końcu zadepczecie, i za to wszystko i przez ten trud i w tej wierze odpuszczenia nigdy nie uzyskacie. Przenigdy!
71.Czy to tak trudno przyjąć naukę tego, który jako jedyny miał dar odpuszczania grzechów?
72.Przecież lepiej przecinać mieczem wiary węzły życia i Praw, aniżeli jeszcze bardziej je zaplątywać zwodniczymi naukami.
73.Tak więc powiadam wam - jeżeli ktokolwiek zgrzeszył przeciw innemu, wpierw musi uzyskać przebaczenie za wyrządzoną krzywdę od pokrzywdzonego.
74.Gdy popełniłeś grzech, który pozbawił bliźniego środków do życia, winieneś wyrównać stratę, aby te środki posiadał.
75.Jeżeli także były dzieci. daj im środki stosowne do czasu, aż będą jadać swój chleb.
76.Zawsze należy wyrównać krzywdę wyrządzoną innemu człowiekowi.
77.Jeżeli zaś zostałeś osądzony przez władze, które sobie wybraliście to także nie masz długu i jesteś wolny od grzechu.
78.Wiem, czy wyrok był sprawiedliwy i ty wiesz i poszkodowany przez ciebie wie.
79.Gdybyś się prześlizgnął przed sprawiedliwością to i tak zażądam odpuszczenia ci winy przez ofiarę.
80.Krzywda cielesna trudna jest do zrekompensowania, ale nie wymagam, aby również was kaleczono.
81.Ten, który dał Zakon, który objawił przez Jezusa syna Marii Ewangelię, który zesłał Koran, który mówi przez Nadzieję do was - znoszę zasadę oko za oko, ząb za ząb, cielesność za cielesność, przez wszystkie wasze pokolenia.
82.Pozostawiam warunek odpuszczenia winy, od przebaczenia wolnej woli tego, kogo skrzywdzono. Ta zasada niechaj będzie na wszystkie wasze pokolenia i dni wobec mnie.
83.Jestem
84.Tylko od umyślnej śmierci nie ma przebaczenia, gdyż nie możecie od zmarłego uzyskać miłosierdzia. Trzeba iść jego śladem, gdyż nikt nie może zmienić zasady okupu - życie za życie.
85.Choć ustanowiłem tę zasadę to jednak również nie mogę jej złamać.
86.Gdy śmierć jest przypadkowa, winieneś uzyskać przebaczenie tych, którym on służył.
87.Winę i karę będę roztrzygał i nikt nie może mnie w tym zastąpić.
88.Jestem
89.Nie bądźcie jednak zatwardziali w uporze przebaczania, abyście sami nie wpadli w sidła.
90.Tego nauczał Jezus syn Marii i nie trzeba właściwie nic dodawać.
91.Uzyskując przebaczenie swego bliźniego, nie masz ze mną rachunku i stajesz się czysty.
92.Po cóż więc wam pośrednicy, orędownicy, płatne protekcje tych wysoko i tych, którzy jadają wasz chleb.
93.Wiem przecież lepiej, czy uzyskaliście przebaczenie, czy też nie, czy działacie szczerze, czy podstępem, z miłością, czy cynicznie.
94.Odpuszczony grzech przez bliźniego, czy przez prawo, które ustanawiacie jest rekompensatą - to wszystko.
95.Także nie ważcie się przymuszać, zniewalać, czy zabijać pokrzywdzonego, aby wam odpuścił - kara moja na takiego będzie straszliwa.
96.Jestem
97.Abram modlił się za ojca do mnie, który przecież był bałwochwalcą, co nie mogło znaleźć u mnie upodobania. Chciał również wstawić się za ojca przede mną, ale widząc smoka rzucił jego silnym ciosem w czeluście wulkanu. Był nim ojciec Abrahama.
98.Dlatego wiernym nie wolno modlić się za niewiernych.
99.Jeżeli mnie wyrządzacie krzywdę to gotów jestem was wysłuchać i przyjąć waszą skruchę.
100.Jestem miłosierny i przebaczający.
101.Kto urąga mojej Mocy, temu okazuję jak daleko zbłądził nie mając widoku na przyszłość.
102.Plugawiąc Zakon, zohydzasz się przed Prawem i staniesz przed plagami Mojżesza.
103.Plując na Ewangelię, gnijesz odrażająco i nawet kropli miłosierdzia nie uzyskasz od Syna Bożego.
104.Łamiąc godność Koranu staniesz się usychający przez wieczność i harpie będą miały przez wieczność z tobą zajęcie.
105.Pomijając Nadzieję bacz, aby twój grób nie zadeptali a kości nie zamienili na mydło względnie nawóz.
106.Jestem
107.Czyż teraz nie rozumiecie, iż bezsensem jest oczekiwanie na odpuszczanie grzechu przez innego człowieka.
108.Wpierw poszkodowany a później ku mnie kierujcie swoją skruchę.
109.To najprostsze i zarazem jedyne, które wyłącznie przyjmuję.
110.Czyniąc tak, zyskacie moje uwielbienie a zła wśród was więcej nie będzie.

Zawiera sto dziesięć wierszy.

XL.PŁEĆ

1.Mężczyzna jest różny od kobiety i kobieta jest różna od mężczyzny.
2.Stworzyłem odmienność i dlatego nie uważajcie, iż jesteście jednakowi.
3.Mężczyzna niechaj zachowa swą męskość, kobieta kobiecość.
4.Mężczyzna ma nosić się jak mężczyzna, kobieta wyglądać na kobietę.
5.Dlatego też, niechaj mężczyzna nie upodabnia się do kobiety, a kobieta do mężczyzny, gdyż tak się nie godzi.
6.Mężczyzna ma nosić imię męskie, kobieta żeńskie.
7.Niedobrą jest rzeczą zamieniać imię męskie na żeńskie, a żeńskie na męskie.
8.Każda płeć niechaj pozostanie przy swoim imieniu.
9.Możecie sobie nadawać nowe imiona, abyście nie stali się podobni do siebie.
10.Przywilej nadawania imienia męskiego należy do ojca, żeńskiego do matki.
11.Syn nosi zawsze nazwisko ojca; gdy nie jest ustalony to może nosić matki.
12.Córka także może nosić nazwisko matki i jest to jej wolą, które nazwisko przyjmuje córka.
13.Gdyby matka zmarła przed nadaniem imienia, imie nadaje ojciec, szanując wolę zmarłej.
14.Mężczyzna ma prawo do zachowania linii rodowej męskiej.
15.Kobieta ma prawo do zachowania linii rodowej żeńskiej.
16.Dbajcie o swoje ciało, gdyż jest ono największą wartością.
17.Cóż po was, gdy was nie będzie.
18.Jeżeli istnieje człowiek to istnieją wszelkie uczucia, myśli i ufność.
19.Dlatego ten, kto dąży do niszczenia swego ciała przez posty, biczowanie i ascezę, staje się zbrodniarzem swego ciała i mam takiego w głębokiej pogardzie.
20.Nie można mnie wielbić dążąc do swej ułomności fizycznej.
21.Ciało zostało stworzone jako doskonałe i jest waszą podstawową wartością.
22.Czyż nie czytaliście, ile żył Adam, czy choćby Abraham, bardziej wam bliższy historycznie.
23.A przecież to była prawda i gdyby temu zaprzeczać, to całe Słowo nie miałoby sensu.
24.W końcu, nie to jest faktycznie istotne, czy wierzycie w podane liczby, przecież ważniejsze jest, czy naprawdę istota człowieka jest zdolna do tak długiego życia.
25.Żyją wśród was tacy, którzy przekraczają liczbę stu lat, i to jest dobre.
26.Ustaliłem granice życia na sto dwadzieścia lat i to wam wystarczy.
27.Spytajcie się tych, którzy dożywają tych lat, czy źle zrobiłem, a odpowiedzą wam. Jednak nie bądźcie złośliwi i nie zapytujcie młodzieńców, gdyż oni mają zawsze przed sobą wielkie plany, które z czasem wygasają. Także nie zapytujcie tych, którzy śpią na pieniądzach, ponieważ oni wiedzą, iż nie wezmą ich ze sobą.
28.Więc dlatego dążcie wszystkimi sposobami, aby jak najdłużej żyć w pełnej sprawności, gdyż to leży w mym upodobaniu.
29.Podziwiajcie piękne ciała, malując, rzeźbiąc i fotografując je, i dobrze czynicie, o ile im nie oddajecie czci.
30.Powiadam wam - ciało ludzkie jest jedynym wskaźnikiem wszelkiego piękna.
31.Zarówno ciało kobiety, jak i ciało mężczyzny jest piękne.
32.Nie rozumiem, dlaczego twierdzicie, iż ciało jest grzeszne.
33.Ciało jest ciałem i jest nierozerwalną częścią świata i mego dzieła stwarzania.
34.Czyżby stwarzając człowieka. stwarzał tym samym grzech? - to absurd.
35.Taka myśl i taka etyka jest stworzona przez chorych cieleśnie i umysłowo, ludzi zmęczonych i rozczarowanych życiem, którzy stracili wszelkie poczucie biologicznej wartości.
36.Nie nakładajcie sobie pęt przez takich osobników, ale niech wasza etyka opiera się na zdrowiu i pięknie ciała ludzkiego.
37.Powiadam wam i zapiszcie sobie to głęboko do serca i właśnie z tego będę was rozliczał - wasze ciało stanowi jedyną wartość i wyłączny wskaźnik piękna.
38.Daję wam wyzwolenie i nie rozmieniajcie je na drobne lub na fałszywą monetę.
39.Jeżeli waszymi umysłami zawładną ludzie chorzy lub ułomni, zboczeni i wykolejeni we własnej mądrości, opierając się na fałszywych podstawach lub przeinaczając Słowo, to do nich się upodobnicie.
40.Czyż nie wiecie, że ojciec Mahometa był piękny i dziewice umierały na jego widok. Prorok także był piękny i uwielbiany przez swoje żony.
41. Albo Sara nie wzbudziła pożądania pomimo wieku?
42.Bolałem, iż Dawid upadł przez Betszebę a Salomon przez zbyt liczne nałożnice.
43.Czyż jednak piękno tych kobiet było tego przyczyną? Bez wątpienia nie, ale własna pycha, która popycha do upadku.
44.Gdy pożądanie opiera się o piękne nogi to upadek mężczyzny stanie się wielki.
45.Czyż Salomon nie upadł przez odbite w zwierciadle nogi królowej Saaby a Tytus Bereniki?
46.A przecież piękno Estery uratowało ostatek Jakuba od całkowitej zagłady, a przez piękno Marii, córki Helego, narodził się Jezus.
47.Dlatego też kobieta nie może być uosobieniem pokusy upadku, taka myśl jest zboczona.
48.Więc każdy, poniżający kobietę, równocześnie poniża ród ludzki i on winien być przez was poniżony. Odebrał ode mnie należną zapłatę.
49.Jeżeli mężczyzna patrzy na ładną kobietę i wzbudza w nim pragnienie, czyż zaraz następuje grzech - bynajmniej.
50.Cóż w tym dziwnego, gdy kobieta patrzy na mężczyzn z pożądaniem? - nic.
51.Mężczyzna patrzący na kobietę i kobieta patrząca na mężczyznę nie czynią nic złego.
52.Jezus syn Marii przestrzegał was surowo przed pożądliwością cielesną, przez gwałty jakich się dopuszczaliście na kobietach, gdyż pozbawialiście je wolnej woli, ku waszemu panowaniu i waszemu zboczeniu.
53.Baczcie, aby mężczyzna nie uwielbiał mężczyzny, a kobieta kobiety, abyście nie wpadli w sidła zboczenia.
54.Wszelkie zboczenie do tej samej płci jest ohydne.
55.Wszystkie te obrzydliwości czyniły przed wami narody i musiały dlatego zginąć.
56.Wy również zginiecie, jeżeli zbytnio zezwolicie na homoseksualizm, czy miłość lesbijską.
57.Czym innym jest wolność w miłości, czym innym wolność zboczenia.
58.Wiem również, iż homoseksualizm i inne tego rodzaju wykroczenia przeciw naturze są chorobą i winniście ich leczyć, stosując wszelkie humanitarne środki. Stos i katowanie są dla szaleńców i nie wpadajcie w ich sidła.
59.Zbyt wielu idealistów, którzy pragnęli przy pomocy ognia, topora, stryczka, czy karabinu naprawić świat, wpadło bez ratunku w ich splamione krwią ręce.
60.Pamiętajcie o nich i wystrzegajcie się wszelkich form samosądów.
61.Nimi nie kieruję, natomiast są one produktem waszej słabości.
62.Im piękniejsza kobieta, czy urodziwszy mężczyzna, tym jest doskonalszym stworzeniem i winni chronić i szanować swoją urodę.
63.Gdy niewiasta zbytnio się przykrywa, traci również wiele.
64.Piękne włosy, twarz, usta, ramiona, piersi, biodra, nogi, stopy, dłonie są atrybytem człowieka, natomiast szata jego wytworem.
65.Dlatego ciało winno być waszą ozdobą a nie to, co je przykrywa.
66.Wiem również, jak ważny jest umysł i jak szlachetne winno być serce.
67.Jednak uroda jest raz dana i nie można jej zmienić, ani zastąpić.
68.Rozum się nabywa a serce wychowuje i mogą być zmieniane i uszlachetniane.
69.Oceniając ciało nie miejcie je za coś nieprzyzwoitego, gdyż nie uznaję tych ocen.
70.Im kto ułomniejszy, czy szpetniejszy, tym więcej rzuca kalumni na urodę i piękno ciała. Tak być nie powinno.
71.Dzieci nie powinny się wstydzić swej nagości wobec siebie i dorosłych.
72.Kobieta nie musi się peszyć swej nagości przed inną kobietą, ani mężczyzna przed innym mężczyzną.
73.Jeżeli przebywacie w miejscach, w której dążycie do czystości, sprawności fizycznej, czy odpoczynku to nagość ciała powinna być dozwolona.
74.Podobnie, gdy nagość jest uzależniona względami zdrowotnymi, czy biologicznymi.
75.Dopuszczam, aby wasza tolerancja regulowała te sprawy, gdyż życie jest zbyt rozległe, aby je obwarowywać wciąż nowymi przepisami.
76.Ten który Jest, który dał Adamowi i rodzącej Ewie odzienie, mówi wam przez słowa Nadziei:
77.- Cofam wszelki wstyd nagości ciała człowieka względem człowieka.
78.Niechaj odzienie służy wam za ochronę przed zimnem lub niepogodą, dla ozdoby lub zawodu, ale nie nakazuję wam chronić się przed wstydem nagości. Taka moja wola i takie moje zakończenie waszego upadku.
79.Jestem
80.Wychowujcie wasze dzieci tak, aby chłopiec stawał się mężczyzną a dziewczynka kobietą. Nie ma nic wstydliwego w tym, iż o tym mówicie swoim dzieciom.
81.Niechaj wasze wychowanie będzie ku pożytkowi, a nie w sferze ciągłych nakazów i zakazów.
82.Dlatego życie musi mieć dla was oczywisty sens, być stałym wysiłkiem ku osiągnięciu celów, nie zawsze bezpośrednio korzystnych i przyjemnych, ale w szacunku dla drugiego człowieka, choć w prawnych zasadach i ludzkim postępowaniu.
83.Macie przed wami cele i równocześnie możliwości, o którychwaszym poprzednikom nawet się nie śniło.
84.Dlatego właśnie teraz zwiastuję Nadzieję.
85.I przez Nadzieję myślcie więcej o życiu i jego doskonaleniu a nie o śmierci.
86.Ci, co o niej myśleli, szybko ją znaleźli i nie mieli w niej swego zbawienia.
87.Ktokolwiek myśli, iż śmierć zbawia jest w wielkim błędzie.
88.Martwy jest już niczym, tylko żywy panuje nad światem.
89.Szanujcie wasze zdrowie przez miłość do ciała, gdyż mam w nich upodobanie, stanowiące o moim dziele stwarzania.
90.Jestem
91.Ci, którzy się zestarzeli, najbardziej pragną młodych ciał.
92.Prawdę tę wam ukazuję i nie pragnę za nią nagrody.
93.Będzie nią wasze piękne i uśmiechnięte oblicze.
94.Najbardziej tego pragnę.

Zawiera dziewięćdziesiąt cztery wiersze.

XLI.CZĘŚĆ PIEŚNI

1."O, jaka jesteś piękna, moja przyjaciółko. Jaka jesteś piękna!
2.Oczy twoje są niby oczy gołębicy, które patrzą na mnie spoza zasłony.
3.Twoje włosy jak stada kóz, które widać na górze Gileadu.
4.Zęby twoje jak stado owiec strzyżonych, które wychodzą z kąpieli.
5.Wszystkie mają bliźnięta, gdyż nie ma wśród nich niepłodnej.
6.Niczym wstążka purpurowa są twoje wargi, a mowa pełna wdzięku.
7.A skronie, które są okryte zasłoną, są jak jabłko granatu.
8.Szyja twoja jest wieżą Dawidową wystawioną z mnogością tarcz i wszelkich zbroi bohaterów.
9.Piersi twoje są jak dwoje sarniąt, które się pasą między liliami.
10.Nim późny chłód zawieje i zmrok zaciemni, pójdę na pachnącą mirrą górę i na wzgórze kadzidła.
11.O, jaka jesteś piękna, moja przyjaciółko i nie widzę na tobie jakiejkolwiek skazy piękna.
12.Zstąp ze mną ze wzgórz Libanu, oblubienico, zstąp z Libanu, wejdź aby spojrzeć z wierzchu góry Amanu, jak i ze szczytów Seniru i Hermonu, gdzie są jaskinie lwów i siedliska panter.
13.Oczarowałaś mnie, moja siostro, oblubienico, ujęłaś serce moje swym jednym spojrzeniem, i jednym ogniwem łańcuszka wiszącym na twej szyi.
14.Jak upojna jest twoja miłość, moja siostro, oblubienico, o wiele rozkoszniejsza jest twoja miłość od słodkiego wina i droższa woń olejków niż wszelki balsam.
15.Miodem opływają twoje wargi, a miód i mleko są pod twym językiem, oblubienico.
16.Woń twoich szat jest zapachem Libanu.
17.Stanowisz ogród zamknięty, oblubienico, źródłem zamkniętym, zdrojem zapieczętowanym. 18.Wyrosłaś jak gaj granatów z wybornymi owocami, kwiatami cyprysu i nardu.
19.Nard i krokus, trzcina i cynamon ze wszystkimi wonnymi krzewami, mirą i aloesem, z najrozmaitszymi balsamami.
20.Jesteś krynicą mojego ogrodu, źródłem wody żywej, która wypływa z gór Libanu."

Zawiera dwadzieścia wierszy.

XLII.SPÓR

1.Dlaczego powiadacie, cóż jest odkrywczego w Nadziei?
2.Nie mówili o tym nasi filozofowie? Toż to przecież nauka prostaka i nieuczonego.
3.Czyżbym miał wam przyznać rację? Baczcie raczej, abyście nie czynili ze mną podobnych sporów, gdyż robaki pożrą was na zawsze.
4.Filozofujecie, gdyż jesteście w błędnym mniemaniu o zmartwychwstaniu, dlatego tak żyjecie i mędrkujecie.
5.Ale cóż, każdy z was musi umrzeć i jest to fakt bezsporny, niezależny od waszego myślenia.
6.Władam życiem i śmiercią, i dlatego Nadzieja może wam wydać się blagierstwem, co wcale nie oznacza, iż jest kłamliwa.
7.Mam czas i chyba on najlepiej zweryfikuje wasze poglądy.
8.Iluż było takich, którzy we mnie nie wierzyli i budowało swoją filozofię na mym nie-istnieniu.
9.Cóż właściwie im to dało? - może trochę sławy, która i tak nie jest trwała i niezmienna; może zaszczytów, kończących się wraz ze śmiercią.
10.Ukazałem im się, aby wiedzieli o swoich błędach, choć nie wszystkich przekonałem.
11.Ale i tak, co myśleli za życia, to pozostało.
12.Co myśleli po śmierci to już nie wasza sprawa.
13.Każdego, kto teraz umrze przepytają z Nadziei i dlatego posiadajcie ją w grobach.
14.Noście ją ze sobą, gdyż w razie śmierci, będzie o was świadczyć.
15.Uznając Nadzieję, uznajecie tego, który jest jej wykonawcą, czyli stronę.
16.Pragnę być stroną i wy nią bądźcie, abyśmy mogli być jednym.
17.Jestem

Zawiera siedemnaście wierszy.

XLIII.WYBÓR

1.Mężczyzna ma prawo wyboru kobiety.
2.Kobieta ma prawo wyboru mężczyzny.
3.Stanowi to prawo wieczne dla wszystkich pokoleń.
4.Sygnuję się pod nim, abyście stali się ludźmi wreszcie wolnymi.
5.Nie obrażajcie nikogo, gdyż czynię dla was rzecz słuszną.
6.Gdy kobieta poddaje się mężczyźnie, czyni swoją wolę, podobnie gdy mężczyzna poddaje się kobiecie.
7.Jeżeli mężczyzna pragnie mieć kilka kobiet i one tego pragną wolną wolą - niech ma. Stanowi to niezbywalne prawo mężczyzny i tych kobiet, aby żyć wspólnie.
8.Zasadniczym warunkiem, aby mężczyzna posiadał więcej niż jedną kobietę, jest wyraźna zgoda wolnej woli wszystkich kobiet, które mogą mieszkać pod jednym dachem.
9.Jeżeli kobieta pragnie mieć kilku mężczyzn i oni pragną mieć jedną kobietę - niech ma.
10.Musi jednak ustalić zasadę ojcostwa, skoro potrafi i gdy mężowie wyrażą zgodę wolną wolą.
Jednak mężczyźni nie mogą razem spać pod jednym dachem, aby nie wpadli w sidła zboczenia, co również będzie upadkiem dla kobiety.

Zawiera dziesięć wierszy.

XLIV.ROZKAZ

1.Powiedz strażnikowi Kaaby, jedynemu królowi Arabii:
2. - Rozkazuje Ten, który powołał Mahometa, któremu zesłał Koran.
3.Ten człowiek jest moim Apostołem Nadziei i nie lekceważ słów, które przez swoje usta wypowiada.
4.Jego ręka napisała moje słowa.
5.Kazałem, aby udał się do Mekki, celem złożenia pokłonu ostatniemu z Proroków.
6.Wpuść jego w bramy twego królestwa, zapewniając ekwipaż na drogę.
7.Masz wiele i bacz, abyś ich nie stracił.
8.W nagrodę zachowam twoje królestwo do końca twoich dni.
9.Trzy razy będzie cię prosił, lecz ani razu więcej.
10.Gdy spotka się z odmową, wymierzę dostateczną zapłatę twojemu domowi.
11.Każdy, kto będzie przechodził koło miejsca waszej męki zagwiżdże i przyspieszy kroku z bojaźni przede mną.
12.Jestem
13.Ten który Jest mówi przez swego Apostoła do króla całej Arabii:
14. - Dlaczego zapomniałeś o Koranie?
15.Przecież nie na to jesteś królem nad Mekką, abyś żył tylko w zbytku i rozkoszy.
16.Czy mam przyjść z rózgą, aby ci o tym przypomnieć, czy spuścić na twój kraj plagi?
17.Koran jest moją świętą Księgą i winieneś dbać o to, aby rozchodziła się po całym świecie na świadectwo, że Mahomet jest moim ostatnim Prorokiem.
18.Powołałem tego człowieka, aby miał prawo ci to powiedzieć prosto w oczy.
19.Nie obrażaj się na mego Apostoła, gdyż mnie tym samym znieważasz.
20.Ten który zesłał Koran, przywołuje cię, abyś dbał sumiennie o dziedzictwo Mahometa.
21.Gdybym posłał swego Apostoła do Mustafy, czyżby nie żyła dotąd jego sława, zamiast klęski.
22.Jesteś tym, który ponownie ma podnieść sztandar Koranu, jako mego Słowa i dlatego posłałem Apostoła, aby o tym tobie przypomniał.
23.Zakon jest pierwszy, Ewangelia druga, Koran trzeci, Nadzieja ostatnia.
24.Jesteś przecież królem całej Arabii i całego Islamu.
25.Nie uznaję tych, którzy rozbijają jedność Koranu.
26.Posyłam mego Apostoła, aby świadectwo Mahometa rozeszło się także wśród narodów Północy.
27.Jest on moim Apostołem Nadziei, która nie może istnieć bez zrozumienia Zakonu, Ewangelii i Koranu.
28.Nie mów więc, iż zbędne są pieniądze na druk Koranu, gdyż ciężką byłoby to dla mnie zniewagą.
29.On ma prawo iść do grobu Mahometa, ilekroć sobie tego życzy, i nie waż się nie wpuszczać w granice twego królestwa.
30.Przecież nie byłoby dla ciebie dobrze, abym miał kogo innego powoływać na tron, lub wzburzyć umysły ludzkie, powołując władzę ludu.
31.Patrz na swoich sąsiadów, ich upadek był straszny i moja wola tego dokonała.
32.On jest moim Apostołem Nadziei i choć wzbronione jest okazywanie jemu czci, to jednak godzien jest szacunku.
33.Strzeż się moich słów.
34.Jestem
35.Powiedz temu, który rządzi w Jerozolimie:
36. - To jest przecież miasto Dawida, nikogo innego.
37.Takie było moje postanowienie po wieczne czasy i nadal obowiązuje.
38.Idź i zapłacz nad murami, które kazałem Tytusowi zburzyć na przestrogę, iż okrutnie karam tych, którzy nie przyjmują moich Apostołów i Proroków.
39.Pragnę po raz ostatni wypróbować synów Jakuba.
40.Niech się nie ważą zamknąć przed tobą granic, ani poskąpić ekwipażu na drogę.
41.Moja zemsta będzie wówczas straszliwa.
42.Proś tylko cztery razy, gdyż jest to lud bardzo zatwardziały.
43.Mam dla nich teraz dobre serce, gdyż wiele wycierpieli, ale niech pamiętają o krzywdach, które wyrządzili moim Apostołom, Prorokom i Jezusowi synowi Marii.
44.Tylko cztery razy i nic więcej.
45.Jestem
46.Powiedz kobiecie, która sprawuje rządy nad Gangesem:
47. - Posyłam mego Apostoła, aby oddał pokłon Mahatmie Gandhiemu, którego uwielbiłem za to, że zwyciężył, nie każąc nikogo zabić.
48.Jest on synonimem Nadziei.
49.Proś, gdyż jesteś dla nich bardzo obcy.
50.Powiadam wam, nie stało się jeszcze, aby Apostoł mojego Imienia, oddał hołd człowiekowi, którego nie posłałem.
51.Choć był wśród was Apostoł Tomasz, jednak ziarna wiary nie zasadził na stałe.
52.Jestem
53.Nie waż się jechać nigdy do Rzymu.
54.Nienawidzę tego miasta i jest już wyznaczona data zapłaty.
55.Nadejdzie dzień, gdy ludy zadepczą plugactwo tego miejsca.
56.Bacz, abyś przez obecność w tym mieście nie został zadeptany przez tłum.
57.Jestem

Zawiera pięćdziesiąt siedem wierszy.

XLV.POSTĘP

1.Objawiłem w Koranie, iż Enoch był twórcą pisma.
2.Posiadł wiele umiejętności i pragnął przekazać wiedzę przyszłym pokoleniom.
3.Nauczał ludzi czytania i pisania, utrwalania myśli, składni i poetyki, rozumienia praw liczbowych, ruchów wszystkich widocznych planet i wszelkich ciał na niebie; poznawał prawa wytopów i wszelkiej obróbki materiałów, które przejął od syna Lamecha.
4.Poznał wiele moich objawień i dlatego nie zaznał śmierci.
5.Zapragnął, aby ludzie posiedli jego wiedzę i dlatego utrwalał ją w glinie na wieczny czas.
6.Nawet wody potopu nie zniszczyły wiedzy Enocha.
7.Tylko ludzie są zdolni do niszczenia myśli innych ludzi.
8.Nigdy nie posyłałem moich sług na to, aby niszczyli ludzką wiedzę.
9.Powiadam wam, kocham się w tych, którzy wiele wiedzą i wiele umieją.
10.Dałem Salomonowi wielką wiedzę i wielką mądrość, ale jego upadek był spowodowany przez samowywyższanie się ponad innych ludzi.
11.Był wielkim królem i choć znał wiele praw, to jednak zapomniał, że jest także człowiekiem.
12.Dlatego musiał upaść, skoro myślał zbyt wiele o rozumie i o moralności, a nie o państwie i o mnie.
13.Dałem wam Ziemię na wieczne zamieszkanie, abyście czynili ją sobie poddaną.
14.W tym zawiera się zawsze twórczy wysiłek zmiany świata, aby żyło się wam lepiej.
15.Powiadam wam - stworzyłem świat i wszystko co istnieje, oraz wszelkie prawa, które nim rządzą.
16.Jestem
17.Wy jednak staliście się ukoronowaniem mego dzieła i dlatego macie poznawać całe dzieło stwarzania.
18.Nie jestem zazdrosny, gdy poznajecie zasadę świecenia Słońca, czy budowę wszelkich części tego świata, zarówno tych największych, jak i tych najmniejszych.
19.Kto tak czyni, ten dokonuje wielką rzecz i miłą memu sercu.
20.Nie widzę nic złego w tym, iż wiecie, co jest na ziemi, gdyż stanowi to wasz obowiązek.
21.Raduję się, gdy znacie ruchy planet i możecie precyzyjnie określać wszelki czas i przestrzeń.
22.Nie wyrażam się w czasie.
23.Jestem
24.Poznaliście zasady ruchu wody i jest ona wam posłuszna. Czyńcie ją nadal poddaną.
25.Gdy bogacicie się jej kosztem, stanowi to o waszej wielkości; przegrywając z żywiołem musicie więcej włożyć wysiłku na jej ujarzmienie.
26.Zapędzajcie do pracy dla własnego dobra, promienie widzialne i niewidzialne, każdą siłę i każdą moc, jak i wszelkie prawo, które odkryjecie i poznacie.
27.Macie na to moje pozwolenie.
28.Czyżbym miał być zazdrosny o żar Słońca i innych gwiazd?
29.Skoro im dacie radę, niech wam służą.
30.Dawniej myślano, że to bóg świeci dla waszego dobra i przecież źle myślano. Tak być nie powinno.
31.Moje słowa zawarte w Zakonie nigdy nie były sprzeczne ze stanem rzeczywistym.
32.Wiem, co objawiam i nie muszę się tego zapierać.
33.Wszakże czym innym jest moje objawienie, czym innym wasz komentarz.
34.Przeinaczacie moje słowa, które zawarłem w Zakonie, Ewangelii, w Koranie, aby uzasadnić swoją doktrynę i filozofię.
35.One umierają, gdyż nie zawierają w sobie prawdy.
36.Czyż powiedziałem wam, iż Ziemia stoi?
37.Gdybym wam tak powiedział, czyżbym jej nie musiał zatrzymać na wasze zatracenie.
38.Wy powiecie, iż Słońce się zatrzymało w swoim biegu i tym argumentem pragniecie obdarzyć mnie kłamstwem.
39.Znam waszą przewrotność i złośliwość względem mnie.
40.Dlatego mogę się przed wami swobodnie bronić, gdyż moja ręka sprawiła ten cud i odebrałem stosowną chwałę.
41.Ważne dla Jozuego było nie to, aby się Zienia zatrzymała, gdyż dobrze wiedział od Mojżesza, jak zbudowany jest okoliczny świat; ważniejsze było dłuższe świecenie słońca, celem przedłużenia dnia i tym sposobem zniszczenia w bitwie Amorejczyków.
42.Zostali pokonani, zarówno przez wielkie kamienie, jak i od ostrza miecza wojowników Jozuego, którym starczyło dnia na ich własną zagładę.
43.Tak więc, cóż ma wspólnego ta opowieść z faktycznym obrazem świata.
44.Z pewnością pragniecie również wiedzieć, jakim sposobem tak się stało.
45.Wasza dociekliwość jest wielka i słuszna.
46.Przecież nawet dziecko zrozumie, że nie brałem kamieni i nie ciskałem, każdym z osobna w Amorejczyków.
47.Nakazałem, aby jeden przeleciał w pobliżu Ziemi, ale tak wielki, iżby był zdolny do poruszenia powietrza, które na tyle załamało światło słoneczne, iż na polach Gabaonu był jeszcze dzień, pomimo spania ludzi w okolicznych regionach.
48.Czyż mam wam teraz wyłuszczać pochodzenie owych spadających kamieni, jeżeli wiecie, iż każde ciało przechodzące przez atmosferę rozsypuje się na wiele części.
49.I znowu będziecie analizować moje słowa, przekręcając ich treść i znaczenie, ale nie ma obawy, i tak nie zmienicie faktów.
50.W końcu, nie jest istotne, w jaki sposób spadały kamienie, albo dlaczego słońce świeciło dłużej, aniżeli przez ustalony od wieków porządek czasowy.
51.Dobrą jest rzeczą, jeżeli będziecie to wszystko badać, ale nie, aby zaprzeczać moim słowom, ile dla samego badania faktów i zjawisk.
52.Jesteście istotami rozumnymi i dlatego wszelkie poznanie świata jest waszym atrybutem wielkości.
53.Społeczności, które poniechały badania rzeczywistości nie mogły zbudować swojej siły i trwałych podstaw.
54.Może się tak stać, iż dana cywilizacja zacznie upadać nie na skutek wojen, ale poprzez zagubienie się w istniejącej rzeczy. Bywa i tak, iż staje się w końcu łupem mniej cywilizowanych społeczności, które lubują się we wojnie i ogniu.
55.Cóż na to jednak poradzę, jeżeli społeczeństwa wolały gnuśność myśli, względnie płonący falus.
56.Izrael właśnie dlatego runął pod butami wrogów, gdyż zamiast zajmować się rozbudową państwa i siłą obronną narodu, woleli tuczyć swoje boki i uderzać czołem przed nierozumnymi bogami.
57.Mój gniew był straszliwy i nie zapomniałem nigdy o zniewagach, które wyrządzali swoimi czynami.
58.Zakon runął i nie może mieć tej cudownej mocy, gdyż nikczemni stali się synowie Jakuba.
59.Teraz żałuję ich wyłączności, ponieważ bywały o wiele lepsze narody, które przez brak Prawa musiały ulec zapomnieniu w ciągłości historycznej.
60.Żaden naród nie ostanie się bez słusznych praw.
61.Zakon był więc prawem dla narodu wybranego i miał wśród niego wyjątkowo cudowną moc.
62.Pragnąłem, aby Zakon stał się motorem właściwego postępu niewolników faraonowych, stawając się jedynym pośród tylu narodów - narodem wybranym.
63.Wypełniając w pełni Zakon staliby się potęgą moralną, jak i wojskową, nie przemogłaby ich żadna obca siła.
64.Pomijam siebie w tych rozważaniach, gdyż nikt nie jest w stanie stanąć na drodze moich wyroków.
65.Jestem
66.Dlatego bolałem bardzo, gdy oddawali się fałszywym kultom, podczas gdy okoliczne narody, jak i te odległe, nie traciły czasu.
67.Każdy ówczesny naród miał możność poznania Zakonu i przyjmowali z różnym powodzeniem.
68.Faktem jest jednak, że synowie Jakuba niewiele skorzystali z Zakonu, skoro w tak dziwny sposób odnosili się do niego i tym samym do mnie.
69.Spotkała ich za to słuszna kara i co do tego nie mają żadnych złudzeń.
70.Moje wyroki są sprawiedliwe, ponieważ zawsze opierają się na prawach, które każdorazowo wcześniej oznajmiam.
71.Czyż mogłem pozostawić bezdomnie pozostałe pokolenia synów Adama, skoro pokolenia Jakuba wyrzekły się mnie stanowczo.
72.Posłałem Jezusa syna Marii, aby objawił ludziom Ewangelię i za nią zginął, przelewając swoją niewinną krew, aby właśnie przez nią ludzie doznali zbawienia.
73.Czyż to było takie trudne i niemożliwe do wypełnienia?
74.Jezus syn Marii nie zwiastował wam czarnego życia i pragnienia śmierci, więc dlaczego naukę Miłości zamieniliście w czerń.
75.Nigdy nie włożył czarnego ubrania, gdyż kochał się najbardziej w zieleni, kolorze życia.
76.Jakże łatwo zmieniacie sens wszystkiego i ze śmierci Jezusa syna Marii uczyniliście zasadnicze zagadnienie swojej wiary.
77.Syn Boży umarł, aby wypełniły się wszystkie słowa zapisane w Zakonie i u Proroków.
78.Ale przecież nie zginął tylko dlatego, ile raczej, aby śmierć pokonać i móc was z niej wyzwolić.
79.Niechaj śmierć nie będzie waszym natchnieniem i waszą wiarą.
80.Jeżeli w niej pokładacie przyszłość, tym samym nie macie w sobie nauki Jezusa syna Marii i stąd Ewangelia jest przed wami na zawsze zamkniętą.
81.Uczyniliście nowego boga, choć nadal byłem i tego wam nie zalecał nigdy.
82.Daremnie piszecie uczone traktaty, mam je w głębokiej pogardzie, ich autorów uważam za szarlatanów słów.
83.Powiadam wam, o wszystkim co ma się wydarzyć wiem, lecz nikt inny nie wie, nawet Syn, i to wam przecież oznajmił.
84.Jestem
85.Czyż Jezus syn Marii nie oznajmił wam, iż czas jest bliski i nastanie prawdziwy Sąd, zarówno nad żywymi, jak i nad umarłymi.
86.Moją wolą jest, czy tak się stanie czy nie.
87.Powziąłem inne plany, aby się przekonać, na ile Ewangelia trafi do waszych serc.
88.Jezus Chrystus wyrzekł się was i dlatego został złamany krzyż, na którym zawisnął, aby przelać za was swoją niewinną krew.
89.Nie podnoście wrzasku, gdyż niczego i tak nie zmienicie.
90.Powiadam wam - Jezus Chrystus zrzucił efod Arcykapłański i dlatego pozwoliłem, abyście przez tyle wieków jeszcze żyli.
91.Czyż nie jest to dla was dodatkowa przestroga.
92.Miałem jeszcze dług wobec Izmaela i jego także należycie spłaciłem.
93.Stali się jednak niegodni i swymi uczynkami zaparli się Koranu.
94.Ich los będzie taki, jaki im zapowiedział Mahomet, ostatni z Proroków.
95.Powołałem tego człowieka, aby był Apostołem Nadziei i dlatego nie jest Prorokiem, abym nie musiał obniżać wielkości Mahometa.
96.Wiele jest religii, wiele jest różnych wyznań i wiele jest najróżnorodniejszych kościołów, ale one wszystkie nie są zbudowane przeze mnie.
97.Nie ma w nich mego Ducha i nie miejcie z nimi swego udziału.
98.Dana jest wam Nadzieja i to jest najważniejsze dla was.
99.Wszystkie wyznania świata, które ludzie czynili, były częścią ich świata i stawały się narzędziem wszelkiej władzy.
100.Tak być nie może więcej.
101.Czynię was ludźmi wolnymi i nimi wreszcie bądźcie.
102.Czyż nie wiecie ile zła wam wyrządzono i jak bardzo kapłani zwalczali wszelki postęp społeczny i ludzki, i o ile wieków w rozwoju was cofnęli.
103.Tych zmarnowanych lat nie odzyskacie i stały się one próżne.
104.Dlatego nie wchodźcie na powrót we wszelkie religie, abyście ponownie nie stanęli w miejscu.
105.Wszelka ludzka religia zaciemnia umysł i nie pozwala na lekkość myśli.
106.Zakazuję wam stanowczo, abyście zbyt wiele czasu mnie nie poświęcali.
107.Jestem
108.Nic na tym nie stracę, jeśli modlitwy wasze będą krótsze a wszelkie komentarze moich słów o połowę cieńsze.
109.Dość już o mnie bzdur napisaliście, powiadam - dość czasu zmitrężyliście.
110.Teraz nie na to pora, aby ponownie zaczynać od tych samych błędów.
111.Pragnę, aby wasza myśl biegła ku przodowi i nawet na moment się nie zatrzymywała.
112.Dlatego pogardzam tymi wszystkimi religiami stworzonymi przez ludzi, które z taką zaciętością i wrogością odnosiły się do wszelkiej myśli i tym samym do postępu społecznego.
113.Pozostała po nich zła sława ciemności i moja najszczersza nienawiść do ich sług i wiernych.
114.Nadzieja jest wam dana na to, abyście rozwijali swoją myśl, wolną i pozbawioną wszelkich naleciałości i przesądów.
115.Łatwiej wam będzie żyć i stworzycie lepsze wartości społeczne, gdy wasz umysł wyzbędzie się bojaźni przede mną.
116.Kocham się we wszelkim postępie ludzkim, ku lepszej przyszłości i właśnie w tym tkwi Nadzieja.
117.Przed wami wciąż nowe zadania, bardzo odległe światy, ale już nie w dalekich marzeniach, czy iluzjach lub we fałszywych wiarach, ile w nowych umysłach, postępie społecznym, pracy rąk i wierze w Nadzieję.
118.Tego usilnie pragnę, gdyż bardzo umiłowałem człowieka, ukoronowanie mego stwarzania.
119.Jestem

Zawiera sto dziewiętnaście wierszy.

XLVI.PUCZ

1.Wiem, iż wciąż się mnie pytacie - co zrobić, aby władza nie uciskała?
2.I cóż mam wam odpowiedzieć, aby wszystkich zadowolić?
3.Wszelka władza pochodzi od ludzi i dla ludzi jest sprawowana.
4.Nie powołuję żadnej waszej władzy, ani waszych praw.
5.Gdybym wam wybierał władzę, mielibyście prawo skarżyć się na mnie, iż niewłaściwie czynię, tak jestem wolny od waszych zarzutów.
6.Pragnąłem królować nad ludem Izraelskim, ale wzgardzili mną pragnąc mieć swego króla.
7.Namaściłem im Saula, męża przedniego, ale człowiek inaczej ode mnie pojmuje władzę nad innymi.
8.Saul wzgardził mną i dlatego został odtrącony.
9.Nadałem godność królewską Dawidowi i był wielkim królem.
10.Miecza nie schował, aż ostatni przeciwnik nie legł w grobie; wciąż trzymał berło sprawiedliwości przeciw wszelkiej nieprawości, która nie miała wstępu w granice państwa; harfa nie ucichła, aby lud nie zapomniał o mnie.
11.Powiadam wam - Dawid był wielkim królem i może stanowić wielki i znaczący przykład.
12.Nie był jednak wolny od słabości, gdyż człowiek także staje się słaby.
13.Byłem z nim przez wszystkie dni królowania i takiego więcej nie było.
14.Ugruntowałem dziedzictwo Dawida w synu Salomonie.
15.Póki mnie szanował, jego mądrości, władzy, bogactw, olśnień nie było końca.
16.Wolał jednak obcych bogów, którzy nie obdarzyli mądrością, dobrą radą, którzy nie zamknęli granic od wrogów i nie ustanawiali praw, stanowiących podstawę potęgi Izraela.
17.Salomon zbudował Świątynię, w której mogłem wyrokować wszystkie sprawy ludzkie i sądzić uczynki dzieci Jakuba.
18.Miałem swoje miejsce na Ziemi, którą stworzyłem i dla mnie nie było wśród nich ciasno.
19.Radowałem się za składane ofiary, gorliwość kapłanów w służbie, licznym prośbom i dziękczynieniom kierowanym ku mnie.
20.Byłem w Jeruzalem, wieczystym miejscu synów Izraela.
21.Jestem
22.Nadal nie mogę zrozumieć, dlaczego Salomon mną wzgardził i odszedł za kultami swoich licznych żon i nałożnic.
23.Niczego jemu nie brakowało będąc syty każdego dnia i każdej sprawy.
24.Być może dlatego, iż miał zbyt wiele ode mnie, a za mało od siebie.
25.Podzieliłem Izrael na dwie części i tak pozostało do całkowitej zagłady.
26.Żadnego innego króla nie wybierałem dla Izraela, ani dla jakiegokolwiek innego państwa.
27.Nie mam z władzą tego świata swego udziału i jest ona powierzona synom ludzkim.
28.Władzę wybieracie, obwołujecie, lub jest ona wam narzucona siłą, względnie podstępem.
29.Wobec tego, nikt nie może na mnie się opierać w prawdziwości sprawowanej władzy.
30.Wiem, jak postępują zarówno ci, którzy we mnie wierzą, jak i ci, którzy zapierają się mego istnienia.
31.Jestem
32.Każdy, kto sprawuje władzę, czyni z niej narzędzie, celem ujarzmienia i wyeliminowania swoich przeciwników.
33.Gdyby władza była sprawowana z miłością ludu, nie potrzeba byłoby więzień, tajnych policji, różnych siepaczy i list proskrypcyjnych.
34.Dlatego też, każda władza stosuje przymus i wpierw rozbudowuje fizyczne atrybuty władzy, aby w dalszym etapie zajmować się zasadniczymi problemami ludu.
35.I z konieczności każda władza nosi miecz, aby wytracać tych, którzy pragną pozbawić jej tych atrybutów.
36.Kto zamierza walczyć z władzą, winien wpierw przyjrzeć się jej ostrzu.
37.Tylko jedną macie głowę i nierozsądnie jest ją zbyt pochopnie stracić.
38.Jednak władza musi mieć szerokie pole i stanowić grupę mogącą pełnić urząd.
39.Nikt nie sprawuje rządu jednoosobowo, gdyż nie byłby w stanie kierować samemu żadnym państwem.
40.Na to są urzędnicy, ministrowie, skrybi i kanceliści, policjanci, wojskowi, duchowni i wszelka czereda sługasów i kolaborantów. Oni wszyscy są po to, aby pomagać sprawować urząd i za to czerpią określone profity. Nic nie dajecie za darmo na tym świecie.
41.Posłałem Nadzieję, aby wreszcie rozdzielić wiarę we mnie od wszelkiej sprawowanej władzy.
42.Dlatego Nadzieja nie ma swoich kapłanów i swoich świątyń i tych wszystkich bzdur i kłamstw, które służą władzy do sprawowania urzędu.
43.Niechaj wiara we mnie będzie czym innym, waszą Nadzieją, a nie pożywką dla władzy i dla tych, którzy pragną ją obalić.
44.Więc, gdy wam narzucono siłą władzę, dlaczego macie się poddawać.
45.Obecnie wszelka walka jest rzeczą trudną, ponieważ broń i środki są w swojej mocy przerażające.
46.Dawid pokonał Goliata rzutem kamienia z procy, lecz czym to jest do kuli karabinowej. Czy można znaleźć porównanie do granatów, armat, samolotów. czy wszelkich gazów.
47.Powiadam wam i zanotujcie to sobie w waszej świadomości - wszelka walka zbrojna z jakąkolwiek władzą będzie coraz bardziej beznadziejna.
48.Dawnymi czasy dwóch czy trzech gniewnych wystarczyło na jednego żołnierza i byli zdolni pokonać wszelki opór.
49.Przy współczesnych środkach, nawet tysiąc was nie jest w stanie obalić jednego.
50.Więc jaki sens jest wasze staranie i wszelki bunt.
51.Skoro władza nie pochodzi ode mnie to i ci, którzy zamierzają się na nią, również nie mogą ode mnie pochodzić.
52.Dlatego nie pomagam żadnej stronie konfliktu, co wcale nie jest oznaką mojej słabości, ani pogardy.
53.Nie rzucajcie kalumni we mnie, ani nie wszczynajcie daremnych sporów.
54.Jakbym wyglądał, gdybym powoływał władzę, a następnie ją obalał.
55.Dobrze czynią ci, depczących tych, którzy nie byli godni do sprawowania władzy.
56.Nie miejcie litości nad tymi, którzy wam świadomie wyrządzają krzywdę.
57.Jeżeli litujecie się nad swoimi wrogami, ktorzy was krzywdzili, nie dziwcie się później, iż zapełnią wami swoje więzienia i obozy.
58.Każdy, kto planuje walkę z władzą, przyjmuje na siebie wielką odpowiedzialność.
59.Łatwo jest szafować cudzym życiem i cenniejszy jest jeden wasz bojownik, aniżeli dziesięciu sług władzy.
60.Dlatego nie wyniszczajcie się i więcej myślcie, aniżeli kierujcie się sercem.
61.Każda demonstracja i wszelki bunt przynosi rozlew krwi.
62.Czyż mam wynagradzać ich za to - bynajmniej.
63.Niechaj każdy pozostanie przy swoim.
64.Szlachetną jest rzeczą miłować swój naród, ale jeszcze szlachetniejszą jest jego wychować.
65.Skoro giniesz za naród to winieneś od niego odebrać swoją zapłatę.
66.Więc nie mogą być w zgodzie ze mną ci, którzy giną za naród lub za władzę lub obalając rządy.
67.Gdyż jaką miarę stosować i jaki osąd jest słuszny.
68.Czyż w dzisiejszej dobie władza nie sprawuje swojej funkcji na podstawie siły swojej partii?
69.I nad tym bacznie się zastanówcie.
70.Każdy rząd stara się zawsze o podstawy swej legalności i sankcji wyborczej obywateli.
71.Jednocześnie ma taki program społeczny, który w swoim teoretycznym założeniu jest dla narodu najodpowiedniejszy. Stąd ma zarówno głosy, jak i pełne poparcie.
72.Powiadam wam - wszelką władzę należy zdobywać w lakierkach i białych rękawiczkach.
73.Kto tego nie czyni, może być pewien kazamat i korbaczy.
74.Trudno wówczas liczyć na los i szczęście.
75.Prawda zawsze jest surowa i bardziej zlicza zabitych i zamęczonych, aniżeli tych, którym udało się zasiąść na skórzanym fotelu.
76.Być może jest to pragnienie was wszystkich, ale zaledwie mikroskopijna cząstka ją uzyska.
77.Miecz i pałka, kłamstwo i ryk tłumów, nigdy nie przyniosły radości i dobrobytu narodom.
78.Tylko trzeźwe myślenie było zdolne do wielkich sukcesów.
79.Jeżeli wolicie bardziej poklask od gorzkiej prawdy to jesteście godni tylko bata.
80.Naród, który pragnie wyzwolić się od swoich tyranów, musi zdobyć się na heroiczny wysiłek, ale zawsze musi być zgodny i nigdy nie dzielić skóry na niedźwiedziu.
81.Będąc skłóceni, nie wstąpicie nawet na jeden stopień parlamentu.
82.Miejcie jasny cel i jednego tylko przeciwnika, gdyż w walce nie można rozmieniać się na wielość.
83.Cóż to za przeciwnik, który zwalcza się wzajemnie.
84.Czyż jest właściwe, aby jeden wołał do ludu: - "Ja chcę to"! - a inny równie doniośle: - "Ja chcę tamto"!
85.Wpierw ustalcie, czego pragniecie, ale w formie jasnej i precyzyjnej, trzymając się tego żarliwie.
86.Wyznaczcie odpowiednie środki i prawidła gry, układy i faworytów, będąc w czynach im wierni.
87.Każdy naród akceptuje tych, którzy pragną jego dobra, są jednomyślni i szanują krew.
88.Dlatego powiedziałem, że Gandhi jest zwiastunem Nadziei, gdyż walczył nie przelewając krwi. Toczył bój bardzo skutecznie i wyzwolił swój naród.
89.I wy takimi bądźcie, a będzie wam się dobrze powodzić.
90.Niech cały naród będzie partią rządzącą, wtenczas ludzie nikczemni pozostaną w slumsach lub kazamatach, a nie wami rządzić.
91.Pozbądźcie się wszelkich przesądów i historycznych naleciałości.
92.Żyjcie dniem jutrzejszym a nie minionym.
93.Lata poprzednie miały również swoje troski i problemy, dlatego waszych przodków nie umieszczajcie na sztandarach, szczególnie tych, którzy nie odnieśli sukcesu do końca.
94.Skoro wasi bożyszcze przegrywali, aż w końcu zostali pokonani, to czyż wasz los nie upodobni się do nich. To naprawdę zastanawiające.
95.Pragnę usilnie waszej wolności, ale nie anarchii.
96.Lepsze jest surowe prawo od bezprawia.
97.Sąd od linczu.
98.Władzy od hordy.
99.Każda władza musi mieć oparcie w swoim ludzie, w przeciwnym wypadku zsyła na siebie jego gniew.
100.Skoro na niego zasługujecie, niechaj nawet groby wasze nie spoczywają w spokoju.
101.Daję wam Nadzieję, abyście się wyzbyli wszelkich kłamstw.
102.Będę tylko z tymi, którzy pragną czynnej wielkości człowieka, aby posiadł całą Ziemię, cały okrąg Wszechświata, aby była między nami równość.
103.Kto będzie ku temu dążyć, może liczyć na mój wzgląd.
104.Jestem
105.Dlatego pilnie czytajcie Nadzieję i niech ona będzie waszą przewodniczką ku przyszłości.
106.Więc dlatego, kto pragnie zdobyć władzę musi się oprzeć na legalności i opanować te instytucje i te atrybuty, które są jej domeną.
107.Często jest to zaprzeczanie samemu sobie, ale jakże licznie jedynym sposobem i bez przelewu krwi.
108.Człowiek tak długo żyje, ile ma w sobie krwi, społeczeństwo ile jej może poświęcić.
109.Dlatego nie wylewajcie ani kropli i nie poświęcajcie swego życia, ponieważ jest zbyt drogie.
110.Iluż jest takich, którzy poświęcali swoje życie, teraz zaś, zaprzeczają gorąco w sens swojej męki.
111.Kto dla mnie traci krew, ją odzyska, choć będę surowym sędzią.
112.Żadna władza nie jest warta tego, aby dla niej ginąć.
113.Dobrze patrzcie w głąb historii a zamilknie wasz spór.
114.Wasze czasy są zbyt krótkie, abyście mogli należycie je ocenić.
115.Niechaj raczej pokój będzie z wami.
116.Miejcie więcej ufności do waszej władzy, gdyż nie jest im łatwo rządzić szczególnie, jeżeli odpierają rozliczne spiski i pucze.
117.Baczniej uważajcie na władzę, aniżeli na moje miłosierdzie.
118.Władza jest wśród was, natomiast moja siedziba wysoko.
119.Choć wszystko widzę, nie zawsze pragnę być przy was.

Zawiera sto dziewiętnaście wierszy.

XLVII.MATKA

1.Nadałem przykazanie Ewie, aby była matką wszystkich żyjących ludzi.
2.To prawo zostało wypełnione w pełni.
3.Jest was wystarczająca ilość i nie musi być więcej.
4.Dość już was, abyście nie zadeptali się wzajemnie.
5.Teraz możecie się przekonać o wielkości mego dzieła stwarzania.
6.Z jednej pary ludzkiej narodziło się w sumie kilkadziesiąt miliardów. Czyż to nie triumf rodzącej Ewy?
7.Nałożyłem na kobiety przekleństwo rodzenia dzieci w boleści, i choć naraz nie mogę je odwołać, jednak zezwalam wam na używanie wszelkich środków, które zmniejszają wasze cierpienia.
8.Skoro byliście przyczyną mocy przekleństwa, dopuszczam możliwość, aby kobieta rodziła bezboleśnie swoje dzieci.
9.Rodzenie w bólach nie jest rzeczą dobrą i godną naśladowania.
10.Nie mówcie więc o łasce rodzenia w cierpieniach, gdyż sami nie rodzicie.
11.Maria rodziła w bólach Jezusa, i swoich synów, i swoje córki.
12.Ból jest rzeczą złą i dlatego nabywacie nowego prawa, zezwalającego wam na stosowanie takich metod i środków, aby się jego pozbyć.
13.Z pewnością wasze dzieci będą zdrowsze, i wy silniej poczniecie je kochać.
14.Wiem, do jak wielkiego jesteście zdolni twórczego wysiłku i opanowanie boleści rodzącej nie będzie stanowiło dla was zbytniego problemu.
15.Kobieta jest równa mężczyźnie i jest to prawo wieczne.
16.Dlatego też, każde dziecko, które kobieta urodzi jest wyłącznie jej.
17.Stanowi to jej niezbywalne prawo, a także dziecka, które urodzi.
18.Nie można nigdy pozbawić praw matki kobietę, która urodziła, nawet bez względu na jej stosunek do dziecka.
19.Stanowi to poważną niegodziwość, zarówno dla matki, tym bardziej dla dziecka.
20.Każde dziecko ma tylko jedną rodzoną matkę i nie może być jej pozbawione.
21.Przecież dziecko nie odpowiada za matkę, choć matka jest za nie całkowicie odpowiedzialna.
22.Zarówno matki nie można pozbawić praw do dziecka, tym bardziej dziecka praw do rodzącej matki.
23.Nie usprawiedliwiajcie się, iż istnieją względy społeczne lub wyższa konieczność - takie myślenie jest zgubne i zarazem nikczemne.
24.Kto zabiera dziecko matce, tym samym pozbawia dziecko rodzącej matki - ten postępuje podle.
25.Kobieta ma wyłączny przywilej rodzenia dzieci i nie może nikt ją tego pozbawić.
26.Dlatego wszelka myśl, aby również mężczyzna miał prawo rodzić jest wstrętna. Kto przybliża ten dzień, ten przybliża wasz kres.
27.Mężczyzna ma prawo do ojcostwa, które polega na fakcie pewności, iż jest ojcem własnego, spłodzonego przez swoje nasienie, dziecka.
28.Posiadanie dziecka, zarówno przez kobietę, jak i mężczyznę jest aktem rozrodczym i zobowiązuje strony do małżeństwa, gdyż rzeczą konieczną jest uznanie matki i ojca dziecka.
29.Dziecko ma niezbywalne prawo do posiadania rodzącej matki jak i rzeczywistego ojca.
30.Powiadam wam i jest to zasada wieczna - małżeństwo istnieje jako akt zapewnienia potomstwa.
31.W tym akcie rozrodczym zawiera się pełnia małżeństwa.
32.Dlatego nie nakładajcie na nikogo przywileju nie zawierania związku małżeńskiego, ani nie nakazujcie, aby wystrzegać się od tak zwanych przez was sideł pokus, czy zapobieganiu rozpuście.
33.Małżeństwo służy wyłącznie do posiadania potomstwa.
34.Jeżeli kobieta wskazuje na mężczyznę, z nią niepoślubioną, jako ojca jej dziecka, to ma on przywilej małżeństwa z tą kobietą.
35.Gdyby jednak wzbraniała się przed małżeństwem, zarzut ojcostwa winien być oddalony, a kobieta jest godna waszej pogardy.
36.Mężczyzna nie może żądać praw ojcowskich, jeśli wzbrania się przeciw temu matka dziecka.
37.Jeżeli mężczyzna nie chce poślubić kobiety, z którą ma dziecko, winien łożyć stosowne świadczenia na jego utrzymanie.
38.Dziecko z niepoślubionego związku pozostaje zawsze przy matce.
39.Matka może oddać dziecko niepoślubionemu ojcu nie ponosząc z tego tytułu kosztów utrzymania, gdyż pozbawiając się jego, pozbawia się swej największej wartości.
40.Daję wam te prawa, gdyż zbyt wielu jest pokrzywdzonych mężczyzn, obarczonych kosztami na utrzymanie nie swoich dzieci i tym sposobem jest wśród was moc krzywdy i nieszczęścia, daleko większych od tak zwanych interesów dziecka.
41.Stąd małżeństwo zawsze korzystniej wpływa na rozwój dziecka, od innych form zastępczych.
42.Budujecie swoją zgubną moralność na nauce Apostoła Pawła, który wam przecież nie zakazywał wstępowania w związki małżeńskie, ale radził, co jest zasadniczą różnicą.
43.Apostoł ma mówić moją wolę, nic poza tym, a nie swoje myśli. To rzecz zgubna dla wiary.
44.Czyż polecił wam zamykać się w klasztorach lub nie poślubiać niewiasty.
45.Wszelka taka myśl jest niegodziwa i w pełni sprzeczna z nauką Ewangelii.
46.Przecież dobrze wiecie, że Apostoł był wdowcem i miał prawo wylać trochę żółci, tym bardziej, gdy wokół siebie widział zaprzeczenie miłości.
47.Któż dzisiaj ścierpiałby występki Koryntczyków, cóż dopiero Paweł Apostoł Jezusa syna Marii.
48.Lecz wyście rozkochali się w tej odrobinie apostolskiej goryczy i upodobniliście się do występnych mieszkańców Koryntu.
49.Powiadam wam - Jezus syn Marii dość kar dla was przygotował, o których nawet Dantemu się nie śniło.
50.Ale Nadzieja nie jest pogróżką dla żyjących, umarli już swoje przeżyli i o nich się nie martwcie.
51.Ci, którzy nadal uprawiają swój nierząd błędów, także są umarli i o nich się nie martwcie, ani nie miejcie z nimi swego udziału, aby was nie zarazili swym trupim odorem.
52.Nadzieja niechaj będzie dla was pogodna, gdyż stanowi o waszej przyszłości.
53.Kobieta jest wolna od rodziców, gdy jada swój chleb.
54.Dlatego ojciec nie może wybierać męża córce, ani żony synowi.
55.Podobnie matka nie może się sprzeciwiać woli swego syna i swojej córki, którzy jadają swój chleb.
56.Czyniąc sprzeciw, czynią rzecz zdradliwą dla swych dzieci i niech pamiętają o dniu swej starości.
57.Kto wygania swoje dziecko z domu lub zmusza je do odejścia, nie ma do niego więcej prawa.
58.Gdyby przyjął na powrót swoje dziecko to stracił już do niego prawo.
59.Dlatego bądźcie rozważni w swoich decyzjach i nie unoście się pochopnie gniewem, aby dzieci wam nie złorzeczyły.
60.Jeżeli syn albo córka powie swym rodzicom: - Jadam swój chleb - jest wolne od was na zawsze.
61.Ten dzień, niech będzie dla was wyjątkowo uroczysty. Weselcie się, wedle waszych upodobań, gdyż istotnie to chwila radosna, jeśli dziecko stoi o własnych siłach.
62.Rozpoczyna się dla nich nowe życie i to jest bardzo dobre.
63.Kobieta ma niezbywalne prawo wolnej woli rodzenia dzieci.
64.Wobec tego prawa ma możliwość stosowania wszelkich środków, które pozwolą ją obronić przed nie chcianym zapłodnieniem.
65.Jednak nie niszczcie swego zdrowia, gdyż macie je jedyne.
66.Zbrodnią zaś jest zabicie płodu i będę was z tego rozliczał. Również zabijanie niemowląt jest zbrodnią.
67.Abyście tego nie czyniły i nie powiększały ogromu zbrodni, macie wszelką wolną wolę w akcie rozrodczym.
68.Czy to jeszcze mało, czy raczej aż za wiele?
69.Przyjmuję wszelkie oskarżenia na siebie, gdyż wiem, jakie prawa oznajmiam.
70.Także nie wylewajcie swego nasienia na ziemię, gdyż jest to zboczenie.
71.Właśnie za to skazałem na śmierć Onana.
72.Nasienie jest świętością życia i nie godzi się, aby było wylewane na ziemię.
73.Jednak nie wpadajcie w przesadę, aby Nadzieja nie stała się dla was ciężarem, który może przywalić.
74.Skoro wam wolno nie mieć dzieci, i jest to wasze niezbywalne prawo, więc nie musicie być ciągłymi dziewicami, aż do czasu zmiany swojej woli.
75. Wobec tego, nie można żądać od kobiety zasad dziewictwa, gdy to jest jej wola.
76.Dlatego ślub nie stanowi wyłącznego zezwolenia na stosunki miłosne, gdyż możecie je zawsze czynić.
77.Zarówno mężczyzna, jak i kobieta ma prawo do stosunków miłosnych, niezależnie od ślubu.
78.Czyż wobec tego nie można mówić o nawoływaniu do deprawacji moralnej? - bynajmniej.
79.Pragnę jedynie, aby wśród was panowała moralna swoboda i Nadzieja stanowi tego gwarancję.
80.Dzieci winne być od wczesnych lat uczone w kulturze uczuć seksualnych i nie ma w tym nic zdrożnego.
81.Po co okłamujecie dzieci, iż matka ich nie urodziła a ojciec nie użyczył swego nasienia.
82.Skoro od wczesnych lat okłamujecie, czyż należy się dziwić, że całe wasze życie wypełnione jest kłamstwem.
83.Dziecko jest aktem seksualnym mężczyzny i kobiety, i kobieta rodzi. W tym stwierdzeniu nie ma nic, coby było obraźliwe.
84.Taką prawdę wam powiedziałem i wy ją przecież nazbyt dobrze wiecie.
85.Również niech i wasze dzieci ją znają.
86.Pragnę, aby moralność seksualna była oparta na Nadziei, która tworzy nowe zasady, właściwie od podstaw.
87.Tych prawd nie ma zawartych ani w Zakonie, ani w Ewangelii, ani w Koranie.
88.Zawierają się w Nadziei, co świadczy, iż jest wypełnieniem mego Słowa.
89.Cóż jest złego, iż rozmawiacie z dziećmi? Przecież to wasz obowiązek.
90.Nie uciekajcie od ich pytań, gdyż zostawicie je w niepewności.
91.Rozmawiajcie z młodzieżą tyle, ile ona pragnie i potrzebuje.
92.Ona właśnie najbardziej pragnie miłości i dlatego pragnę, aby była swobodna, szlachetna, szeroka i całkowita.
93.Zarówno mężczyzna. jak i kobieta, winni odczuwać pełnię rozkoszy we wzajĺmnej miłości.
94.Równocześnie nie traktujcie aktu miłosnego jako sportu, czy jedynej rozrywki, gdyż bez wzajemnego przypodobania się nie zaspokoicie swych pragnień.
95.Stworzyłem mężczyznę i kobietę, aby żyli razem, gdyż nie spełniliby swego biologicznego zadania.
96.Stąd małżeństwo stanowi zawsze akt prawny.
97.Prawo jednak jest bardzo szerokie i przez różnych ludzi odmiennie pojmowane.
98.Stąd małżeństwo musi być zawsze wolne i to bez względu na literę prawa.
99.Zbyt wiele zbrodni i wszelkiego zła uczyniono w małżeństwie i we wszelkich kontaktach międzyludzkich w imię litery a nie ducha prawa.
100.Dlatego jesteście wolni od litery, gdyż Nadzieja winna być waszym natchnieniem prawnym.
101.Wobec tego, skoro kobieta i mężczyzna pragną z wolnej woli żyć wspólnie i jednocześnie nie mieć dzieci, jest to ich wola, którą należy w pełni uszanować.
102.Pragnę szanować wasze uczucia i waszą miłość, ponieważ was umiłowałem.
103.Nie słuchajcie tych, którzy na was plują, gdyż mają w tym swoje upodobanie.
104.Ludzkie szczęście nie jest przez nich brane pod uwagę, ani nie znają tego pojęcia. Lubują się w tradycjonaliźmie i będą stanowić największą zaporę dla Nadziei.
105.Zostawcie ich mnie, a znajdę i dla nich odpowiednie paragrafy z ich kodeksów.
106.Przekonam się naocznie, czy każdy z nich był godny do rzucania na was kamieniami.
107.W osądzie będę surowy a w dociekliwości straszny.
108.Biada tym, którzy wydają wyroki, sami będąc przeze mnie oskarżonymi. Nie będę miał nad nimi zmiłowania.
109.Jestem
110.Zastanówcie się dobrze i nie miejcie strachu przed miłością., gdyż inaczej boicie się życia i stajecie się umarłymi ludźmi.
111.Wolna jest wasza wola.
112.Spójrzcie na Abrahama, który był doskonałym przykładem wiary dla wszystkich moich Proroków i Apostołów.
113.Nawet w głębokiej starości pojął drugą żonę Keturę, i miał z nią synów pomimo, iż nadal miłował swoją pierwszą żonę Sarę.
114.Miłość nie może być zamknięta i ograniczona, obwarowana licznymi zakazami i zabobonnymi lękami, kalumnią i wszelkimi potępieniami oraz zorganizowanym milczeniem.
115.Tak postępować się nie godzi.
116.Stworzyłem mężczyznę i uczyniłem rodzącą Ewę, aby w miłości byli piękni.
117.Dlaczego wobec tego mówicie, iż płeć jest złem i jest grzeszna.
118.Taki dogmat wyrządził rodzajowi ludzkiemu nazbyt wiele krzywd, abym miał ich nie widzieć.
119.Łamaliście wszelkie zdrowe charaktery, począwszy od niemowlęctwa a skończywszy na późnej starości.
120.Wasza moralność, która trzyma w jarzmie miłość fizyczną, zniewoliła tym samym uczucia braterstwa, przyjaźni, czynienia dobra, przeciwstawianiu się złu.
121.Wasza nauka pozbawiła ludzi dobroci i szlachetności na rzecz samolubstwa i okrucieństwa.
122.Usilnie pragnę, abyście opierali się na rzeczach oczywistych i łatwych podstawach.
123.Gmach Nadziei jest mocny, gdyż wyzwala z waszych kleszczy miłość i czyni, zarówno kobietę, jak i mężczyznę, istotami sobie wzajemnie wolnymi i przez to właśnie sobie bliskimi.
124.Gdyby wasza płeć została w pełni stłumiona, czyżby wam nie pozostała wyłącznie praca.
125.Pracy macie przecież dość dla siebie na tysiąc pokoleń i nie tylko ona stanowi sens waszej radości.
126.Jeżeli praca jest dla samej pracy to owoc jej jest surowy.
127.Czyż społeczeństwa zbyt cnotliwe i żyjące literą cnoty były wielkie? Nie stworzyły niczego, coby było godne zachowania dla potomności.
128.Dlatego daję wolną wolę kobiecie, aby była matką.
129.Nie zamierzam uchylać tego przywileju i nie słyszę waszego jazgotu.
130.Jestem
131.Melodia pocałunków mężczyzny i kobiety jest struną Nadziei.

Zawiera sto trzydzieści jeden wierszy.

XLVIII.BAT

1.Jeżeli was wezmą na męki to macie prawo zaprzeczać, celem ratowania swego życia.
2.Nie będę od was dochodził prawdy pod batem.

Zawiera dwa wiersze

XLIX.KĄPIEL

1.Nakazałem w Zakonie, aby własne odchody zakopywać, i tym sposobem dbać o swoją godność.
2.Brzydzę się wszelką nieczystością i jakimkolwiek brudem.
3.Na to jest woda i mydło, aby je używać.
4.Jedzenie winno być czyste i strawne.
5.Równocześnie zadbajcie i o to, aby wasze wydalanie was nie kalało.
6.Zarówno to, co wchodzi w usta człowieka jest dla jego życia, jak i to, co wychodzi jest dla jego organicznych funkcji.
7.Każda wasza latryna, niechaj będzie w należytym stanie, abym nie musiał się za was wstydzić.
8.Kulturę człowieka można najłatwiej poznać po jego stosunku do toalety.
9.Więc nie zamieniajcie je w chlew, w którym i świnia nie czułaby się swojsko.
10.Woda służy wam do kąpieli i zażywajcie jej do woli.
11.Dziecko ma prawo kąpieli z dzieckiem.
12.Kobieta może się kąpać, zarówno przy kobiecie, jak i przy mężczyźnie.
13.Również mężczyzna ma prawo kąpieli przy mężczyźnie jak i przy kobiecie.
14.Możecie sobie pozwolić na pełną nagość w czasie kąpieli i nie ma w tym nic zdrożnego.
15.Zarówno ciało kobiety, jak i mężczyzny jest równie piękne i nie macie się czego wstydzić.
16.Ci, którzy was pragną przyrównać do zwierząt są nierozumni.
17.Czyż Aniołowie mają szaty?
18.O sobie wam nie powiem, gdyż zbyt zaspokoiłbym waszą ciekawość.
19.Jestem
20.To wam winno całkowicie wystarczyć.
21.Jednak nie traktujcie obmywań jako rytuału i uświęcania.
22.Woda jest wyłącznie do zmywania cielesnego brudu.
23.Jeżeli będziecie dbać o swoją czystość, czystość waszych ulic, waszych domów, waszych ubrań i waszej pościeli, tym samym przedłużą się wasze dni.
24.Kto mówi, iż zdrowie i czystość to ziemskie sprawy ten nie może nawet marzyć o innym świecie.
25.Zdrowie jest słuszniejszym szczeblem ku zbawieniu, aniżeli długie modły.
26.Stąd, o nie szczególnie dbajcie, gdyż w ten sposób jesteście na tym świecie.
27.Jestem

Zawiera dwadzieścia siedem wierszy.

L.JASYR

1.Każdy człowiek jest istotą wolną.
2.Każde niemowle rodzi się wolne.
3.Nikogo nie można pozbawić wolności, ani siebie nie można zaprzedać w niewolę.
4.I wobec mnie jesteście ludźmi wolnymi.
5.Jest to dla was prawo wieczne.
6.Uchylam moc wszystkich przepisów i praw dotyczących niewolników i ludzi niewolnych.
7.Ta myśl, aby można było zniewalać innego człowieka jest dla mnie wstrętna.
8.Niechaj będzie przeklęty każdy, kto czyni człowieka swoim niewolnikiem lub człowiekiem poddanym.
9.Nadzieja jest dana ludziom wolnym i dlatego baczcie, abyście nikogo nie zmuszali do niewoli lub poddaństwa.
10.Zmieniam swoje prawa, w zależności od zmian stosunków społecznych wśród ludzi i dlatego posyłam moich Apostołów w czas słuszny.
11.Teraz jest czas dla Nadziei i nie wszczynajcie o nią zbytnich sporów.
12.Baczcie, abyście Nadziei nie przyjęli zbyt późno, gdyż moja cierpliwość wobec was może się wyczerpać.
13.Ale jednak was umiłowałem i zawsze będę czekać na was, aby służyć pomocą.
14.Jestem
15.Osoba zniewolona ma prawo do stosowania wszelkich środków, aby odzyskać wolność. Będę zawsze z pokrzywdzonym przez innego człowieka.

Zawiera piętnaście wierszy.

LI.ZAZDROŚĆ

1.To jest najważniejsze prawo, spośród wszystkich, które do was kieruję na wieczny czas:
2.Nie będziesz miał bogów innych obok mnie.
3.Przeklinam wszystkich tych, którzy stawiają mnie obok innych bogów.
4.Jestem
5.Któż zliczy wszystkich bogów, herosów i matek stworzonych przez ludzi.
6.Gdzie są bogowie Egiptu? Dawno umarli.
7.Gdzie są bogowie Babilonu? Dawno umarli.
8.Gdzie są bogowie Syrii? Dawno umarli.
9.Gdzie są bogowie Akadu? Dawno umarli.
10.Gdzie są bogowie Kanaanu? Dawno umarli.
11.Gdzie są bogowie Filistei? Dawno umarli.
12.Gdzie są bogowie puszcz i lasów? Dawno umarli.
13.Gdzie są bogowie potomków Chama? Dawno umarli.
14.Gdzie są bogowie Indu-Chindu? Dawno umarli.
15.Gdzie są bogowie Grecji? Dawno umarli.
16.Gdzie są bogowie Rzymu? Dawno umarli.
17.Gdzie są bogowie Majów, Inków, Azteków i bezkresnych równin? Dawno umarli.
18.Gdzie są wszyscy bogowie, którym człowiek składał cześć? Dawno umarli.
19.Jestem
20.Wierzycie w Buddę, a przecież był tylko człowiekiem i także umarł.
21.Wyznajecie nauki Konfucjusza stworzone przez żywego człowieka, który także umarł.
22.Czcicie Mahometa i choć był moim Prorokiem także umarł.
23.Wyznajecie wiarę w Jezusa Chrystusa, którego przecież zabiliście.
24.Wstąpił w mojej łasce do mnie i zrobiliście z Syna - Boga, choć wam wyraźnie tego zabronił.
25.Ileż jeszcze będziecie robić bogów na swoją zgubę?
26.Macie wyjątkowe umiłowanie w trupach.
27.A przecież wiecie dobrze, iż martwy lew jest słabszy od kundla.
28.Cóż wam mogą pomóc ci, którzy sami jej potrzebują.
29.Przecież o wyzwolenie nie prosi się współwięźnia, ile strażnika.
30.Każdy człowiek na ziemi wie, że istnieję, i nie powinno być takiego, któryby nie był od tego zwolniony.
31.Nawet Aniołowie wiedzą o moim istnieniu.
32.Jestem
33.Jednak padają wśród was donośne głosy - Boga nie ma!
34.Ludu zatracony! - czy możecie również twierdzić, że śmierci nie ma, choć bywacie zdrowi?
35.Cóż wam to daje, z tych twierdzeń, uczonych rozpraw, skoro przekonujecie fałszywymi argumentami lub kijem do tych nauk.
36.Powiadam wam - właśnie im się objawiłem, aby przekonali się naocznie, jak byli nierozumni.
37.Przemierzacie kosmiczne szlaki twierdząc, iż mnie tam również nie ma.
38.Czyż Nemrod nie zabił ptaka na ceglanej górze twierdząc, iż zmierzył się z Bogiem.
39.A przecież krew świadczyła o tym, że walczył z żywym ciałem.
40.Choć zabił ptaka wolał mówić o mym śmiertelnym zranieniu.
41.Tym sposobem stał się w oczach ludu większym ode mnie.
42.Ale to nic, mieli oni swój dzień, kiedy objawiłem swoją Moc.
43.Wy również pragniecie się wywyższać sądząc, iż nie ma mnie tam, gdzie przemierzacie nowe szlaki.
44.Jednak z wami nie będę czynił o to sporów, w przeciwnym wypadku musiałbym ukazać swoją Moc.
45.Cenniejsze jest, abyście zdobywali nowe szlaki, aniżeli tracili czas na spornych dyskusjach.
46.Uważacie, iż mnie nie ma, więc zostańcie w swoich błędach.
47.Pozostańcie przy tych błędach do końca, aż do późnej starości, abyście nie płakali do mnie w chwili śmierci. Czyż tak nie będzie sprawiedliwe?
48.Nie mam pretensji o wasz sposób myślenia i was przecież za to nie karam - to jest wasza wola.
49.Wy również nie możecie mieć pretensji do mnie o to, iż się wami zupełnie nie interesuję.
50.A to, ile was pozostanie w grobach to już przecież wasza sprawa i wasze życzenie, które muszę przecież także szanować.
51.To właśnie nazywajmy tolerancją.
52.Dawnymi czasy pragnąłem takie osoby przekonywać o swoim istnieniu, ale okazał się to trud daremny.
53.Stąd nie ma sensu ponawiać ponownie wysiłku. Również nie słuchajcie tych, którzy wam wygrażają, nie bójcie się.
54.Gdybym was karał za to, czyż nie postępowałbym okrutnie?
55.Skoro we mnie nie wierzycie i jest to wasza sprawa, nie moglibyście otrzymywać kar od tego, który w waszym mniemaniu nie istnieje.
56.We mnie nie wierzycie, tym samym, ode mnie nie otrzymacie kar.
57.Więc tym sposobem zamykam usta wszystkim, którzy wam grożą w imię moje.
58.Znam już waszą obłudę i ciągłość sporów.
59.Powiadam wam, Eblis nie umie was przechytrzyć.
60.Z całą pewnością, wyciągniecie opowieść o synu marnotrawnym, aby tym sposobem dowieść ciągłej możliwości dostąpienia mojej łaski.
61.Jezus syn Marii tę opowieść opowiedział, ale wyście nie w pełni ją wysłuchali, gdyż nie widzieliście potrzeby.
62.Teraz właśnie zachodzi potrzeba i wam ją dokończę.
63."Przyjęty został na powrót do domu, gdzie jedli i ucztowali z odzyskanego syna. Goście opuścili progi domostwa, wówczas ojciec rzekł do syna: - Twego działu już nie ma, ponieważ rozpuściłeś pieniądze swego dziedzictwa po świecie. Pozostał tylko dział twego brata i tylko on może się z tobą podzielić.
Na co odpowiedział brat: - Brat brata nie może zostawić, więc pracuj podwójnie na swój stracony dział. Ile lat ojciec pracował na twój dział, tyle będziesz pracować na mnie.
Stąd służył brat bratu na swój dział".
64.Jezus syn Marii ukazał tę opowieść, aby unaocznić, jak wielką żywię ku wam miłość.
65.Jednak wasza przewrotność jest niebotyczna i nawet on sam był zdumiony.
66.Uznaliście wedle tej przypowieści, iż człowiek ma zawsze dostęp do mnie, wedle swojej woli, która z reguły objawia się na łożu śmierci.
67.Moją wolę, ani wolę mego Syna wogóle nie braliście pod uwagę.
68.Człowiek mógł być całe życie występny, ale wystarczyło, iżby się ukorzył chwilę przed śmiercią, w tak zwanym pojednaniu, aby był zbawiony.
69.A bywało, iż nawet w chwili konania, a i bywało, że po śmierci, staraliście się, aby się ze mną pojednał.
70.Taka nauka przyniosła wam niezliczone zbrodnie i potworności tego świata.
71.Nawet zły nie umiałby takiej niedorzeczności wynaleźć, choć lubi się ze mną spierać.
72.Powiadam wam i zapiszcie sobie to do serca i do umysłu i miejcie to przed oczyma - człowiek rozliczany jest przede mną z uczynków całego życia. To wszystko.
73.Jestem
74.Słyszę dobrze wasze wołanie i szyderstwa: - Ten człowiek nie mówi prawdy i chce nas zniszczyć przez pozbawienie nadziei życia wiecznego.
75.Ale wiem dobrze, kogo posyłam, i jest Apostołem Nadziei a poselstwo jest moją Nadzieją.
76.Powtarzam wam, każdy człowiek rozlicza się z uczynków całego życia.
77.Skoro powiadałeś przez długie lata, iż mnie nie ma, to jeśli nawet uwierzyłeś we mnie, czyń wiarę równie długo jak niewiarę.
78.Mając ufność w niewierze we mnie przez lata twórczego wysiłku, czemu więc składasz ręce w starości lub w śmiertelnej chorobie.
79.Przecież należy być stały w wierze i w swojej ufności. Tego przecież sami uczycie.
80.Niewiara także jest nadzieją i ufnością, i przy niej pozostańcie.
81.Zamykając na zawsze oczy macie możliwość przekonania się o swojej omyłce i właśnie w tym jesteśmy kwita.
82.Taka moja zapłata za niewiarę we mnie.
83.Jezus syn Marii odpuścił grzechy cudzołożnicy, ponieważ wiedział, że jeżeli zostanie dobrą żoną i matką, będzie miała wystarczającą ilość czasu, aby naprawić swoją winę.
84.Gdyby powróciła do swojego nierządnego zajęcia, grzech byłby nadal. Jednak nie wróciła i została zbawiona, jako żona i matka.
85.Tak właśnie wygląda moja ekonomia zbawienia.
86.Jestem
87.Dlatego na to objawiam wam Nadzieję, aby uściślić pojęcie grzechu i na nowo skodyfikować moje prawa, gdyż dotychczas panują zbyt duże rozbieżności, zarówno w interpretacji Zakonu, Ewangelii, jak i Koranu.
88.Cóż jednak postąpić z tymi, którzy wyznają innych bogów?
89.Od każdej służby oczekuje się stosownej nagrody.
90.Podobnie za wiarę w bożyszcza, winna być właściwa nagroda.
91.Jedni sądzą, iż będą mieli lżej na tym świecie, drudzy zaś dostąpią nowego życia w przyszłym świecie.
92.Pomarli bogowie, herosy śpią wieczystym snem, dziewice i matki przestały oddychać.
93.Więc czemu zwracacie się do nich?
94.Jestem
95.Czyż nie jesteście podobni do tych, którzy nadal pragną rozkazów zmarłego władcy?
96.Traci on wszelkie panowanie wraz ze śmiercią i w krainie ciemności już nie panuje.
97.Wobec tego odejdźcie od tych, których nie ma.
98.Cóż jednak zrobić z tymi, którzy nadal wierzą w ich istnienie.
99.Gdybym was za to karał, miałbym z wami współudział.
100.Dlatego niechaj każdy pozostanie przy swoim.
101.Adam miał tylko mnie i nie szukał innych opiekunów. Wpadł w sidła Złego i stał się ojcem przekleństwa.
102.Teraz sami widzicie, jak nierozumną jest rzeczą spoglądać w inną stronę.
103.Abl sprawiedliwy poniósł śmierć broniąc wiary. Otrzymał właściwą nagrodę za pierwsze męczeństwo.
104.Enoch wierzył tylko we mnie i musiał zostać zabrany do mnie, aby nikczemni nie zasypali jego kamieniami.
105.Noe uratował się tylko dzięki wierze we mnie, choć było wiele bożyszczów.
106.Abram wyszedł z krainy obcych kultów i stał się ojcem wiary we mnie.
107.Czyż Mojżesz nie rozmawiał wyłącznie ze mną przez czterdzieści dni i nocy.
108.Komu śpiewał Dawid, król Izraela, a od kogo otrzymał mądrość Salomon, jego syn?
109.Czyż nie byłem Ojcem dla Jezusa syna Marii, a nie był dla mnie Synem.
110.Mahomet żył wśród wielu bogów, a wybrał tylko mnie i w nagrodę otrzymał do głoszenia Koran.
111.A co można powiedzieć o pozostałych Prorokach i Apostołach, którzy byli wierni.
112.Czyż miałem ciebie pominąć, skoro uwierzyłeś wiarą wyłącznie we mnie.
113.Dlatego dana jest tobie Nadzieja, abyś był jej Apostołem.
114.Jestem
115.Oddając się fałszywym kultom macie z nimi swój udział, nie ze mną.
116.Dla takich nie mam ani przebaczenia, ani zmiłowania.
117.Słowo jest znane we wszystkich krajach i wśród wszystkich ludów i języków.
118.Każdy, kto pragnie czytać Słowo, ma do niego dostęp.
119.A przecież Słowo wyraźnie mówi o mnie i nie rozmienia mnie na wiele i na inne kulty.
120.Dlaczego ma nas być trzech, skoro jestem sam.
121.Gdyby tak było, jak uważacie, czyż nie powiedziałbym wam tego wprost.
122.Twierdzicie, iż Mojżesz nie znał tych tajemnic.
123.Ludu głupi i oszukańczy, wykolejony w swym mniemaniu mądrości!
124.Rozmawiałem z Mojżeszem twarzą w twarz i dlaczego miałbym jego okłamywać lub coś przed nim ukrywać.
125.Równego jak Mojżesz nie było wśród ludzi.
126.Wiedział o mnie wszystko, a nawet miał możliwość dostrzec część mojej chwały.
127.Zakon napisany ustami Mojżesza jest wieczny i nawet Jezus syn Marii nie zmienił w nim ani przecinka, choć miał do tego prawo.
128.Czemu więc uważacie, iż nie mógł o mnie wszystko wiedzieć.
129.Wasze mądrości zawarte są w księgach, których powoli nikt nie czyta, gdyż są dziełami kłamstw i Zły jest ich współautorem.
130.Pełno w nich nonsensów i paranoi, pychy i zadufania w sobie.
131.Służyły do ugruntowania potęgi waszych kapłańskich instytucji i zniewolenia narodów.
132.Ten gmach pragnę przez Nadzieję zburzyć a naukę wreszcie złamać.
133.Przecież Mahomet jasno wam wyłożył sprawę w Koranie, lecz i jemu nie uwierzyliście.
134.Czyż nie pytałem się Jezusa syna Marii, czy nauczał ludzi, iż jest Bogiem a matka jest boginią.
135.-"Mogłem - odpowiedział - czegoś tak potwornego nauczać? Moja matka była moją rodzoną matką, która także nie była matką Boga. Taka myśl jest przewrotna i wyrównam z nimi moje rachunki.
136.Byłem Synem Twoim i pragnę być nim nadal w Miłości. Uczyłem ich, żyjąc na ziemi; gdy wstąpiłem do Ojca, błogosławiłem moim Apostołom. Nie jestem za ich błędy odpowiedzialny".
137.Pytałem się Apostołów, czy nauczali, iż Jezus syn Marii jest Bogiem a Maria natką Boga.
-"Uczyliśmy - odpowiedzieli - tego, co nam zostało objawione i co nam powierzył Jezus syn Marii. Ponad to nie uczyliśmy nic więcej. Nie mamy udziału z synami i córkami Złego".
138.Zaprawdę powiadam wam - Jezus syn Marii was osądził a Apostołowie was się wyparli.
139.Pozostaliście więc sami z waszymi błędami i naukami.
140.Powierzyłem Jezusowi synowi Marii, aby was sądził i wydał na was wyrok.
141.Osądził was a Apostołowie przystawili swoje pieczęcie wiary.
142.Powiadam wam - największa kara, jaką człowiek jest w stanie wymyśleć, jest najmniejsza, jaką wam przeznaczono.
143.Przez Nadzieję wam to oznajmiam, abyście się opamiętali i niechaj ludy uciekają od was.
144.Kto ma z wami udział, ten popadnie pod gniew Jezusa Chrystusa.
145.Pozostawiam więc wam drogę Nadziei, abyście innych bogów nie mieli, gdyż przecież nadal istnieję i istnieć zawsze będę.
146.Jestem

Zawiera sto czterdzieści sześć wierszy.

LII.PRYWATNOŚĆ

1.Na początku wszyscy mieli jedną wiarę, lecz potem oddalili się ode mnie, wszczynając rozliczne spory.
2.Rozeszli się po różnych krainach, każdy ze swoim dogmatem.
3.Gdybym na tej podstawie ogłosił Sąd, wasze spory skończyłyby się w jednej chwili. Tak trwacie w swoich błędach.
4.Każdy człowiek jest inny, ale równocześnie stanowi część świata i stworzonej przez siebie społeczności.
5.Jesteście istotami społecznymi i dlatego także musicie podlegać prawom, które ustanawiacie.
6.Dałem wam prawo życia, dzięki którym istniejecie.
7.Każdy, kto je łamie, spuszcza na siebie kalectwo lub śmierć.
8.Nie możecie zabronić, aby drzewo rosło, gdyż takie dałem prawo. Możecie natomiast ściąć je i pozbawić w ten sposób istnienia. Także możecie odjąć lub dać potrzebą wodę i różnorodne życiowe substancje.
9.Macie we wszystkim, co was otacza, wolną wolę i pełne panowanie.
10.Dlatego przez Nadzieję wam ogłaszam, abyście posiedli cały okrąg Wszechświata, gdyż jest wam dany do wzięcia.
11.Wymagać to będzie wiele pracy i trudu, ale na to was stworzyłem, abyście pracowali.
12.Skoro musiałem pracować, nie widzę żadnych przyczyn, abyście mieli próżnować.
13.Jeżeli praca stanowi waszą podstawę codziennej egzystencji to nie żyjecie w pełni.
14.Przecież nie dlatego was stworzyłem, abyście mieli tylko i wyłącznie jadać owoce ziemi. Czy tak nie czynią również zwierzęta?
15.Obrażacie się na mnie za te słowa, ale ten, który cały swój wysiłek pracy zamienia na codzienny chleb, nie jest wyższy od zwierzęcia.
16.Stworzeni zostaliście do bardzo wysokich celów i zadań, więc dlaczego stoicie w miejscu.
17.Nadałem rzeczom ściśle ustalone prawa, aby świat stanowił w pełni uporządkowaną całość.
18.Człowiek ma wolną wolę, żeby zmieniał wszelkie otaczające prawa, wedle swoich potrzeb i spraw.
19.Więc nie warto zajmować się codziennością, mając przed sobą o wiele wspanialsze widoki.
20.Zesłałem również prawa, aby tworzyły pomost między nami.
21.Objawiłem je w Zakonie, żeby Izrael był moim ludem i moim kapłaństwem.
22.Posiedli moc błogosławieństw, wyłącznie za przestrzeganie wszystkich praw.
23.Były lekkie do wypełnienia, tylko przez złe serce stały się dla nich kamieniem młyńskim.
24.Pragnęli pozbyć się Zakonu i pozostali łodzią bez steru, aby każdy mógł wyładowywać swoją złość i krzywdę.
25.Świat byłby zupełnie inny, gdyby Zakon był wypełniany z sercem.
26.Zarówno wojny, jak i wszelki mord, grabieże, gwałty, obłuda i chciwość, słabość duchowa i cielesna, wyzysk religijny i nikczemność moralna byłaby wam nieznana.
27.A tak, o żadnym dobru nie można wśród was mówić.
28.I widziałem to wszystko i posłałem Słowo, aby przez Miłość, każdy mógł dostąpić zbawienia.
29.Ogrom waszego zła przyjął na siebie Jezus syn Marii zwyciężając śmierć na zawsze.
30.Mieliście wypełniać Ewangelię, abyście przez łaskę i krew Jezusa syna Marii dostępowali zbawienia.
31.Wy co? - plemie żmijowe i występne! - Jezusa syna Marii uczyniliście bogiem, choć wam nigdy tego nie oznajmił.
32.Był na początku, choć nie był początkiem, przez niego wszystko się stało, lecz nie stwarzał, byłem Ojcem, był Synem.
33.W imię Jezusa Chrystusa dokonywaliście wszelkich zbrodni i okrucieństw, które nawet narody pogańskie nie znały, ani nie miały o tym pojęcia, co jednak było waszym udziałem.
34.Więc daremne stały się wasze modły i egzorcyzmy, kościoły i kapłaństwo, wszelkie wyznania wiary i dysputy teologiczne.
35.To wszystko stało się marnością, marnością, po wielokroć marnością dla Jezusa Chrystusa - Syna Bożego.
36.Chleb i wino stały się marnością.
37.Krzyż stał się marnością.
38.Efod Arcykapłana stał się marnością.
39.Więc gdzie jest właściwa wartość?!
40.Jestem
41.We mnie zawiera się wszelka największa wartość.
42.Objawiłem Koran przez Mahometa i miał być dla dzieci Izmaela nową drogą.
43.Istotnie był, ale i na tym trakcie wiary zapanowało zło i jego zaprzeczenie.
44.Czyż może być nowa droga i nowa prawda?
45.Macie prawo we wszystko już wątpić, i w was zwątpiono.
46.Wiele razy odkładałem wyrok na was, gdyż ulitowałem się nad rodzajem ludzkim, pomimo proroctw i wielu, wielu konieczności.
47.Cóż jednak z wyroku, skoro nie mógłbym serwować nagród, a tylko kary, w dodatku straszliwe.
48.Kapłani Izraela mieli pełnić wiernie służbę dla pomyślności wszystkich przyszłych pokoleń. Ich uczynki spływały na cały lud.
49.Czyż Jezus syn Marii nie powołał Apostołów, aby mieli zwiastować Ewangelię po całym świecie.
50.Wiernie wypełniali daną naukę, ale już uczniowie uczniów Apostołów czynili wszelkie zaprzeczenie nauki Jezusa syna Marii.
51.Prorok Mahomet musiał umrzeć, gdyż każdy człowiek jest śmiertelny, ale chyba nie na to, aby wśród was powstawały straszliwe spory i przelewanie krwi wiernych.
52.Nie pragnę nawet wiedzieć, jak przyjmiecie Nadzieję, gdyż to moje ostateczne posłanie ku wam.
53.Większej wolności, wolnej woli, miłości i panowania nie mogłem wam wskazać.
54.Wszystko leży w waszych rękach i macie także wolny wybór.
55.Każdy człowiek nago się rodzi i nagi umiera.
56.Równocześnie sam za siebie odpowiada przede mną ze swego życia.
57.Rodzisz się i przywołujesz swoim głosem rodziców. Ich prawo, abyś był kształtowany wedle ich przekonań.
58.Rodzice zawsze odpowiadają za czyny swych dzieci.
59.Cóż jednak można powiedzieć o samych rodzicach? Wolni są od swoich rodziców i kształtują swoje życie według całokształtu życia. Za wszystko odpowiadają i nikt nie może ich w tym wyręczać. Macie przecież dość wyraźne poznanie Słowa i wiecie, co dobre, a co złe.
60.Dawnymi czasy, nie umieliście czytać, ani pisać, i składaliście swój los w ręce garstki wybranych.
61.Skoro sami łamali moje prawo to i wam pozwalali je łamać.
62.Nie dziwcie się przeto, iż jednakową karę ponieśliście.
63.Kto składa swój los w cudze ręce ten staje się współudziałowcem nagród i wszelkich kar.
64.Sodomie i okolicznym miastom wystarczyło tylko sześć osób, nie licząc Lota, aby uratowały się tysiące.
65.Czyż teraz rozumiecie, jak straszliwa jest odpowiedzialność, jeśli swój los pokładacie w człowieku.
66.Dobrze wiecie, zaledwie osiem osób uratowało się spośród kilku milionów w potopie.
67.Gdyby wśród was znaleźli się wierni, czyż nie stałby jeszcze krzyż na którym zawisnął Jezus syn Marii dla waszego zbawienia.
68.Czyż są wśród was tacy, których kolana się nie zgięły przed bałwanami a usta nie całowały rzeczy martwych.
69.Zniszczono synów Jakuba, pomimo ich wielkiej liczebności, ale zaledwie resztka, siedem tysięcy plus jeden, byli godni do zachowania błogosławieństw Zakonu.
70.Jak przerażający jest ogrom wśród was takich, którzy nie chcą inaczej wierzyć we mnie, i w Jezusa Chrystusa, tylko mieszając cześć dla mnie przypisaną ze czcią bałwanom i obrazom.
71.Do tego, nakazano wam wierzyć we wszystko, co jest zaprzeczeniem wiary.
72.Wiem dobrze, iż mówicie - mamy swych uczonych kapłanów i niech oni nam służą, jak służyli naszym ojcom i naszym matkom.
73.Trudny z wami spór i pozostawcie umarłych ich losowi.
74.Kto jest wierny, niech żyje wiernie i niech wiernie patrzy na Nadzieję, która jest przyszłością wiernych.
75.W niej jest zawarta wiara Enocha, Noego, Abrahama, Izmaela, Izaaka, Jakuba, Joba, Mojżesza, Dawida, Jezusa syna Marii, Apostołów Ewangelii i ostatniego Proroka Mahometa, któremu powierzyłem do zwiastowania Koran.
76.Na to powołałem Apostoła, aby oznajmił wam tekst Nadziei, w której jest wasze wyzwolenie a moja wiara.
77.Wy wykrzykniecie - On sam się obrał Apostołem a jego Nadzieja to brednie i zakłamanie!
78.Dla mnie takie słowa to nic nowego i były już udziałem licznych Apostołów, Proroków, oraz Sędziów.
79.Cóż więc wy rzeczecie, opluwając i tym razem człowieka wiary.
80.Pragniecie cudów i zawsze o nie wołacie.
81.Czyż Eliasz nie czynił cudów będąc ścigany?
82.Jezus syn Marii miał największą moc cudów i także musiał przez nie zginąć.
83.Przekazał część darów Apostołom, którzy również zostali zamęczeni, prócz jednego - najmłodszego.
84.Od Mahometa również żądano cudów, chcąc uczynić z niego widowisko.
85.Wyparł się ich i wypowiedział Koran, największy z cudów, jaki dany był człowiekowi.
86.Teraz ponownie pragniecie cudów, a czyż Nadzieja nie jest tym samym, czym Koran.
87.Podpisałem się pod Nadzieją i pragnę być jej jedną stroną, aby wespół z wami panować.
88.Jestem
89.Dlatego wiara jest tylko jedna i tylko jedna droga przez Nadzieję ku mnie.
90.Innych nie ma z chwilą zwiastowania wam Nadziei - mych słów.
91.Wasze spory i złości oddalają tylko czas i tych, którzy się wyzwolą, ku lepszemu życiu, zarówno od tego, którego macie, jak i od tego, który przez Nadzieję może być wam ponownie dany.
92.Dla tych, świadomie przeciwnych Nadziei, przygotowano odpowiednie kazamaty i łańcuchy, aby doświadczyli, czym jest mój gniew.
93.Widocznie zbyt mało spuszczałem ognia a za dużo daru miłości przez Jezusa Chrystusa.
94.Ale nie wpadajcie w grozę i ułożone zawodzenie, pragnę aby wiara we mnie była wyłącznie osobistą sprawą każdego człowieka.
95.Nadaję wam nowe prawo po wieczny czas i będę jego rzetelnie przestrzegać - wiara we mnie jest wyłącznie sprawą człowieka. Odpowiada za swoje czyny sam przede mną.
96.Nikt, ani władze duchowne, ani świeckie, ani rodzina, ani społeczeństwo, ani naród, ani państwo, ani ojczyzna, ani historia, ani tradycja - nikt nie ma prawa narzucać nikomu wiary we mnie.
97.Oznajmiam wam, iż nie ma większej hańby, jak zabicie człowieka w imię wiary we mnie. Tych na zawsze się wyrzekam.
98.Kto czyni zło w imię moje, ten nie jest ze mną.
99.Tym samym, żadna władza, ani ich prawa, ani wasze sądy nie mogą zmienić zasad i praw Nadziei, gdyż odnoszą się również do czasów, w których żadna wasza władza nie ma już jakiejkolwiek mocy.
100.Gdyby pozwoliłoby się na zmianę treści Nadziei to przymierze ze mną zostanie natychmiast zerwane i za to ponoszą odpowiedzialność współwyborcy takiej władzy.
101.Każdy człowiek, wyłącznie sam przede mną odpowiada za Nadzieję, nikt nie może za nikogo decydować, ani nikt nie może się przed odpowiedzialnością wykręcić, zrzucając odpowie-dzialność na drugich.
102.Stąd świadomie Nadzieja jest pisana tak łatwo i tak wyraźnie, aby nikt nie czuł się zagubiony w treści.
103.Nie czyńcie z tego nowego zarzutu, to staje się nawet groteskowe.
104.Czyż teraz rozumiecie moje prawa?

Zawiera sto cztery wiersze.

LIII.ROZKOSZ

1.Na to wam zwiastowano Miłość, abyście się wzajemnie miłowali.
2.Jednak nie nakładano na was obowiązku kochania się wzajemnego, gdyż jest to najpewniejszy sposób nienawiści.
3.Wasze prawo nakazywało miłować się, choć i ono było zaprzeczeniem Miłości.
4.Więc, czy mam was z niej rozliczać? - bynajmniej.
5.Staliście się ludźmi cywilizowanymi i zbyt wiele już umiecie.
6.Dlatego nie mam zamiaru roztrząsać się nad wami, ani wygrażać piekłem.
7.Czyniąc to zaprzeczyłbym Nadziei.
8.Nie żyjcie strachem przed piekłem.
9.Miejcie za nic tego, który wam wygraża.
10.Baczcie, abyście nie działali wbrew Nadziei, gdyż dla waszej przewrotności będę musiał piekło powołać.
11.Skoro małżeństwo powstało przed upadkiem waszych rodziców, więc nie upatrujcie w nim nic grzesznego.
12.Kto tak mówi jest nierozumny.
13.Małżeństwo powołałem, aby wam rodziły się dzieci i to było bardzo słuszne i nadal pozostaje.
14.Małżeństwo nie może być równocześnie waszą niewolą i przyczyną wszelkich nieprawości.
15.Powiadam wam - inny jest akt płciowy, jako akt miłosny, a inny jako warunek rozrodczości.
16.Choć faktycznie jest tym samym, jednak stanowczo ma inne konsekwencje. 17.Uczucie męża i żony, jak i żony i męża,w akcie rozrodczym jest najpiękniejsze, gdyż powołują nowe życie.
18.Cóż może być piękniejszego od nowego życia?
19.Choć każdy człowiek musi umrzeć - i jest to prawo wieczne - to narodziny są zawsze czymś niepowtarzalnym.
20.Jednak wasze życie płciowe nie może ograniczać się do rozrodczości.
21.Tak być powinno, ale tak być nie może i daremne byłyby moje wołania o wstrzemięźliwość.
22.W końcu, na to macie przyrodzenie, aby czynić rzeczy właściwe.
23.Daję wam nową zasadę po wieczny czas - przestańcie żyć w świadomości grzechu płciowego.
24.Każdy akt miłości mężczyzny i kobiety, kobiety i mężczyzny, jeżeli jest za ich wolną wolą, jest czysty.
25.Wobec tego, nie ślub zobowiązuje do aktu miłosnego, ale wolna wola kobiety i wolna wola mężczyzny.
26.Dopóki w grę nie wchodzi akt rozrodczy, wszelkie stosunki miłosne między mężczyzną a kobietą, i kobietą a mężczyzną uważam za ich wyłącznie prywatną sprawę.
27.Co czynią, jest ich wolną wolą i nie będą z tego rozliczani.
28.Akt miłości między mężczyzną a kobietą, i kobietą a mężczyzną jest nie tylko stanem cielesnym, ale wyraża się w pełni uczuć duchowych.
29.Stąd nie powinno być między waszym ciałem a waszym duchem ciągłej walki i nieustannej sprzeczności.
30.Zarówno ciało, jak i duch winny być ze sobą zespolone pełnią harmonii. Jak mogą to czynić, skoro są w walce z różnymi postawami.
31.Miłość mężczyzny i kobiety winna być swobodna i nieustraszona, pozbawiona strachu przed zakazami i pojęciami grzechu; ogarniająca w jednakowym stopniu, zarówno ciało jak i duch.
32.Ciało nie może przeważać nad duchem, ani duch nad ciałem.
33.Jeżeli mężczyzna nie kocha kobiety fizycznie nie kocha jej wcale. Podobnie, jeśli kobieta nie kocha fizycznie mężczyzny, nie kocha jego wcale.
34.Skoro duch pragnie posiąść miłość mężczyzny i kobiety, nie czyńcie stanowczych przeszkód dla ciała, o ile jest taka wasza wspólna wolna wola.
35.Cóż byłoby warte wasze życie, gdybym wam i to zabronił.
36.Miłość niechaj będzie waszą dobrą rzeczą i nie plugawcie jej z byle jakich powodów.
37.Patrzcie na rodzące - one stanowią dla was prawdziwą pochodnię Nadziei.
38.Kto czyni z nich pośmiewisko, czy wyrządza im jakąkolwiek krzywdę moralną lub fizyczną jest nikczemny.
39.Pozwalam wam jednak na pełną świadomość rodzenia i unikania poczęcia.
40.Nie traktujcie tego jako dobrego interesu w wytwarzaniu odpowiednich środków antykoncepcyjnych, gdyż jest to przecież kosztem pokoleń.
41.Wasze środki, niechaj będą zdrowe, zarówno dla kobiety, jak i dla mężczyzny, gdyż głuchy pozostanę na wasze prośby o uzdrowienie.
42.Daję wam moje zezwolenie, z jednoczesną waszą odpowiedzialnością.
43.Jeżeli wiele wam zezwolono, więc nie zamykajcie wolnej woli przed waszymi dziećmi.
44.Czy można jednak ustalić ścisłą granicę wieku dozwolonego dla waszych dzieci? Przecież każda dziewczynka i każdy chłopiec jest inny i nie można stosować jednolitych kryteriów.
45.Odpowiedzialność za wychowanie dziewcząt spoczywa na kobietach, chłopców na mężczyznach.
46.Rodzice mają wyłączne prawo ustalania takiej granicy wiekowej dla ich współżycia, która byłaby najwłaściwszą.
47.Pragnę, aby czyniły miłość wzajemną pod okiem swych rodziców, aniżeli samopas.
48.Skoro chłopak pragnie żyć z dziewczyną, i dziewczyna pragnie żyć z chłopakiem we wspólnej woli, to czyż rozsądnie im tego zabronić.
49.Nauczcie ich raczej tego, aby nie musieli mieć z konieczności dzieci, gdyż stają się wówczas ciężarem.
50.Wykrzykniecie: - To rozpusta! - być może. Wolę, aby czyniły w czystości cielesnej i moralnej, aniżeli uczyli się waszych błędów i zgorszeń.
51.Przecież wy sami nie byliście nigdy lepsi i wasze wychowanie, także zbyt wiele posiadało wypaczeń.
52.Dzieci wasze są nadzieją Nadziei i baczcie, aby jej nie przegapili.
53.Wówczas was obarczą odpowiedzialnością i wspólnie zaścielicie groby.
54.Tyle zwracam uwagi na te sprawy, gdyż stanowicie zawsze społeczność.
55.Nigdy człowiek nie może wypełnić swej roli wobec mnie w pełnej samotności.
56.Dlatego życie seksualne ma wielki charakter społeczny i właściwe wypełnianie tych rzeczy jest szczególnie ważne i konieczne dla przyszłego szczęścia.
57.Wiele narodów wytraciłem, gdyż mieli zdrożny i plugawy stosunek do tych spraw.
58.Wiele także narodów skarłowaciało będąc zbyt cnotliwe.
59.Przecież wy musicie być jednolitym narodem, aby opanować nieskończone przestrzenie mego Wszechświata.
60.Stąd wasza wolna wola w miłości.
61.Czy da wam wielkość i szczęście, zależy wyłącznie od waszego stosunku do Nadziei.
Nie do mnie, ale do Nadziei, gdyż przez nią do mnie również traficie, ale bez niej przestanę dla was istnieć, skoro was nie będzie, wciąż istniejąc.
62.Jestem

Zawiera sześćdziesiąt dwa wiersze.

LIV.CEL

1. Ustanowiłem odwieczny porządek rzeczy dla rodzaju ludzkiego.
2.Każdy musi być dzieckiem.
3.Każdy musi być uczniem.
4.Każdy musi być dorosłym.
5.Każdy musi być starcem.
6.W tym porządku rzeczy zawarty jest obraz wszystkich ludzi, wszystkich epok i wszystkich cywilizacji.
7.Tak stworzyłem człowieka, aby miał wyznaczony swój czas dzieciństwa.
8.Dziecko winno poznawać świat ucząc się życia, poznania oraz uczuć.
9.Nie ograniczajcie dzieciom zabaw, gdyż w ten sposób najpełniej się rozwijają.
10.Każde dziecko jest wasze i winno być otoczone wspólną troską z jednakową miłością.
11.Dzieci na to się rodzą, aby was zastąpić.
12.Przykładajcie wiele uwagi, aby były zdrowe i szczęśliwe.
13.Wasz świat jest dla nich zbyt poważny i ponury.
14.Jeżeli nie dostrzegę śmiechu waszych dzieci, czyż warto, abym wśród was przebywał.
15.Jestem
16.Dzieci winny być karne swoim rodzicom, ale nie stosujcie przemocy nad nimi, ponieważ są od was słabsze.
17.Katując swoje dziecko sprawiasz w nim néenawiść do siebie i ma do tego pełną rację.
18.Wy również przeklinacie swoich prześladowców.
19.Więc dzieci winny być przez was należycie wychowywane.
20.Stanęliście już na Księżycu i dla was nie starczy więcej czasu.
21.Wasze dzieci może posiądą najbliższe planety.
22.Dopiero wnuki będą mogły wyjść poza obręb Słońca.
23.Dla nich właśnie zwiastowana jest Nadzieja.
24.Dbajcie o dzieci wasze i nie wzbraniajcie im poznawać Nadziei.
25.Gdy dziecko umie dobrze mówić i poznawać świat, niech będzie waszym uczniem.
26.Wszelka wiedza winna być dostępna waszym uczniom.
27.Niechaj podręczniki głoszą prawdę a nie polityczne czy ideologiczne kłamstwa.
28.Uczcie tylko prawdy obiektywnej, wynikającej z dziejów świata, a nie ludzkich wzorców.
29.Dawajcie możność poznania wszystkich rzeczy widzialnych i niewidzialnych; niechaj wszelkie zasady i prawidła będą dostępne poznaniu.
30.Kto ukrywa wiedzę jest występny.
31.Wpierw uczcie poznawania prawideł istnienia świata, gdyż jest to rzecz najdonioślejsza dla wszelkiej wiedzy.
32.Następnie poznania losów człowieka i wszelkiej myśli ludzkiej.
33.Równocześnie nabywajcie tej wiedzy i tych umiejętności, które zapewniają syty chleb.
34.Dla mnie nie poświęcajcie zbyt wiele czasu, aby Nadzieja nie była wam przeszkodą w dojściu do Nadziei.
35.Przecież mądrość prawdy nie zawiera się wyłącznie w pełnym poznaniu Nadziei, ile w realizacji zasad w niej zawartych, co z kolei wymaga wielu innych umiejętności.
36.Skoro wam nakazuję, abyście musieli opanować prawa i zasady pozwalające na ucieczkę ze sfery Słońca to przecież tych umiejętności nie uzyskacie w Nadziei, tym bardziej Zakonie, Ewangelii, czy w Koranie, ale w poznaniu rzeczywistości.
37.Ilość czasu potrzebnego na poznanie rzeczyświata przewyższy o astronomiczną wielkość rozumienie i badanie Słowa.
38.Dlatego uczniom nie zaprzątajcie wiedzy o Nadziei, ani o jakiejkolwiek religii, gdyż zbyt drogi jest ich czas.
39.Więcej pragnę, aby uczeń wiedział jak jest sam zbudowany, jakie organiczne i psychiczne prawa nim rządzą, gdzie przebywa i dlaczego, jaka istnieje rzeczywistość, zarazem czym i jak opanować wszelki byt, materię i prawa.
40.Zbyt wiele czasu poświęcono na poznawaniu mojej natury i zbyt zaśmiecano tymi naukami umysł ucznów, abym miał pozwolić na coś podobnego.
41.Skoro Nadziei nie zrealizujecie w sensie materialnym, czymże stanie się Nadzieja, jeśli nie Zakonem bez synów Jakuba, Ewangelia bez Miłości a Koran bez wiary Muzułmanina.
42.Wówczas cały wasz trud i poznanie będzie tylko księgami zalegającymi półki, których nikt czytać nie będzie.
43.Gdy wyjdziecie z zależności Słońca, czyż nie spytam się was - wierzycie, iż Nadzieja ode mnie pochodzi?
44.Choćbyście nawet nie czytali jej, ani w nią nie wierzyli, już ze względu na mówienie o was, nie będziecie mogli zaprzeczyć.
45.Właśnie to będzie prawdziwym triumfem Nadziei i moją czcią odebraną od was.
46.Cóż wam będę mógł powiedzieć, jeśli stoczycie się na dno i jedynym waszym pragnieniem będzie wyłącznie zapewnienie egzystencji, a opanowanie Wszechświata stanie się wyłącznym marzeniem, na przeciąg dziesiątków pokoleń.
47.Powiem wam - ludu występny i zdegenerowany! Mam czas i poczekam na to pokolenie, ktore będzie w stanie zrealizować materialnie Nadzieję. Śpijcie więc w grobach, gdyż nie mam o was starania.
48.Widzicie teraz sami, iż uczniowie wasi muszą uczyć się poznawania świata i to jest najważniejsza rzecz, którą musicie im przekazać.
49.Wolę, abyście mnie nie uznawali, abyście o mnie nie mówili, abyście zaprzeczali mojemu istnieniu, jeśli to ma stanowić waszą drogę do opanowania Wszechświata.
50.Już choćby za to was wszystkich nagrodzę, nie żądając należnej czci i wiary.
51.Nie mówcie więc, iż Nadzieja jest stekiem bzdur i kłamstw. O jej prawdziwości będę się pytał waszych wnuków i być może tych, którzy się teraz rodzą.
52.Każdy z was niechaj nabywa wiedzę, możliwie najpełniejszą i nie miejcie jakichkolwiek barier, czy uprzedzeń.
53.Przecież, co uczeń wyniesie ze szkół, jako dorosły będzie wprowadzał w czyn.
54.W tym stanie się dorosłym.
55.Każdy mężczyzna ma prawo do pracy na równi z innymi mężczyznami i innymi kobietami.
56.Każda kobieta ma prawo do pracy na równi z innymi kobietami i innymi mężczyznami.
57.Niechaj to stanowi dla was prawo wieczne - kobieta i mężczyzna winni być równi w pracy.
58.Kto zabiera mężczyźnie prawo do pracy, czyni rzecz ohydną.
59.Kto zabiera kobiecie prawo do pracy, czyni rzecz zbrodniczą.
60.Każdy niechaj pracuje na swój chleb i nie traćcie czasu na próżnowanie.
61.Zbyt wiele czasu tracili na lenistwie wasi ojcowie i wasi dziadkowie.
62.Wyście narodzili się do zupełnie nowych celów i nowych światów, których osiągnięcie będzie wymagać ogromu pracy.
63.Będę z wami, jeśli przed sobą mieć będziecie tylko jeden cel - aby być ze mną w panowaniu we Wszechświecie.
64.Cy to doprawdy mało, czy to zasługuje na śmiech i waszą wzgardę?
65.Zaprawdę powiadam wam, każdy spór ma zawsze swój kres, ale Nadzieja jego mieć nie może.
66.We mnie również nie ma kresu, a Nadzieja pochodzi ode mnie.
67.Jestem
68.Możecie Nadzieję odrzucić lub przyjąć, nie ma innych możliwości wyboru.
69.Przecież dobrze wiecie, iż latawiec służy do zabawy i na nim nie oderwiecie się od planety, na której jesteście.
70.A może wierzycie, iż za pomocą rosy można przejść przez chmury będąc zupełnie nagim, lub ujeżdżając wyśnione potwory, znaleźć się na konstelacjach.
Byli wśród was wierzący w zaprzęgi owadzie lub ptasie, albo i tacy, co wyliczali siłę gazów i dymów, celem podróży na Księżyc.
Może ulecicie do nieba przez siły biologiczne leżące w pokładach organizmów lub rzucając magnesy w przestworza unosząc się tym samym przez jego magnetyczność.
Toż to oczywiste bzdury i dobrze o tym wiecie.
71.Niechaj wasz trud będzie konstruktywny, w przeciwnym razie zaskoczy was starość i w niej nadziei dla was już nie będzie.
72.Starość jest koniecznością życia i dlatego nie wpadajcie w rozpacz, ani w zabobon stojąc u swego kresu.
73.Każda zaczynająca sie rzecz, lub byt, względnie prawo ma zawsze swój kres. Ustanowiłem na początku takie prawo, ktore zawsze na Ziemi będzie obowiązywać.
74.Poza Ziemią są nowe prawa i nowe byty.
75.Dlatego dbajcie więc o swój czas, gdyż cel przed sobą macie wielki.
76.Rolnik przegapujący swój czas, na drugi rok głoduje.
77.Narody przegapujące bieg historii, muszą wysiłkiem wielu pokoleń doganiać czołówkę.
78.Cóż się stanie z wami wszystkimi, jeśli zlekceważycie Nadzieję?
79.Pozostanie po was proch i marność, a najstraszliwsze to bezsens ratunku na przyszłe życie.
80.Więc i tym razem zawierzcie moim słowom, a spotkamy się w odległych przestrzeniach, gdyż tam będę na was czekał.
81.Ziemię już sobie obrzydziłem, ale was umiłowałem i nie pragnę waszego zginienia, więc tym razem podążajcie za mną.
82.Wiem jak daleki to cel, ale niechaj wami rządzą tylko silni, gdyż zasługujecie na coś więcej, aniżeli na byt na Ziemi.
83.Kochacie się w panowaniu, czyż Nadzieja nie daje wam rozleglejszych widoków.
84.Cóż jest takiego, czego byście nie mogli osiągnąć bez Nadziei.
85.Powiadam wam - inne światy i byty czekają na was.
86.Zaprawdę, dla człowieka rozumnego, jedynym celem winna być Nadzieja.
87.Jestem

Zawiera osiemdziesiąt siedem wierszy.

LV.RADOŚĆ

1.Ktokolwiek odwraca się od radości, którą dostrzega na swej drodze, jest głupcem, nie gorszym od zwierzęcia. Tym się właśnie różnicie od nich, iż dana jest wam radość życia.
2.Trawa jest zjadana przez zwierzęta i nie mają powodów do radości.
3.Zwierzęta wzajemnie się pożerają i o tym wiedzą, i nie mają także powodów do radości.
4.Wypędziłem Adama z Edenu, aby zakosztował na sobie, co to znaczy dobroć, i choć do mnie wołał, nie znalazł odzewu.
5.Z niewielkiego ogrodu stał się panem całej Ziemi, wszystkich roślin i wszelkich stworzeń.
6.Choć tęsknił do swojej młodości, jednak zrozumiał, jak wielki dar otrzymał.
7.Dlatego też synów nauczał i swoim córkom wskazywał, iż szczęście człowieka winno być więcej zdobyczą, aniżeli moim darem.
8.Taka myśl mogła wydać się bluźniercza, jednak nie sprzeciwiłem się Adamowi.
9.Widziałem, jak synowie i córki Adama i rodzicielki Ewy, w ciężkim trudzie zdobywają pożywienie, jak bardzo są narażeni na niebezpieczeństwa.
10.Wokół ziemi rozlegał się krzyk rodzącej a zarazem rozchodził się kojący płacz nowego człowieka.
11.Stworzenia anielskie zapragnęły posiąść ten cudowny dar i posiedli córki ludzkie oraz same rodziły, biorąc synów Adama za mężów.
12.Mimo to, nie rozumieli, iż w rodzeniu człowieka jest jego największa radość.
13.Stając się nikczemni i złowróżbni, musieli ponieść zasłużoną karę w czeluściach straszliwych wód.
14.Równocześnie pot pracy człowieczej był jego wielką radością, gdyż starał się zaspokajać tych, którzy nadejdą do życia.
15.Abraham nie myślał o Niebie i był pełen radości.
16.Patrzcie na Abrahama - byłem zawsze z nim, gdyż stanowił wzór wiary wiernej.
17.Wiara jego była prosta i okryta wielką radością.
18.Miał dwóch synów mojej obietnicy i to była dla niego największa nagroda. Po cóż miałaby być inna?
19.Choć miał jeszcze innych synów, jednak nie z nich się radował, ale po sowitych darach odprawił ich do swoich rodzinnych stron.
20.Czyż skrzywdził kogokolwiek? - bynajmniej, i w radości odszedł z życia.
21.Również bacznie patrzcie na Mojżesza, ponieważ to także człowiek wielkiej radości.
22.Płakał nad Izraelem na górze Abarim, ale był to płacz radości o wielkość swego ludu.
23.Czymże było dla niego życie, jeśli nie radością wypełnienia posłannictwa Izraela.
24.Powiadam wam, umarł całkiem szczęśliwy z wykonanego zadania.
25.Czyż radość zawsze musi oznaczać nowe życie?
26.Mojżesz widział upadek Izraela i stąd nie zaznał więcej spokoju.
27.Może być spokojny ojciec, widząc upadek swych dzieci.
28.Izrael nikczemniał i dlatego daleka była w nich radość.
29.Jezus syn Marii zwiastował Miłość, ale wyście również nie przyjęli mego Syna.
30.Zawsze jesteście ślepi i ograniczeni na umyśle.
31.Przecież dobrze wiecie, gdybyście wypełniali Zakon, wam dany przez Mojżesza, nie musiałbym przyjąć ofiary Syna.
32.Zabijając, staliście się uczestnikami zbrodni i łaska zbawienia przeszła na całą ludzkość, was potępiając.
33.Czyż może być coś bardziej niezrozumiałego, jak skazać się na śmierć przez pychę i głupotę, równocześnie innych wyzwalać.
34.Wierzyłem, iż nie zabijecie Jezusa syna Marii i nie myślcie fałszywie - nie byliście tylko bezwładnym narzędziem. Kto tak mniema, tego myśl jest całkowicie fałszywa.
35.Przecież żądaliście, aby krew Jezusa syna Marii spadła na was i na dzieci wasze. Czyż tak się nie stało?
36.Kto jaki los sobie gotuje, takiego może się spodziewać.
37.Wasz los stał się straszny i stanowi przestrogę dla świata, aby moich słów i moich sług nie lekceważyli.
38.Jezus syn Marii zwiastował Miłość i za nią stracił życie, aby każdy w niej dostąpił zbawienia.
39.Była wielka radość, iż staliście się moimi dziećmi, abyśmy przez Ewangelię wspólnie odbierali uwielbienie.
40.Woleliście jednak nieprawość i czyny wasze przewyższały wszelką ohydę, których dopuszczały się narody pogańskie.
41.Jezus syn Marii stał się wolny od przelanej krwi i zamknięte zostały dla was wrota zbawienia.
42.Wyście pogrążyli się w ciemności, choć był zwiastunem światłości; uczciliście kłamstwo, choć głosił wam prawdę; rozlewał miłość, wyście płodzili wszelką nieprawość; byłem uwielbiany przez Syna, wyście porobili sobie bogów, choć wam wyraźnie tego zabronił.
43.Jakąż możecie mieć radość, skoro drogi zbawienia przed wami się zatrzasnęły, przez wszelką waszą niegodziwość w imię Jezusa Chrystusa.
44.Daliście się zwodzić swoim pasterzom i równy los doświadczacie.
45.Was jednak nadal umiłowałem i na to posłałem Mahometa, aby powiało nową radością.
46.Prorok musiał wiele się trudzić, aby przekonać o swoim proroczym posłannictwie.
47.Więcej uwielbialiście Proroka, aniżeli tego, który jego posłał.
48.Dlatego i hurysy są wam zabrane, abyście nie sądzili, iż zbytnia jest wasza wielkość.
49.Teraz znowu posyłam mego sługę Apostoła, abyście doświadczyli radości.
50.Wasze szczęście winno opierać się na działaniu i dążeniu do większych celów, aniżeli dzień powszedni.
51.Jednak i dnia powszedniego nie zaniedbujcie, abyście nie popadli w nikczemność.
52.Czym innym jest dalekie działanie, które ma uszczęśliwić cały wasz ród, czym innym wszakże jest radość pojedynczego człowieka.
53.Przecież nie można wyłącznie żyć dla jedzenia, ani dla picia, ani dla wszelkiego smaku i woni, ani dla miłości do kobiety, ani kobiety do mężczyzny, ani w ilości posiadanych dzieci, ani w bogactwie, ani we władzy, ani w słowie, jeżeli za tym nie idzie daleki cel dobra nas wszystkich.
54.Salomon był wielkim królem i używał wiele z tego świata.
55.Jednak to wszystko, i cały świat okazał się marnością i niczym dla niego.
56.Miał wiele żon i wiele nałożnic, ale nie miał ich przecież najwięcej, gdyż najwięcej posiadał Kryszna.
57.Cóż można mówić o ogromie bogactw i wszelkiej majętności, a jednak był biedniejszy od faraonów.
58.Sprawował wielką władzę, ale mimo to rozleciała się w strzępy, gdy tylko zamknął oczy.
59.I miał lud wspaniały, ktory jednak zniewolił w poddaństwie.
60.Byłem z nim we wszelkich latach młodości, lecz musiałem jego opuścić przez nierząd z bałwanami.
61.Więc ani nie stworzył potęgi, ani bogactwa, ani rozkoszy, ani radości.
62.Za jego dni zbyt mocno świstał bat nad ludem Izraela.
63.Dlatego powiadam wam i zakodujcie to sobie głęboko do serca - kto zniewala swój naród dla własnych przyjemności jest godny całkowitego zapomnienia. Niechaj śladu po nim nie zostanie.
64.Dawnymi czasy władcy byli okrutni, gdyż hołdowali swoim zachciankom i również wy byliście okrutni wobec siebie.
65.Jeszcze teraz także jesteście okrutni, ale już znacznie mniej i to stanowi moją radość.
66.Kogo mam zbawić, kogo nagradzać, jaki osąd uznać za sprawiedliwy, jeżeli chrześcijanie, mahometanie i żydzi rżną się nawzajem.
67.Zarówno pierwsi, jak i drudzy, jak i trzeci, jak i inni otrzymają ode mnie zapłatę zapomnienia wiecznego.
68.Zarówno żydzi nie mają prawa zabijać, również chrześcijanie i również mahometanie, i także jakikolwiek człowiek nie może zabijać innego człowieka.
69.Działacie w szaleństwie, a nie we właściwym poznaniu.
70.W co i w kogo wy wierzycie, skoro nie potraficie dostrzec jednoznacúnego zła, które z taką lubością rozsiewacie.
71.Każdy otrzyma stosowną zapłatę za swój czyn.
72.Składacie ofiary, których nie mam zamiaru przyjąć; modlicie się, gdy ich nie wysłuchuję; poświęcacie swoją radość i cel życia, choć nie mam w was upodobania.
73.Wiem, jak straszne są dla was te słowa, ale nie mam zamiaru od nich odstąpić.
74.Uznawaliście fałszywe bóstwa, których czcić wam nie nakazałem.
75.Czyż przeto wasze ofiary mogą być prawdziwe, skoro kierujecie je nie do mnie.
76.Ale przecież przez ten czas istniałem i dobrze o tym wiecie.
77.Jestem
78.To wszystko, coście czynili, było nadaremne i nie otrzymacie za to zapłaty.
79.Ofiary i modlitwy w imię Zakonu winne były ustać z chwilą zagłady Świątyni i przecież o tym wiedzieliście.
80.Jednak nadal składaliście i wiem, że nie dla mnie, ale dla swojej chwały i własnej przewrotności.
81.Wiele modliliście się w imię Jezusa Chrystusa, lecz zbyt mało w moje Imię.
82.Jestem
83.Jakąż więc macie odebrać zapłatę, skoro sprzeniewierzyliście naukę Ewangelii.
84.Nawet tego, który mnie bronił przed waszym spiskiem otruliście, aby nikt nie ważył się zaprzeczać w istnienie trójcy, choć nigdy o czymś takim wam nie mówiłem.
85.Zwołaliście zjazd wszystkich wielkich, których nie powołałem na te stanowiska i, zarówno świadomie, jak i na oczach wszystkich waszych wiernych, sprzeniewierzyliście się nauce Ewangelii.
86.Czyż mam was za to nagradzać, skoro moich obrońców truliście, a także wydawaliście na męki pachołkom cesarzy, królów, namiestników i sędziów.
87.Doprawdy, biedny ten lud, mając tak występnych pasterzy.
88.Abyście nie byli ślepi, posłałem Proroka, który wam to wyraźnie oznajmił, lecz i tym razem mieliście Koran - moje Słowo - za nic.
89.Skoro taka była wasza postawa do mnie, mam także prawo mieć waszych ojców i wasze matki za nic.
90.Kto pozostał moim wiernym, odebrał stosowną nagrodę; kto poszedł za naukami ludzkimi, z tym nie mam swego udziału - niech pozostanie ze swoimi błędami.
91.Wy jednak nie bójcie się zapomnienia, ponieważ wszelki strach nie pozwala iść naprzód.
92.Musicie stawiać wielkie kroki, więc dlaczego macie się trwożyć.
93.O umarłych nie troszcie się, aby was nie wciągnęli do siebie.
94.Żona Lota bardziej ufała umarłym, więc umarła.
95.Czyż jest sens patrzenia w tył.
96.Ale wy nie oskarżajcie o kłamstwo mego Apostoła, gdyż to są moje słowa.
97.Boicie się bardziej myśli, jak niczego innego na świecie, woląc nawet śmierci doświadczyć, aniżeli poznać cząstkę prawdy.
98.Myśl jednak jest wielka i w niej jest prawdziwe życie.
99.Dzięki wspólnocie myśli, stajecie się przyjaciółmi, i to niezależnie od czasu, od epok, odległości i różnic poglądów.
100.Cóż dla myśli tysiąc kilometrów, czy galaktyczna odległość.
101.Cóż tysiące, czy dwa, czy sześć tysięcy lat, czy nawet wieczność, którą dzięki niej zdobędziecie.
102.Ale myśl musi być prosta i szczera i zawsze odkrywcza.
103.Skoro tak będziecie myśleć, będziecie mieć wiele przyjaciół i wiele radości.
104.Wzbudziłem najmędrszego z Greków, aby słuchać jego badania.
105.Sądzili, iż zabili prostaka, aby ich nie strofował i nie niepokoił, lecz srodze się na tym zawiedli. 106.Czyż miałem pozwolić, aby ten szlachetny i piękny umysł Sokratesa miał się unicestwić? - bynajmniej.
107.Zginął za myśl ludzką i zostało to jemu poczytane za sprawiedliwość.
108.Skoro pragnął badać umarłych i właśnie przez nie poniósł śmierć z rąk niegodziwych i prostaków, przeto obdarzyłem jego możnością badania wszelkich bytów.
109.Choć był poganinem, jednak stanowił odległą lampę Nadziei i otrzymał za swoją służbę szczęśliwą zapłatę.
110.Obdarzam radością za myśl, potępiam za niegodny czyn.
111.Za myślenie nie karam, gdyż rzeczą ludzką jest dochodzić prawdy.
112.W myśleniu jest wielka radość i dlatego w życiu nie upodabniajcie się do zwierząt.
113.Wielce uhonorowałem waszego fizyka, choć myślowo skomplikował moje miejsce w waszej rzeczywistości.
114.Ale nie dlatego stał się bliskim, iż był żydem, co uznałem za jego prywatną sprawę, ale z uwagi na myślenie o rzeczach tak wielkich i tak ważnych, jednocześnie bez których nie mogłaby być głoszona Nadzieja.
115.Przecież poznanie dopiero całej mechaniki Wszechświata i Czasu i Przestrzeni, może nas zrównać, czego najbardziej pragnę, gdyż dziećmi moimi jesteście.
116.Niechaj wszelka myśl poznania, tworzenia i zdobywania Przestrzeni i Czasu będzie waszą największą radością.
117.Jednocześnie nie zaniedbujcie ciała, abyście nie upadli gniotąc waszą radość.

Zawiera sto siedemnaście wierszy.

LVI.PIERŚCIEŃ

1.Połączyłem Adama i Ewę węzłem małżeńskim.
2.Adam był jeden i Ewa była jedną.
3.Ustanowiłem parę, aby mieli możność rodzenia dzieci.
4.Bez Adama, Ewa nie mogła urodzić, również bez Ewy nie mógł mieć Adam syna ani córki.
5.Węzeł małżeński został ustanowiony dla czystości narodzin waszych dzieci.
6.Czyż nie nakazałem wam, abyście rozmnażali się i tym samym napełniali całą Ziemię.
7.Prawo to zostało w całej pełni wypełnione i nie ma potrzeby, aby ono nadal obowiązywało.
8.Prawo małżeństwa określam w fakcie posiadania potomstwa.
9.Pragnę i jest to zasada wieczna, aby związek mężczyzny i kobiety, jako związek małżeński stał na gruncie posiadania wyłącznie dzieci.
10.Jeżeli mężczyzna i kobieta nie posiadają w związku małżeńskim dzieci, nie mogą wzajemny związek traktować jako stały.
11.Mężczyzna, jeśli pragnie mieć dziecko, i kobieta jeśli pragnie mieć dziecko, to mają prawo do związku małżeńskiego.
12.Małżeństwo posiadające dzieci winno być nierozerwalne.
13.Związek mężczyzny i kobiety mający na celu posiadanie dziecka jest małżeństwem.
14.Nie może być zawarte małżeństwo między dwiema kobietami, gdyż jest to ohydne.
15.Nie może być zawarte małżeństwo między dwoma mężczyznami, gdyż jest to zwyrodniałe.
16.Nie może być zawarty związek małżeński między istotą ludzką a zwierzęciem, gdyż jest to potworność. Zniszczycie zło w zarodku.
17.Nie może być zawarty związek małżeński między człowiekiem a jakimkolwiek stworzeniem duchowym, gdyż jest to niemożliwe.
18.Także nie można zawrzeć związku małżeńskiego między istotą ludzką a jakimkolwiek bytem istniejącym w innej przestrzeni, gdyż macie inne natury cielesne.
19.Z ideą nie zawierajcie związku małżeńskiego, ponieważ jest to dziecinne.
20.Ze mną, nie może ani mężczyzna, ani kobieta zawrzeć związku małżeńskiego, gdyż płci nie zawieram w sobie.
21.Kto myśli, iż jest ze mną poślubiony lub poślubiona, ten nie wie, co czyni. Wszelką taką myśl odrzucam i potępiam.
22.Także nie bądźcie poślubione lub nie składajcie ślubów czystości z Jezusem Chrystusem, ponieważ wam tego nie polecił, a takimi się brzydzi.
23.Również z Demonami nie miejcie ślubów.
24.Stąd tylko związek małżeński między żywą kobietą a żywym mężczyzną może być za ich wolną wolą.
25.Jeżeli związek mężczyzny i kobiety nie wyda na świat dziecka, nie może być związkiem małżeńskim.
26.Każde małżeństwo, które nie posiada dziecka, może być rozerwane na podstawie woli mężczyzny lub kobiety.
27.Mężczyzna nie mogący mieć dzieci, nie może wzbronić odejściu żony.
28.Żona bezpłodna nie może wzbronić w odejściu męża, skoro może mieć dzieci.
29.Nie można zostawić żony, ani męża w chorobie lub starości, gdyż jest to wyjątkowo nikczemne.
30.Mąż winien troszczyć się o żonę, jak i żona o swego męża.
31.Mężczyzna ma prawo adoptować nie swoje dziecko, ale za wyraźną zgodą swojej żony i nie może ono stanowić zasady trwałości małżeństwa.
32.Żona ma prawo adoptować nie swoje dziecko, ale za przyzwoleniem swego męża i nie może ono stanowić zasady trwałości małżeństwa.
33.Dziecka adoptowanego nie można porzucić, byłoby to wielką niegodziwością i łzy jego spadną na was.
34.Niechaj wśród was nie będą samotne i opuszczone dzieci.
35.Związek małżeński jest aktem prawnym.
36.Jest święty i nierozerwalny z chwilą posiadania dzieci.
37.Żona posiada dziecko z chwilą poczęcia.
38.Mąż posiada dziecko z chwilą poczęcia żony.
39.Zawiązujcie związki małżeńskie przed posiadaniem dziecka, gdyż winien to być akt czystości.
40.Dziecko, które narodzi się z aktu małżeńskiego, jest równe w świętości, jak i w prawach z dzieckiem, które urodzi kobieta niepoślubiona.
41.Nie widzę najmniejszej różnicy, między dzieckiem ślubnym a nieślubnym, gdyż dziecko jest zawsze nową istotą.
42.Zbyt wiele zła wyrządziliście dzieciom, przez wzgląd na ślub.
43.Mężczyzna nie może zrzec się ojcostwa swego dziecka, gdyż dziecko nie może być pozbawione swego ojca.
44.Kobieta nie może zrzec się praw matki, gdyż dziecko nie może być pozbawione swojej rodzicielki.
45.Kto pozbawia ojcostwa czy praw matki ten czyni rzecz występną, choćby ze względu na prawa dziecka.
46.Dziecko ma niezbywalne prawo do mówienia językiem swojej matki.
47.Małżeństwo może być zawarte między kobietą a mężczyzną spośród odmiennych ras, języków, narodowości, kultur, religii i wszelkich wartości społecznych, gdyż jesteście wciąż jednakowi - jesteście ludźmi.
48.Niechaj mężczyzna nakłada pierścień małżeński żonie a kobieta mężowi.
49.Ten dzień winien być dla was szczęśliwy.
50.Czyńcie w nim wszelką radość i uświęcajcie w każdym następnym roku, abyście długo razem żyli.
51.Im dłużej trwa nierozerwalność małżeństwa, tym dłużej jest między wami szczęście.
52.Mężczyzna ma prawo poślubienia innej kobiety, aby posiadł nowe potomstwo.
53.Kobieta ma prawo poślubienia innego mężczyzny, aby mieć nowe potomstwo.
54.Dlatego też, co jest związane, może także być rozwiązane.
55.Mąż ma prawo rozwieść się z żoną z przyczyn dla niego istotnych.
56.Żona ma prawo rozejścia się z mężem z przyczyn dla niej istotnych.
57.Małżeństwo jest aktem wolnej woli mężczyzny i kobiety i nie może być waszym jarzmem.
58.Jeżeli mąż opuszcza żonę dla innej kobiety, wbrew woli swej żony, pozostawia swoje dziecko byłej żonie, gdyż posiada nadzieję w nowej.
59.Jeżeli kobieta opuszcza swego męża, wbrew jego woli dla innego mężczyzny, pozostawia swoje dziecko byłemu mężowi, gdyż ma nadzieję w nasieniu nowego męża. Nie zostawi swego męża bezdzietnie, aby Niebu nie złorzeczył.
60.Gdy małżeństwo rozwodzi się z istotnych przyczyn, wszelkie sprawy majątkowe i koszty wychowania dzieci winny być roztrzygnięte. według prawa przyjętego przez społeczność, w której zamieszkują.
61.Dzieci, które jeszcze nie jadają swego chleba, są udziałem matki lub ojca, strony samotnej.
62.Nie starajcie się łączyć dzieci z nowymi rodzicami, gdyż wywołuje to niezgodę.
63.Kto rozdziela rodzeństwo ten postępuje wobec nich występnie.
64.Gdy dzieci jadają swój chleb, nogą wybrać opiekę któregokolwiek z rodziców, według swojej miłości.
65.Dzieci w jednakowy sposób winny miłować matkę i ojca.
66.Nie bądźcie zaborczy o miłość dzieci, ani nie napuszczajcie je przeciw drugiemu małżonkowi, aby od was się nie odsunęły.
67.Mężczyzna mający więcej, aniżeli jedną żonę, nie może ich opuścić, byłaby to niewdzięczność. Pozostawi im swój majątek, aby miały z czego żyć, odchodząc z niczym.
68.Może poślubić nową żonę, o ile wyrażą zgodę pozostałe żony.
69.Nie wypędzisz je z domu, w razie sprzeciwu, gdyż one stają się dziedziczkami twych własności.
70.Żona nie może pracować na utrzymanie innej żony tego samego mężczyzny.
71.Dzieci ze związku kilku żon przechodzą na żony w wypadku rozwodu.
72.Kobieta ma prawo poślubić więcej mężczyzn stanu wolnego, o ile wyrażą zdecydowaną zgodę.
73.Dzieci z takiego związku zawsze należą do kobiety.
74.Zarówno mąż, jak i żona, mają prawo do własnego majątku i w równym stopniu dziedziczą majątek.
75.Małżeństwo nie opiera się na władzy mężczyzny względem kobiety, ani kobiety względem mężczyzny.
76.Żona jest równa we wszystkim mężowi w małżeństwie.
77.Żyliście w bardzo surowych zasadach, które wam wyznaczyłem w Zakonie, Ewangelii i w Koranie.
78.Pragnę, abyście byli swobodni, a nie pod parawanem sakramentu małżeńskiego czynili z żon swoje poddane.
79.Nadzieja czyni was ludźmi wolnymi wobec mnie i dlatego pragnę, aby każde małżeństwo opierało się nie tyle na literze prawa, ile na wzajemnej miłości, wolności, pełnej sprawiedliwości, troski o dzieci, które są przyszłością wszelkiej łączności między nami.
80.Dlatego znoszę małżeństwo jako sakrament, gdyż mąż poślubia żonę, a żona poślubia męża przed nim.
81.Widzę wszystko, lecz pragnę być tylko widzem, abyście ponownie nie obarczyli mnie obawą przed strachem ognia piekielnego i wszystkich grzechów i nikczemności, które były udziałem minionych pokoleń.
82.Jeżeli zachowacie swoją wolność, będziecie żyć wiecznie.
83.Ta Nadzieja jest tego gwarancją i będę z wami zawsze.
84.Jestem

Zawiera osiemdziesiąt cztery wiersze.

LVII.DOCIEKLIWY

1.Powiedziałem Jezusowi synowi Marii: - Dałeś zbyt lekki dar wiary swoim uczniom, aby był trwały. Dlatego ludzie wierzą powierzchownie, zło czyniąc świadomie.
2.Tomasz jest Apostołem poznania i dlatego pierwszym spośród dwunastu zwiastunem Nadziei.
3.Błogosławieni niechaj będą ci, którzy uwierzą w poselstwo Nadziei.
4.Posiądą obszary, o których nigdy wcześniej człowiek nie miał pojęcia.
5.Patrzcie na Apostoła Tomasza, gdyż przyjął zmartwychwstanie Jezusa syna Marii dopiero po dotknięciu się ran.
6.A przecież, gdyby nie jego świadectwo, każdy mógłby zaprzeczyć w śmierć Jezusa syna Marii i miałby ku temu prawo.
7.Może się człowiek okaleczyć, aby podszyć się pod innego?
8.Doprawdy zbyt cenicie swoje ciało, aby na coś takiego się zdobyć.
9.A jednak Apostoł przyjął wiarę i zostało to jemu poczytane za słuszne.
10.Świadectwo Apostołów stanowiło podstawę wiary w prawdziwość nauki Jezusa syna Marii, a także ofiary Syna.
11.Ofiarował swoje cielesne ciało, przelewając krew za grzechy rodzaju ludzkiego, aby w tej ofierze był zbawiony każdy człowiek, wierząc w Syna, którego posłałem.
12.Jestem
13.Stąd świadectwo Apostoła Tomasza było prawdziwością zmartwychwstania Syna, abyście mieli możność dostąpić zmartwychwstania, zwyciężając śmierć.
14.Wezwałem mego Syna, aby dał świadectwo z Miłości, i ofiarę życia przyjąłem.
15.W Ewangelii miała się zawierać wszelka Miłość między mną przez Syna a wami, i tego prawa nie złamałem.
16.Dlatego świadectwo Apostoła Tomasza było doniosłe i skierowałem jego kroki ku krainom Wschodu.
17.Przyjęli z godnością śmierć za Miłość, gdyż nieprawość Wschodu była wielka.
18.Świadectwo o Synu było wielkie i choćby przez to nie nazywajcie jego niewiernym.
19.Ale wyście świadectwo Ewangelii nie przyjęli i nie zaprzeczajcie temu, gdyż wiem, co mówię.
20.Morza atramentu nie wystarczyłoby, aby wasze zbrodnie opisać.
21.Jednak nie mniemajcie, iż wszystko ulega zapomnieniu - bynajmniej.
22.Każdy wasz uczynek, zarówno dobry jak i zły, mam w swojej pamięci na wieczny czas.
23.Wy patrzcie oczyma i umysłem dnia dzisiejszego; przeszłość jest zapomnianym wspomnieniem.
24.Dla was zbrodnie, złości i także dobro są rzeczami mijającymi.
25.Inaczej jednak patrzę na wasze sprawy i dlatego mogę być waszym Sędzią.
26.Punktem poznania dla was jest dzień dzisiejszy i cokolwiek z przyszłości.
27.Moim punktem w ocenie waszej jest dzień stworzenia Adama i uczynienia Ewy.
28.We wszystkim, co was, i co mnie otacza nie dzieje się bez przyczyny, ale także i nie bez skutków.
29.Stąd równocześnie, każde zdarzenie w przeszłość miało swoje skutki i pozostawia określone ślady.
30.Cała suma przeszłości składa się na teraźniejszość i będzie stanowić przyszłość.
31.Jestem
32.Jesteście dziećmi moimi, z chwilą gdy stworzyłem Adama.
33.Gdyby Adam i Ewa nie zgrzeszyli, inaczej wyglądałby świat.
34.Ale nie podpierajcie waszych słabości winą Adama i Ewy.
35.Przecież synom Jakuba był zwiastowany Zakon i przebywałem wśród nich.
36.Powiadam wam, gdyby Izrael wyđełniał Zakon - Syn nie musiałby składać swojej ofiary za rodzaj ludzki, ponieważ przez Prawo, za którym przecież stałem, dostąpiliby obfitości do tysięcznego pokolenia, czyniąc moją wolę.
37.Kto twierdzi, że Zakon był marnością i nie miał możności wyzwolić z grzechów synów Jakuba, ten jest albo ślepy, albo przewrotny.
38.Patrzcie na Zakon z chwilą zwiastowania na górze Synai, a nie przez pryzmat nieprawości Izraela. Od początku a nie od początku do końca.
39.Czyniłem spory z Mojżeszem przez czterdzieści dni i był dla was wyjątkowo oddany, dlatego doświadczyliście zarówno błogosławieństw Zakonu, lecz i z waszej świadomej woli, wszystkich przekleństw.
40.Jak z Mojżeszem, nigdy nie rozmawiałem z innym człowiekiem.
41.Aniołom dałem księgi praw, których wy nie musicie znać. Nie trudźcie się odgadywaniem ich treści, daremny wasz wysiłek. Efekt waszych dotychczasowych poszukiwań godny jest kosza.
42.Stworzyliście, na podstawie Pisma i Koranu, prawa Nieba i Ziemi, ale Nieba w najmniejszej kropce nie poznaliście.
43.Powiadam wam i niechaj to będzie zapisane na wasze konto poznania - świat jest materialny we wszystkich postaciach, więc zarówno Wszechświat jest materialny, jak i Niebo jest materialne.
44.Tylko nie wrzeszczcie, iż Apostoł jest materialistą, lub ateistą, lub marksistą, lub bolszewikiem, lub synem diabła, lub najgorszym z najgorszych.
45.Jest moim Apostołem, orędownikiem mych słów.
46.Apostoł Tomasz, tym się różnił od wszystkich pozostałych Apostołów, iż pragnął wszystko poznać i doświadczyć, i miał w tym słuszność.
47.Wierząc słowu człowieka, stajecie się uczestnikami jego fałszu i zbyt często celowego zakłamania.
48.Przecież wasze spojrzenie nie może stanowić absolutu w stosunku do Wszechświata.
49.Inne mam spojrzenie na was z obszarów Nieskończoności, inne wy możecie mieć w Nieskończoność.
50.Skoro obecnie nawet cząstki nie poznaliście Wszechświata, cóż zatem mówić o Niebie.
51.Wy jednak łamiecie zarówno Zakon, Ewangelię, jak i Koran, aby dojść do ludzkich błędów i tym samym uzasadnić prawdziwość swoich fałszów.
52.Cokolwiek pragnąłem wam powiedzieć - powiedziałem.
53.Czego nie chciałem oznajmić, tego nie powiedziałem i daremny wasz trud w wertowaniu Słowa.
54.Do Abrahama przybyło trzech wysłanników, i na tej podstawie uznaliście, iż jest trzech bogów. Czy to nie szaleństwo rozumowe?
55.Przybyło dlatego trzech, gdyż świadectwo jednego nie jest wiążące, dwóch prawdopodobne, trzech pewne.
56.Skoro mieli zginąć ludzie, świadectwo musi być pewne.
57.Kto pragnie odkrywać świat na podstawie Koranu i Nadziei, ten się potknie, gdyż nie na to zostały spisane.
58.Przecież, gdybym pragnął, abyście wiedzieli, iż Ziemia jest kulista, powiedziałbym wam o tym otwarcie i nie potrzebowalibyście płynąć statkami, celem dociekania prawdy.
59.Jednak część z was o tym wiedziała, lecz nie pozwoliliście im mówić.
60.Czyż dla kapłana nie milej, gdy słońce obraca się dookoła jego ołtarza, aniżeli on, wespół z ofiarą, obiega gwiazdę.
61.Prościej powiedzieć, iż to bóg jeździ na rydwanie i dlatego czyni nam łaskę, wymagając jednocześnie licznych ofiar, które tak chciwie pożeraliście.
62.Więc na cóż przyda się dociekliwość, skoro brzuchy będą puste.
63.Powiadam wam i niechaj to będzie dla was przestrogą - najszczęśliwsi są ci, i doznają wielkiej łaski ode mnie, którzy łamią wasze dogmaty religijne w imię poznania rzeczywistości.
64.Ich dociekliwość jest wielce nagradzana przeze mnie.
65.Patrzcie na Giordana Bruno - to wielka pochodnia Nadziei.
66.Czyż nie bůło miło słuchać tego człowieka, skoro całym pragnieniem służył wiedzy i żarliwie wierzył w potęgę naturalnego rozumu, walcząc z ciemnotą i autorytetem, który sobie stworzyliście na zgubę ludzi i całych narodów.
67.Jezus syn Marii nakazał nałożyć swoim uczniom krzyż Miłości i czyż jego życie nie było wielkim cierpieniem, pełnym gniewu za słuszność, poniżanym, samotnym, wielokrotnie prześladowanym, a przy tym nieugięcie stojącym przy nadziei w wiarę w przyszłość.
68.Ten, który powołał Mojżesza, aby dał synom Jakuba Zakon, którego Jezus syn Marii był Synem, który zesłał Mahometowi Koran, który obdarzył was Nadzieją - oskarżam waszych teologów, papieży, biskupów, prałatów, pastorów i całej tej religijnej czeladzi Złego o mord, równy wielokrotnym mordom Proroków i Apostołów moich.
69.Dlatego mam dość pojęć katolików, protestantów i wszelkiej fałszywej wiary podającej się za czcicieli Jezusa Chrystusa.
70.Dość! Dość! Dość!
71.Jestem
72.A przecież cóż był winien, iż pragnął i pożądał wiedzę, którą na dodatek znalazł i odkrył dla poznania innym.
73.Był dzięki temu człowiekiem prawdziwie wolnym, bez względu na kazamaty i wygnania - szczęśliwym, choć zadawaliście gwałt ciału i umysłowi, a potraficie to czynić w wyrafinowany sposób.
74.Czyż bogactwa całej Azji mogły się równać z bogactwem myśli i odkrycia sensu prawdy, której nie jest w stanie złamać nawet śmierć i dlatego pozostał żywy, pomimo języków ognia.
75.Sprowadziliście na narody ciemność i ślepy zabobon, który podszyliście pod naukę Ewangelii.
76.Była to wiara wyjątkowo wyrachowana i nawet Zły nie chciał mieć z wami swego udziału.
77.Powiadam wam, wszelki rozum ludzki musi wyzwolić się z kajdan i ciemnic zabobonu, chimer w długich szatach, pod którymi są plugactwa i wszelka ohyda.
78.Uwolnijcie świat od niezliczonych kłamstw, mnóstwa niedorzeczności i nonsensów, wszelkiej złej woli i świadomego ogłupiania, pod pozorem wiary we mnie, szerzeniu cnót, czy rozwijaniem nauki.
79.Każda myśl i każde działanie, które nie kieruje się w kierunku poznania Wszechświata zasługuje na wieczne spustoszenie.
80.Ale wy zawsze wolicie bić i katować ludzi myśli i ważyliście się również podnieść wasze skrwawione dłonie na Brunona.
81.Cóż byście zyskali, gdyby się nawet złamał, jaką nagrodę pragnęliście osiągnąć za wszelkie upokorzenia, których doświadczał, i z którym bogiem miał się pojednać, skoro uznawałem głoszone przez niego poglądy.
82.Miałbym być katolickim bogiem lubującym się w przelewaniu krwi niewinnych, czy z rozkoszą wąchać spaleniznę żywych ludzi.
83.Plemie żmijowe, godne najwyższej pogardy! - właśnie za takie uczynki, porąbaliście krzyż na którym zawisnął Jezus syn Marii.
84.Obwieszczaliście ziemi i niebu wasz wyrok drżącym głosem, gdyż wiedzieliście, jaki los was spotka za ten haniebny czyn.
85.Zakneblowaliście usta drewnem, aby was nie oskarżał przede mną, ponieważ chętnie umierał, mając wizję Nadziei.
86.Dla was sprawa została zakończona z chwilą spopielenia zwłok, mogąc udać się na spoczynek, ale dla mnie ona dopiero się rozpoczynała, jak wiele zresztą innych.
87.Dlatego powiedziałem wam, iż patrzę na was od początku, a nie od końca do początku.
88.Nakazałem Złemu, aby każdy, który brał udział w mordzie Giordana Bruno, lub wychwalał ten czyn, był spopielony w ogniu Etny, na zawsze zapomniany, jako wieczna przestroga.
89.Możecie z morderców robić świętych, nic im to nie pomoże.
90.Wyrok został wykonany.
91.On winien być waszym sumieniem i sumieniem całego Wszechświata, gdyż umiłował prawdę i wolność, i za nią poniósł śmierć.
92.Dlatego za jego przykładem pragnę, abyście mieli wolne sumienie, i wolną wolę przekonań, zarówno do świata, jak i do mnie.
93.Miejcie w nienawiści nieuctwo i zacofanie, walczcie z bezmyślnym posłuchem i ślepą i tępą wiarą.
94.Każdy, kto walczy z ciemnotą spotka się z jasnością.
95.Wierzcie, iż tak się stanie.
96.Jestem
97.Umiłowałem jego za poznanie prawdy i za to, iż wyzwolił człowieka z poglądów, że ludzkie szczęście i droga do mnie opiera sie wyłącznie na kontemplacji i sytości.
98.A przecież świat jest stworzony pięknie i dlaczego ma być pozbawiony waszego zachwytu, tylko dlatego, iż poznajecie jego tajemnice.
99.Jest zarazem piękny i bogaty, ale nie przez jedność, ile przez różnorodną nieskończoność.
100.Czy dzieje się wam coś złego z faktu poznania, iż człowiek jest mieszkańcem nieskończonego świata.
101.Kazano wam wierzyć, że Ziemia jest płaska i zamknięta, choć stanowi obszerną całość; uznawać, iż nad nią znajduje się zamknięte niebo, choć przecież Wszechświat jest nieskończony; straszono miejscem pod wami, gdy tymczasem stoicie na materii.
102.Poznanie Nieba jest dla was zakryte, aż posiądziecie Wszechświat, choć niewielu z was widziało Niebo.
103.Gdy rzucano kamieniami i katowano Szczepana ukazano jemu chwałę Nieba, aby był wierzącym w Prawdzie. Czyż podobnie nie było z Saulem?
104.Ale i kraina umarłych nie była wam obca poznaniu, gdyż byli i tam żyjący.
105.Przecież odnaleziono Troję na podstawie pism. Kto mądry ten zrazu zrozumie.
106.Badajcie uważnie, gdyż w poznaniu jest prawda.
107.Choć był ślepy, czyż nie głosił prawdy i chwały za życie, które mógł stracić z rąk bohatera.
108.Pieśniarze kochają wdzięczność, zwłaszcza w tak wielkich czynach.
109.Wam jednak zamknąłem poznanie, abyście nie widzieli ani Nieba, ani raju, ani chórów, ani tym samym odchłani piekieł.
110.Czym innym jest dostrzeganie, czym innym mniemanie.
111.Dlatego nie układajcie nowych teorii, także na podstawie Nadziei, gdyż nic nowego nie wymyślicie.
112.Idźcie drogą testamentu męczennika Nadziei, który świat otworzył w nieskończoność.
113.A przecież mam tron całego Wszechświata i raduję się właśnie tym, iż on po raz pierwszy to ukazał.
114.Choć poniósł śmierć za dociekliwość, jednak nie na darmo, gdyż każda śmierć w imię moje jest nagrodą wieczną.
115.Jestem

Zawiera sto piętnaście wierszy.

LVIII.RZEŹBIENIE

1.Czyż nie oznajmiłem wam w Zakonie, abyście nie czynili sobie podobizny rzeźbionej czegokolwiek, zarówno co jest na niebie w górze, i na ziemi w dole, i tego co jest w wodzie, i pod ziemią.
Abyś się im nie kłaniał i nie będziesz im służył, gdyż Ja, Pan, Bóg twój, jestem Bogiem zazdrosnym, który karze winę ojców na synach do trzeciego i czwartego pokolenia tych, którzy mnie nienawidzą, a okazuję łaskę do tysięcznego pokolenia tym, którzy mnie miłują i przestrzegają moich przykazań.
2.Naprawdę to takie niezrozumiałe?
3.Przecież to tak łatwo i jednoznacznie powiedziałem.
4.Więc, jak nie miałam karać synów Jakuba za te wszystkie bałwany, słupy i obrazy?
5.Co zabroniłem, to z lubością gwałcili mając umiłowanie we wszelkim nierządzie.
6.Lud występny, dziki i podły.
7.Gdyby Mojżesz oznajmił Zakon w jakimkolwiek innym narodzie, z całą obrazy i bałwany i krzyże poświęcone mnie lub Jezusowi Chrystusowi - Synowi Bożemu?
54.Odpowiedzieli: - "Jesteśmy uczniami Jezusa syna Marii i nigdzie czegoś takiego nie uczyliśmy. Ich przewrotność jest tak wielka, że nawet Ewangelia nie może ich od bałwochwalstwa odwrócić."
55."Gdybyśmy czegoś tak ohydnego uczyli, czyżbyśmy nie zdradzili Ewangelii, której poświęciliśmy całe nasze życie. Nie mamy z nimi swego udziału."
56.Pytałem się Złego, czy uczył ludzi bałwochwalstwa.
57.Odpowiedział: - "Uczę ich przewrotności, ale nie uczę ich zaprzeczenia istnienia mego Pana, gdyż byłoby to nierozsądne."
58."Złość synów ludzkich jest większa od mojej."
59.Kazałem Złemu, aby odszedł od synów ludzkich, gdyż nie ma potrzeby uczyć ich jeszcze więcej złości.
60.Odszedł stając się posłuszny mojej woli.
61.Czyż przeto, nie widzicie, iż nikt nie ośmielił się was uczyć bałwochwalstwa a jednak nadal się jego dopuszczacie.
62.Jezus syn Marii zwiastował wam Ewangelię i za nią zginął, rozciągnięty będąc na krzyżu.
63.Ewangelia jest czynieniem dobra a wystrzeganiem się zła.
64.Wasza nauka, która ma przecież odbicie w waszych czynach nakazuje czynić zło a wystrzegać się dobra.
65.Gdyby było inaczej nie przemawiałbym teraz do was.
66. A tak, jestem ponownie zmuszony objawiać wam swoją wolę.
67.Jako uczniowie Jezusa syna Marii zalecacie czcić krzyż Jezusa Chrystusa, choć wam nigdzie tego w Ewangelii nie zalecono, ani Apostołowie o tym nie mówili.
68.Czynicie bałwany Jezusa Chrystusa a przecież za was umarł i zmartwychwstał, i jako Syn pragnął nad wami królować.
69.Malujecie podobizny Jezusa Chrystusa, którego twarzy nie znacie, gdyż nie był namalowany za życia, a jako Syn wam się już nie objawił - więc dlaczego tak czynicie, łamiąc tym samym wzajemną więź Miłości.
70.Oddajecie cześć bałwanom i obrazom Apostołów, Proroków oraz waszych świętych, których przecież nie uświęciłem - czyż to nie ohyda.
712.Kto klęka przed obrazem hańbi się na wieki.
73.Kto klęka przed bałwanem czyni rzecz ohydną na wieki.
74.Kto klęka przed krzyżem, czyni rzecz występną wobec Ewangelii na wieki.
75.Patrzcie na dzieci Izraela - czeka was podobny los.
76.Wiele było wiary we mnie, wiele było wiary w Jezusa Chrystusa, wiele było wiary w Apostołów, Proroków i Sędziów, ale to wszystko było daremne, gdyż kłaniali się bałwanom postawionym, obrazom zawieszonym, znakom wszelakim wystawionym.
77.Taka wiara to marność, marność i wieczna marność.
78.Waszym udziałem jest wieczne zapomnienie was przeze mnie.
79.Jestem
80.Mam i drugi przeciw wam atut - zesłanie Koranu.
81.Objawiłem Mahometowi, iż przeklinam tych, którzy są bałwochwalcami.
82.Uwierzył i nauczał, i zakazał całej Arabii czynić rzeczy bałwochwalcze.
83.Uwierzyli i nie zginali kolan przed bałwanami, dlatego dostąpili obiecanych nagród.
84.Choćbyście nawet nie wierzyli Prorokowi - darowałbym i to wam, przecież mogliście się zastanowić, iż Koran jest zbieżny z Zakonem i Ewangelią nauczając, że wszelkie bałwochwalstwo jest występne wobec mnie.
85.Już choćby przez tą zgodność z Zakonem i Ewangelią winniście zburzyć wszelkie wasze bałwany, obrazy, krzyże, i inne martwe plugactwa.
86.Jednak nie tylko w tym skazaliście się na potępienie.
87.Czyż nie zazdrościliście mahometanom, iż was wyprzedzili, przynajmniej ich spora część, w stosunku do waszej przerażającej większości, w moich nagrodach? Ale równocześnie mieli szczęśliwsze życie od was i to także winno was zastanowić.
88.Koran również został złamany, gdyż zabroniłem, aby wierny walczył z wiernym, w dodatku w imię Proroka.
89.O ile mogę jeszcze z nimni polemizować, z wami nie mam już o czym mówić.
90.Każdy, kto oddaje cześć posągowi rytemu, czy obrazowi malowanemu, czy krzyżowi, czy jakiejkolwiek martwej rzeczy, czy żywej istocie, czy osobie, prócz mnie, ten skazuje się świadomie na potępienie i nie ma dla takiego ratunku ani wytłumaczenia.
91.Bałwochwalcy nie wysłuchuję nigdy.
92.Posyłam wam Nadzieję, przez mego Apostoła, który również się kłaniał bałwanom.
93.Nim jednak posłałem Nadzieję powiedział: - Jestem Muzułmaninem. I porąbał krzyż.
94.Czyż przeto jest nadal winien bałwochwalstwa?
95.Jest winien i zarazem jest winien nagrody Nadziei, którą wśród was zwiastuję.
96.Skoro zamianowany został na Apostoła Nadziei, winien żyć w myśl Nadziei, która zabrania bałwochwalstwa.
97.Powiadam wam i niech to będzie wasze prawo na wieki, po wszystkie wasze pokolenia: - Kto oddaje cześć rzeczom martwym, czy to figurom, czy obrazom, krzyżom, czy jakimkolwiek wizerunkom, skazuje się świadomie na wieczną niepamięć, na potępienie wieczne.
98.Jestem
99.Istnieję i dlatego nie potrzebuję ani symboli, ani wizerunków, ani niczego, prócz waszych myśli, czynów i wiary.
100.Wypełniajcie myślą i czynem Nadzieję, a będziemy sobie równi.
101.Wiary macie dość, ale nie ona pozwoli wam panować we Wszechświecie, jeśli myśl i czyny będą zbyt małe.

Zawiera sto jeden wierszy.

LIX.DOBÓR

1.Nadaję kobiecie prawo wyboru mężczyzny.
2.Mężczyzna ma prawo wyboru kobiety. Stanowi to prawo wieczne na wszystkie wasze pokolenia.
3.Kobieta ma prawo wybierać ojca swego dziecka wedle swoich zasad.
4.Także mężczyzna ma prawo wyboru kobiety dla swego dziecka.
5.Kobieta, która wybiera mężczyznę dla swego dziecka, ma prawo kierować się swymi przesłankami, które jej wydają się właściwe.
6.Mężczyzna, który wybiera kobietę, aby była matką jego dziecka, ma prawo kierować się swymi przesłankami, które uważa za właściwe.
7.Wybór mężczyzny przez kobietę na odpowiedniego ojca winien stanowić podstawę ich związku małżeńskiego.
8.Wybór kobiety przez mężczyznę, jako matki jego dziecka, winien stanowić podstawę ich związku małżeńskiego.
9.Związek małżeński stanowi uznanie praw dziecka do matki i praw do ojca.
10.Niezależnie od zawartego związku małżeńskiego dziecko nabywa zawsze praw do matki, i praw do ojca, jeżeli zostało przyznane ojcostwo właściwemu mężczyźnie.
11.Urodzenie dziecka winno stanowić podstawę nienaruszalności małżeństwa.
12.Brak urodzenia dziecka może stanowić zasadę rozwiązalności związku małżeńskiego.
13.Zawarcie związku małżeńskiego przed urodzeniem się dziecka nie może stanowić podstawy do biologicznej konieczności posiadania dziecka, wobec uzasadnionego sprzeciwu męża lub żony. Sprzeciw taki może być podstawą rozwodu, zarówno żony, jak i męża.
14.Sprzeciw do posiadania dziecka nie mogą wnosić rodzice żony lub męża, ani bliscy lub dalsi, ani społeczność, ani nikt inny.
15.Posiadanie dziecka stanowi wolną wolę mężczyzny i kobiety.
16.Każdy, kto łamie wolę kobiety do posiadania potomstwa i wolę mężczyzny do posiadania potomstwa jest ohydny i miejcie takiego za nic.
17.Nie zniewalajcie się fałszywymi poglądami, aby was nie wprowadziły na drogę zguby.
18.Kobieta ma prawo rodzenia dzieci dla kilku mężczyzn bez związku małżeńskiego, jednak nie ma prawa do tych dzieci, gdyż ma nadzieję w związku małżeńskim z innym mężczyzną.
19.Mężczyzna ma prawo zapładniać więcej kobiet bez związku małżeńskiego, jednak nie ma prawa do spłodzonych dzieci, gdyż ma nadzieję w związku małżeńskim z inną kobietą.
20.Mężczyzna nie może użyczać swego nasienia kobietom, celem ich poczęcia bez odbycia naturalnego i przyrodzonego aktu seksualnego.
21.Jeżeli kobieta nie może urodzić dziecka przez akt naturalny, mężczyzna może użyczyć swego nasienia, pod warunkiem świadomości i pełnej kontroli ojcostwa, ale nie jest to dobre.
22.Cofam wszystkie kary i wszystkie przekleństwa wobec kobiet i mężczyzn niepłodnych.
23.Każda niepłodna i każdy niepłodny nie są z mego wyroku, ale z faktu niesprawności biologicznej, którą na wszelkie sposoby winniście leczyć.
24.Baczcie, abyście nie złamali prawa, iż kobieta staje się matką przez zapłodnienie cielesne mężczyzny, który staje się ojcem ich dziecka.
25.Daję wam te prawa z myślą o nowych obszarach świata, na których ma stanąć wasza stopa.
26.Abyście to mogli osiągnąć, wpierw musi wiele praw i zasad ulec zmianom lub weryfikacji, które w niczym nie zmienią Zakonu, który jest wieczny.
27.Jeżeli kobieta będzie stosować właściwy dobór mężczyzny, jako ojca dla swego dziecka i mężczyzna będzie miał prawo wyboru odpowiedniej kobiety na matkę swego dziecka, będą wasze pokolenia zdrowe i niezniszczalne.
28.Dlatego zesłana jest Nadzieja, aby litera stała się faktem waszego nowego życia.
29.Stanowię waszą gwarancję na wszystkie wasze dni, których końca nie będzie.
30.Jestem

Zawiera trzydzieści wierszy.

LX.POKOLENIA

1.Nadzieja jest przyszłością waszych dzieci, waszych wnuków, waszych prawnuków, dzieci waszych prawnuków i wszystkich przyszłych pokoleń.
2.Biada wam, biada waszym dzieciom, biada waszym wnukom, biada waszym prawnukom, biada waszym dzieciom prawnuków i wszystkim pokoleniom, jeżeli Nadzieja zostanie zdeptana.
3.Będzie ona głoszona cicho i spokojnie, aby nie była modą, czy słomianym ogniem.
4.Nie oglądajcie się także na Apostoła Nadziei, gdyż i on może zbłądzić, ale nie Nadzieja, stanowiąca triumf pokoleń.
5.Jeżeli będziecie słuchać rabinów Zakonu i zdepczecie Nadzieję, to zdepczecie tym samym swoją przyszłość i równocześnie Zakon zdepczecie na wieki.
6.Jeżeli będziecie słuchać siedzącego pośród siedmiu wzgórz, rozkazującemu wielu narodom, oddając się wszelkiej zgniliźnie duchowej, w której nie ma mojej, ani Syna prawdy, to zakopiecie Nadzieję i z nią razem moc zbawienia Ewangelii na zawsze.
7.Gdy będziecie słuchać tych, którzy przewracają Słowo, aby w nim uzyskać potwierdzenie swych kłamstw, zaplączą wam Nadzieję i nie zdołacie nigdy wyzwolić się z ich sideł na wzajemne stracenie.
8.Jeżeli pójdziecie za głosem wołających z wysokich wież, tym samym Nadzieja stanie się dalekim echem i wołaniem tylko w gwiazdy, które dzięki Nadziei mogliście zawładnąć, stając się jednak podobnymi do wilkołaków na wieczną hańbę.
9.Gdy oddacie się pod panowanie kapłanów setek religii, też Nadzieja stanie się tylko baśnią, o mocy której będą marzyć pokolenia, lecz tylko do kołyski, gdyż wiek wasz i rozum będzie dziecinny.
10.Komukolwiek oddacie serce i umysł, aby zniszczyć Nadzieję, tego staniecie się niewolnikiem po wieczny czas.
11.Choćbyście płakali i skomleli przez całe wieki do mnie, nie wysłucham was nigdy.
12.Powiedziałem Mojżeszowi: - "Mówi Ten, który powierzył tobie kamienne tablice - gdy Nadzieja zostanie zdeptana, niechaj i Zakon zostanie roztrzaskany."
13.Powiedziałem Synowi: - "Mówi Ten, który jest Ojcem Syna - jeżeli Nadzieja zostanie zohydzona i odrzucona, wszelkie wrota zbawienia przez Ewangelię mają być zatrzaśnięte na zawsze."
14.Powiedziałem Prorokowi: - "Mówi Ten, który zesłał Koran - jeżeli Nadzieja zostanie zniewolona. niechaj pozostaną bez żadnej nadziei raju, ani zmartwychwstania."
15.Powiedziałem Złemu: - "Mówi Ten, który stworzył Adama i uczynił Ewę - jeżeli Nadzieja zostanie wytarta z ludzkiej pamięci, niechaj zamkną się po wiek wieków wrota hadesu, aby nikt do niego nie wszedł i nikt nie wyszedł, aby ich trupy gniły bez nadziei w ziemi."
16.Jestem
17.Mówi Ten, który stworzył Niebo i Ziemię - Ziemi nie zniszczę, gdyż przez wzgląd wyłącznie na rośliny i zwierzęta będzie wiecznie istnieć.
18.Poczekam, gdyż mam czas, aż wyginiecie, a wówczas wszelkie istoty żyjące będą ponownie panować nad ziemią, ale już bez was, gdyż nie godni byliście.
19.Tym zamknę wszelką myśl o potomkach Adama i rodzącej Ewy.
20.Jestem

Zawiera dwadzieścia wierszy.

LXI.ORZEŹWIENIE

1.Dałem Ziemię na wieczne zamieszkanie synom ludzkim.
2.Takie jest niezmienne prawo od początku, aż do końca, i nikt jego nie jest w stanie zmienić.
3.Przysiągłem na siebie samego, że Ziemia jest mieszkaniem ludzi.
4.Wasza jest więc wola, co na niej czynić będziecie.
5.Może być ona dla was i waszych przyszłych pokoleń miejscem błogosławionym a także z wolnej woli krainą przeklętą, jeżeli do tego doprowadzicie.
6.Powiedziałem Złemu, aby odszedł wespół ze swymi sługami od Ziemi, i uczynił to.
7.Wierzcie lub nie wierzcie, ale wygnałem Złego spośród was.
8.Czyż doprawdy musiałbym toczyć wojnę z moim sługą, aby wykonał moje polecenie.
9.Wam, cokolwiek nakazuję, spotykam się ze wzgardą i wrogością, dlatego umieracie, podczas gdy Iblis wciąż jeszcze istnieje.
10.Z chwilą odejścia Szatana Diabła, staliście się ludźmi wolnymi, którzy mają sami decydować o swoim losie.
11.Więc nikogo nie możecie oskarżać, ani nikim się zasłaniać w waszych postępkach wobec mnie i wobec siebie.
12.Tylko jest jeden świat rozumny, w którym zamieszkują synowie Adama i rodzącej Ewy.
13.Dlatego nie obawiajcie się innych zagrożeń, zbyt bliscy jesteście, abym miał pozwolić na wasze zniszczenie przez obcych przybyszów.
14.Gdy jednak wyjdziecie poza obszar Słońca dostrzeżecie dziwy i cuda, których nawet nie możecie sobie wyobrazić.
15.Mimo wszystko byłoby z mojej strony niewłaściwe, abym wam o tym teraz wspomniał.
16.Macie na to jeszcze czas, gdyż wpierw musicie dotrzeć do krawędzi waszego świata.
17.Dano wam wielki rozum i wolną wolę, abyście byli czynni, nie bierni.
18.Każdy pragnący się prześlizgnąć przez życie zachowuje je do chwili śmierci, gdyż ona przychodzi na każdego człowieka.
19.Nie mniemajcie, iż bierność jest siłą, stanowiąc najskuteczniejsze życie.
20.Patrzcie na zwierzęta, jedzą i żują pokarm a następnie są zjadane przez silniejsze osobniki.
21.Kto ogranicza swoje życie do pokarmu upodabnia się do zwierzęcia.
22.Czy myślicie, iż kocham się w próżniactwie - bynajmniej. Takich nie widzę.
23.Szanuję trud ludzki i wszelkie starania mające na celu postęp ludzkości.
24.Z tych właśnie czynów będziecie przeze mnie rozliczani, a nie przez prześlizgiwanie się przez samo życie, byle się nie narażać innym ludziom, ani tym bardziej mnie.
25.Nie mówię jednak, abym miał takich w pogardzie, byłoby to wielce niesprawiedliwe, ale wobec tych osób będę surowym sędzią ich życia moralnego.
26.Nie było człowieka, któryby nie grzeszył według litery Zakonu, a jednak byli tacy, którzy poóiedli moc błogosławieństw Zakonu.
27.Zaprawdę, nawet Jezus syn Marii nie był wolny od ludzkich słabości, choć nie zgrzeszył wbrew literze Zakonu i wypełnił całkowicie Ewangelię.
28.Choć Jezus syn Marii stanowił doskonały wzorzec Miłości, tylko niewielu zasłużyło na zbawienie, co nie jest zbyt ciężko.
29.Stała się jednak przepaścią przez grzechy i niegodziwości waszych przewodników i pasterzy, którym powierzyliście zbyt łatwo swój los.
30.Czyż podobnie nie było z Koranem, skoro wierny mordował wiernych w imię Mahometa?
31.Dlatego Nadzieja zabrania wam tego czynić i macie żyć wzgodzie, kierując się zawsze dobrem was wszystkich.
32.Zarówno Zakon, Ewangelia i Koran, opierały się na zakazach; Nadzieja wymaga od was szerokiej inicjatywy życia, stąd podstawa życia w wolnej woli.
33.Posłuszeństwo było rzeczą dobrą, gdy nie umieliście czytać, ani pisać i wasze poznanie było ograniczone.
34.Teraz jesteście ludźmi światłymi i na cóż was straszyć, wciąż wygrażać, zabraniać i ograniczać.
35.Przecież znacznie lepiej ukazywać rzeczy, które należy robić, drogę po której winniście kroczyć, kierować się moralnością inicjatywną a nie wystrzegającą, żyć w wolności i w świetle dnia jutrzejszego, aniżeli w ustawicznej bojaźni i lęku przed przyszłością, zabarwioną przesądami i fałszywymi naukami.
36.Stąd kontakt ze mną nie opiera się na uroczystych obrządkach, ceremoniach, ofiarach, zabobonnych zakazach; z minami posępnymi i astetycznymi, ani przez wielkie dysputy teologiczne, czy moralizatorskie. Mam to wszystko za nic.
37.Jestem
38.Pragnę, abyście rozumieli, czym jest życie, jaki ma biologiczny sens, abyście tworzyli z radością w wielkim wolnym świecie, pełnym inicjatyw ludzkich, kierowanych nadzieją przyszłości człowieka.
39.Ukochałem was za to, iż macie wolny rozum, który może się kierować czynieniem dobra, zażywać pełnej radości życia, żywić pełną gamę uczuć i tworzyć wartości, aby świat stawał się młody, piękny i zarazem pełen rozmachu.
40.Dość już fasady zewnętrzności, długich modłów, klęczących, dłoni złożonych do modlitwy, a jednocześnie pełnej języków potępień, chciwości i obłudy.
41.W waszej fasadzie nie kocham się, ale w waszym wnętrzu, który ma się wyrażać w czynie wielkości podboju Wszechświata.
42.Stanowi to dla was jedyny pozytyw, którym winniście się kierować, zarówno dla osiągnięcia potęgi człowieka, jak również za miłość, którą żywię ku wam.
43.Wiem jednak ile zła i nikczemności pozostało i bój Nadziei nie będzie łatwy, ani krótki.
44.Ale ci, którzy podejmą walkę o Nadzieję, mogą liczyć na widzenie jej triumfu, choćby nawet wielokroć stracili dla niej życie.
45.Kto jednak targnie się na Nadzieję, ten nie może liczyć na żadną nadzieję, choćby nawet mnie nie uznawał lub żył świątobliwie.
46.Jestem

Zawiera czterdzieści sześć wierszy.

LXII.GROSZ

1.Czy sądzicie, że miło jest patrzeć na żebraków?
2.Powiadam wam, ciężki jest los żebraka, gdyż nie mają upodobania wśród was, jak również we mnie.
3.Nakazuję wam i jest to prawo wieczne, aby każdy człowiek miał możność pracy i tym samym środki na utrzymanie życia.
4.Macie w równy sposób dbać o to, aby kobieta i mężczyzna mieli prawo do chleba.
5.Niechaj dzieci nie umierają z nędzy, gdyż jest to wasza hańba.
6.Mój głos w sprawie nędzy dzieci zawsze będzie skierowany przeciw wam.
7.Nie mogę mieć nad wami żadnej litości, skoro pozwalacie na śmierć głodową tylu niemowląt.
8.Każde umarłe krzyczy przeciw wam i wysłuchuję ich skargi.
9.Czy sądzicie, że odbierzecie właściwą zapłatę za syte i dostatnie życie, jeżeli gdzie indziej będzie wyciągać ku wam zgłodniała ręka.
10.Los biednego będzie ponad waszym, gdyż tuczycie się jego kosztem.
11.Dzieci i kobiety najwięcej was oskarżają.
12.Ale świat nie należy do leniwych i upadłych, ile do pracowitych i gotowych do wielkich bojów, w iíię ludzkości.
13.Głodni będą zawsze i niechaj ich głos nie paraliżuje waszych rąk.
14.Niemowlę winno jadać chleb zapracowany przez rodziców i za to są przede mną odpowiedzialni.
15.Dziecko winno się uczyć żyć i waszym jest obowiązkiem, aby jadało wasz chleb.
16.Uczeń ma jeść wasz chleb za czas poświęcony na naukę i dlatego wszelka nauka winna być obowiązkiem każdego dziecka.
17.Nie powinno być żadnego usprawiedliwienia dla odmowy nauki.
18.Dorosły, zarówno kobieta, jak i mężczyzna winni pracować na swój chleb. Niechaj wśród was nie będzie takich, którzy jadają darmowy chleb lub wyciągają przed siebie rękę.
19.Powiadam wam i niech stanowi to zasadę - każdy dorosły ma obowiązek pracować na swoje utrzymanie.
20.Każdy, kto pozbawia innego człowieka pracy tym samym zabierając chleb, winien być przez was napiętnowany.
21.Nie mówcie, iż bezrobotni to uzdrawiająca sytuacja dla waszych państw.
22.Macie przed sobą wiele do zrobienia i nie powinno nigdy wam zabraknąć pracy.
23.Gdy bezrobotni będą wam podrzynać tłuste gardła, zawsze ich zrozumię, choć nie będę z żadną ze stron.
24.Już choćby na ten fakt baczcie, aby wśród was nie było ludzi z wyciągniętą ręką.
25.Wolno wam wprowadzać zasady i prawa regulujące pracę, gdyż na niej zasadza się wasz ogrom i wasza nadzieja w przyszłość.
26.Dbajcie również o tych, którzy dla was poświęcili swój trud i wysiłek pracy. Byłoby to niegodziwe.
27.Niechaj żaden starzec nie pozostanie bez środków do życia.
28.Troszczcie się o chorych i całkowicie ułomnych.
29.Jeżeli mogą pracować, niechaj pracują, gdyż w niej znajdą swoją cząstkę istnienia. Gdyby jednak nie mogli pracować, nie odbierajcie im chleba.
30.Przeklinam na zawsze tych, którzy uśmiercają zarówno dzieci, chorych i starców, aby było więcej chleba dla zdrowych i dorosłych.
31.Dla takich nie ma nigdy przebaczenia i niechaj u was nie mają.
32.Cofam więc wszystkie zasady i prawa dotyczące jałmużny, gdyż winniście się troszczyć o tych, którzy nie mogą jadać swego chleba.
33.Na to właśnie płacicie podatki, aby wśród was nie było głodnych, ani wyczerpanych.
34.Gdy będziecie wypełniać te prawa, w waszych domach zadomowi się dostatek i uśmiech.
35.Stanowię najpewniejszą gwarancję swoich słów.

Zawiera trzydzieści pięć wierszy.

LXIII.KSIĄŻECZKA

1.Jeżeli do mnie nie będziecie się modlić, nie będę was za to karał.
2.Odstępuję całkowicie od zasady - im kto się więcej modli, tym doznaje więcej łaski ode mnie.
3.Kogo mam właściwie wysłuchiwać? - zarówno ci, co kradną, jak i ci, którzy gromadzą, kierują modły o powiększenie majątków. Mordercy i ich ofiary równie intensywnie zabiegają o życie.
Setki religii mówi do mnie, choć moim prawom zaprzeczają, zarówno wierzący, jak i niewierzący lubują się w modłach. Chorzy i samobójcy đragną zmiłowania, żołnierze i polegli oszczędzenia, królowie wiecznego panowania, lud zrzucenia jarzma.
4.Z modlitwy uczyniliście śmietnik, do którego z lubością możecie wrzucić wasze pragnienia i niegodziwości.
5.Gdy was wysłuchuję to źle, gdy nie wysłuchuję to także źle.
6.Wyczekujecie na Proroków i Apostołów moich; gdy ich posyłam, tych zaraz zabijacie, aby nie mówili w moim Imieniu.
7.W końcu zdecydujcie się na coś - albo mam być wśród was, albo nie życzycie sobie mojej pomocy.
8.Powiadam wam - człowiek musi sobie zasłużyć na zbawienie, a nie przez unikanie grzechu, czy przez długie modły dążyć do zbawienia.
9.Przecież was nie rozliczam po wypowiedzianych słowach, ani nawet po myślach, ale po czynach.
10.Człowieka można przecież zabić nic nie mówiąc, a jednak dopuścić się najcięższej zbrodni, kierując ostrze we właściwym kierunku.
11.Czyż złodziej woła, że kradnie, a rewolucja myśli normalnie, skoro krzywda jest wielka.
12.Dla oceny człowieka najistotniejszy jest czyn jego i niechaj on będzie waszą modlitwą.
13.Układacie w książeczkach wiele modlitw, które mają was prowadzić ku mnie, ale tak w rzeczywistości nie jest.
14.Każda ułożona modlitwa ludzka nie może być zapisana i powtarzana przez innego człowieka - to stanowczo odrzucam.
15.Daję wam nowe prawo, aby ono obowiązywało wiecznie - nie układajcie modlitw.
16.Modlitwą dla was po wsze czasy niechaj będzie tekst Nadziei.
17.A gdy będziecie mówić o Nadziei, powiedzcie wpierw:
18.Ojcze nasz, któryś jest w niebiesiech,
Święć się imię twoje,
Przyjdź Królestwo twoje,
Bądź wola twoja Jako w Niebie, tak i na Ziemi,
Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj.
I odpuść nam nasze winy.
Jako i my odpuszczamy naszym winowajcom;
I nie wódź nas na pokuszenie,
Ale nas zbaw ode złego.
Albowiem Twoje jest Królestwo,
I moc i chwała, na wieki wieków.
Amen.
19.Modlitwę Jezusa syna Marii odmawiajcie po wieczny czas, abyście mogli mieszkać na Ziemi i posiąść cały obszar Wszechświata.
20.Nie godzi się przerywać modlitwy i czytania Nadziei prawowiernym.
21.Czytajcie Nadzieję przed spaniem, aby wasze myśli były lekkie.
22.Jednak nie jestem głuchy na modlitwy, które ku mnie kierujecie. Wasze serce winno być do niej ochotne.
23.Nie wysłuchuję modlitw z przymusu, ani tym bardziej z obrzędu, zwyczaju czy rytuału.
24.Gdy dwóch, albo trzech lub więcej jednakowo się modli, tam mnie nie ma.
25.Jestem
26.Dlatego każdy, kto nakłania innego człowieka do modlitwy jest dla mnie obrzydliwy.
27.Więc nie zbierajcie się, aby modlić się do mnie, ale dla poznania Nadziei, którą winniście przekuwać w czyn.
28.Wobec tego, zbędne są wam wszelkie ludzkie organizacje religijne, które miałyby wam służyć ku mnie - ani kościoły, ani zbory, ani synagogi, ani meczety, ani żadne świątynie.
29.W domach waszych modłów nie przebywam, gdyż człowiek winien stać przede mną sam jeden.
30.Zakon jest zapisany, Ewangelie są zapisane, Koran jest zapisany, Nadzieja jest zapisana.
31.Każdy z was winien umieć czytać i pisać i dlatego niechaj czyta Słowo.
32.Czytając nabierzecie mądrości, która wam pozwoli czynić dobrze i kierować człowieka, człowieczeństwo i całej rodziny ludzkiej ku lepszej przyszłości.
33.Człowiek uzyskuje moją łaskę, przez wiarę we mnie, ale która musi równocześnie wypływać z uczynków, przez wypełnianie Nadziei, która dąży do rozwoju człowieka, niezależnie od wiary.
34.Kto pojmie, będzie czynił dobrze i uzyska zbawienie.
35.Kto zatwardzi swoje serce będzie przeklęty na wieki, zarówno przez was, jak i przeze mnie.
36.Pragnę, abyście więcej nie wszczynali o mnie sporów i dlatego nie czyńcie znaków przynależności do Nadziei.
37.Wypełniając mądrość Nadziei jesteście jej wyznawcami, niezależnie od faktu, czy ją bezpośrednio przyjmujecie, czy nie.
38.Popularność jakiegoś poglądu nie świadczy o jego prawdziwości, stąd nie zabiegam o wasze uznanie, ile na wasze działanie.
39.Nikt przez długie modły, ani przez posty nie został nagrodzony przeze mnie. Mam zawsze takich w głębokiej pogardzie.
40.Wiem, co powiecie! - Bóg jest od wysłuchania naszych modlitw, a Nadzieja nas od Boga odciąga.
41.Ludu głupi i opętany! - czy nie wiecie, że modlitwa nie może być ucieczką od tego świata.
42.Przecież Jezus syn Marii mógł uciec od świata, ale musiał dla was zginąć.
43.Powiedziałem Jezusowi synowi Marii: - Nie módl się więcej, gdyż czekają już oprawcy, aby się dopełniło.
44.Modlitwa nigdy nie zastąpi czynu i dlatego jest daremna.
45.Człowiek, który nie odważa się jasno widzieć swojej rzeczywistości, tym czym jest, staje się niewolnikiem strachu i dlatego nikt nie może osiągnąć ludzkiej i mojej wielkości, do której jest zdolny, dopóki zamyka oczy przed swymi trudnościami.
46.Mocny człowiek nie ma potrzeby szukać oparcia, wystarczą do tego zdrowe nogi, zdrowy kręgosłup, zdrowe ręce, zdrowa szyja i zdrowa głowa, szeroko widząca i słysząca.
47.Dlaczego koniecznie chcecie być niewolnikami słabych, niedołężnych, opuszczonych i wykolejonych, dla których jedynie śmierć stanowi ratunek.
48.Kto liczy na śmierć ten się zawiedzie i niech nie oczekuje ode mnie nagrody za taką postawę.
49.W dół nie patrzcie, tam nie ma nic ciekawego.
50.Kto mnie wielbi, niechaj patrzy w górę i niechaj dąży na spotkanie ze mną, ale nie poprzez śmierć, ale przez życie.
51.Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam - przez śmierć nie może się człowiek spotkać, ale przez żywotne wypełnianie życia zawartego w Nadziei.
52.Kto tego nie czyni, śmierć będzie dla niego całkowitym kresem, zarówno tutaj, jak i tam.
53.Więc nie martwcie się o umarłych i za nich się nie módlcie, jest to rzecz obojętna, ponieważ oni nie chcą wracać do życia.
54.Jeżeli wasze serce pragnie ze mną rozmawiać, niechaj wasze słowa będą ku mnie bezpośrednio skierowane.
55.Powiedziałem Synowi, Apostołom, Prorokom, Sędziom - pragnę osobiście wysłuchiwać modlitw wiernych. Odpowiedzieli: - Amen!
56.Tym samym nie módlcie się do nikogo, tylko do mnie, gdyż w przeciwnym razie wasz trud będzie daremny.
57.Nie twórzcie idealistycznych światów, ich dla was nie ma.
58.Prawda zawiera się w życiu i śmierci.
59.Żyjąc nabywajcie mądrości z poznania Wszechświata, gdyż tam mieści się wyłączna Prawda.
60.Umierając zabierajcie ze sobą Nadzieję, aby była z wami lub przeciw wam.
61.Wówczas o was nie zapomnę.
62.Jestem

Zawiera sześćdziesiąt dwa wiersze.

LXIV.WROTA

1.Nakazałem Janusowi, aby zawarł wrota sporów, iżby nigdy więcej nie było powodów do wojny.
2.Odszedł Zły od synów ludzkich na zawsze.
3.Wierzycie, czy nie, ale Iblisa nie ma już wśród was, i tym większą odpowiedzialność nałożyłem na rodzaj człowieczy.
4.Rodząca Ewa wystąpiła przeciw prawu, które dla nich powołałem.
5.Ściągnęła mój gniew, zarówno na swoją głowę, jak również na Adama.
6.Miała orędownika w Złym i odtąd synowie i córki Adama i rodzącej Ewy mogły się na niego powoływać w sporach.
7.Gdy rodząca Ewa stała się brzemienna z Adamem, przybył do niej Zły nakazując oddać sobie pokłon, gdyż inaczej porodzi maszkarę. Ewa zlękła się Złego i upadła na kolana oddając płód. Odtąd śmierć zadomowiła się wśród was na zawsze.
8.Ale powiedziałem rodzącej Ewie: - Odtąd Zły nie będzie mieć dostępu przy twoim rodzeniu, aby ród ludzki nie wyginął.
9.Choć odstąpił od rodzącej, nie był skory do posłuszeństwa.
10.Nakazał Kainowi, aby był panem nad Ablem, przez wzgląd na starszeństwo.
11.Rzekł Kain do Abla: - Oddaj mi pokłon, gdyż jestem starszy od ciebie.
12.Odpowiedział Abl: - Niech Ten, który Jest będzie naszym sędzią.
13.Kain złożył ofiarę z płodów ziemi, ale jej nie przyjąłem, przez wzgląd na jego zatwardziałe serce.
14.Przyjąłem ofiarę Abla wywyższając jego ponad pierworodnego brata.
15.Zabił Kain swego brata Abla, gdyż nie chciał, aby starszy służył młodszemu; odtąd Kain stał się ojcem sporów ludzkich.
16.Powiadam wam - całe wasze życie upływa wśród sporów o panowanie człowieka nad człowiekiem.
17.Wygnałem Kaina spośród dzieci Adama i rodzącej Ewy, aby spory nie przeszły na pozostałych braci i siostry.
18.Odszedł Kain od ojca swego i od matki swojej Ewy, aby zamieszkać na Wschodzie.
19.Zabrał ze sobą siostrę, chcąc mieć potomstwo.
20.Adam i rodząca Ewa mieli wiele synów i wiele córek napełniając nimi całą ziemię.
21.Mówili do potomków Kaina: - Wy nie macie z nami swego dziedzictwa, więc nie zamieszkujcie wśród nas.
22.Zbierali się synowie Kaina, aby walczyć przeciw synom Seta, gdyż nie chcieli ustąpić ze swego dziedzictwa.
23.Odtąd narobili sobie nowych bogów i herosów, aby ich wspomagali w walce.
24.Posyłałem im swoje sługi, ale ich mieli za nic i zabijali ostrzem miecza.
25.Oddawali się we wszelkiej rozpuście i pławili się we krwi zabitych.
26.Brat brata Adamowego nie mógł przemóc, gdyż wielka była ich siła.
27.Rozeszli się po okręgu całej ziemi wznosząc liczne państwa, ze swoją kulturą i prawami.
28.Zły powiedział do swoich sług: - Idźcie na Ziemię, abyście posiedli córki ludzkie, i abyście rodziły im dzieci, będąc żonami synów Kaina.
29.Rodzili się wielcy, jakich dotychczas nigdy nie było. Czyż mało o nich w waszych pismach?
30.Czynili wszelkie zło, których nigdy nie doświadczali.
31.Porobili różnorodną broń, aby skuteczniej zabijała; wsprzęgli się do wielkiej pracy na rzecz swoich panów i kapłanów. Wszelkie prawa i zasady podyktowane zostały na potrzeby wojny.
32.Ujarzmili nawet zwierzęta, aby im służyły na wojnie.
33.Sprawiedliwy Enoch ich nauczał, że należy się przeciwstawiać Złemu i wrócić na ścieżkę pokoju pośród braci.
34.Przekazał im pismo, w celu spisywania swoich praw, aby dostrzegli ogrom zdziczenia, którego się dopuszczali.
35.Sprawiedliwy Enoch stał się znienawidzony, zarówno przez Złego, jak i przez cały rodzaj ludzki.
36.Spytałem się Złego: - Czemu wśród synów Adama szerzy się tyle zła?
37.Odpowiedział Zły: - Ziemia jest dana synom ludzkim na zawsze. Będę nad nimi panował po wszystkie ich dni.
38.Rzekłem: - Czemu odbierasz mój przywilej synom ludzkim, abym był ich powiernikiem?
39.Odpowiedział Zły: - Zło jest moją miłością i nie może być wśród ludzi dobra.
40.Ktokolwiek wyznawałby dobro, tego zniszczę.
41.Spośród wszystkich głosów synów ludzkich usłyszałem tylko jeden, który kierował się ku mnie.
42.Umiłowałem Noego, ponieważ był wierny.
43.Powiedziałem Noemu: - Czyń arkę na pustyni, aby każdy widząc to, mógł złożyć stosowne świadectwo wobec moich wyroków.
44.Budował arkę na pustyni przez sto lat i mieli za nic jego poselstwo.
45.Postawiłem Cherubina z płonącym mieczem, aby nikt nie ważył się zniszczyć dzieła pracy rąk Noego.
46.Nawet Zły nie miał przystępu w pobliże.
47.Synowie i córki ludzkie wielce się dziwowali na tę budowlę i niektórzy musieli nawet zginąć od ognistego miecza, gdyż tak była wielka nienawiść do mnie.
48.Oznajmiłem Noemu, aby nie oglądał się na synów ludzkich, gdyż przez niegodziwość i bezustanne spory obrzydziłem ich sobie.
49.Wytracę synów i córki ludzkie wodami, aby złość nie zawładnęła także Niebem.
50.Dałem Noemu dar przemawiania do zwierząt, aby mógł je wszystkie sprowadzić do arki.
51.Nawet wówczas, gdy przez czterdzieści dni wrota były otwarte, mogli się uratować.
52.Ale i przez ostatnie siedem dni zamknięcia arki, byliby się uratowali, otwierając swoje serca ku mnie.
53.Nie ograniczam nigdy liczbę tych, którzy pragną się wyratować od mego wyroku.
54.Powiadam wam - żaden naród, ani żadne pokolenie nie może spóźnić, ani przyspieszyć swojej godziny zagłady.
55.Moim prawem jest ocena tej chwili i nikt nie może mnie w tym wyręczyć.
56.Wyroki przyszłości należą wyłącznie do mnie.
57.Jestem
58.Posyłam zawsze Proroków i Apostołów, aby głosili moje groźby i obietnice.
59.Jednak synowie Adama i rodzącej Ewy stali przeciw mnie uzbrojeni w kłamstwo i szyderstwo, chcąc przeciw prawdzie walczyć, śmiejąc się z moich przykazań i gróźb.
60.Posłałem do niego Noego, aby miał prawo wybrać spośród nich wszystkich sprawiedliwych. 61.Znalazła się tylko najbliższa rodzina, gdyż nawet żona wolała pozostać przy swoich rodzicach, mając jego za opętanego.
62.Zesłałem na nich ogromne masy wody, aby wszelkie ciało ludzkie i wszelki duch niebieski nie mógł więcej szerzyć zła na obliczu Ziemi.
63.Karam wówczas narody, gdy tego się najmniej spodziewają.
64.Choć wołali do mnie o ratunek, każdy z nich musiał zginąć na wieki, gdyż moje przekleństwo pozbawia wszelkiej nadziei.
65.I na cóż im była pycha, buńczuczna złość, rozliczne spory i opieka bałwanów.
66.Tę marność, tę marność, tę marność powaliłem wodami potopu, na świadectwo wszystkim, którzy wyjdą z nasienia synów Noego.
67.Kto wejdzie za wrota, które zatrzaskuję, ten doznaje ocalenia. Pozostając przed nimi, skazani zostajecie na beznadziejność.
68.Baczcie więc na swój los i nie lekceważcie moich słów, aby i wam się nie przytrafiło, co doświadczyli za potopu.
69.Choć opanowali wszelkie krainy Ziemi to jednak wszędzie spotkała ich zagłada.
70.Wiem, iż wy nie wierzycie w potop, i nawet na podstawie kopania w ziemi zaprzeczacie jego istnieniu.
71.Powiadacie, że to bajka starożytnych, która miała tylko lokalny zasięg.
72.Nawet świadectwo Jezusa syna Marii nie bierzecie poważnie.
73.Nie mam wam tego za złe i przecież nie będę zalewał waszych siedzib, aby udowodnić w prawdziwość potopu, gdyż byłoby to nierozsądne.
74.Przysiągłem na siebie samego, że Ziemi nie będę niszczył wodą i słowa dotrzymałem.
75.Powiadam wam - nie trwóżcie się końcem świata.
76.Ziemia, póki będzie tęcza na niebie, będzie istnieć zawsze i nie zniszczę ani wodami, ani ogniem, ani mieczem ognistym was wszystkich.
77.Nie posyłam tych, którzy ze Słowa wróżą koniec świata.
78.Raz przysięgając, przysięgam na wieczność.
79.Jestem
80.Jednak potop nie nauczył synów ludzkich niczego.
81.Nie widząc zwałów i rumowisk domostw nie uświadomili sobie w pełni, czym była ta straszliwa zagłada.
82.Zamieszkali w krainie Szinearu, aby ponownie stanowili siłę mogącą przeciwstawić się mojej woli.
83.Gdy rozmnożyli się licznie, Nemrod nakazał im budować wieżę, aby z jej schodów mogli zdobyć Niebo.
84.Czyż jesteście w stanie wyobrazić sobie budowlę, którą do tej pory nie prześcignięto, tak wysoko się wznosiła.
85.Nemrod szedł po tysiącu osiemset stopniach, zanim doszedł na sam wierzch.
86.Posłałem swego Proroka, aby pytał się Nemroda, dla kogo kazał wznosić tak wielką budowlę.
87.Kazał włócznią zabić wysłannika, aby wykazać, jaki mnie spotka los z jego ręki, jeśli nie uznany zostanie za władcę całej Ziemi i nie zostaną podporządkowane jego jurysdykcji wszelkie byty Nieba.
88.Posłałem orła na jego zgubę, aby przez zabicie ptaka ujawnił swój zamysł.
89.Gdy skrawiona strzała upadła na ziemię ogłosił się mocarzem nakazując, aby tylko jemu lud oddawał stosowną cześć.
90.Uwierzono w jego potęgę i stał się Nemrod pierwszym żywym bogiem, któremu ziemskie istnienie winno było oddawać wszelką wiarę.
91.Posłałem stado kruków, aby walczyły z Nemrodem, lecz zostały pozabijane.
92.I tym razem nie pragnął dostrzec mego znaku.
93.Uszykował cały swój lud, aby urągał Niebu i nie słysząc odzewu z mojej strony obwiesił się wszystkimi imionami i tytułami, które mnie się należały.
94.Moich wysłanników zabijano i znieważano, aby na ich miejscu ustanawiać wszelki rodzaj fałszywych wróżbitów, zaklinaczy i kapłanów obcych bóstw.
95.Ludu mały i zdegenerowany! - nie działam nigdy zbyt pochopnie, zanim się nie upewnię, czy wszystko zostało ujawnione.
96.Gdyby kary spadły bez wcześniejszych znaków, czyżby były właściwie zrozumiane.
97.Obaliłem wieżę siłą wiatrów i trzęsieniem ziemi, a upadek był wielki.
98.Nakazałem wszystkim władcom Babilonu, Ur, Niniwy i Aszuru, aby do woli korzystali z ruiny, jako budulca dla swych siedzib.
99.Dlatego daremnie szukacie jej śladów. Co człowiek jest w stanie zbudować, może również doszczętnie zniszczyć.
100.Z tego huku spadających cegieł, przeraził się cały lud, i pomieszał im się język.
101.Każdy mówił, lecz nikt nie rozumiał jeden drugiego.
102.Powiadam wam, obalam zawsze tych, którzy Niebu urągają swoją mocą.
103.Czyż nie obaliłem kapłanów faraona wieżą, którą kazał zbudować synom izraelskim, aby ze mną się mocować.
104.Poddani Nemroda rozeszli się, aby posiąść całą Ziemię i być jej jedynymi władcami.
105.Uczynili sobie państwa, powołali na trony królów; pobudowali liczne miasta obwarowane wysokimi murami, wsprzęgli do wojny zwierzęta, spętali statkami wszystkie morza i oceany.
106.Nie było skrawka lądu, gdzieby ich stopa nie stanęła.
107.Naród walczył przeciw narodowi, lud zniewalał ludy dla swoich praw i własnych przywilejów.
108.Cała ziemia została zbroczona krwią.
109.Posyłałem Proroków, aby chowali miecze nakazując życie w pokoju - nadaremnie.
110.Zapragnąłem mieć swój lud, gdyż nigdzie nie wymawiano mego Imienia.
111.Jestem
112.Powołałem Abrama z Ur Chaldejskiego, aby stał się ojcem mego narodu.
113.Abraham był ojcem wiary we mnie - jest Muzułmaninem.
114.Z niego wyszedł wielki i liczny naród, który pod wodzą Mojżesza uszedł z bałwochwalczego Egiptu.
115.Opanowali ziemię Kanaanu, aby być moim wiernym ludem.
116.Ustanowiłem im rozliczne prawa, aby żaden przeciwnik nie miał do nich przystępu, gdyż byłby skazany przeze mnie na zagładę.
117.Zamiast być wiernymi, stali się występnymi i poszli za cudzymi bogami, którzy ich nie bronili, ani nie ochraniali, tylko zaplątali w powiązanie z innymi narodami na własną zgubę.
118.Wiele posyłałem Proroków, wiele ich także ginęło od ich ostrza.
119.Dopełnił się na nich czas zagłady, stając się niewolnikami wszystkich narodów ziemi.
120.Posłałem Jezusa syna Marii, celem zwiastowania Ewangelii, ale został zgładzony.
121.Zesłałem Mahometowi Koran, aby uczył, jakie wielkie łaski przygotowano ode mnie wiernym, lecz bardziej rozkochali się w wojnie, aniżeli w pokoju.
122.Czyż nie rozumiecie, że Zakon został rozbity przez słabość Izraela, aż w końcu musieli iść na powrozie.
123.Połamaliście krzyż Jezusa syna Marii przez wojny, zaprzeczając tym samym Ewangelii.
124.Czy Koran nie stał się dla waszych serc daleki, skoro bardziej ukochaliście kindżał od wiary we mnie.
125.Zwiastuję wam teraz Nadzieję i czy również ją odrzucicie myśląc, że nie mówiłem, woląc całkowite swoje spopielenie.
126.Nadałem Izraelowi prawa wojny, gdyż zapragnąłem, aby stanowili najsilniejszy lud, spośród wszystkich okolicznych narodów.
127.Któraż społeczność nie trwoży się przed liczniejszymi wojskami wroga.
128.Synowie Izraela mieli ruszać do boju bez trwogi, gdyż przyobiecałem, iż będę z nimi.
129.Ale czy nakazałem, aby wzajemnie się wyrzynano, w imię chwały dowódców, czy sporów o tron.
130.Na wojnę byli przeznaczeni tylko ci, którzy mieli już życie za sobą, gdy posiedli swoje dziedzictwo, poślubione żony i potomstwo.
131.Wojna jednak nie miała stanowić pretekstu do mordu i okrucieństw, gdyż wpierw winno się było oznajmiać pokój.
132.Wolano jednak mord i zdziczenie, dlatego więc Izrael wpadł w niewolę narodów silniejszych i bardziej licznych.
133.Przez grzechy, których się dopuszczono, nie przebywałem wśród swego ludu, czym otwarłem przed wszystkimi sąsiadami wszelkie bramy i zawory, aby każdy wiedział, iż beze mnie nie ma trwałej opieki.
134.Jezus syn Marii dał wam przykazanie, abyście się wzajemnie miłowali, gdyż każdy, kto wszczyna wojnę, na niej ginie.
135.Tym samym zniósł wszelkie prawa wojny, abyście wpierw stawali przede mną a następnie do świata.
136.Każdy, kto ma skrwawione dłonie nie może nigdy stanąć przede mną.
137.Synom Izmaela zezwoliłem na używanie broni, celem szerzenia prawdziwej wiary, zesłanej w Koranie.
138.Czyż Koran nie został ode mnie zesłany, skoro zaledwie przez jeden wiek tyle narodów i ludów poznało Islam.
139.A jednak bardziej czcili wojnę, aniżeli mnie.
140.Szli ze sztandarem Proroka, celem zadawania gwałtu i panowania nad ludami, aniżeli szerzyć miłość ku mnie wśród nich.
141.W śmiertelnym boju złamałem sztandar wiary mahometan przez rycerzy z krainy północy, aby ukazać wszystkim wiernym, iż nie jestem przy mahometanach.
142.Gdzież mogę znaleźć prawdziwych i wiernych Muzułmanów, skoro zapomnieli o wierze we mnie.
143.Zaprawdę powiadam wam - spośród tylu religii, tylu kościołów, tylu kapłanów, tylu wyznawców nie znajduję moich wiernych.
144.Któż z was może wyznać: - Wierzę w Tego, który posłał Abrahama, Mojżesza, Dawida, Jezusa syna Marii, Apostołów i Mahometa.
145.Czy jest wśród was ktoś, kto na takie wyznanie się nie wzdrygnie i zacznie gorąco zaprzeczać.
146.Tyś powiedział: - "Jestem Muzułmaninem."
147.Dlatego przez ciebie została zwiastowana Nadzieja.
148.Objawiam się zawsze wtedy, gdy dla was nadchodzą trudne chwile, a wyrok jest bliski. 149.Istnieją wśród was ludzie, którzy zapowiadają waszą całkowitą zgubę z mojej strony, opierając się na tekście Słowa.
150.Oznajmiam wam - nikogo takiego nie posyłałem.
151.Wiele wyznaczali dat mego wyroku, choć im tego nie mówiłem.
152.Przyszłość należy wyłącznie do mnie i nie zamierzam nikomu tego przywileju odstępować.
153.Jestem
154.Posyłam mego Apostoła Nadziei, aby wam oznajmił, iż odwołuję wszystkie przywileje i nagrody dotyczące wojny i stosowania oręża w walce.
155.Ze zwiastowaniem Nadziei wzbroniona jest wam wojna w imię moje, i w jakiekolwiek imię.
156.Każdy, kto trzyma broń jest skazany na śmierć z ręki przeciwnika i nie spodziewajcie się ode mnie nagrody.
157.Za wojnę odpowiadają ci, którzy ją wywołują i z tego wszakże powodu również giną.
158.Ale również odpowiedzialność, i to nie mniejszą ponoszą ci, którzy biernie przypatrują się poczynaniom do wojny, i oni także giną, jako ofiary wojny.
159.Nie dawałem wam powodów do wojny, odkąd wyparliście się nauki Jezusa syna Marii, abyście mną nie obarczali waszej przelewanej krwi.
160.Niechaj będzie to prawo wieczne, po wszystkie wasze pokolenia - Każdy, kto zabija lub zniewala przemocą innego człowieka, względnie taką rzecz popiera lub jej świadomie nie chce widzieć, jest przeze mnie przeklęty na wieki.
161.Nakazuję wam czynić pokój, gdyż w nim jest wasza przyszłość i waszych wszystkich następnych pokoleń.
162.Ileż cywilizacji, iluż wspaniałych ludzi zginęło przez wojny, które nic wam nie dały.
163.Twierdzicie, że wojna jest motorem wszelkiego postępu, choć to przecież absurdalne twierdzenie i o tym doskonale wiecie, to jednak nie pozbawione części racji.
164.Każda nowa myśl twórcza legła w gruzach wraz z nadejściem wojny, z każdym pokoleniem coraz straszniejsza i bardziej niszczycielska.
165.Stworzyliście potężne rodzaje środków wojny, o których nawet nie przypuszczałem, iż możecie je wsprzęgnąć do zabijania, choć stworzyłem Niebo i Ziemię.
166.Jestem
167.Mówię wam to nie dlatego, iż jesteście bardziej wytwórczy ode mnie, tylko dlatego, ponieważ nie mam starania w niszczeniu i mordowaniu, ale w budowaniu i w życiu, stąd nie muszę wymyślać narzędzia śmierci.
168.Zamknięte zostały wszelkie wrota sporów, abyście mną nie obarczali za wasze wojny, i żądali ode mnie stosownych nagród za śmierć.
169.Czy chcecie dojść do szaleństwa, aby zniszczyć Ziemię i wszelkie na niej życie.
170.Zwiastowana jest wam Nadzieja, abyście opamiętali się i otrząsnęli się z amoku niszczenia.
171.Znam waszą przewrotność i obnażę waszą zgubną naukę.
172.Sądzicie zapewne, że zwycięski żołnierz, dzięki wstawiennictwu waszych kapłanów, zapewnia sobie zbawienie wieczne.
173.Ale powiadam wam - nie utożsamiajcie mnie ze śmietnikiem. do którego można wrzucać wszelkie brudy, nikczemności i fałszywą naukę.
174.Mam swoje zasady, które wyłuszczałem w Zakonie, Ewangelii, Koranie, a teraz czynię to w Nadziei.
175.Dlatego oświadczam wam stanowczo - żaden z tych, który bierze udział w wojnie nie ma nadziei zbawienia. Stanowi to prawo wieczne po wszystkie wasze dni.
176.Gdy spopielicie Ziemię przez broń o jasności tysięcy słońc, czy inną nie mniej przerażającą w swojej wielkości, ustanie na zawsze znak tęczy i nakażę robactwu, aby pożarły wszelkie ciało ludzkie, iżby Ziemia przestała być zamieszkała przez synów Adama i rodzącej Ewy.
177.Na cóż więc przydadzą się wam spory i wojny, jeżeli za nimi czeka was kres istnienia.
178.Nadzieja jest zwiastowana dla dziesiątek pokoleń, aby wierzyli, iż miłuję człowieka a nienawidzę wszelkie zło.
179.Skoro sami się zniszczycie, nikt nie będzie mógł mnie oskarżyć, iż was nie ochraniałem i zostawiłem samopas.
180.Natomiast, gdy przyjmiecie Nadzieję i ostrze waszych sporów skieruje się w stronę opanowania Wszechświata, z każdym czasem będziemy coraz bardziej równi.
181.Pragnę tego gorąco i nie krzyczcie, iż Nadzieja jest na waszą zgubę.
182.A to, iż część z was straci dotychczasowe zajęcia, jako kapłani kłamstwa, wyjdzie wam z pewnością na dobre.
183.Również i o tę część staniecie się bogatsi.
184.Powiadam wam - warto podjąć takie ryzyko, mając przed sobą same zwycięskie karty.
185.Jeżeli Nadzieja zostanie spełniona i wojen wśród was nie będzie, to powiem Synowi, aby przywrócił prawa zbawienia wszystkim umarłym, dla których przelał krew.
186.I przez waszą wielkość przygotujecie nowe obszary dla tych, których śmierć wyda życiu.
187.Więc wybierajcie, między wojną, samozagładą i zaprzepaszczeniem jakiegokolwiek życia w tym i w przyszłym świecie, a nowym życiem i nową potęgą, która będzie kształtowana tylko przez was.
188.Dlatego powierzcie swoje losy w ręce ludzi silnych, miłujących pokój, którzy potrafią was wyprowadzić poza orbitę Ziemi ku nieskończoności Wszechświata.
189.Tam będę na was czekał, abyśmy byli jedynymi.
190.Ale wpierw musicie sobie powiedzieć: Koniec wojny! Koniec wojny! Koniec wojny!
191.I dlatego właśnie jest wam zwiastowana Nadzieja.

Zawiera sto dziewięćdziesiąt jeden wierszy.

LXV.IMIE

1.Będziecie się pytać mego Apostoła: - Którego Boga jesteś Apostołem?
2.Nie rozrywaj swych szat, ani nie rzucaj na nich kalumni, ponieważ mają rację zadając pytania niewiary.
3.Każdy może przyjść z oświadczeniem, iż mówi głosem Boga lub podając się za boga.
4.Pośród was jest setki różnych religii, wyznań, obrządków, i wszyscy mówią rzekomo w moim imieniu, ale mnie nie ma pośród nich.
5.Każda rzecz i każda żywa istota ma określoną nazwę, aby identyfikowano właśnie z nią.
6.Wy także macie imiona i nazwiska, abyście się nie pomylili we wzajemnym odróżnianiu się.
7.Z ludzi i zwierząt poczyniliście sobie bogów i herosów, którzy mają swoje imiona.
8.Czyż przeto religia nie jest wymysłem człowieka?
9.Wielu spośród was zwracało na to uwagę, iż bogowie, demony i wszelkie ubóstwione istoty, mają swój rodowód w człowieku.
10.Choć mieli rację, na co wskazuje dobitnie ludzka historia, jednak ich głosy macie za nic i głęboko chowacie je do szuflady.
11.Ale wiem dlaczego tak czynicie, gdyż wszelka religia stanowi zawsze dla was intratny zysk i rozliczne przywileje.
12.Na kłamstwie, analfabetyźmie, ciemnocie i przymusie tuczyliście swoje brzuchy i zaspokajaliście swojej próżności.
13.Stałem się dla was wygodnym przyczynkiem na wszelkie łupiestwo i rozbój. 14.Tak być nie może, i tego właśnie pragnę, abyście zrozumieli dobitnie mój stosunek do was.
15.Objawiłem się po rzeczach stworzonych i dlatego jesteście.
16.Gdyby was nie było, nie byłoby mnie wśród was, choć byłbym przecież niezależnie od istnienia człowieka.
17.Przecież jest tylko to, co jest widoczne i sprawdzalne.
18.Cały Wszechświat jest widoczny, a wszelkie jego prawidła mają swój rzeczywisty wymiar.
19.Wy także macie swoją określoność na tym świecie, choć przecież nie stanowicie pępka Wszechświata.
20.Dlatego istnieję niezależnie od was i moje istnienie nie może być nierozerwalne z waszym bytem.
21.Stąd nie jestem tym, którego sobie wyobrażacie, albowiem zbyt mali jesteście, aby mnie ogarnąć.
22.Wasz świat rozpościera sie wokół waszej gwiazdy i poza nią mało wiecie lub faktycznie nic.
23.A przecież wasze miejsce w świecie to zaledwie ułamek całości i prawa, które zdają się wam prawdziwe, nie muszą mieć wcale zastosowania, gdzie indziej.
24.Wszystko jednak zawiera się w porządku cyfr, które należy odkryć i nadać im prawidła.
25.Wiem, iż potraficie to czynić, stąd konieczność, abyście zbytnio nie zwracali uwagi na wyłączne problemy Ziemi.
26.Jesteście jedną z części wielkiej całości, która również jest znikomą częścią Nieskończoności, mającej wiele materialnych Wszechświatów.
27.Skoro władam wszystkimi rzeczami widzialnymi i niewidzialnymi, tym samym nie mogę podlegać waszym ocenom i waszej wykładni mojej natury.
28.Dlatego nie mam imienia, które byłoby w stanie mnie określić w sposób całkowity i nie budzący żadnej wątpliwości.
29.Jeżeli powiesz: - Mówię w imieniu Jahwe - to czyż nie okrzyczą cię żydem.
30.Choć nie będą mieli racji, jednak trud przekonywania ich będzie daremny, skoro prawda jest i tak częściowa.
31.Natomiast mówiąc w imieniu Ojca Jezusa syna Marii, wykluczysz się z poznania żydów i mahometan, a przecież i do nich jest zwiastowana Nadzieja.
32.Już sobie wyobrażam, jak wielkie kalumnie spadłyby, gdybyś powiedział, iż przemawiasz w imieniu Allacha.
33.Objawiłem się Mojżeszowi pod imieniem Jahwe, choć inni wołają Jehowa, także mając rację.
34.Dla Jezusa syna Marii byłem Ojcem, gdyż był dla mnie synem i jest nadal, i wy jesteście dziećmi moimi.
35.Czyż nie mam być przez was uznany tylko dlatego, iż dla Mahometa byłem Allachem, skoro przecież został przeze mnie powołany na Apostoła nowej wiary.
36.Zaprawdę powiadam wam - objawiłem sie Mojżeszowi pod imieniem Jahwe, Jezusowi synowi Marii jako Ojciec, dla Proroka jako Allach.
37.Więc nie sprzeczajcie się więcej o Imię, gdyż nie w imieniu jest zbawienie i prawda, ale w posłannictwie, które przeciez do was kieruję.
38.Gdy zapytają Apostoła Nadziei w czyim imieniu przemawia, niechaj odpowie:
39. - Jestem
40.Posłał Apostoła Nadziei Ten, który objawił Mojżeszowi Zakon, Ojciec Jezusa syna Marii, który zesłał Koran Mahometowi, a dla naszej wolności Nadzieję.
41.Stąd nie w Imieniu jest wasze wybawienie, ile w treści słów, które do was kieruję. 42.Wzywacie z lubością moje Imię, ale uczynkami zapieracie się słów, które do was kieruję.
43.Teraz widzicie, dlaczego was nie wysłuchuję, pomimo zawoływań i nazw.
44.Łamiąc moje słowa, tym samym mnie się sprzeciwiacie, choćbyście nawet wzywali wielokroć moje Imię i tak wam to nie pomoże.
45.Uczynki wasze was osądzają wedle moich słów, które ku wam kieruję.
46.Stąd nie nazywajcie się wyznawcami tego, czy innego imienia, ani nikogo innego, skoro do was przemawiam za pośrednictwem swego Apostoła.
47.Badajcie dokładnie pisma i na ich podstawie upewniajcie się o prawdziwości wypowiadanych słów.
48.Przecież wiele oskarżeń kierowano pod adresem Mojżesza nie zważając na wypowiadane przez niego błogosławieństwa ani przekleństwa.
49.Jednak dla tych, którzy żyli pod Zakonem nie zabrakło im mego wsparcia, natomiast przeciwnicy otrzymali swoje stosowne do słów rózgi.
50.Jezusa syna Marii rozciągnęli na krzyżu za to, że mienił się być moim Synem, choć był nim istotnie.
51.Osądzono nie słowa, które wypowiadał, ile dobrodziejstwa, którymi obdarowywał Izrael. Nie wierząc musieli wyginąć od słów , których zaprzeczali.
52.Czyż wiara Mahometa we mnie nie była siłą dla całej Arabii. Ale również pod tym imieniem wiele innych narodów i ludów toczyły okropne wojny, wierny z wiernym, wierny z niewiernym, choć i tego nie pochwalałem.
53.Teraz powiadacie: - "Allach jest jeden, a Mahomet jest jego Prorokiem".
54.Czyż mam temu zaprzeczyć, skoro tak jest w istocie.
55.Jednak łaski, którymi obdarzam wiernych nie zawierają się w wyznaniu Koranu, ile w uczynkach, których nakazuje, czego jednak nie czynicie.
56.Daremnie więc mówicie: Jahwe jest Bogiem - choć to szczera prawda.
57.Nic to, iż wyznajecie, iż jest Bóg Ojciec, skoro podeptaliście naukę Jezusa syna Marii - Syna Bożego.
58.Daremna wasza wiara w Allacha, choć powołałem Mahometa na Proroka, skoro wojna i zniewolenie stanowi wasze wyznanie wiary.
59.Dlatego powiadam wam i miejcie to głęboko w swoich sercach - nie w Imieniu Jahwe, które zawiera się w Zakonie, nie w Imieniu Boga Ojca, który objawił się w Ewangelii, ani nie w Imieniu Allacha, który był okrzykiem Proroka, tylko w poznaniu Zakonu, Ewangelii, Koranu i pełnym wypełnianiu Nadziei możecie dostąpić moich błogosławieństw, mej pełnej miłości, silnej wiary i równości.
60.Nadzieja stanowi równość między nami.
61.Jestem
62.Stąd zakazuję wam stanowczo, abyście imienia Jahwe nie ośmieszali, gdyż poślę Anioła, aby doświadczył was w przekleństwach Zakonu.
63.Nie opluwajcie imienia Ojca, abym nie musiał prosić Syna dla zesłania na was wszystkich plag zapieczętowanych w Objawieniu.
64.Wstrzymajcie groźby złorzeczenia pod adresem imienia Allach, iżbym nie musiał prosić Proroka o wydobycie kar, które na was będą się pomnażać z każdym dniem.
65.Nadzieję nie opluwajcie, abyście nie upodobnili swego losu do bytu zwierząt.
66.Zakazuję wam stanowczo, abyście mego Imienia nie włączali do nazw, ani jakiegokolwiek określenia, gdyż jest to dla mnie wstrętne.
67.Odnoście się z szacunkiem do mych Imion, gdyż tym samym okazujecie cześć mnie.
68.Na Imię nie przysięgajcie w sądach, ani w żadnych ślubach, gdyż w razie kłamstwa skazujecie się na wieczną niepamięć.
69.Nie przysięgajcie na mnie, gdyż nie jestem waszą spluwaczką, w której pozbawiacie sie wszelkich paskudztw.
70.Jednak nie lękajcie się mych Imion i nie zmieniajcie Słowo, aby z niego wykreślać lub przemieniać na inne.
71.W Zakonie objawiłem się jako Jahwe, w Ewangelii jako Ojciec, w Koranie jako Allach, w Nadziei daję wam nowe Imię - Jestem,
72.Które znaczy ono, iż niezależnie od wszelkiego czasu, od przestrzeni i od was samych, zawsze byłem, jestem i zawsze będę, i dlatego - Jestem - to moje Imię.
73.Jestem
74.Objawiam Imię w takim języku, w jakim zwiastowany zostaje przez Proroka lub Apostoła.
75.Daję do poznania nowe Imię memu Apostołowi Nadziei, które stanowi - Jestem - to moje Imie.
76.Również tego Imienia nie nadużywajcie, gdyż świadczyłoby to o waszej głupocie.
77.Ale nie mówcie, że Allach to Imię moje zawarte w Zakonie, gdyż nie jest to twierdzenie prawdziwe.
78.W Zakonie objawiłem się jako Jahwe, w Ewangelii jako Ojciec, w Koranie jako Allach, w Nadziei jako Jestem - to moje Imię.
79.Choć jestem tym samym, w zależności od treści posłania objawilem inne imię.
80.Więc nie bądźcie wyznawcami Imienia, ale moimi, gdyż stanowię o waszym żywocie.

Zawiera osiemdziesiąt wierszy.

LXVI.OBRZEZKA

1.Nakazałem Abramowi, aby się obrzezał i uczynił to wiernie.
2.Obrzezał siebie. swego syna pierworodnego Izmaela, a także wszystkich domowników.
3.W ten sposób oczyścił się przede mną oraz wszystkich swych domowników, od okolicznych ludów i narodów.
4.Każdy, z pokoleń Abrahama, musiał być obrzezany, aby tym sposobem mógł przyjąć Zakon w swoje serce.
5.Zakon bez obrzezki nie miał mocy, ale także obrzezka bez Zakonu była tylko ciałem.
6.Skoro poganie nie czynili obrzezania, nie mogli przyjąć Zakonu i nie dostępowali mego błogosławieństwa.
7.Również nie przyjmując Zakonu, pomimo obrzezania, także mnie wśród nich nie było.
8.Stąd, dopiero poganin stawał się synem Izraela i podlegał mej ochronie, gdy dokonał obrzezki i przyjął Zakon.
9.Ale nie tylko obowiązywała obrzezka pogan, którzy pragnęli być prozelitami, także wszystkich cudzoziemców przebywających między siedzibami Izraela. Tym sposobem miało się uniknąć zanieczyszczenia mego ludu.
10.Obrzezka jednak nie zwalniała od szczerego serca, wręcz przeciwnie, tego wymagała.
11.Wasze czyny były przeciw mnie, choć obrzezka była zgodna z moją wolą.
12.Nakazałem wam jednak wpierw obrzezać swe serce, gdyż wówczas zyskacie moje serce.
13.Zakon nie był targiem między błogosławieństwem a dobrymi uczynkami, przekleństwem a wszelkim czynionym złem.
14.Jeżeli wasze serce nie było skierowane z miłością ku mnie, to zarówno obrzezka była parząca, jak i Zakon kamieniem młyńskim.
15.Czyż przeto, możecie mówić, że Zakon stał się ciężarem?
16.Niechaj będzie przeklęty, kto tak mówi.
17.Zakon był błogosławieństwem do tysięcznego pokolenia tych, którzy mnie miłują i przestrzegają z sercem mych praw.
18.Skoro dotychczas nie było nawet dwustu pokoleń, choć upłynęło wiele tysiącleci, to jakąż nadzieją jest tysięczne pokolenie.
19.Głupcy i ociemniali! - nie widzicie tego wyraźnie?Przecież tysięczne pokolenie to prawie wieczność i już abstrakcja, a równocześnie oznajmiłem, iż tylko równe tysięczne, czyli tym samym nawet więcej.
20.Izrael przez czterdzieści lat miał co jeść, co pić, w czym chodzić, bez chorób i niemocy - i to zaledwie jedno pokolenie.
21.Moje błogosławieństwa przekraczają ludzkie wyobrażenia i nie mogę was karać za waszą ułomność myślową. Czyż możecie również pojąć obraz przekleństw, których doświadczyłem Izrael za nieobrzezane serce?
22.Zawsze nakazywałem, aby byli prawi i w chwilach upadku także powracali z sercem ku mnie.
23.Daleki jestem od popędliwości a szybki do przebaczania.
24.Gdy jednak gniew mój wybuchnie, kary spadają planowo, doświadczają każdego za jego winy.
25.Izrael zaprzedał się w niewolę obcych bogów i płodził z nimi wszelki nierząd świątynny, stąd obrzezka ich nie była dla mnie wiele warta.
26.Choć byli ludem obrzezanym, zacząłem także kierować moje serce ku nieobrzezanym, gdyż wśród nich znajdowałem ludzi godnych wiary.
27.Byli tacy, którzy nie znając Zakonu, żyli Zakonem, choć liczba ich była niewielka.
28.Nawet jednego obrzezanego serca, spośród milionów niegodziwych, nie pominę i ześlę dar łaski.
29.Jestem
30.Jezus syn Marii był żydem wedle Zakonu i urodzenia od Marii, i został obrzezany - nie ukrywajcie tego faktu przed wiernymi.
31.Czyż przeto, Apostołów nie obowiązywala obrzezka? - bynajmniej.
32.Jezus syn Marii przelał swą krew za wszystkich ludzi, aby każdy, kto uwierzy i przyjmie uczynkami Miłość, dostąpi zbawienia.
33.Zbawienie to straciło moć błogosławieństwa tysięcznego pokolenia, gdyż było zmartwychwstaniem, zarówno cielesnym jak i niebiańskim, w którym nie ma już potomstwa.
34.Który jest większy dar - błogosławieństwo tysięcznego pokolenia, czy zmartwychwstanie bez posiadania potomstwa - tego nikt nie wie, gdyż nie ma stron porównania.
35.Dlatego nie mówcie, że Zakon stoi niżej od Ewangelii, gdyż tak w rzeczywistości nie jest.
36.Zakon ustanowiłem dla obrzezanych z tysiąc pokoleniowym błogosławieństwem, Ewangelię z życiem wiecznym dla obrzezanych wiarą serc żyjących Miłością.
37.Stąd obrzezani, żyjący godnie pod Zakonem, nie potrzebowali ofiary Jezusa syna Marii, gdyż byłem dla nich poręką błogosławieństw najwyższych.
38.Ci zaś, którzy uwierzyli w Ewangelię, łaska spływała na nich przez Jezusa Chrystusa, pomimo braku obrzezania cielesnego, na rzecz obrzezki serca, która także winna wypełniać uczynki ducha Zakonu, to jest przykazań kamiennych tablic, danych przeze mnie Mojżeszowi.
39.Kto był wierny nauce Koranu, ten także otrzymał swój dział objawiony przez Proroka.
40.Jestem
41.Nadzieja zamyka dla was obrzezanie Zakonu, obrzezanie serca Ewangelii, wierność Koranu, gdyż zamknąłem wrota zbawienia cielesnego, jak i duchowego.
42.Wypełniając Nadzieję sami posiądziecie moc ciała, która da wam nieśmiertelność i tym samym błogosławieństwo tysięcznego pokolenia, równocześnie moc takiego ducha, w którym Przestrzeń i Czas przestanie być dla was ograniczona, czego zwiastunem była Ewangelia.
Przez wypełnianie Nadziei życie wasze będzie miało czas nagród Koranu, nie jak obecnie - nędzy i cierpienia.
43.Nadzieja zarazem zrówna nas, abyśmy wspólnie panowali, czego nie było w darach Zakonu, Ewangelii i Koranu, a co dla was przeznaczyłem.
44.Natomiast nie żyjąc Nadzieją, upodobnicie swój los do bytu zwierząt, gdyż nie ma już mojej mocy Zakon, Ewangelia, ani Koran.
45.To wszystko wasi poprzednicy podeptali na swoją zgubę.
46.Choć mnie mieli za nic i wy mnie nie uznajecie, jednak wam się objawiłem, gdyż was umiłowałem.
47.Dlatego zwalniam prawa obrzezania, ponieważ przez cielesność nie można wypełnić podeptanego przez Izrael Zakonu, ani przez obrzezane serce dostąpić zbawienia, skoro krzyż zbawienia Jezusa syna Marii został przez was złamany, ani obrzezać wierność, gdyż moc Koranu została zamieniona na wojny i tronowania.
48.Nadzieja zaś nakazuje iść ku przodowi, do czego nie jest potrzebna obrzezka.
49.Stąd Apostoł Nadziei nie jest i nie może być obrzezany, i wy nie musicie być.

Zawiera czterdzieści dziewięć wierszy.

LXVII.WAGA

1.Jestem na to, aby istniały prawa.
2.Zarówno świat materialny, jak i niematerialny istnieją dzięki prawom, które ustanowiłem.
3.Ten, kto ustanawia prawa, jest równocześnie władcą, i ten przywilej również do mnie należy.
4.Najmniejsze cząstki nieskończoności także są złączone istnieniem praw, i tego nikt nie jest w stanie zmienić.
5.Choć ustanawiam prawa to im również podlegam.
6.Istnieją prawa, których także nie jestem w stanie zmienić i przez tę prawidłowość nie umniejszajcie czci należnej.
7.Właśnie podleganie prawom stanowi o mojej stałości i ona jest wielką nadzieją dla świata, jak i dla was wszystkich.
8.Czcicie bogów, którzy się upijają i czynią różne głupstwa.
9.Bywają i tacy, którzy wyłącznie działają pod wpływem emocji i karają niewinnych, mając złoczyńców za kompanów.
10.Inni gwałcą kobiety a potomstwo z takich nierządnych czynów uważacie za wspaniałe. Czyż można się dziwić, skąd wśród was tyle niemoralności?
11.Wszystkie te bożyszcza są waszymi instynktami i nie mogą być strażnikami praw.
12.Właśnie mój największy przywilej zawiera się w tym, iż prawa ustanowione są niewzruszone w swojej mocy.
13.Nakazałem, aby Słońce świeciło i czyni to od miliardów lat. Nawet swoją Mocą nie mogę je zgasić.
14.Wiem - wy powiecie, iż w tym ujmuję sobie mocy, ale to zasadniczy fałsz. Wręcz przeciwnie - dodaję sobie.
15.Przecież kazano wam wierzyć, że słońce jest powozem, który objeżdża nieboskłon, i to okazało się bzdurą.
16.Helios miałby być większy ode mnie, tylko dlatego, ponieważ był przez was obdarzony działaniem wręcz szaleńczym, gdyż powierzył ognisty wóz w ręce niedoświadczonego syna.
17.Dodając do tego pijatyki, lenistwo, złość na innych bogów, zapominanie z przyczyn łóżkowych z innymi boginiami, względnie córkami ludzkimi - to jak wyglądałby wasz los. Zaprawdę powiadam wam - satyr nie może wami rządzić.
18.Jak mogłaby wyglądać wasza żegluga, gdyby była uzależniona od brodacza siedzącego w głębinach, w towarzystwie różnych nimf, syren i całej czeredy najprzeróżniejszych stworów.
19.A przecież jesteście w tym coraz doskonalsi i to zostaje zapisane na wasze konto.
20.Chcecie ciągłych cudów i o nie się modlicie, ale ich przecież nie ma.
21.Bywało w waszej świadomości tak, że słońce było cudem a przecież już wiecie, jak jest zbudowane i trzeba wieków, aby promień powstały teraz, mógł do was dojść.
22.Skoro Słońce żarzy się teraz to możecie być pewni, iż przez wieki nadal będzie wysyłać promienie, jednocześnie was ochraniając.
23.Tak jest stworzone i mam się tego wypierać tylko dlatego, iż w tym brak poetyckości?
24.Prawa to nie zabobon, ani mistyka, ani filozofia, czy poetyka, ile niewzruszona konsekwencja.
25.Raz ustanowione prawo wiecznie żyje i trzeba potwornych sił, aby je zmienić.
26.Powiadacie, iż mógłbym zmienić tor Ziemi, jeżeli miałbym taką wolę.
27.Wam otwieram Prawdę powiadając - czegoś takiego nie mógłbym uczynić.
28.Czy jestem przez to mniejszy, czy większy w waszej ocenie?
29.Wznosiliście pomniki i świątynie Heliosowi, choć teraz wiecie jak było to rzeczą zdrożną.
30.Natomiast we mnie nie widzieliście rzeczywistego sprawcę wszystkich rzeczy.
31.Faeton miał prawo zmienić skórę potomkom Chama, dla mnie natomiast mieliście wyłącznie pogardę, i teraz wiele z mych działań uważacie za bajki.
32.Sprawuję władzę rzetelnie podczas, gdy wasz Zeus uwielbia rzucać pioruny na niesfornych młodzieńców.
33. Czyż nagle stracił moc przez znajomość piorunochronu?
34.Stąd mogę wam śmiało powiedzieć, że nawet swoich praw nie zawsze jestem w stanie zmienić.
35.Ziemia będzie istnieć dlatego, że na to zostala uczyniona, aby istnieć.
36.Tego faktu nie jest w stanie zmienić nawet chwilowy gniew, skierowany przeciw wam.
37.Istnieje, gdyż stanowi, jedną z uporządkowanych całości i nie mogę niszczyć jednego ogniwa łańcucha wielkiej Galaktyki, a ta całego Wszechświata.
38.Istnieje jako mieszkanie was wszystkich. Przez dysputy filozoficzne nie mogę przecież pozbawić siedzib miliardów istnień.
39.Wiedzcie, że Ziemia ma także swoje prawa, które pozwalają wam na życie.
40.I wy macie swoje prawa, które powodują, że z niemowlęctwa dochodzicie do starości, przeżywając wiele lat. Moglibyście żyć nawet dłużej, ale jest w was także prawo, które pozwala na dożywanie stu dwudziestu lat. Jeżeli ktoś żyje dłużej to jego wyjątkowy zysk, krócej zaś, to już bolesna strata, którą z reguły jesteście tego przyczyną.
41.Więc widzicie sami, że istnieją prawa, które są niezmienne i nieodzowne do życia.
42.Macie więc, wszelkie naturalne prawa odkňywać, badać je i wsprzęgać w poznanie.
43.Powiadam wam - zyskuje stokrotną łaskę ten, który walczy o poznanie.
44.Żołdak rzymski, zabijający starca medytującego nad kółkami i cyframi, nie mógł nawet przypuszczać, jak straszliwą wyrządził krzywdę, nie tylko jemu, ale także mnie.
45.Już choćby za to, że poznał prawa unoszącego się swego ciała w bali, zyskał moją odwieczną łaskę.
46.A ilu takich było więcej.
47.Fakt, iż był poganinem, w niczym nie zmienia istoty rzeczy. Ciałem był przy obcych bogach, wśród których się wychował i także je przyjmował jako, że były wpajane od niemowlęctwa. Jednak odróżniał się od reszty umiłowaniem poznania i właśnie za ten czar umysłu zasłużył sobie ode mnie na wielki dar dalszego poznawania, pomimo śmiertelnego ciosu.
48.Pytałem się Jezusa Chrystusa - czy sprawił, aby zamknięto wielką Akademię?
49.Odpowiedział: - "Czyżbym miał być zazdrosny o ludzki umysł? Nie!"
50.Zaprawdę powiadam wam - chciano walczyć o filozofię Jezusa Chrystusa a zamknięto świat w ciemnicy na przeszło tysiąc lat.
51.Jak mam w głębokiej nienawiści tych, którzy gaszą pochodnię poznania, tak stokrotnie nagradzam tych, którzy niosą światło wiedzy.
52.Niechaj ich trud nigdy nie będzie daremny.
53.Skończcie wreszcie z praktyką zabobonów i lękliwości przed poznaniem.
54.Już za samo szukanie nagradzam.
55.Prawa naturalne, które stanowią fundament Wszechświata, są dla waszego poznania na zawsze.
56.Daję wam nowe prawo i nowe zobowiązanie - działajcie ze wszystkich sił i wszystkich kosztów i całych waszych pragnień na rzecz poznania wszelkich praw naturalnych, zarówno świata widzialnego, jak i niewidzialnego - Nieba i Ziemi.
57.Nie ukarzę nikogo za dociekliwość, nie potępię nikogo za twierdzenia i formułowane zasady, jeśli będą one oparte na poznaniu.
58.Zsyłam moje łaski na tych, którzy żyją poznaniem.
59.Ale nie traćcie czasu na filozofowanie, religianctwo i wszelkiego rodzaje medytacje moralne.
60.Tym zajmowali się wasi przodkowie tracąc wiele setek lat.
61.Przed wami poznanie Wszechświata, a po nim przyjdzie na poznanie Nieba, a po nim mnie poznacie.
62.Jestem
63.Prawo naturalne jest niezmienne dla was i musicie żyć jego poznaniem.
64.Skoro poznacie te prawa, będziecie w stanie je ominąć na wasz triumf.
65.Patrzcie na wagę, po jej wskazaniach wiecie, co jest cięższe.
66.Czyż poznanie nie jest tym samym.
67.Pamiętajcie - co nie jest poznane, nie zasługuje na wiarę.
68.Tego zawsze sie trzymajcie.
69.Powiadam wam i jest to zasada wieczna - nie karam nikogo i wy nie karzcie nikogo za wyznawaną myśl, choćby była sprzeczna z moją myślą lub obalała nawet moje myślenie.
70.Każdego, kogo będą prześladować za poznanie wynagrodzę, was skazując na nędzę duchową.
71.Potępiam zawsze tych, którzy walczą z myślą siłą lub podstępem, a nie myślą.
72.Tacy upodobniają się do węży, którym należy zmiażdżyć obcasem łby.
73.Ale wy nie czyńcie wężom krzywdy, gdyż nie na to je stworzyłem, aby je zabijano.

Zawiera siedemdziesiąt trzy wiersze.

LXVIII.PODRZUTEK

1.Na to uczyniłem rodzącą Ewę, aby wydawała na świat dzieci.
2.Każde dziecko jest niezbywalną własnością matki i ojca.
3.Do czasu, aż będzie jadać swój chleb, mają prawo je kształtowac wedle swych norm.
4.Powiadam wam - ciężką jest zbrodnią zabierać dziecko rodzicom, jak również pozbawiać dziecko rodziców.
5.Każde dziecko jest nie tylko własnością swych rodziców, ale także całej waszej społeczności.
6.Kto wykrada dziecko, niechaj nie znajduje u was litości.
7.Społeczeństwo ma obowiązek, w równym stopniu, dbać o dzieci.
8.Nakazuję wam, aby każde wśród was dziecko, miało równe prawa w opiece, zdrowiu, nauce, zabawach, wypoczynku i miłości.
9.Kto nakłada na dziecko pracę, aby z niej się utrzymywało, czyni rzecz ohydną.
10.Każda społeczność winna znaleźć dość środków, aby dzieci były w pełni rozwinięte.
11.Między innymi nie wznoście żadnych budowli świątynnych, i nie utrzymujcie instytucji religijnych, ale stosowne fundusze przeznaczcie na rozwój waszych dzieci.
12.Obejdę się bez świątyń i bez kapłanów, ale nic po kalekich i głupawych dzieciach.
13.Jeżeli wasze dzieci będą silne i mądre, czyż społeczności nie zrealizują Nadziei?
14.Nie słuchajcie tych, którzy będą się sprzeciwiać, oni dość mają argumentów na swoją obronę, mając jednak w zanadrzu tylko swój interes.
15.Trzeba było wieków, abyście się wyrwali z ich niewoli, czyż chcecie się ponownie pogrążyć.
16.Dzieci są waszą przyszłością, gdyż one zapewnią byt na starość.
17.Dając im możliwość pełnego rozwoju, sami w latach słabości, zażyjecie chwil miłości i dostatku.
18.Dzieci są waszą przyszłością i nie bądźcie egoistami, gdyż zostaniecie skazani przez nie na powolne konanie, a będą mieli w tym słuszność.
19.Każde dziecko winno mieć należytą opiekę i jest to wieczny obowiązek matki, ojca, dziadków, rodzeństwa i całej waszej społeczności.
20.Każde opuszczone dziecko winno znaleźć u was ochronę i opiekę, aż będzie jadać swój chleb.
21.Stanowi to niezbywalne prawo, zarówno wobec nich, jak i wobec mnie.
22.Żebrzące dziecko jest największą zniewagą społeczności i nie ono jest winne, ani rodzice, ale wy sami.
23.Skoro tylko dostrzegę włóczące się za chlebem dzieci, bądźcie pewni, iż mnie wśród was nie ma.
24.Jestem
25.Kobieta ma prawo zrzec sie praw do dziecka z przyczyn dla niej istotnych.
26.Mężczyzna ma prawo zrzec się praw do dziecka z przyczyn dla niego istotnych.
27.Dziecko nie może stanowić ciężaru dla rodziców, gdyż nie może wychowywać się bez miłości, skazane na poniewierkę.
28.Nie rzucajcie kalumni na kobietę lub mężczyznę, gdy pozbawia się praw do dziecka. Oni po czasie zrozumieją swój błąd i to będzie wystarczającą dla nich karą.
29.Jeżeli kobieta lub mężczyzna zrzeka się praw do dziecka to musi minąć okres roku, abyście mieli prawo pozbawić kobietę lub mężczyznę praw matki lub ojca na zawsze.
30.Dziecko nie może być pozbawione prawa do rodzącej matki i własnego ojca, gdyż nie ono jest winne, iż zostało porzucone.
31.Każdym takim dzieckiem winniście się szczególnie zaopiekować, aby do mnie nie wołało o pomstę, zarówno na rodziców, jak i na was.
32.Kobieta i mężczyzna, którzy pozbawili się dziecka winni w dalszym ciągu łożyć na jego utrzymanie w ilości wystarczającej na niezbędne potrzeby, co przez społeczność winno być określone, lecz nie traktujcie tego jako kary lub zemsty.
33.Ale nie starajcie się zamykać dzieci w sierocińcach, ile zapewnijcie im nowe domy rodzinne.
34.Powiadam wam - stokrotnie nagradzam tych, którzy opiekują się samotnymi i bezdomnymi dziećmi. Ich trud jest zawsze przeze mnie widoczny.
35.Kobieta, czy mężczyzna, którzy takie dziecko przyjmują, nabywają prawo matki lub ojca tego dziecka.
36.Dziecko staje się ich dzieckiem w chwili adopcji.
37.Zapewnijcie dostateczne środki takiej rodzinie, aby nie odczuli to jako ciężaru.
38.Niechaj pokój i radość zapanują w tych domach, w których wzięto pod opiekę samotne i pozostawione dzieci.
39.Nie przeklinam tych kobiet, ani tych mężczyzn, którzy odrzucili swe dzieci; ich radość w nowych domach będzie najlepszą karą za lekkomyślność.
40.Rodzice porzucające dziecko nie mogą wymagać opieki od niego na starość.
41.Dziecko, gdy jada swój chleb, ma prawo świadczyć opiekę swym rodzicom, ale nie większą od przybranych, i jest to jego niezbywalna wola.
42.Każde dziecko winno mieć wśród was równe prawa we wszystkim, jak wobec mnie ma równe prawa.
43.Kto dzieli dzieci jest ohydny.

Zawiera czterdzieści trzy wiersze.

LXIX.ODPOCZYNEK

1.Odróżniłem człowieka od zwierzęcia przez jego wolę i umysł.
2.Dlatego nie mówcie, iż człowiek jest zwierzęciem. Stanowi to ciężką obrazę dla mnie, gdyż jesteście moim dziełem.
3.Wszystko co istnieje stworzyłem i jest dobre.
4.Musicie pojąć - aby powstała Ziemia, musiały ulec zagładzie ogromne masy materii, i jej ruch trwał przez nieskończoność.
5.Ziemia na pewno nie jest centrum Wszechświata, i wiem o tym najlepiej.
6.Niechaj to złudzenie, iż jesteście pępkiem świata, raz na zawsze ulegnie zapomnieniu.
7.Ta myśl była udziałem minionych pokoleń, ale nie może ona was więcej dotyczyć.
8.Wam również tego nie oznajmiłem.
9.Człowiek jest ukoronowaniem mego dzieła stwarzania, i tego faktu nigdy nie pozwolę sobie odebrać.
10.Gdy człowieka nie było, świat był przez to mniejszy.
11.Ku czemu mogłem kierować swój wzrok, jeśli wokoło były martwe obiekty i nieskończone przestrzenie.
12.Stąd, stworzony człowiek stanowił punkt zwrotny mego istnienia, gdyż i wy nie możecie istnieć beze mnie, i choć mogę istnieć, tym niemniej, dzieło stworzenia nie miałoby już tej doniosłości.
13.Obdarzeni zostaliście wolną wolą, czego nikt nie posiada, prócz mnie.
14.Dlatego nakazałem Adamowi, aby przygotowywał swe panowanie nad Ziemią.
15.Skoro mogłem stwarzać, tym samym pragnąłem, aby człowiek przez stwarzanie swego świata mógł w pełni się rozwijać i cieszyć się życiem.
16.A przecież wszystko, co nowe, wynika z pracy.
17.Moja praca dała stwarzanie, wasza natomiast panowanie nad Ziemią.
18.Baczcie, abyście przez wojny i zdziczenie nie zniszczyli dorobku dziesiątek pokoleń pracy waszych poprzedników.
19.Oni także pracowali i starali się, aby wasze życie było lżejsze i jest nim istotnie.
20.Dlatego szczęśliwi są ci, którzy przez uczciwą pracę pomnażają swe dobra, jak również przyszłego pokolenia.
21.Mam na tych szczególne baczenie.
22.Naród, który jest leniwy, cierpi głód i nie mam dla niego zrozumienia.
23.Skoro macie możliwość pracy, winna ona stanowić dla was podstawowy sens życia.
24.Gdybym również nie kierował się tymi miernikami, czyż byście istnieli.
25.Wszystko, co jest używane przez was, zostało stworzone przez wasze pokolenia.
26.Czyżbym miał się gniewać na tych, którzy mienią sie bogami tylko przez to, że swoją pracą zmieniają ziemię.
27.Przecież nie to jest ważne, co mówicie, ale raczej, co robicie.
28.Pracujcie rozsądnie i nie trwońcie się na próżno.
29.Dałem wam obowiązek odpoczynku i nadal on obowiązuje.
30.Sześć dni będziesz pracować a siódmego odpoczniesz - jest to prawo wieczne na wszystkie pokolenia.
31.Jednak nie nazywajcie tego dnia świętem, gdyż nie oznajmiłem wam tego prawa, abyście ten dzień świętowali, ale odpoczywali po sześciu dniach pracy.
32.Przeto nie wszczynajcie sporów o nazwę dnia, gdyż nie jest ani sobotą, ani niedzielą.
33.Dałem prawo sabatu, co wcale nie równa się sobocie.
34.Świętujecie niedzielę i to także jest bez znaczenia.
35.Sześć dni pracujcie, siódmego odpoczywajcie.
36.Odpoczynek nie jest tym samym, co świętowaniĺ.
37.Możecie mieć więcej dni odpoczynku - to wasza sprawa.
38.Skoro was stać na odpoczynek - odpoczywajcie. Jeżeli nie stać - pracujcie, aby niedostatek nie wdarł się do waszych domów.
39.Nie będę was nagradzał za wasze lenistwo.
40.Kto trawi zbytnio czas na ucztach i zabawach, ten w końcu umrze z głodu.
41.Dzień odpoczynku nie musi oznaczać odpoczynienia dla was wszystkich w jednym czasie.
42.Dlatego nie jest to dzień świętowania, ale odpoczynku po sześciu dniach.
43.Sześć dni będziesz pracować i ma to wam zapewnić dość chleba.
44.W siódmym odpoczniesz, abyś o mnie nie zapomniał i więcej czasu miał dla siebie i swoich bliskich.
45.Niechaj dzień ten będzie dla was radosny i wolno wam w nim czynić wszystko, co służy waszej radości. Tylko dla chleba nie pracujcie.
46.Gdyby was jednak konieczność zmusiła do pracy w siódmym dniu, nie będę was za to karał, gdy w innym dniu odpoczniecie.
47.Jeżeli nie odpoczniecie, nie kierujcie modły o uzdrowienie z przemęczenia, ich nie wysłucham.
48.Zesłałem wam Nadzieję, abyśmy wspólnie panowali.
49.Będzie to was kosztowało wiele trudu i wysiłku.
50.Kto poświęca swe życie, aby panować poza Ziemią, tego nigdy nie opuszczę.
51.Gdyby nawet łamał siódmy dzień odpocznienia dla podboju innych światow. tego wspomogę w siłach.
52.Zaprawdę powiadam wam - niechaj cała wasza praca będzie skierowana ku poznaniu poza Ziemią. Tam wyłącznie się spotkamy.
53.Na Ziemi nic już więcej zrobić nie można i nie ma sensu, abym był wśród was.
54.Teraz wy ku mnie dążcie, może w ten sposób staniecie się ludźmi.
55.Gdyby nie ufność w to, nie zesłałbym wam nigdy Nadziei.
56.A tak macie przed sobą nieskończoną przyszłość, czego wasze poprzednie pokolenia nie miały.
57.Dlatego mniej teraz odpoczywajcie, abyście przez wzmożoną pracę osiągnęli Nadzieję.
58.Wówczas będziemy sobie równi i wspólnie odpoczniemy.
59.Jeżeli usłuchacie tych, którzy teraz pragną odpoczywać wiedzcie, iż dość czasu na to będziecie mieć w grobach i znikąd nadziei.
60.Karałem Izrael za nieprzestrzeganie sabatu, gdyż pragnąłem, aby byli ludem świętym, jednak was nie będę za to karał, ponieważ wiem, ile jeszcze macie przed sobą pracy.
61.Lecz będę błogosławić tylko tej pracy, która służy na wyjście was z Ziemi i tym samym wspólne odnalezienie się w nieskończonym Czasie i Przestrzeni.
62.Jestem

Zawiera sześćdziesiąt dwa wiersze.

LXX.ESPERO

1.Posyłałem Proroków i Apostołów, aby objawiali moją wolę.
2.Dlatego oznajmiam tym językiem, którym mówi Prorok lub Apostoł.
3.Mówili nie tylko językiem swego narodu - to oczywiste - także wypowiadali formą, którą pospolicie używali.
4.Więc czemu się gorszycie składnią mych sług.
5.Prorok jest człowiekiem i Apostoł jest człowiekiem, dlatego ich wypowiedzi także są mową ludzką.
6.Choć moje słowa są zawsze pisane, jednak ich sens wyraża się w mówieniu, dlatego nie zawsze odnajdziecie w nich najwznioślejsze formy.
7.Zakon był odrzucony przez pogan, przez zbytnią prostotę języka.
8.Lubując się w wyrafinowanych formach, nie mogli pojąć, że mogę swoją wolę prostym językiem objawiać.
9.Cóż jednak zostało po gramatykach greckich, czy rzymskich, jeśli w treści były puste.
10.Słowa bez pokrycia pozostają martwe, dlatego ich dzieła pozostały tylko martwym ciągiem liter, do których sporadycznie zaglądacie.
11.Nie oznacza, abyście mieli nimi gardzić, gdyż zawierają myśli dobre i warte czytania.
12.Dlatego więcej patrzcie na treść, aniżeli na dobór słów.
13.Ewangelię odrzucali, gdyż była dla nich zbyt prostacka i gminna. Woleli swoje hymny do dziwacznych bogów, choć urobione w kwiecistą poetykę.
14.Jednak Ewangelie są piękne, ale nie na to zostały spisane.
15.Dlatego Koran jest poetycki, ponieważ zezwoliłem, aby Mahomet czuł w swych słowach piękno wierszy.
16.Czyż obecnie jest dzieło, które przewyższałoby pięknem Wschodu? Ale dla współczesnych Prorok był prostakiem i za to właśnie deptali Koran.
17.Wiem, iż do Nadziei się przyczepicie, ale nie robię sobie z tego wyrzutów.
18.Poleciłem pisać Apostołowi w tej mowie, w której sam się wypowiada, gdyż nie mniej ważne jest przez kogo proroctwo lub poselstwo zostaje objawione.
19.Napisane zdanie zawsze ma swego autora. Źle, gdy jego nie ma, i pisarz pozostaje anonimowy.
20.Wiecie przecież dobrze, iż tylko w jednym wypadku osobiście do was pisałem.
21.Dałem Mojżeszowi kamienne tablice, na których wypisałem Zakon.
22.Choć uległy one zniszczeniu, uczyniłem ponownie duplikat.
23.Zawsze wolałem posługiwać się ludźmi do oznajmiania mojej woli, abyście mieli wolną wolę w przyjęciu.
24.Stąd nie czyńcie zarzutów na formę, choć ona nie jest nigdy zbyt prostacka.
25.Mimo to, lubuję się w prostocie, abym tym samym był przez wszystkich zrozumiany.
26.Gdyby Prorok lub Apostoł mówił uczonym językiem, jakbym mógł zwracać się do prostych osób, a przecież oni pierwsi przyjmują z wiarą moje Słowa.
27.Zakon został dany Mojżeszowi po hebrajsku, w dziedziczne posiadanie, i jest światłem i strażnikiem mądrych.
28.Kazałem przetłumaczyć Zakon na języki ludzkie, abyście zrozumieli moje wyroki.
29.Błogosławiłem życiem wiecznym tych, którzy wam przybliżali druk Zakonu. Ich praca i mozół jest dla nich moim błogosławieństwem.
30.Ewangelię powierzyłem Grekom i Rzymianom, aby zamiast wojen, okazywali Miłość wzajemną.
31.Spisano w trzech językach - w aramejskim, hebrajskim i greckim, aby była własnością wszystkich ludów i języków.
32.Kto mniema, iż winna być wyłącznie czytana w języku rzymskim jest niespełna rozumu.
33.Obłąkani! - Jezus syn Marii nie znał łaciny, więc jak możecie przypisywać prawo do wyłączności w tym języku. To nonsens i zbrodnicze żądanie.
34.Ewangelia jest zwiastowana wszystkim narodom i wszystkim ludom w ich ojczystych językach.
35.Dlatego także nie zapomnę o tych, którzy tego dokonują.
36.Tłumacz i sekretarz, drukarz i wydawca Ewangelii stoją do zbawienia zawsze przed pozostałymi. Przykładajcie się do tej pracy szczególnie pilnie, gdyż wszelkie nagrody są wam przyobiecane.
37.Stąd również Koran był napisany w języku Izmaela.
38.Skarżyli na styl a przecież był jasny i zrozumiały.
39.Żydzi gorszyli się: - Nie jest pisany po hebrajsku! - jednak nie chcieli zrozumieć, iż nie do nich był adresowany, ale do Arabów, i swoją rolę spełnił.
40.Stała się światłem i błogosławieństwem dla wiernych, przekleństwem dla żydów i chrześcijan.
41.Nie wierząc w Koran, odeszli jeszcze dalej ode mnie.
42.Skoro chcieli nie słyszeć, więc są głusi; nie chcieli widzieć, są ociemniali.
43.Dlatego potknięcie i upadek będzie ich wiecznym udziałem.
44.Ale również w Koranie oznajmiłem wyraźnie: "Muzułmanie! Jeżeli porzucicie waszą wiarę. Bóg powoła inne narody, Będzie je kochał, a oni Jego pokochają, Ale jeżeli niższym są od wiernych, Wywyższeni będą nad niewiernych" -
45.Wyście jednak znieważyli nauki Mahometa i nie jestem wśród was.
46.Oznajmiłem Nadzieję w pośród nowego narodu, aby rozeszła się wśród wszystkich pogan, stając się jedną wiarą we mnie.
47.Gdy przyjmą Nadzieję, będą za nią walczyć w nowych światach, mając was jednak w odrazie, jak już obecnie was mają.
48.Moja taka wola i taka łaska tym narodom.
49.Synowie Jakuba zmarnowali swój czas i spoczywają w grobach.
50.Grecy i Rzymianie zbeszcześcili Ewangelię i także stracili swój czas, i spoczywają w grobach.
51.Potomkowie Nebajota, Kedara, Abdeela, Mabsama, Masmy, Dumy, Masy, Hadada, Temy, Jetura, Nafisa, Kedmy i Nachalaty rozdarli na polityczne części Koran marnując swój czas, i spoczywają w grobach.
52.Jestem
53.Dana jest Nadzieja narodom północy i całemu światu, aby ich mądrość i nieugiętość poznania i zdobywania nowych światów zastąpiła groby.
54.Obyście nigdy nie musieli w nich leżeć - tym samym marnując swój czas.
55.Wam to oznajmiam a moje słowa są prawdziwe.
56.Pragnę, abyście postępowali rozważnie i konsekwentnie dążyli ku mnie.
57.Daję wam nową wiarę we mnie i więcej nie czyńcie sporów.
58.Zesłałem potop i powaliłem Babilon - mówię - cofam na wieki przekleństwo pomieszania języków nadane przy wznoszeniu Babelu.
59.Daję wam nowe prawo na wszystkie pokolenia - mówcie tylko jednym językiem najlepiej, który sami wybierzecie.
60.Natchnąłem człowieka z pokolenia Apostoła Nadziei, aby stworzył język uniwersalny, i stworzył go dla waszego dobra.
61.Dlaczego więc nie macie z tego daru skorzystać? Korzystajcie, a będzie się wam lepiej żyło.
62.Czyż to nie zastanawiające, iż jest to język nadziei, jakby doskonale stworzony i przewidziany dla Nadziei.
63.Również i tym razem nie pragnę wam narzucać niczego siłą, ale dzięki temu poznanie będzie daleko owocniejsze i może uda wam się prędzej dojść do wzajemnego zrozumienia i pogodzenia.
64.Jakże bliski jest dzień, gdy na całej Ziemi będzie tylko jedna mowa a w całym Wszechświecie, także będzie tylko jeden język. Wówczas będę mógł powiedzieć: - Oto Ludzie!
65.Zaprawdę powiadam wam - jedna mowa i jedna wiara da wam zwycięstwo nad całym światem.
66.Pragnę, abyśmy byli równi.
67.Zdążajcie ku mnie poznaniem i potęgą zdobywania Przestrzeni i Czasu.
68.Dość już się naśpiewaliście, dość już się namodliliście, dość już złożono ofiar, dość złożonych skarbów. Dość! dość! dość!
69.Teraz pragnę, abyście się wyzwolili z Ziemi i zdobyli Przestrzeń i Czas.
70.W przeciwnym razie groby zieją mrokiem ku wam.
71.Nie dajcie się zwieść nikomu, ani wyrwać się od Nadziei, gdyż pozostałbym sam we Wszechświecie, a tak dziećmi moimi jesteście.
72.Bądźcie nimi nadal, ponieważ wyłącznie wysoko zapisane jest wasze wieczne zbawienie.
73.Nigdzie indziej nie ma.
74.Jestem

Zawiera siedemdziesiąt cztery wiersze.

LXXI.RODZICE

1.Nakazuję wam na wszystkie wasze pokolenia, aż do końca waszych dni - czcij ojca i matkę swoją.
2.Niechaj przeklęty będzie ten, kto nie szanuje swoich rodziców.
3.Ale sąd pozostawcie wyłącznie mnie.
4.Jestem

Zawiera cztery wiersze.

LXXII.MARZENIA

1.Ustanowiłem, aby czas płynął do przodu.
2.Nigdzie nie ma takiej mocy, któraby zatrzymała Czas.
3.Wasze życie podąża za upływającym czasem.
4.Nadałem prawo, aby człowiek żył maksymalnie tylko sto dwadzieścia lat.
5.Przez tyle tysiącleci prawo to nie uległo zmianie.
6.Prawa, które nadaję są niezniszczalne.
7.Człowiek, dysponujący nawet największą potęgą, nie jest w stanie zmienić nic, choćby nawet jedną literę z moich Praw.
8.Sto dwadzieścia lat stanowi dla was barierę nie do przebycia i daremny wasz wszelki trud.
9.Istnieli tacy, którzy dożywali jeszcze dłużej, ale powiadam wam - były to wyjątki nie stanowiące o regule.
10.Przecież oni świadczą, jak moje prawa są niezniszczalne.
11.Jeżeli potrafili przeżyć więcej lat, czyż inni mają w młodości umierać.
12.Niechaj także dożywają tego czasu.
13.Człowiek może wiele przeżyć, gdyż Matuzalem żył dziewięćset sześdziesiąt dziewięć lat, nie jest to wcale zmyśloną bajką. Gdyby istotnie nią była, czyżby była umieszczona w Zakonie?
14.Właśnie przez tę długowieczność nie wierzycie w pozostałe moje słowa.
15.Ale Matuzalem tyle lat żył i nie zamierzam jego życia skracać, aby wam się przypodobać.
16.Jeżeli żył krócej, tym samym wasze możliwości także się skracają.
17.Dożywając właśnie tylu lat, wasze lata przesuwają się bardzo w przód.
18.Każdy, spośród was powie, iż życie stanowi największą wartość.
19.To samo pragnę wam powiedzieć.
20.Dla człowieka najcenniejsze jest życie i od niego nie ma wyższej ceny.
21.Nawet wiara we mnie nie może teraz stanowić większej wartości.
22.Życie macie jedno, i tylko jedno.
23.Nie było nigdy człowieka, któryby żył dwa razy.
24.Dałem możliwość, aby Uriasz Chetejczyk był narodzonym synem Dawida, gdyż grzech króla stanowił szaleńczy wyraz, a miłość żony do męża czysta.
25.Ale pomimo tego Salomon okazał się niegodny mej łaski.
26.Wolałem, aby wobec takiej postawy, tylko do niego ograniczyć ten przywilej.
27.Czyż wasze życie ma być zawsze skazane na tych niewiele lat?
28.Właśnie Matuzalem stanowić winien dla was przykład, jak doskonałym stworzeniem jest człowiek.
29.Wiele starań musiałem czynić, aby człowiek mógł żyć doskonale.
30.Stąd moja ustawiczna troska i miłość ku wam.
31.Zakon, przez liczne ofiary i czystość ciała, miał doprowadzić synów Jakuba do cielesnej doskonałości.
32.Skoro przyobiecałem, że za wypełnianie Prawa czekają błogosławieństwa do tysięcznego pokolenia, to nie na to, aby było tysiąc umarłych pokoleń.
33.Położyłem przed nimi Zakon życia lub śmierci, przedłużenia dni lub skrócenia.
34.Czyż więc, nie słuszne było Prawo wypełniać i tym sposobem przedłużyć swoje życie.
35.Zakon nie był łatwy, ale nie był też zbyt trudny, aby nie można było jego w pełni wypełnić.
36.Miał być dostępny dla wszystkich, aby nie musieli się wspinać w górę, ani udawać się za morze, ani pogrążać się w głąb ziemi, czy zanurzać w głębinę toni.
37.Nakazałem Mojżeszowi uczenia Zakonu, i uczynił to ze wszech miar godnie.
38.Woleli jednak patrzeć w przeszłość, gdyż pozostawili nierządliwości ludu egipskiego.
39.Bóstwa Egiptu zsyłali tylko śmierć i nie mogli przedłużyć nikomu życia.
40.Nawet ich władcy wpadli w sidła, wierząc w wieczną moc zaklęć.
41.Powiadam wam, nikt nie może spodziewać się nagrody życia, jeśli nie oprze się na moim Słowie.
42.Księgi umarłych układają ludzie i nie oni mają wpływ na życie.
43.We mnie jest życie, gdyż stworzyłem człowieka.
44.Dałem także prawo, abyście umierali, i czy są bogowie, którzy mogą je zmienić, skoro sami umierają.
45.Mnie śmierć się nie ima, gdyż jestem władcą wszelkiego Czasu.
46.Jestem
47.Powiedziałem Jezusowi synowi Marii, aby zwiastował Ewangelię.
48.Gdybyście się miłowali, wasze życie byłoby lekkie, a tak macie same wojny i niegodziwości.
49.Zesłałem Moc na Syna, aby miał prawo wskrzeszać umarłych i czynił to, ukazując jak wielkim darem ode mnie jest Ewangelia.
50.Każdy, kto wierzył we mnie przez Jezusa syna Marii, mógł zaskarbić nowe życie wieczne.
51.Wiem, iż w to również wierzycie i dobrze czynicie, ale wasze uczynki podeptały Ewangelię.
52.Zbawienie było w nauce Jezusa syna Marii i stanowiło o mojej mocy, ktorą mieliście posiąść dla wiecznego zbawienia.
53.Zaprawdę powiadam wam - Ewangelia czyniła człowieka nieśmiertelnym.
54.O ile Zakon wymagał dozgonnego przestrzegania przez wszystkich synów Izraela, zwłaszcza synów Aarona, to Ewangelia wynagradzała każdego spośród was z osobna.
55.Kto wierzył we mnie i wypełniał szczególnie naukę Jezusa syna Marii miał prawo do życia wiecznego.
56.Były to nie cudowne marzenia, ale realna rzeczywistość. Mówię wam to.
57.Gdyby wypełniano Ewangelię, nie byłoby już wśród was śmierci, tak wielką miała moc.
58.Woleliście jednak pozostawać w waszych pożądliwościach i pójść za obcymi bóstwami i fałszywymi naukami.
59.Przez wasze niegodziwości Jezus syn Marii odrzucił was i zamknął zbawienie przez Ewangelię.
60.Powiadam wam - zaledwie cząstka spośród was doznała szczęścia zbawienia.
61.Choć wszyscy z was marzyliście o tym, jednak przez uczynki nie byliście godni, aby marzenie stało sie rzeczywistością.
62.Woleliście miecz, więc zesłałem przez Mahometa miecz na was, aby oni, nie wy - doznali zbawienia.
63.Kochaliście się w pożądliwościach ciała, więc zezwoliłem, aby synowie Izmaela zażywali wszelkich rozkoszy, mając zapewnione zbawienie.
64.Pogardzaliście Prorokiem, więc znikąd nie doznawaliście miłosierdzia.
65.Taki jest los każdego, kto odrzuca moje Prawo.
66.Ale i uczniowie Mahometa łamali Koran i dla nich zamknąłem wrota zbawienia.
67.Czyżbyście więc pozostali bez jakiejkolwiek Nadziei na przyszłość z mej strony - bynajmniej.
68.Zawsze, w słusznym czasie, objawiam moją wolę, tym razem nie pozostawiam was bez przyszłości.
69.Nadzieja nie jest czasem przeszłym, ale waszą przyszłością.
70.Zakon, Ewangelia i Koran są rzeczami minionymi i nie macie potrzeby do nich wracać.
71.Zakon stał się plagami dla Izraela, więc nie wchodźcie w zasięg Prawa, aby i na was się nie rzuciły.
72.Ewangelia stała się walącym krzyżem i baczcie, żeby i was nie zmiótł.
73.Koran stał się mieczem obosiecznym, czyż więc i wy chcecie od niego zginąć.
74.Dlatego nakazuję wam - nie patrzcie w przeszłość, gdyż ich sprawy dla mnie się skończyły.
75.Zesłałem wam Nadzieję przez mego Apostoła, aby dał świadectwo o waszej przyszłości, zamykając na zawsze Zakon, Ewangelię i Koran.
76.Z Zakonu nic nie zostało odjęte, ani dodane, ale przez brak synów Jakuba nie ma mocy i nie ma potrzeby, abym miał nagradzać tych, którzy pragną jego wypełniać.
77.Ewangelie pozostały nienaruszone, jednak bez miłości nie mogły nikogo zbawić.
78.Koran dał synom Izmaela miecz, który sobie sami wytrącili. Przecież teraz jego nie podniesiecie, abyście wzajemnie się zabijali - byłoby to zbrodnicze.
79.Czyż przeto, działam wbrew mym Prawom, które ustanowiłem na czas wieczny?
80.Zakon był wieczny, jeśli byłby przestrzegany. Skoro synowie Jakuba gwałcili przykazania, zamiast błogosławieństw zaznali same przekleństwa. Jednak przekleństwa nie mogą działać wiecznie, gdyż tylko do czwartego pokolenia, i tak faktycznie się stało.
81.Dałem Ewangelii moc zbawienia wiecznego, ale skoro uczynkami podeptano krzyż Jezusa syna Marii, tym samym byłem zmuszony zamknąć wszelkie wrota zbawienia przez ofiarę Syna.
82.Koran dawał pokoleniom Izmaela błogosławieństwa życia wiernych i niekończące się rozkosze ciała i ducha, ale czyż przez wojny i lubieżność nie skierowali ostrza miecza przeciw sobie.
83.Nie jest dodane nic do Zakonu, Ewangelii i Koranu, ani nic odjęte, ale przez brak tych, którzy je wypełniają, stały się martwą literą.
84.Więc nie podnoście wrzasku na mego Apostoła, gdyż nie jest on temu winien.
85.Religia stanowiła dla was doskonały interes i w niej byłem najmniej uwzględniany.
86.Powiadam wam - póki istnieje śmierć, istnieć będzie i cierpienie.
87.Ale jeśli jest już cierpienie to nie pomnażajcie jego jeszcze więcej.
88.Niektórzy spośród was, za cierpienie obrali sobie główny sens życia i tymi wyjątkowo się brzydzę.
89.Cierpienie jest stanem, którego należy zwalczać a nie biernie się przyporządkowywać.
90.Żaden ból nie można przetworzyć na wyższe wartości - to nierązsądne.
91.Zakon, Ewangelia, Koran zostały wam zesłane, gdyż złowiek stale umierał i byłem wam potrzebny.
92.Tylko we mnie mogliście znaleźć drogę do życia.
93.Nadzieja stanowi drogę wyrwania się z objęć śmierci. 94.Jeżeli człowiek nie będzie umierał i tym samym zaznając życie wieczne, nie będę już wam potrzebny i nie będzie religii.
95. Dlatego Nadzieja jest przyszłością ku zwalczaniu wszelkiej religii.
96.Patrzcie więc na Matuzalema, gdyż w jego poznaniu leży wasza przyszłość.
97.Zaprawdę, zaprawdę powiada wam ten, który stworzył Adama i uczynił rodzącą Ewę - niechaj człowiek będzie żyć tyle lat, ile sam potrafi.
98.Który stworzył Niebo i Ziemię, przez Nadzieję mówi wam - cofam przekleństwo nad rodzajem ludzkim w liczbie sto dwadzieścia. Póki istnieje człowiek, niechaj nad nim nie ciąży żadne przekleństwo długości lat życia.
99.Taka moja wola na wszystkie wasze dni. Amen.
100.Jestem
101.Dałem to przekleństwo, gdyż duch Aniołów łączył się z człowiekiem.
102.Choć cofam przekleństwo, to jednak jego moc skutków musicie obalić przez osiągnięcie Przestrzeni.
103.Jeżeli wasi synowie i córki wyjdą poza sferę Ziemi i dadzą pokolenie waszych wnuków, to dopiero ich prawnuki będą mogli wrócić na Ziemię, aby żyć wiekiem Matuzalema. Was już wtedy nie będzie.
104.Ale nie martwcie się, skoro oni posiądą taką moc, to i was wzbudzą z martwych, z prochu waszego.
105.Czyż wtedy będę wam potrzebny, i czy nie będziemy sobie równi?
106.Z pewnością, i nie zaprzepaście tej szansy.
107.Gdy wzgardzicie tymi słowami to realizacja Nadziei może przesunąć się o następne pokolenia, i następne pokolenia i następne pokolenia.
108.Wy zaś wciąż będziecie spoczywać w grobach, bez widoku na przyszłość.
109.A co zrobicie wówczas, jeżeli wasze wnuki nie będą mogli wzbić się wysoko przez wojny, które im gotujecie; tym samym Nadzieja będzie tylko martwym słowem.
110.Oni powiedzą o was: - Leżcie w grobach, gdyż na to zasłużyliście!
111.I będziecie leżeć nie mając znikąd nadziei.
112.Dlatego jest wam objawiona Nadzieja, aby wasze przyszłe pokolenia upomniały się o tych, którzy leżą w grobach.
113.Planet na zamieszkanie jest dość, tylko woli ich posiadania jest stanowczo zbyt mało.
114.Więc nie mówcie, iż Nadzieja to nierealne marzenie, gdyż o niej właśnie marzyli już faraonowie, czyniąc tyle trudu, aby przechować swoje szczątki, by móc żyć ponownie.
115.Moje słowa nie są wam dane na próżno, gdyż jestem ich najlepszym gwarantem.
116.Zarówno Zakon, Ewangelie i Koran najwymowniej o tym świadczą.

Zawiera sto szesnaście wierszy.

LXXIII.KULA

1.Powiadacie: - "Człowiek strzela, Pan Bóg kule nosi".
2.Jesteście wyjątkowo przewrotni.
3.Człowiek wiecznie usiłuje mnie oskarżyć o zbrodnie, które nigdy nie popełniłem.
4.Dałem wam prawo w Zakonie - Nie zabijaj.
5.Tego prawa nigdy nie odwołałem.
6.Nie zabijaj - jest to prawo wieczne na wszystkie wasze pokolenia.
7.Człowiek stanowi największą wartość, spośród wszystkich wartości.
8.Życia ludzkiego nie można niczym zastąpić.
9.Ani innym życiem, ani dobrami materialnymi, ani ideą, ani czymkolwiek.
10.Z chwilą śmierci gaśnie w człowieku wszelkie pojęcie wartości.
11.Czy możecie przywrócić życie ludzkie za worek złota, za stado pięknych zwierząt, za legiony niewolników, za wspaniałe pałace, za oprawne księgozbiory, za całą planetę, za cokolwiek.
12.Człowiek będzie wciąż martwy, niezależnie od ofiarowanych za niego wartości.
13.Choćby władza króla sięgała słońca, martwy nie może odpędzić much, które latają żarłocznie wokół mar.
14.Stąd nie ma większej miłości ponad tę, gdy człowiek ofiarowuje siebie za człowieka.
15.Dlatego największą miłość okazywały kobiety, gdyż licznie poświęcały swe młode życia dla swego rodzącego się dziecka.
16.One otrzymały ode mnie stosowną nagrodę.
17.Jestem
18.Wiecie, iż Kain zabił Abla i mord stał się doświadczeniem rodzaju ludzkiego.
19.Kain był rolnikiem i spożywał płody ziemi. Żył w przyjaźni ze wszystkimi dzikimi stworami.
20.Rzekł Kain do Abla: - Czemu zabijasz zwierzęta, czyniąc nieprzyjaźń między nami. Czyż mało, żeśmy utracili Eden, jeszcze chcesz mieć wokół siebie samych wrogów?
21.Odpowiedział Abl: - "Taka moja wola i takie moje panowanie nad całą ziemią."
22.Kain znienawidził swego brata Abla.
23.Adam im polecił, aby złożyli ofiarę ze swoich płodów, abym roztrzygnął ich spór.
24.Przyjąłem ofiarę Abla, gdyż miał serce lekkie i sprawiedliwe.
25.Chciałem wypróbować Kaina, czy bardziej miłuje brata swego Abla, czy woli życie wśród zwierząt.
26.Zesłałem ogień na ofiarę Abla, nie przyjmując płodów Kaina.
27.Kain zabił w gniewie swoim, swego brata Abla narzędziem rolniczym.
28.Odtąd śmierć przyszła na rodzaj ludzki ręką Kaina.
29.I zawołał Kain donośnym głosem: - "Niechaj ziemia będzie niebem, a życie na nim moim bogiem!"
30.Namalował na skale bydło i oddawał im cześć.
31.Znienawidziłem Kaina, iż mnie odtrącił.
32.Powstała nieprzyjaźń między nami.
33.Powiedziałem Złemu: - Idź do Kaina i niechaj będzie twoim niewolnikiem.
34.Stał się Kain sługą Złego po wszystkie swoje dni.
35.Potomstwo Adama i rodzącej Ewy czyniło gwałt sobie wzajemnie.
36.Dlatego zesłałem na nich wody potopu, aby wytracić wszelką niegodziwość.
37.Jestem tym, który nadaje prawa i winienem za to otrzymywać należną cześć.
38.Niewolnikom faraonowym nadałem prawa, jakich nie miały żadne ludy na całej ziemi, czyniąc z nich wielki naród.
39.Każdy lud musi mieć prawa i wypełniać je, aby nie zginęło jego imię.
40.Przez Mojżesza nadałem Zakon, aby był światłem Izraela.
41.Nadałem święte przykazanie - Nie zabijaj - gdyż życie ludzkie ma największą wartość.
42.Gdy człowiek zostaje zabity, kończy się jego wartość na zawsze.
43.Stąd morderca pozbawia swego bliźniego najwyższych wartości, gdy zatapia ostrze w jego ciało.
44.Tak więc, zabijając staniesz się przestępcą Zakonu, który cię najsilniej oskarża.
45.Zaprawdę powiadam wam - nie ma cięższego przestępstwa, jak zabić niewinnego.
46.Zabicie Abla sprawiedliwego było ciężką zbrodnią i Kain nie doznał już nigdy spokoju.
47.Nie tylko dlatego, że zabił swego brata, co jest zbrodnią ohydną, ale przez zesłanie na cały ród ludzki śmierci gwałtownej, zadawanej przez innego człowieka.
48.I choć wartość ofiary braci była bliska sobie, to jednak przez czystość serca Abla, jego ofiarę przyjąłem, doświadczając tym samym Kaina.
49.Gdybym jednak wiedział, że przez ofiarę Abl stracił życie, nie nakazałbym nikomu składać ofiar.
50.Krew Abla woła na cały rodzaj ludzki, że zabijać nie wolno. Takie jest prawo wieczne na wszystkie wasze pokolenia.
51.Jestem
52.Abl zabijał zwierzęta i wprowadził nieprzyjaźń ze światem.
53.Chóć wzajemnie się pożerały, jednak nie czyniły krzywdy człowiekowi.
54.Wraz ze śmiercią zwierząt strach padł na wszelkie gatunki i rodzaje, wśród których żyje człowiek.
55.Ale ludzie także stali się istotami gromadnymi i zaczęli panować nad sobą.
56.Nawet potop nie nauczył ich niczego, a może czynili jeszcze większe nieprawości.
57.Posyłałem im Proroków, aby się opamiętali i czynili zgodnie z moją wolą.
58.Moich wysłanników zabijano i krew Abla, aż do ostatnich Apostołów, przemawia przeciw rodzajowi ludzkiemu.
59.Jak długo mam jeszcze nosić te wszystkie wasze zniewagi?
60.Ile mam jeszcze posyłać mych sług, abyście się opamiętali.
61.Ostatnim Prorokiem był Mahomet, choć umarł śmiercią naturalną, jednak zakochaliście sie w rozbojach i gwałtach.
62.Jednak nie wysłałem Azraela, celem skrócenia jego żywota - wyście w tym maczali swoje ręce, gdyż oskarżał was o bałwochwalstwo w moim Imieniu.
63.Dlatego jestem pełen troski o mego Apostoła Nadziei, aby i jemu coś podobnego się nie stało.
64.Mógłbym zesłać powłokę ochronną, ale właśnie wasze postępowanie jest równie ważne, aniżeli jego życie.
65.Z przyjściem Mahometa pragnąłem mieć tylko jedno dziedzictwo nauki Koranu, a jest przecież wiele odłamów i sekt, których nie uznaję i nie przyjmuję.
66.Ustanowiłem Mekkę miastem świętym, i z niego winna być sprawowana wszelka władza nad synami Izmaela.
67.Gwałcicie naukę Koranu i wzdychacie do mnie, abym was ratował.
68.Waszych długich modłów nie wysłuchuję i za nic poczytuję sobie wasze rozprawy.
69.Czyny, czyny i jeszcze raz czyny są najważniejsze.
70.Mahomet nakazał wam walczyć za Islam, gdyż prawa wojny były rzeczą codzienną waszych pokoleń.
71.Ludzie mieli mnie za nic, mną pogardzając.
72.Czynili wielkie obrzydliwości, czego nie mogłem nawet przewidzieć, tak występne były ich uczynki.
73.Posłałem sługi do Sodomy i okolicznych miast, aby zmienili ich życie, gdyż za ich rozwiązłość zapadł wyrok skazujący.
74.Przyszli do Lota i zamiast upaść na kolana i prosić o litość, zapragnęli płodzić w dalszym ciągu nierząd z przybyszami.
75.Tylko trzy osoby były godne, aby ujść z życiem, gdyż żona Lota nie mogła całkowicie uciec od ich plugactw.
76.Czyż mogę być winny za to, iż grzech pozostał nadal w córkach Lota, które gwałcąc swego ojca, równocześnie pozbawiły życia, aby nie wyszło świadectwo hańby.
77.Doprawdy, większego zdziczenia nie mogło być na ziemi.
78.Mam prawo karać tych, którzy żyją występnie.
79.Narody Kanaanu skazili się wielką plőgawością i wydałem na nich wyrok zagłady.
80.Powołałem Mojżesza, aby z niewolników egipskich uczynił wielki i silny naród, znający moje prawa i moją miłość.
81.Wielkich czynów dokonał Mojżesz, gdyż był to lud twardego karku.
82.Mieli obowiązek oczyszczać przed sobą splugawioną ziemię, aby na niej zakładać swoje siedziby i żyć na niej wiecznie.
83.Nadałem im prawa wojny, gdyż bez użycia miecza nie mogliby posiąść tych urodzajnych ziem.
84.Izrael nie kierowałem na spokojne i czyste miasta, które żyły bez grzechu, gdyż czyniłbym rzecz straszliwą.
85.Cały Kanaan był potomkiem nierządu Sodomy i Gomory, także gwałtu córek Lota.
86.Nie było miejsca, które nie byłoby skalane; nie było kobiety ani mężczyzny, żyjący zgodnie z prawem.
87.Izrael miał zapanować nad tymi umarłymi narodami, gdyż los ich został przesądzony.
88.Jednak synowie Jakuba także woleli nierząd od czystości mojej, ich bóstwa ode mnie, ich bezmyślność praw od Zakonu.
89.Przez własne lenistwo wpadli w sidła okolicznych narodów, stając się ich niewolnikami nierządu.
90.Przeto i mój gniew skierował się przeciw Izraelitom.
91.Nadałem w Zakonie prawo, aby człowiek człowieka nie zabijał - i było to słuszne prawo.
92.Gdyby posiedli ziemię Kanaanu i przestrzegali mych Praw, żaden nieprzyjaciel nie postawiłby stopy w ich siedzibach.
93.Byłem tego gwarantem.
94.Ale złość Izraela była większa od okolicznych narodów i zgotowano im los straszliwy.
95.Zapragnąłem, aby już nigdy więcej człowiek nie zabijał człowieka.
96.Gdyby jeden drugiego mordował, żadne prawo nie mogło trwać na swoim miejscu.
97.Czyż Zakon mógł prowadzić do doskonałości, jeśli zezwalał na zabijanie ludzi, choćby nawet przewrotnych i występnych.
98.Tę zagadkę nikt nie jest w stanie roztrzygnąć, gdyż uczynki ludzkie podlegają wolnej woli, których nie można przewidzieć.
99.Choćbym posyłał mego Apostoła z najlepszym świadectwem i mymi prawami to niepodobna przewidzieć jak zostanie przyjęty i czy nie zostanie zgładzony, jak nazbyt wielokrotnie tak bywało.
100.Dałem Synowi Bożemu wielką moc i dostępność łaski zbawienia.
101.Jezus narodził się z Marii i nie był, ani nie jest Bogiem.
102.Zwiastował Ewangelię, aby ludzkość włożyła miecz do pochwy i nigdy wiecej brat nie mordował brata.
103.Jezus syn Marii pozbawił wyłączności łaski Izraela i zesłał swego ducha zbawienia na cały ród ludzki.
104.Przelał swoją krew niewinną, aby człowiek człowieka miłował i był dla niego bratem.
105.Dlatego, bez względu na przynależność narodową, rasową, plemienną, kulturową, nie wolno było zabijać.
106.Każdy, kto miłował ofiarę krwi Jezusa syna Marii, musiał wyrzec się wszelkiego gwałtu, aby posiąść w dziedziczne posiadanie zbawienie wieczne.
107.Ofiara krwi Jezusa syna Marii dawała szczęśliwość dla rodzaju ludzkiego.
108.Gdyby człowiek nie zabijał człowieka, panowałaby wieczna zgoda i powszechna miłość.
109.Przez obietnicę ofiary Jezusa syna Marii życie wieczne dla rodzaju ludzkiego byłoby wieczne.
110.W nieposzanowaniu tego jednego przykazania - Nie zabijaj - tkwi wasza nędza i wasz upadek.
111.Nieodgadnięte są czyny ludzkie.
112.Przecież dobrze wiedzieliście, czego was Jezus syn Marii nauczał, gdyż Ewangelia była dla was dostępna.
113.Ale właśnie wy - uczniowie i kapłani - czyniliście największe odstępstwa wiary.
114.Zabijaliście w imię Jezusa Chrystusa i tego wam nie mogłem przebaczyć, tym bardziej Syn Boży.
115.Rabowaliście w imię Jezusa Chrystusa wznosząc wspaniałe pałace, świątynie, klasztory, choć wam nakazał ewangeliczne ubóstwo, tym bardziej, iż w nędzy żyła wasza owczarnia przez was zniewolona, i tego także nie mogłem wam wybaczyć, tym bardziej Syn Boży.
116.Padaliście na twarz przed obrazami i rzeźbami, a także przed krzyżami w imię Jezusa Chrystusa, choć was tego nie nauczał i nie nakazywał, i także tego nie mogłem wam wybaczyć, tym bardziej Syn Boży.
117.Uczyniliście z Jezusa Chrystusa- Boga, choć wam tego wyraźnie zabraniał i tego szczególnie nie mogłem wam wybaczyć, tym bardziej Syn Boży, który nie jest przecież Bogiem.
118.Jestem
119.Fałszowaliście Słowo, przekręcaliście naukę Ewangelii, włączaliście błędy i nonsensy, aby panować nad umysłami ludzkimi i tego także nie mogłem wybaczyć, szczególnie Syn Boży.
120.Zabijaliście w imię Jezusa Chrystusa prawdziwych sług Ewangelii, i tego także nie mogłem wybaczyć, szczególnie Syn Boży.
121.Mieliście za nic prawdziwą naukę poznania i tych, którzy odkrywali prawa i zasady dzieła stwarzania, i tego szczególnie wam nie mogę wybaczyć, i także Syn Boży.
122.Niechaj wszystkie dzwony úadzwonią i wszystkie stworzenia zaryczą, gdy mówię: - Nie dokonał człowiek większych zbrodni nad człowiekiem, jak w imię Jezusa Chrystusa.
123.Którzy to czynili, niechaj nie doznają nigdy jakiejkolwiek łaski i jakiejkolwiek nadziei.
124.Mój wyrok jest nieodwołalny a dla tych wszystkich straszny.
125.Jestem
126.Wszyscy, którzy czynili nieprawość w imię Jezusa Chrystusa zostali potępieni na zawsze, w wieczną niepamięć.
127.Świadczę o tym tymi słowami na wieczny czas.
128.Jestem
129.W imię Jezusa syna Marii wydałem wyrok na Świątynię, nad Zakonem, nad całym ludem Izraela, aby człowiek przez Ewangelię miał możność życia wiecznego w przyszłym świecie.
130.Ale wyście woleli mordować, zamiast okazywać miłość wzajemną.
131.Czekałem pięć wieków, co uczynicie z Ewangelią i z czystym sumieniem mogłem powołać Mahometa, aby świadczył przeciw wam.
132.Zamieniłem naukę Jezusa syna Marii na miecz Mahometa i okazali się bardziej sprawiedliwsi od was. To przerażające, to niezrozumiałe.
133.Nawet narody pogańskie nie uczyniły tylu okropności w imię swoich bogów, co chrześcijanie w imię Jezusa Chrystusa.
134.Biada tym pokoleniom, biada tym ludom, biada tym wyznawcom.
135.Sąd mój dawno się zakończył a wyrok się uprawomocnił.
136.Jestem
137.Teraz jest wam zwiastowana Nadzieja, abyście zrozumieli moje wyroki.
138.Człowiek, który zabija człowieka, z jakiegokolwiek powodu jest przeze mnie potępiony.
139.Dałem wam jednak prawo, iż ten, który łączy człowieka ze zwierzęciem ma być zniszczony. To prawo nadal podtrzymuję.
140.Nie ma innych spraw, które zezwalałyby na zabijanie człowieka.
141.Nawet najcięższego zbrodniarza można skutecznie odizolować.
142.Człowiek nie może zabić człowieka, jednocześnie oczekiwać ode mnie wiecznej nagrody.
143.Przed wami droga jest wysoko i bardzo daleko, dlatego byłoby nierozsądnie, abyście wpierw się zniszczyli.
144.Zabijanie człowieka pozbawia was wszelkiej możliwości rozwoju.
145.Gdy uszanujecie szczególnie to prawo, wasze istnienie będzie pasmem nieustannej szczęśliwości a życie wydłuży się o nieuchronność.
146.Pokolenia minione niszczyły się przez wojny i wy także do nich należycie.
147.Ale dzięki Nadziei stoicie u progu nowych czasów i tak niewyobrażalnych pojęć, które trudno nawet określić.
148.Błogosławię tym wszystkim, którzy czynią pokój, gdyż w nim zawarta jest droga do Nadziei.
149.Nie wróżcie ze znaku pokoju nadchodzący koniec świata, gdyż to świadczyłoby, iż miłuję się w wojnie.
150.Pragnę, aby symboliczne wrota Janusa były wciąż otwarte, gdyż one właśnie otwierają przed wami cały Wszechświat. Niechaj to będzie wojna o cały świat.
151.Jestem
152.Kierując kulę w kierunku brata swego wiedz, iż sam zostaniesz przez innego zabity, który również zostanie zabity. Czy możesz brać odpowiedzialność za życie innych?
153.Wiem, iż wierzycie w moje zmiłowanie, ale jego nie będzie.
154.Już nie tylko dlatego, iż przelewacie krew braci swoich, ale przede wszystkim z tego powodu, ponieważ odciągacie ludzi od osiągnięcia Nadziei - to jest waszego panowania we Wszechświecie.
155.Panowanie to jest wam nakazane i z niego będziecie rozliczani.
156.Nie zabijaj - jest to prawo wieczne przez wszystkie wasze pokolenia.
157.Gdy będziecie wyruszać na nowe szlaki, nie zabierajcie ze sobą broni, gdyż nie będziecie mieć do kogo strzelać.
158.W nowych światach nie ma przecież wrogich wam istot.
159.Stworzenia duchowe mają prawo was chronić i nie obawiajcie się ich nigdy.
160.Zły do was nie przystąpi.
161.Nie zabierajcie broni, aby nie przyszła wam do głowy niegodziwa myśl, skierowania w moją stronę toru pocisku.
162.Gdy to uczynicie nie odpowiadam za wasz los i los waszych wnuków i waszych prawnuków i wszystkich waszych pokoleń, których już nie będzie.
163.Dlatego lepiej, abyście byli bezpieczniejsi bez broni, aniżeli zniszczeni z bronią.
164.Jestem

Zawiera sto sześćdziesiąt cztery wiersze.

LXXIV.LASKA

1.Dlaczego przeklinacie niepełnosprawnych?
2.Oni nie ze swojej woli są kalekami i nie z mego wyroku się nimi stali.
3.Nie ich wina, iż nie mogą żyć w pełnej sprawności.
4.Przeklinam na wieczność tych, którzy czynią krzywdę osobom upośledzonym fizycznie i umysłowo i nie mogących się przed ludzką złością obronić.
5.Pomsta do mnie należy i jej dotrzymam.
6.Nakazuję wam, na wszystkie wasze pokolenia, aby osobom, które nie są w pełni zdrowe, zapewnić opiekę i pracę.
7.Społeczność oszczędzająca na nich stanie się odrazą dla całego rodzaju ludzkiego.
8.Niechaj w waszych siedzibach nie będzie ludzi z wyciągniętą ręką po chleb, gdyż jest to dla was ciężką zniewagą.
9.Mają mieć godne mieszkanie, właściwe odzienie, opiekę w potrzebie i odpowiednią pracę, aby nie czuli się dla was ciężarem i mieli się czym zająć.
10.Oni są nieszczęśliwi przez ułomność, więc i wy nie dokładajcie jeszcze goryczy przez wyzwiska i szyderstwa.
11.Kto czyni zabawę z kalek niechaj baczy, aby nie został zdeptany przez tłum.
12.Jednak nie czyńcie z ułomności filozofii życia i nie mówcie o nich, iż im właśnie w kalectwie się powodzi. Takie mówienie jest świadectwem braku rozumu.
13.Oni wiele słów kierują ku mnie i odbiorą godną ode mnie zapłatę.
14.Jednak nie sądźcie, iż przez ułomność można otrzymać najłatwiej zbawienie - to absurd.
15.Kto okalecza swoje ciało dla mnie, mnie znieważa i nie mam dla takiego wybaczenia.
16.Dlatego powiadam wam - ci wszyscy, którzy przez cierpienie fizyczne i umartwianie ciała pragną dostąpić zbawienia, są przeze mnie przeklęci na wieczność.
17.Taki mój wyrok na tych, którzy w zadawaniu sobie gwałtu czynią naukę o zbawieniu lub zarabiają na chleb.
18.Stąd wyklinam po tysiąckroć pustelników, anachoretów, słupników, fakirów, rzezańców i wszelkiej hołoty, którzy mniemają, iż przez udręczenie swego ciała doznają mojej łaski.
19.Stworzyłem was ludźmi i pragnę, abyście do zdrowia powrócili.
20.Nie dajcie się zwieść naukom chorych, ułomnych, obłąkanych, zdegenerowanych, lubujących się w cierpieniach, wyzbywających się płci i rodzenia. Tych nie słuchajcie i miejcie ich nauki za bajanie.
21.Świat należy do zdrowych i oni winni być pochodnią ludzkości.
22.Apostoł Nadziei nie jest człowiekiem w pełni zdrowym i właśnie dlatego przez niego, pragnę objawić Nadzieję, aby przyszłość świata była w rękach wyłącznie zdrowych.
23.Gdyby wam zwiastował człowiek zdrowy, czyżbyście nie patrzyli z zaciekawieniem na naukę chorych, jak jest to obecnie.
24.Ale dlatego właśnie, iż jest słaby, pragnę skierować wasze poznanie ku zdrowiu, abyście przeklinali i zwalczali wszelką chorobę.
25.Jeślibyście jednak poszli za filozofią choroby to zdechniecie, znikąd nie mając pocieszenia.
26.Dlatego, niechaj wasze prawnuki nie kaszlą, nie chodzą o laskach i o kulach, na wózkach, niechaj nie czytają za pomocą palcy, pozbawieni narządów i kończyn - tego wszystkiego niech nie doświadczają i wielu, wielu innych cierpień.
27.Lecz szczególnie dbajcie o chorych, aby wśród was nie było chorych.
28.Opuszczanie człowieka w chorobie jest ciężkim występkiem wobec mnie.
29.Gdy będziesz wzywał mnie w chorobie, nie przyjdę z pomocą.
30.Jeżeli przyjmiecie z sercem Nadzieję, choroba będzie waszym dalekim wspomnieniem.
31.Czego jestem rękojmią.
32.Jestem

Zawiera trzydzieści dwa wiersze.

LXXV.STRAŻNIK

1.Objawiłem Mahometowi zasadę - ilu jest ludzi, tylu jest Aniołów, aby strzegli duszy ludzkiej.
2.Azazil powiedział: - "Nie będę klękał przed człowiekiem, gdyż uczyniony jest z błota i z krwi."
3.Został odrzucony z mego oblicza i Eblis odszedł do siedzib Adama.
4.Rzekłem do Szatana: -"Dlaczego zaprzeczyłeś memu panowaniu nad rodzajem ludzkim?"
5.Szatan odpowiedział: -"Skoro miałem się kłaniać człowiekowi, niechaj przynajmniej będziemy sobie równi w poznaniu dobra i zła."
6.Rzekłem: - "Bądź przeklęty, i idź do synów ludzkich, aby wszelkie ich winy i cierpienia były za twoją przyczyną.
Każdy, kto doświadczy zła, będzie mógł powiedzieć, iż to jest przez ciebie, choćby w tym nie było twojej winy.
Staniesz się szyderstwem i przekleństwem na wszystkie pokolenia ludzi.
Niechaj twoi słudzy żyją wśród synów Adama i rodzącej Ewy, abyś ich doświadczał i był dla nich śmietnikiem żalów i brudów."
7.Odszedł Eblis do siedzib ludzkich, aby wszystkich doświadczać.
8.Posłałem także Dobrych, którzy będąc wśród rodzaju ludzkiego mogli szerzyć dobro i miłość.
9.Eblis był jednak przewrotniejszy i wprowadził wśród was wojnę, której końca nikt nie jest w stanie zatrzymać.
10.Zesłałem potop, gdyż niegodziwość ludzka przeraziła nawet Aniołów.
11.Powiedziałem Eblisowi: - "Niechaj wola człowieka będzie panować nad wami. Jeżeli człowiek zgrzeszy, niech Szatan ma do niego przystęp i niechaj służy wedle woli ludzkiej."
12.Eblis odrzekł: - "Dlaczego mam służyć ludziom?"
13.Odpowiedziałem: - "Ty widzisz człowieka, a on cię nie widzi, więc wpadłby w twoje sidła nie wiedząc o tym. Ustanawiam wyższość woli człowieka nad Aniołami, stąd będziecie im służyć."
14.Zawołali: - "Taka wola i taki rozkaz tego, który nas stworzył."
15.Rzekłem do Eblisa: "Byłeś Azazilem, odbiciem Słowa, doskonałością i moim powiernikiem mądrości.
Zachwycano się twoim pięknem i czystością.
Nie wzbraniałem przystępu do mnie, ani pierwszeństwa w wypełnianiu powinności.
Ugruntowałeś Eden, będąc jego strażnikiem.
Dlatego ustanawiam cię poddanych tych, którym nie chciałeś oddać pokłonu, aby miano w twoim obrazie, wszelką brzydotę, niemoc, zaciemnienie i poniżenie godności.
Staniesz się przezwiskiem, aby najgorszy wśród ludzi miał prawo mówienia o tobie samą plugawa mową, wyręczając sie tobą we wszystkich nieczystościach i zgniłych uczynkach.
Każdy, kto cię usłyszy zwymiotuje, kto ujrzy - zmiażdży obcasem."
16.Eblis upadł na twarz: - "Zgrzeszyłem, niech się stanie wola tego, który mnie stworzył doskonałym."
17.Jestem
8.Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam - nie Aniołowie kierowali wami, ale wyście mieli możność nimi się posługiwać w waszych uczynkach.
19.Jeżeli uczynki wasze były dobre, mieliście przy sobie Dobrego.
20.Czyniąc zło, służył wam sługa Złego.
21.Zesłałem Zakon, aby przez ofiarę krwi mieliście możność wyzwolić się z własnej niedoskonałości.
22.Prawa dawały wam zgodną ocenę tego, co należy czynić, a czego należy unikać, aby nie grzeszyć.
23.Następstwem grzechów była śmierć, która jest końcem waszej niedoskonałości.
24.Gdybyście czynili samo dobro, grzech nie byłby wśród was i tym samym doskonałość napływałaby w wasze ciała.
25.Nawet i teraz traktujecie moje słowa jak daleką baśń i nie dziwię się temu, gdyż wiele kłamstw trzeba obalić, aby dojść prawdy.
26.Byłem strażnikiem Izraela, a ponad mnie nie ma wyższego.
27.Czyżbym nadawał prawa. których nie bylibyście w stanie wypełnić? - nonsens.
28.Na Zakon trzeba patrzeć od zwiastowania przez Mojżesza, a nie ponad gruzami Świątyni.
29.Przecież to oczywiste, że dla Apostoła Ewangelii zwiastującego wśród pogan, Zakon był cieniem przyszłych rzeczy.
30.Ale błogosławieństwa Zakonu nie zawierają się w upadku synów Jakuba.
31.Na to były kamienne tablice Praw, aby je wypełniano i za to mieli otrzymać stosowną nagrodę.
32.Nakazałem w Prawie, aby ofiarowano wpierw cielca za grzechy tego, który sprawuje funkcję arcykapłana.
33.Jeżeli byłby nieczysty, tym samym wszystkie ofiary stawały się nieczyste, a tak sprawiał swój urząd w pełni czysty.
34.Arcykapłan miał obowiązek nie grzeszyć, gdyż na to został postawiony przede mną.
35.Krew cielca zmazywała to wszystko, co było w arcykapłanie niedoskonałe i wszelkie złe uczynki, które pomimo szczerego serca stały się.
36.Syn Aarona stawał przede mną czysty cieleśnie i duchowo, i nie była to tylko zwykła ofiara, gdyż miała czynić między mną a Izraelem pojednanie wieczne.
37.Choć odnawiane co roku, to jednak przez wieczność, przez wszystkie pokolenia Izraela.
38.Ani to nie była marność, ani tym bardziej cień czegoś przyszłego. Taki pogląd na Zakon był zgubny.
39.Jeżeli serce, czy poznanie arcykapłana tak do tego się odnosiło to daremne było ofiarowanie i niegodnie sprawował swój urząd.
40.Miał służyć między mną a pokoleniami Izraela, aby byli uświęceni.
41.I przecież na to Aaron ofiarował kozła, aby grzechy, których się dopuścili, nie były wciąż przeze mnie pamiętane.
42.Eblis także otrzymywał kozła, nie jako zrównanie ze mną ale, aby włożyć na niego te wszystkie winy i złe uczynki, które były za podszeptem lub inspiracją Złego.
43.Otrzymałem swoją ofiarę w Świątyni, w której przebywałem, i tym samym jednałem się z Izraelem przez czystego arcykapłana.
44.Grzechy i wszelkie nieprawości otrzymywał Azazil, czym wydawano świadectwo, iż nie jest godzien mieszkać wśród synów ludzkich.
45.Byłem wśród Izraela tak długo, jak ich uczynki były słuszne.
46.Skoro grzeszyli i mnie znieważali, stali się tyłaczami po krainach i narodach, których władcą był Szatan.
47.Gdyby Aniołowie kierowali losami ludzkimi, czyżbyście mogli odpowiadać przede mną.
48.Dlatego nakazałem, aby człowiek miał prawo wyboru między mną a Złym.
49.Jezusowi synowi Marii dałem wielką moc czynienia cudów, jakiej nikt nie miał i mieć nie będzie.
50.Mojżesz również czynił cuda, ale ani większe, ani mniejsze, tylko inne, dlatego nie bierzcie ich za przedmiot porównań.
51.Powiedziałem do Słowa: - "Obdarzony jesteś wielką mocą cudów i czyń je chętnie, aby uwierzono w Ewangelię."
52.Jezus syn Marii wolny był od grzechu, dlatego miał tak wielką moc.
53.Posiadał również wolną wolę i mógł, wespół z Diabłem, panować nad całym obszarem ziemi.
54.Wolał jednak zwiastować Ewangelię i przez nią zapanował nad synami ludzkimi.
55.Wiele było Aniołów, którzy was strzegli, wiele było Złych, którzy wam służyli.
56.Zesłałem wam Koran, aby wam przypomnieć, iż jesteście w moich rękach i tych, których posyłam.
57.Wolicie jednak rządy Złego i dlatego śmierć wciąż wam w oczy zagląda.
58.Czyżby to było tak trudne do zrozumienia, iż szczerzycie zęby na dźwięk Apostoła Nadziei.
59.Każdy z was mógłby mieć swego ducha opiekuńczego, ale i tak życie wasze nie byłoby prawe.
60.Przeto złości synów ludzkich nie mogły wciąż obrażać Nieba.
61.Dlatego zawarły się przed wami wrota zbawienia, abyście upodobnili sie do losu zwierząt.
62.W końcu, wasze potworności czynienia zła, przeszły nawet strachem samych synów Złego.
63.Nakazałem więc Aniołom, aby już nie strzegli człowieka wobec losu.
64.Stoicie wreszcie sami na Ziemi.
65.Powiadam wam - nie ma wśród was Dobrych ani Złych, i nie liczcie na ich wsparcie, zarówno w dobrych uczynkach, jak i na drodze zła.
66.Wybrałem dla was takie rozwiązanie, gdyż nie byliście godni opieki Aniołów, tym bardziej, iż niszczyli swoją naturę, widząc wasze wstrętne uczynki.
67.Nawet synowie Zła nie mogli zrozumieć waszych czynów i woleli się od was odsunąć, aby i na nich nie spadła kara.
68.Czy będzie wam tak lepiej? - z całą pewnością.
69.Gdy uświadomicie to sobie, zrozumiecie jak wielką macie przed sobą odpowiedzialność.
70.Wasi ojcowie i praojcowie, gdy czynili zło, mieli na usprawiedliwienie obecność Diabła.
71.Wy tego nie macie i właśnie z tego najwięcej się raduję.
72.Skoro jesteście sami dla siebie, tym samym nie możecie czynić zła, co nas ze sobą winno złączyć.
73.Ale wy powiecie, iż Szatan Diabeł nadal sprawuje swoje rządy i wyprzecie się dla tego faktu Nadziei.
74.Czyniąc tak sprawicie, iż nadal stajecie się synami Złego, choćbyście nawet deklarowali miłość ku mnie.
75.Was jednak nie przyjmę, gdyż urągacie mojej Mocy, czego wam nie mogę odpuścić.
76.Odrzućcie wszelką myśl o Złym, gdyż jego nie ma wśród was i już nie będzie.
77.Czyż, nie jest to w mojej mocy, abym powiedział Ibisowi: - Odejdź!
78.Skoro wam mówię przez mego Apostoła Nadziei, iż Eblisa nie ma wśród was, to nie wypatrujcie jego naokoło siebie. Tym nie wierzycie w moje zapewnienia i także wam nie wierzę w waszą wiarę we mnie.
79.Ale powiecie, iż Objawienie Jezusa Chrystusa mówi, iż jest teraz właśnie Szatan Diabeł ma Ziemi.
80.Wierząc tak, zaślepiacie tylko swój umysł.
81.Każde proroctwo, które ma być, nie oznacza jeszcze rzeczywistego faktu.
82.Apostoł Jan pisał to, co widział i świadectwo jego jest prawdziwe.
83.Ale czyż mógł pisać o pokoleniach współczesnych wam, to jest po dwóch tysiącleciach, skoro już jego uczniowie pragnęli nowych czasów i nowej ziemi.
84.Istota rzeczy polega na tym, iż z imienia Jezusa Chrystusa uczyniono Boga, choć tego nie nakazał nigdy, równocześnie w tym imieniu zawarło się wszelkie zło i występek.
85.I mógłbym dokonać realizacji proroctw, i byłoby to słuszne, jednak pozostali również tacy, którym należało się także moje Słowo i je otrzymali w swoim czasie.
86.Czyż Izmael nie był bratem Izaaka i tym samym nie miał prawa otrzymać błogosławieństwo, skoro właśnie jemu to obiecałem.
87.Gdybym wprowadził rząd Jezusa Chrystusa nad całą ziemią, czyżbyście nie upewnili się w swojej kłamliwej nauce.
88.Wasze kościoły napełniłyby się lamentem i modlitwą tych, których musiałbym skazać na śmierć i wieczne potępienie.
89.Jednak nie wasza to była wina, iż zabroniono wam dostępu do Słowa, a kapłani Jezusa Chrystusa okazali się tak niegodziwi w swojej służbie.
90.Natomiast, cóż byłoby robić z tymi narodami, które wogóle nie poznały wartości Ewangelii.
91.Każdy człowiek odpowiada za te winy, których jest świadomy, więc narody pogańskie nie byłyby w stanie ginąć przez Ewangelię.
92.Wyście jednak woleli ich mordować i dlatego nie mam dla was zrozumienia.
93.Koran zesłałem na to, abyście zrozumieli, jak odstępcza jest wasza nauka i także mnie odrzuciliście.
94.Zwiastowana jest wam Nadzieja dla waszego zrozumienia, iż ani Zakon, ani Ewangelia, ani Koran już nie mają swej mocy.
95.Stąd kierowanie próśb do Aniołów nie przyniesie wam żadnej korzyści, gdyż nie będą wysłuchiwane przez nikogo.
96.Także Złym się nie wysługujcie; ich także wśród was nie ma i nie mogą wam przyjść z pomocą w czynieniu zła.
97.Dlatego stoicie tylko przede mną i stanowi to moje najważniejsze poselstwo, które do was kieruję.
98.Pragnę być waszym strażnikiem, gdy będziecie chętni do zdobywania całego okręgu Wszechświata.
99.Zapomnę o was, jeżeli wasze życie sprowadzicie wokół was samych i waszych codziennych kłopotów.
100.Wtenczas wasza egzystencja stanie się mizerna i nie warta, abym tracił czas na was.
101.Może w ten sposób się opamiętacie i baczniej zaczniecie spoglądać ku własnym poczynaniom.
102.Stoi człowiek sam na Ziemi i świat może dzielić tylko ze mną.
103.Ani z Aniołami, ani ze Złym, ani z bóstwami, których w realności nie ma, ani z ideologiami, ani z Zakonem, ani z Ewangelią, ani z Koranem, ani z Nadzieją. tylko ze mną.
104.Jestem
105.Człowiek może być władcą Wszechświata, skoro sam tego zapragnie i będzie ku temu dążyć, czego moją rękojmią są słowa zapisane w Zakonie, w Ewangelii, Koranie i w Nadziei.
106.Nie przegapcie swego czasu, gdyż innego takiego nie będzie dla was już nigdy.

Zawiera sto sześć wierszy.

LXXVI.ZEZWOLENIE

1.Patrzę na was i widzę, jak daleko jesteście od szczęścia.
2.Całe wasze życie unormowane zostało przepisami, zakazami, nakazami, wykładnią, interpretacją, zwyczajami, kodeksami, normami, nawet religią niby we mnie, choć ich nie przyjmuję.
3.Czyż w gąszczu tego wszystkiego może być człowiek radosny i szczęśliwy? - wątpliwe.
4.Stąd wiele wśród was ruchów społecznych, politycznych, obyczajowych a nawet religijnych, które stawiają sobie za cel walkę o wolność.
5.Ale wszystkie one zamieniają się w końcu w instytucje ze swoimi statutami, regulaminami, obowiązkami, awansami i degradacją.
6.Walcząc o wolność nakładacie swoim członkom kajdany, aby byli wam posłuszni, choć szermujecie wolnością.
7.Po co te kłamstwa i po co to ogłupianie?
8.Człowiek lubuje się w panowaniu nad człowiekiem i tego nie jest w stanie nikt wykorzenić.
9.Kto zdobywa władzę, boi się ją stracić, i w pierwszej kolejności czyni zabiegi, aby stwarzać skomplikowane zasady i regulaminy zależności między ludźmi.
10.Takie zapatrywania zawsze są pułapką dla tych, którzy pragną ludzkiej wolności, gdyż jakże często następuje wkładanie innym jarzma.
11.Ale i ci, którzy się biernie wam przypatrują, także są podstępni, gdyż zazdrośni o innych, kochają się w zniewalaniu wolnych.
12.Stworzyliście sobie taką kulturę, aby człowiek był dla człowieka poddanym.
13.Nawet królowie są u was zniewalani, cóż dopiero mówić o ludziach.
14.Ale normy życia społecznego jednak być muszą, gdyż człowiek jest istotą zbiorową.
15.Nie może żyć człowiek bez drugiego człowieka.
16.Czy ktoś może powiedzieć - nie mówię! - Wiem, iż są wśród was takie, które czynią śluby, mające na celu nie mówienie. Aby być bardziej podstępne sądzą o mojej życzliwości do tych postępowań.
17.Owszem, widzę ich trud, ale traktuję to jako obłąkanie umysłowe i deprawację moich intencji względem człowieka.
18.Czyżby nagle przemówiły, słuchając tych obraźliwych słów? Niech się wykrzyczą, gdyż tego im brakowało w ciemnych klasztorach.
19.Jak może żyć kobieta bez mężczyzny a mężczyzna bez kobiety?
20.Wiem, iż wy to potraficie i rzekomo dla mnie się poświęcacie lub dla Jezusa Chrystusa.
21.Z pewnością byście pragnęli, abym wam za to dziękował i nagradzał życiem wiecznym.
22.Rodzie obłąkany! - dlaczego nakładacie na siebie pęta, które was zniewalają, nie mając u mnie nagrody, lecz tylko potępienie.
23.Gdybym was za to nagradzał, ziemia stałaby się tylko miejscem dla dzikich zwierząt i łąką dla roślin.
24.To jest oczywistość, ale wy musicie wszystko przekręcać i deprawować wszelkie słuszne zasady.
25.Stworzyłem Adama, aby panował w Edenie nad zwierzętami i roślinami.
26.Dałem jemu zezwolenie, aby czynił wszystko, co uważa za stosowne do swoich pragnień i życzeń.
27.Adam był naprawdę wolny, gdyż poza Edenem nie znał innych światów.
28.Były jednak inne krainy, ale dla niego zbyt odległe, aby miał za nimi tęsknić.
29.Żył w pełnej wolności, gdyż nie miałem potrzeby nadawać jakichkolwiek praw.
30.Byłem z Adamem bezpośrednio i było nam razem dobrze.
31.Stworzyłem istotę rozumną i obdarzoną wolną wolą tak, iż nigdy nie mogłem przewidzieć jego kroków i toku myśli.
32.Umiłowałem swoje dzieło nie dlatego, że było doskonałe fizycznie, ani do mnie podobne, ale przez posiadanie wolnej woli.
33.Zwierzęta mają piękne ciała, choć niedoskonałe, jednak nie są tak bliskie.
34.Adam był istotą myślącą i przez nią obdarzoną wolną wolą.
35.Mógł ze mną swobodnie rozmawiać, nie będąc skrępowany poddaństwem, ani jakąkolwiek zależnością.
36.Miłowaliśmy sie wzajemnie i stąd moja miłość ku wam.
37.Czy mogłem pozwolić, aby Adam był tylko dla mnie? Zapragnąłem uczynić rodzicielkę, aby nie był sam i również posiadał potomstwo, które miałoby objąć w posiadanie całą Ziemię.
38.Rodząca Ewa wykonała swoje zadanie w pełni i stąd tyle was teraz.
39.Jednak wystąpili przeciw mnie, gdyż z chwilą uczynienia Ewy, dałem im pierwsze prawo, zabraniajace spożywania owoców dobra i zła oraz zapewniajace wieczne życie.
40.Mogli być wiecznymi gospodarzami Edenu, gdyby także uszanowali moją wolę.
41.Skoro poszli za odstępstwem Eblisa, ich los stał się straszny.
42.I choć cała ziemia była przed nimi, jednak nadawali już sobie prawa i stosowne przepisy.
43.Mord szedł za mordem, występek za występkiem.
44.Dlatego powiadam wam - żyli w sidłach swoich praw i zasad.
45.Nawet potop nie załatwił niczego, gdyż tacy sami nadal pozostali.
46.Abram żył w Ur, i wiecie przecież o tym doskonale.
47.Byłem jego sercem wielbiony i dlatego stał się Prorokiem.
48.Choć żył wśród wielu bóstw i przepisów kapłańskich, jednak nie przerwał nici nas łączących.
49.Widziałem, jak było jemu trudno zachować zgodność życia z normami swoich plemieńców i skierowałem jego kroki w stronę innych narodów i innych praw, aby był człowiekiem wolnym.
50.Patrzcie na Abrama - to człowiek naprawdę wolny.
51.Był moim wybranym, i choć nieznany wśrod innych, u mnie miał pierwszeństwo.
52.Kapłani Sodomy mieli skomplikowane przepisy falliczne i właśnie przez nie zostali spopieleni.
53.Abraham jednak był szczęśliwy ze swoją Sarą, niewolnicą, i w późnej starości z drugą żoną Keturą.
54.Faraonowie posiadali księgi umarłych i na podstawie tekstu wznosili wielkie budowle, aby przechowywać swoje szczątki. Ich nie ma, a grobowce straszą pustką.
Abrahama szczątki nadal spoczywają w skale, gdyż nikt o nich nie wie, a wam nie powiem, abyście je nie sprofanowali.
55.Narody żyły w jarzmie swoich panów, Abraham we mnie widział tylko swego opiekuna i był z tym wolny.
56.Dlatego powiadam wam - kto poddaje się pod wolę ludzką, staje się ludzkim niewolnikiem.
57.Czyż Job nie wykazał swojej niewinności, i nie musiałem cofnąć ręki Złego, tym samym przydać znacznie więcej dóbr i dzieci, z jego swarliwej żony, wnuczki Diny.
58.Żonie przebaczyłem, ponieważ one lubią krakać, gdy mąż jest sprawiedliwy.
59.Job był Muzułmaninem i sam dla siebie ustanawiał właściwe prawa i zasady, choć żył wśród ludzi, wiary we mnie nigdy nie złamał.
60.Pomimo istnienia szeregu praw, najróżniejszych obrządków i wyznań, był przez wszystkie swoje dni wierny i dlatego odszedł ze świata syty i pełen dni.
61.Gdyby ugiął się pod ciężarem ludzkich zasad i praw, odszedłby z tego świata bez żadnej nadziei, ani widoku na przyszłość.
62.Patrzcie na Joba, to naprawdę człowiek wolny. W takich się najbardziej miłuję.
63.Jestem
64.Widzicie w Mojżeszu tego, który stał się ojcem Izraela. I choć to prawda, lecz to późniejszy skutek jego wiary.
65.Uciekł wpierw na pustynię, aby być wyłącznie ze mną i nie słuchał się nigdy okolécznych kapłanów.
66.Cóż miał od nich usłyszeć, skoro w ich mowie był sam brud i nieczystość cielesna.
67.Posiadał na to dość czasu w swojej młodości, aby tego wszystkiego doświadczyć w Egipcie, skoro był wychowankiem córki króla.
68.Dlatego umiłowałem Mojżesza i stał się największym prawodawcą, jakiego wydała ludzkość, gdyż Zakon jest największym cudem myśli, jaki mogłem dać synom ludzkim.
69.Jego wiara była wiarą prostą, gdyż opierała się tylko na uznaniu wyłącznie mego istnienia.
70.Aby mnie wielbić nie trzeba kościołów, przeróżnych światyń, klasztorów, aszramów, piramid, ofiar ze zwierząt i ludzi, skomplikowanych nauk i rytuału, modlitw układanych na określone intencje, hierarhii ważności urzędów, tej wszelakiej drabiny nonsensów i zależności.
71.I być może czcicie się we mnie, wszak cesarzy Rzymu także za życia ogłaszano bogami, to jednak nie macie ze swoim kultem u mnie upodobania.
72.Wolę wiarę Mojżesza, gdy pasał trzodę swego teścia, czy prostotę nauki Jezusa syna Marii.
73.I choć istniał wcześniej, nim został posłany, jednak miłowany byłem sercem czystym i prostym.
74.Mimo podlegania pod Zakon, wielbił mnie nadal tą samą miłością i prawością serca, a w uczynkach nie było w nim grzechu.
75.Wywyższony został ponad wszelkie istnienie, abym przez miłość miał Syna.
76.Wyście jednak naukę zagmatwali, każąc wyznawcom Jezusa Chrystusa wierzyć w wasze mądrości, aniżeli w Ewangelię.
77.Jeżeli nakazuję coś czynić, to wyrażam się zawsze jasno i dobitnie, aby nie było zmyleń i fałszu.
78.Pomimo takiej oczywistości, kochacie się jednak bardziej w zakłamaniu i długich elaboratach, aniżeli w moich słowach.
79.Dlatego powinniście wiedzieć iż to, co pochodzi od ludzi, nie może służyć ku zbawieniu, ale prowadzi do zatracenia.
80.Ponosicie odpowiedzialność za tych, którzy przez wasze nauki nie moga być zbawieni.
81.Gdybym jednak ich zbawił przez kłamstwo, to czyżbym nie musiał ożywiać wszystkie narody pogańskie, i jaki wówczas byłby sens moich praw i mego istnienia.
82.Jestem
83.Mahomet żył w centrum fałszywego kultu i ich za to nie karałem przez wzgląd na obietnicę daną Izmaelowi.
84.I choć mógł mieć wiele zaszczytów i wyróżnień w sprawowanych funkcjach religijnych, wolał się oddalić, aby mnie szukać.
85.Każdy, kto mnie szuka, temu się ukazuję.
86.Jestem
87.Przez to szukanie Mahomet był godny do przyjęcia Koranu.
88.Ale pomimo zbryzgania krwią Księgi, nadal nieliczni dochowują wiary i są Muzułmanami. Tych nagradzam i świecę ich drogę poznania.
89.A skoro powiedział: - "Jestem Muzułmaninem" - stał się godny i gotowy do przyjęcia Nadziei, zesłanej wam ode mnie.
90.Wasze życie pełne jest trosk i niepokojów, ponieważ nie widzicie przed sobą przyszłości.
91.Najmniejsze wasze poczynania muszą być obwarowane licznymi przepisami i zakazami.
92.Dlatego powiadam wam - nie wydawajcie zakazów na byle jaką okazję.
93.Wiem, co lubię i co przyjmuję.
94.Wasze życie musi być radosne i niechaj będzie pełne muzyki, ale nie tej - ponurej i klasztornej, ale wynikającej z życia i radości świata.
95.Powiadam wam - dość już naśpiewano psalmów i pieśni, oratoriów i chórów w moim imieniu. Czas najwyższy, abyście w swoim życiu odnaleźli także sens życia i radości jutra.
96.Nie gorszę się, jeśli śpiewacie, jeśli tańczycie, jeśli poznajecie świat, jeśli smacznie jecie, jeśli gracie i ćwiczycie ciało, aby było w pełni sprawne.
97.Czyż mogę okazywać wrogość do miłości, jaką sobie wzajemnie okazujecie; do rozkoszy cielesnej; do wydawania na świat potomstwa; do opieki nad wszelką rośliną i wszelkim zwierzęciem; do nauki, która przed wami odkrywa poznanie Wszechświata; do pracy twórczej dla dobra i piękna was wszystkich; do zdobywania innych światów, do wszelkiej pracy, która wam daje chleb i panowanie.
98.Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam - niechaj wasze życie będzie wolne, a nie podlegające zakazom i przepisom z byle jakiego powodu.
99.Staram się wam ukazać, co powinno być w waszym życiu, ku czemu macie dążyć i czego macie się pozbyć, abyście byli w końcu wolni.
100.Niechaj wasza moralność będzie skierowana na przyszłość, kładąc szczególny nacisk na to, co być powinno.
101.Powinna być miłość wzajemna człowieka do człowieka; powinna być stosowana rozkosz miłosna mężczyzny do kobiety i kobiety do mężczyzny na zasadzie wolnej woli; powinna być pełna godność rodzenia i bycia ojcem; powinna być wolność radości, zabawy i wesela, abyście z ufnością zapominali o dniach przebytych; powinna być zachowana zgodność pracy i podziału dóbr świata, aby nikt nie był głodny i nie musiał wyciągać przed siebie ręki; powinien być jeden rząd, który kierowałby ludzkość ku zdobywaniu nowych światów, aby przyszłe pokolenia miały również swój szczęśliwy świat; powinna być jedna wiara we mnie, która was wyzwoli od śmierci.
102.Ale jeśli jest ciemnota i zabobon, frymarczenie dla niskich celów mądrością ludzką, ustawiczna batalia o władzę i nowy podział świata, to również Nadzieja będzie miała ten sam los, co Zakon, Ewangelia i Koran.
103.Skoro ciągle będziecie walczyć przeciw człowiekowi i ustawicznie wszystkiego zabraniać przez podkreślanie tego, czego być nie powinno, to nie będę już więcej wśród was i poczekam, aż wyniszczycie się wzajemnie.
104.Takie rozwiązanie będzie wówczas najlepsze i jedyne dla was.
105.Dlatego wszystko, co czyniło człowieka wielkim, miało ustawicznie swoje źródło w walce o osiągnięcie dobra a nie przez zmaganie się o odwrócenie czegoś, co było uważane przez was, jak i przez waszych zauszników za złe.
106.Stąd nie żyjcie w ciągłym strachu i na nim nie budujcie swojej przyszłości, gdyż nigdy strach nie może być dobroczynny dla życia.
107.Wielu wśród was jest takich, którzy kochają się w rzucaniu na was opętańczego strachu, ale nie miejcie z nimi swego udziału.
108.Wyłącznie nadzieja a nie strach jest czynnikiem twórczym w ludzkich sprawach.
109.Dlatego zesłałem wam Nadzieję, abyście twórczo byli ludźmi wolnymi.

Zawiera sto dziewięć wierszy.

LXXVII.ŁOŻE

1.Zaprawdę powiadam wam - wiele zła i zbrodni wyrządzono w imię moje i w imię wszelkich religii.
2.Czy jest możliwe, aby to wszystko wyrównać?
3.Jednak z religii uczyniono narzędzie ucisku człowieka przez człowieka i mojej w tym winy nie ma.
4.Objawiłem moją wolę w Zakonie i każdy może czytać i być świadomy moich praw i woli.
5.Jezus syn Marii zwiastował wam Ewangelię i trud w istocie był daremny. Macie możliwość czytania i zorientowania się w słuszności mych słów.
6.Koran jest dzisiaj poczytną księgą, a prawa w nim zapisane wypełniane z obrzezanym sercem.
7.A co można powiedzieć o innych księgach mieniących się świętymi, czy kodeksami, czy hymnami pochwalnych bóstw?
8.Wszelkie zło wyrządzane przez tradycyjne religie było skierowane na niszczenie wolnej woli i wolnej myśli - dwóch podstawowych elementów człowieczeństwa.
9.Bez wolnej woli i wolnej myśli stalibyście się podobni do zwierząt domowych, które nie mogą myśleć o istocie mego istnienia i mych prawach.
10.Zakratowaliście dostęp do mnie a ze mnie uczyniono straszliwego potwora, który wytraca wszystkich i wszystko, co nie leży w kanonach waszego rozumowania, mającego za cel zniewolenie człowieka.
11.Stąd wasza moralność to ciągły zakaz, groźba i ogień piekielny.
12.Dość! Dość! Dość już tego, po wszystkie wasze dni!
13.Jestem
14.Pragnę usilnie, aby zapanowało jak najwięcej szczęścia dla jak największej liczby ludzi i jest to moja wieczna wola.
15.Nie sądźcie, iż szczęście dostąpicie po śmierci - to złudne.
16.Jeżeli nie będziecie szczęśliwi w tym życiu nie ma powodu, aby wam zapewnić szczęście także w przyszłym.
17.Niechaj więc wasza moralność, która winna wynikać z moich praw, będzie oparta na ukochaniu życia, gdyż ono jest waszą największą wartością.
18.Wyrzekam się samego siebie, i nie pragnę, abym był waszą największą wartością.
19.Nowe są to słowa i nie zamierzam je przekręcać.
20.Skoro mnie będziecie wyżej cenić, aniżeli wasze życie, czyż nie stanie się fałsz z mojej strony.
21.Wobec tego, wolę już sam się skryć za waszym ukochaniem życia, aby wasze dni były pełne.
22.Jeżeli nie będzie waszego rozwoju, czyż nie ujmiecie memu dziełu stwarzania.
23.Więc miejcie pełne zadowolenie z rozwoju istoty ludzkiej, gdyż będzie to najwymowniej stanowić o triumfie mego istnienia.
24.Kto zamyka się w sobie, czyniąc dla mnie, tego zamykam poza sobą.
25.Wasze życie niechaj będzie jego ukochaniem, gdyż w przeciwnym wypadku nie mamy żadnych wspólnych nici.
26.Wyłącznie czyny świadczą o was i dlatego miejcie je w pozytywnym charakterze.
27.Wszyscy rodzicie się dobrzy i nie ma wśród was zła, ale przez nabywany zły przykład i zepsucie myśli, popadacie w jeszcze większe zło.
28.Dlaczego zabraniacie ludziom zwykłych przyjemności życia, nakładając jarzmo waszych teorii i zabobonów w imię moje.
29.Zatruwacie tylko swoim trupim odorem całe społeczności i poszczególnych ludzi, gdyż macie w tym rozmiłowanie.
30.Ludu obłąkany! - dlaczego kroczycie drogą luminarzy złych myśli i przesądów.
31.Nakładają na was obrożę tego życia, jak i również przyszłego.
32.Zadepczcie tych, którzy wzbraniają wam żyć, cieszyć się życiem, kochać się wzajemnie, czynić szczęście ludzkie.
33.Skoro wasze życie to droga represji i zakazów to wolę na was więcej nie patrzeć.
34.A może w agoni chcecie znaleźć pocieszenie?
35.To obłęd, skoro tak myślicie.
36.Mnie wśród takich nie ma i nie będzie.
37.Nadzieja nie opiera się na pobożnych życzeniach czynienia dobra, ale na realnych zasadach wielkości człowieka i zrzucenia wszelkich kajdan religii, zacofania, ciemnoty i nikczemności.
38.Także nie jest lekarstwem na życie, ale kierunkiem, do ktorego winien zmierzać człowiek.
39.Nim nie jestem i nie pragnę być już więcej.
40.Wpierw zdobyjcie Wszechświat, aby ze mną się spotkać.
41.Żyjcie wolni, gdyż niewolnicy godni są bata i polewki.
42.Wy jesteście ludźmi i wpierw musicie rozjaśnić wasze życie i ukochanie życia, abym mógł was w pełni widzieć.
43.Nadaje wam nowe oblicza prawa - wszyscy ludzie są sobie równi.
44.Jestem
45.Znoszę wszelkie prawa kapłańskie, królewskie, panowania i sądzenia, rasowe i religijne.
46.Niechaj człowiek człowiekowi będzie równy po wieczny czas.
47.Niechaj to prawo będzie pochodnią waszej drogi i waszego celu życia.
48.Dlatego też kobieta jest równa mężczyźnie we wszystkim.
49.Takie moje prawo i taka moja wola po wszystkie wasze dni.
50.Niechaj przeklęty będzie ten, kto łamie to prawo i niechaj imię jego zostanie wymazane wśród was na zawsze, gdyż o takim przestaję wogóle pamiętać.
51.Dlatego też żona nie jest własnością swego męża i taka zasada stanowi łamanie wszelkiej zdrowej moralności.
52.Wobec tego, nie można odstępować żony innej osobie, gościowi, przyjacielowi, sprzedawać za pieniądze, czy cokolwiek, gdyż nigdy żona nie stanowi własności męża.
53.Na samą taką myśl, żona ma prawo wzgardzić mężem i jest wolna od wszelkich węzłów małżeńskich.
54.Gdyby mąż czynił przemoc wobec żony, jako istota słabsza fizycznie, ma wszelkie prawo do obrony i skutki obciążają zawsze męża.
55.Również żona nie może odstępować męża innej kobiecie.
55.Dlatego wzgardziłem Lotem, gdyż wypychał swoje córki w ręce rozpustników, zamiast samemu stawić im czoło. Czyż mogłem je karać za zgwałcenie ojca, skoro sam to pochwalał?
57.Dlatego nie rzucajcie kalumni grzechu na kobiety, skoro wśród was jest wiele brudu i zakłamania.
58.Nakazałem wam nie cudzołożyć, i nadal obowiązuje.
59.Ale wyście przez to prawo zniewolili kobiety, sami żyjąc w rozpuście i grzechu.
60.Wam mówię i nie puszczam mych słów na wiatr - grzech cudzołóstwa jest wówczas, gdy zniewalana jest osoba płci odmiennej.
61.Gdy nie ma zniewolenia, nie można mówić o cudzołóstwie.
62.Ale wy wykrzykniecie cytatami Zakonu i Koranu i będzie to spór trudny.
63.Przecież wam mówiłem, iż Zakon nie ma mocy, skoro nie ma synów Jakuba a Koran bez potomków rodowitych Izmaela jest tylko księgą.
64.Czyż mam się trzymać mej litery dzisiaj? - musiałbym wybić miliony kobiet, tylko przez noszenie stroju męskiego, wczasowania się na plaży i za szereg innych czynów.
65.Dlaczego mam je mordować, aby zadośćuczynić waszym skarłowaciałym poglądom i zmiażdżyconemu umysłowi?
66.Jesteście dla mnie pod tym względem wstrętni i zarazem trywialni.
67.Jezus syn Marii przyszedł dlatego, aby świadczyć Ewangelię i przez nią zginął z waszej ręki.
68.W imię Jezusa Chrystusa mordowaliście kobiety, gdy wydały się wam mniej cnotliwe, ale sami bez ceregieli, dopuszczalicie się na nich gwałtów i prostytucji.
69.Więc i teraz nie twierdzcie, iż przemawiacie w imię Jezusa Chrystusa.
70.A może wyciągniecie Koran, skoro uważacie, iż Mahomet sam jego napisał, aby uzasadnić chęć swych skłonności do kobiet.
71.Stąd też należy inaczej patrzeć na dzisiejszy świat od tego, który był udziałem waszych poprzednich pokoleń.
72.Dlaczego macie się wstydzić pocałunków i silnej namiętności, skoro są to dary wam dane.
73.Nawet zwierzęta wyższe w ten sposób wyrażają swoje uczucia.
74.Już nie krzyczcie, iż nie jesteście zwierzętami, ale istotami boskimi, jednak zbyt często mam ochotę was sklasyfikować do zwierząt za wasze uczynki i przewrotne myśli.
75.Mówię wam - mężczyzna ma prawo do rozkoszy miłosnej z kobietą, i kobieta ma również prawo do rozkoszy miłosnej z mężczyzną - ich to wolna wola.
76.Kobieta pragnąca urodzić dziecko winna poślubić mężczyznę.
77.Mężczyzna pragnący spłodzić dziecko, winien poślubić kobietę.
78.Wyłącznym warunkiem małżeństwa między mężczyzną a kobietą jest wzajemne pragnienie posiadania potomstwa.
79.Małżeństwo nie posiadające dziecka jest wolne od ślubu małżeńskiego.
80.Dziecko przysposobione jest równowarte z dzieckiem urodzonym.
81.Mężczyzna żonaty, współżyjąc z kobietą zamężną cudzołoży, gdyż odkrywa tym samym nagość jej męża i nagość ich dzieci.
82.Kobieta zamężna, współżyjąc z żonatym mężczyzną cudzołoży, gdyż odkrywa nagość jego żony i jego dzieci.
83.Mężczyzna wolny, uwodzący mężatkę cudzołoży, gdyż odkrywa nagość jej męża, jej dzieci i stwarza rozbicie małżeństwa.
84.Kobieta wolna uwodząca żonatego mężczyznę cudzołoży, gdyż odkrywa nagość jego żony, i jej dzieci, i czyni rozbicie małżeństwa.
85.Mężczyzna zniewalający kobietę cudzołoży, gdy ogranicza lub pozbawia jej wolną wolę, stanowiącą jej największą wartość.
86.Kobieta zniewalająca mężczyznę cudzołoży, gdyż ogranicza jego wolną wolę, główną wartość człowieka.
87.Cudzołożny mężczyzna i cudzołożna kobieta nie są godni swej pamięci i nie mam w nich swego upodobania.
88.Pytałem się mniszki Alcoforado, czy była szczęśliwa z życia z kawalerem, czy z wierności Jezusowi Chrystusowi?
89. - Czy może być - odpowiedziała - większa miłość, jak pożądanie mężczyzny przez kobietę i kobiety przez mężczyznę?
90.Odpowiedziałem jej: - Zmarnowałaś swoje życie, gdyż zamiast poślubić wybornego mężczyznę, grzeszyłaś zarówno myślami o nim, jak również zostałaś potępiona przez pragnienie poślubienia Jezusa Chrystusa, który tej myśli nigdy nie nakazał i jej się brzydził.
91.Powiadam wam - niechaj wasza miłość kieruje się ku drugiemu człowiekowi, lecz już nie ku mnie.
92.Na to została uczyniona kobieta, abyście w niej zanurzyli się w miłości.
93.Ze mną będziecie się miłować, gdy będziecie godni nowego życia, wpierw miłując człowieka.
94.Pytałem się Abigail, czy była szczęśliwa z Dawidem?
95.Gdy zostałam uwolniona od Nababa twoją ręką - odpowiedziała - i poślubiona Dawidowi, stałam się w pełni kobietą, szczęśliwą swych dni.
96.Zaprawdę powiadam wam - miłość mężczyzny do kobiety i kobiety do mężczyzny winna być waszą główną podporą i radością życia.
97.Jeżeli się nie miłujecie i mnie nie miłujecie.
98.Gdy jednak nie miłujecie, mnie miłując, was nie miłuję, gdyż nie jesteście godni mej miłości.
99.Pytałem się Abelarda - dlaczego poświęciłeś Heloize Jezusowi Chrystusowi, burząc jej spokój w miłości, skazując się tym samym na wzgardę naszą i ludzką.
100.Omamiłem się nauką ludzką - odpowiedział - i niechaj będą przeklęci ci, którzy idą mym śladem.
101.Większej miłości jak Abelarda do Heloizy i większej tragedii nie było wśród synów ludzkich.
102.Czyż mogła być żarliwsza miłość, skoro dotykając się wzajemnie spowodowała ich ożywienie, aby ponownie mogli zatopić się w miłosnym uścisku.
103.Patrzcie na Abelarda i Heloize - to tragizm tych, którzy łamią swoją miłość dla mnie lub dla Jezusa Chrystusa i nie mają w tym nagrody.
104.Czyż przeto, nadal pragniecie iść ich drogą? Opamiętajcie się i nie traćcie swego życia.
105.Nadałem prawo, aby związek małżeński był zawarty wyłącznie w fakcie posiadania potomstwa.
106.Czyż tym samym zobowiązuje to do wiecznej cnotliwości żony lub męża - bynajmniej.
107.Jeżeli mąż nie jest w stanie dać swego nasienia żonie, aby ta urodziła zdrowe potomstwo, ma prawo poślubienia innego mężczyzny, gdy mąż nie wyraża zgody na jej ponowne poślubienie.
Nasienie musi być zawsze od znajomego jej mężczyzny.
108.Dlatego nie czyńcie przechowywania nasienia, gdyż wasze istnienie może ulec skróceniu względnie nieodwracalnemu skarłowacieniu.
109.Za skutki takie nie ponoszę odpowiedzialności przed wami i do mnie nie zwracajcie się o pomoc.
110.Jeżeli nieobecność męża jest dłuższa, aniżeli dwadzieścia miesięcy, bez jednego dnia, żona ma prawo do skorzystania z nasienia innego mężczyzny, gdy pragnie urodzić dziecko. Ojcem dziecka nie jest mąż, ale mężczyzna dający swoje nasienie.
111.Gdy niemoc płciowa mężczyzny trwa dłużej, aniżeli dwadzieścia miesięcy, bez jednego dnia, żona ma prawo do rozkoszy z innym wolnym mężczyzną.
112.Mąż obrażający żonę swymi wielokrotnymi uczynkami tak, iż jej zbrzydnie, ma prawo do szukania radości z innym wolnym mężczyzną.
113.Rodząc troje dzieci żona jest wolna od czystości względem męża.
114.Podejmując trud wychowawczy, nie musi zaniedbywać swej radości życia, skoro spełniła swój obowiązek i zarazem najświętszy przywilej małżeński, czyż nadal ma być wierna swemu mężowi, aż ciało jej zwiędnie, czy raczej rozkoszować się pełnią życia?
115.Może to być dla niej pułapką, ale nie na to mam wzbraniać, aby jej uniknęła, ile raczej dopuszczać, iżby była świadoma swej wolnej woli i wszystkich wynikających konsekwencji.
116.Jeżeli żona nie jest w stanie wydać potomstwa, mąż ma prawo poślubienia innej wolnej kobiety, aby mieć z nią potomstwo.
117.Gdyby zaszła okoliczność dłuższej jego nieobecności przy boku małżonki, ponad dwadzieścia miesięcy, bez jednego dnia, jest zwolniony od czystości i może szukać radości w miłości innej wolnej kobiety.
118.Czytacie Odyseję i jest to znaczący poemat, w którego treści także się rozkoszuję, tym bardziej, im większość w niej jest zgodnych z rzeczywistością faktów.
119.A przecież Penelopa nie robiła scen zazdrości o Kirke, czy Kalipso, albo o prześliczną Nauzykaę.
120.Kochała Odysa wielką miłością i zrozumiała, iż ma prawo do rozkoszy z inną kobietą, gdy los ich rozłączył na dłuższy okres czasu.
121.Dlatego mężczyzna nie cudzołoży, gdy żyje z inną kobietą wolną w rozłące z żoną ponad dwadzieścia miesięcy bez dnia.
122.Nie skracajcie tego czasu, gdyż po tym okresie namiętności biorą górę nad rozsądkiem i pragnę, abyście nie wpadli przez to w zboczenie, czy w zdziczenie płciowe.
123.Życie wasze jest szybkie a przemieszczanie zawrotne. Cóż dopiero będzie, gdy ruszycie w odległe światy.
124.Stąd prawa są tak nadane, aby wam w pełni służyły.
125.Mężczyzna jest wolny od powinności małżeńskiej wobec żony w przypadku jej dwudziestomiesięcznej, bez jednego dnia, niemocy płciowej lub w przypadku całkowitego oziębienia.
126.Może ono wynikać z przyczyn chorobowych i winno być starannie leczone, ale także może wynikać ze złego podejścia do życia i jego prawideł, omamień, lęków, stresów, jak i zabobonów religijnych, co jest rzeczą straszną.
127.Czyż zatem mąż musi przez węzeł małżeński uczestniczyć w upadku płciowym swej żony - bynajmniej.
128.Skoro mąż jest zdolny do miłości z inną kobietą, jego wola winna nim kierować.
129.W przypadku odmowy współżycia przez żonę, zarówno z egoistycznych pobudek, czy zdrożnej nauki na rzecz płci, czy z namowy innych osób, czy z nie chcenia posiadania potomstwa, mężczyzna wolny jest od czystości względem żony.
130.Choroba męża lub żony nie mogą stanowić przyczyny odejścia., czy skierowania uwagi na innego mężczyznę przez żonę, czy na inną kobietę przez męża, gdyż jest to wyjątkowo nikczemne.
131.W chorobie, czy w innym nieszczęściu człowiek winien mieć oparcie w innym człowieku, żona w mężu, mąż w żonie, rodzice w dzieciach, dzieci w rodzicach, człowiek w człowieku.
132.We mnie macie również oparcie, gdyż przez Nadzieję stajecie się ludźmi wolnymi i o rozległej perspektywie rozwoju.
133.Gdy jednak zaczniecie podążać wbrew Nadziei, wśród was nie będę i nie mogę wam świadczyć swej opieki.
134.Jestem
135.Pytałem się Piotra Waldo, dlaczego zamknął swoje córki w klasztorze, choć głośno wypowiadał się przeciw nim i tym samym zamknął radość swoim bliskim.
136.Powiadam wam - nie umiał odpowiedzieć, a łzy były wymownym przykładem zgubności wszelkiej ludzkiej religii.
137.Był człowiekiem wielkim i miłowanym przez Syna, dlatego została zgotowana jemu wielka łaska i wielka radość.
138.Nie nazywajcie jego przeklętym, gdyż spośród kilkuset waszych biskupów, którzy zjechali do Rzymu, był jedynym, który doznał zbawienia, przez głoszoną naukę i swoją postawę.
139.O! jak szczerzą się na te słowa wasze zęby a pięści pragną skatować mego Apostoła.
140.Nic to, ale słów swoich i wyroków moich nie cofnę.
141.Jestem
142.Czyż wobec tego małżeństwo może być sakramentem, skoro nigdy tego pojęcia nie wprowadziłem, ani Jezus syn Marii tego nie nauczał, ani Mahomet nie objawił w Koranie.
143.Przecież łoże małżeńskie nie stanowi jeszcze łaski uświęcającej, ale wyłącznie życie i uczynki życia świadczą o mojej miłości ku wam.
144.Dziecko spłodzone w małżeństwie jest równie święte dla mnie, jak poczęte poza nim, czy nawet w wyniku gwałtu, gdyż staje się nowym człowiekiem.
145.Dziecko nie może odpowiadać za swych rodziców i czyniliście zbrodnicze podziały wśród was.
146.Dlatego nie wprowadzajcie pojęć, których nie wypowiadam, gdyż ich mocy nie uznaję.
147.Małżeństwo jest na to, aby rodziły wam się dzieci, abyście doświadczali pełni miłości fizycznej i miłości wzajemnej, czuli pomoc i opiekę, zarówno w waszej mocy, jak i w chorobie, młodości, jak i w starości.
148.Stąd nie żyjcie pojęciami sakramentów małżeńskich, gdyż nie rozumiem ich treści, choć wiem, co mówicie.
149.Tak samo zdrada małżeńska jest również pojęciem względnym i nie szczujcie się wzajemną podejrzliwością.
150.Nie zawsze akt płciowy jest cudzołożny, ale zazdrość z reguły prowadzi do niegodziwości i jest końcem miłości.
151.Czyż właśnie przez zdradę nie wyczerpujecie się płciowo i tym samym dajecie powód do kolejnych powodów zazdrości.
152.Przerwijcie ten zaklęty krąg omamień prześladowczych, gdyż zarówno kobieta jak i mężczyzna są ludźmi wolnymi.
153.Zazdrość jest rzeczą złą a nie za słuszny wyraz moralnego oburzenia.
154.Takie myślenie powoduje wyczerpanie płciowe i tym samym waszą powolną degenerację.
155.Trzeba wam wielu sił dla osiągnięcia wspaniałych celów, a nie wciąż spoglądać na pościel łoża małżeńskiego.
156.Wiem jak lubicie rozwiązłość i dlatego Izrael zginął od miecza swych wrogów.
157.Rozprzestrzenia się wśród was prostytucja i nie można jej pochodni powstrzymać.
158.Nie obwiniajcie o to kobiety, gdyż jesteście ich klientami.
159.Gdybyście do nich nie chodzili i one godnie by się prowadziły.
160.Wasza wina jest większa, aniżeli kobiet, gdyż są przez was zniewalane.
161.Skoro nadałem kobietom wolną wolę wyboru mężczyzny, tym samym nie będą mieć powodów do prostytucji z chęci zaspokojenia swych pragnień miłosnych.
162.Prostytucja nie może być zasadniczym celem do utrzymania się kobiet przy życiu, gdyż mając całkowitą równość z mężczyznami, mają prawo decydowania o swoim losie poprzez wpływ na wybór dla ich interesów władz, praw, czy zasad społecznych.
163.Kobiety mają prawo decydować o sobie i stąd nie będą musiały uciekać się do prostytucji, pornografii i innych niemiłych im rzeczy, jako do form zarobkowania.
164.Kobieta zniewolona do prostytucji, względnie ukazywania swej nagości, ma wszelkie prawo obrony i ciężar winy spada na zniewalającego.
165.Mężczyzna oddający się prostytucji, lub żyjący z prostytucji kobiet, jest dla mnie ohydny i zawsze śmierdzi trupem. Nie miejcie z takimi swego udziału, gdyż są przeze mnie na wieczność przeklęci.
166.Dlatego Nadzieja, przez swoje prawa, winna być zaczynem do zniesienia wszelkiego nierządu. Wpierw jednak trzeba żyć nowymi prawami zawartymi w mych słowach.
167.Patrzcie na Tamarę i Amnona! A przecież wystarczyło, aby ją poślubił i byliby wiecznie szczęśliwi a tak krew zbrukała rece Absaloma.
168.Kto dopuszcza się gwałtu na kobiecie, winien jest ciężkiej zbrodni. Niechaj nie ma możliwości ponownego czynienia zła przez pozbawienie przyrodzenia.
169.Brak przyrodzenia dla mężczyzny jest ciężką karą i widoczną przestrogą dla innych.
170.Dlatego dałem wam to jedyne prawo okaleczenia człowieka, gdyż gwałt jest ciężką zbrodnią i popycha do jeszcze cięższych zbrodni. Zło niszczcie w zarodku.
171.Kobieta gwałcona ma wszelkie prawo do stosowania wszelkich środków obrony i wszelkie tego konsekwencje obciążają gwałciciela.
172.Ma prawo szukania wsparcia i zadośćuczynienia wśród waszej społeczności, rodziny, dzieci, męża.
173.Nie miejcie litości nad tymi, którzy gwałcą kobiety, gdyż czynią wasze życie ułomne.
174.Mam dla nich tylko wieczną pogardę.
175.Mężczyzna nie może być zgwałcony przez kobietę, natomiast będąc zniewolony nie ponosi żadnych konsekwencji za wynikłe skutki.
176.Widzicie przeto, iż czynię wasze życie radosnym.
177.Niechaj życie kurtyzany was nie gorszy, gdyż nie jest ani prostytutką ani dziwką.
178.Skoro jest mądra i piękna, czyż nie ma prawa zasiadać w towarzystwie królów i filozofów?
179.A przecież wiecie iż Siddhartha Gautama wolał poczęstunek Ambapali, aniżeli obiad ojców miasta Wajsiali, choć była kurtyzaną. To nie wasze zmyślenie - to fakt.
180.Czyż Samson nie rozkoszował się w objęciach filistyńskiej dziewczyny, choć był wielkim Sędzią w Izraelu?
181.Nierząd jest wam wzbroniony, ale rozkosz miłosna przyzwolona.
182.Dlatego Nadzieja zamyka w końcu ten problem na wszystkie wasze dni.
183.Jestem

Zawiera sto osiemdziesiąt trzy wiersze.

LXXVIII.MIECZ

1.Osoba nie wierząca we mnie nie może być przeze mnie karana.
2.Także człowieka nie przymuszajcie do niewiary we mnie.
3.Wiara we mnie, jak i niewiara we mnie stanowią wolną wolę istoty ludzkiej i jej niezbywalne prawo na wszystkie wasze pokolenia.
4.Ustanawiacie prawa, aby regulowały wasze życie - i dobrze czynicie.
5.Ale prawa nie mogą pozbawiać człowieka myśli, gdyż winna być wolna od wszelkich praw.
6.Wolna wola i wolna myśl to dwa największe atrybuty człowieka, i ich niezawisłości będę bronić.
7.Dlatego każdy zniewalający myśl ludzką winien być przez was przeklęty i wykreślony ze wszelkiej pamięci.
8.Nadzieja nie zmusza was do zmiany myśli, ale wskazuje, iż obecne wasze poznanie dalekie jest od waszych prawdziwych możliwości. Winniście zrzucić z siebie wszelkie jarzmo przesądów, zabobonów i arbitralności, które zniewalają myśl ludzką.
9.Stąd nie budujcie już więcej myśli na Zakonie, gdyż został zapieczętowany przez zagładę Świątyni.
10.Myśl wasza niechaj nie będzie na wyłącznej podstawie słów Ewangelii, gdyż powiadam wam - Jezus Chrystus połamał krzyż na którym zawisnął i zrzucił efod Arcykapłana przez wasze uczynki i ludobójstwa dokonywane w imię Jezusa Chrystusa.
11.Dlaczego macie palić wszelką inną myśl, tylko dlatego, iż Koran ode mnie pochodzi, skoro ograniczyliście się do wojen, zbytku i pożądliwości przyrodzenia.
12.Także Nadzieja nie powinna być antidotum na wszelką myśl, gdyż czym innym jest ciało, czym innym choroba, a czym innym lekarstwo.
13.Lekarstwem jest Nadzieja, aby wszelką chorobliwą myśl z was ulotnić, zostawiając was w pełni zdrowymi i wolnej myśli.
14.Karając osobę niewierzącą we mnie dopuszczacie się zbrodni myśli i was za to potępiam.
15.Również karając tych, którzy we mnie wierzą dopuszczacie się zbrodni i wywrę na was swoją zemstę.
16.Zesłana Nadzieja ma was czynić wolnymi w myśli o mnie i nie pragnę, abyście karami wspomagali.
17.Prawa zawarte w Nadziei stanowią drogę ku której wasze prawodawstwo winno kroczyć i nie będzie to efekt natychmiastowy, ale nie powinien być zbyt odległy.
18.Każda rzecz ma swój czas i każda myśl swoją porę do przyjęcia.
19.Stąd nie odrzucajcie Nadziei tylko dlatego, iż prawa moje nie są zgodne z waszymi prawami dnia dzisiejszego.
20.Czyniąc tak zamkniecie możliwość rozwoju waszym dzieciom, wnukom i prawnukom, a jest to przecież niegodziwość.
21.Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam i niechaj będzie to wasza zasada wieczna - nie możecie karać waszym prawem za czynienie grzechu.
22.Moje prawo ma moje kary, wasze prawa mają wasze kary i niechaj nikt nie waży się ich łączyć.
23.Dość mam spalenizny tych, którzy walczyli za myśl ludzką, a byli karani za rzekome zbrodnie mnie wyrządzone.
24.Patrzcie na Jana Husa - to prawdziwy orędownik wiary i za nią zginął.
25.Czyż Jezus syn Marii miał nagradzać tych, którzy podkładali ogień pod stos, czy raczej tych, palących sie żywcem w imię Jezusa Chrystusa.
26.Ty, który siedzisz na stolicy rzymskiej, czemu wypierasz się tych czasów?
27.Chcesz powiedzieć, że nie odpowiadacie za te czasy?
28.Obłąkani i fałszerze dziejów! - Twój tron jest pełen krwi a więcej pozostawiliście pomordowanych, aniżeli jest kamieni w waszej bazylice.
29.Wiem, jak ciężko jest Apostołowi mówić przeciw rodakowi, ale moją wolę musi mówić i nie może się od tego uchylić.
30.Ze mną miejcie spór a nie z nim.
31.Idź do lochów swego pałacu i czytaj, ale na głos przed całym ludem, o zbrodniach, których się dopuściliście w imieniu Jezusa Chrystusa, który was wyklął i zapieczętował osąd na czas słuszny.
32.Po co jeździsz po świecie otumaniając ludzi, czy nie prościej przyznać się do grzechów i nikczemności?
33.Już właśnie za to, iż zabijaliście myśl ludzką winni was zadeptać.
34.Jeżeli tego nie uczynią, postaram się, aby na modłę rzymską zamieniono was w kupę ruin posypaną solą i popiołem.
35.Niechaj taki będzie wasz koniec.
36.Nadzieja mówi wam o tym i nie zamierzam cofnąć mych słów.
37.Jestem
38.Daleki jednak jestem od tego, abyście sięgali za miecz i walczyli zbrojnie o religię.
39.Wiara we mnie jest wiarą człowieka wolnego i nie jest religią, gdyż wszelka religia jest pozbawieniem woli wiary przez innego człowieka.
40.Kto narzuca innemu człowiekowi swoją wolę wiary w Boga lub bożyszcza czyni religię i nie ma we mnie upodobania. Niechaj pozostanie przeklęty na zawsze.
41.Natomiast wiara we mnie nie jest religią i miłą memu sercu.
42.Jestem
43.Dlatego wolno wam wyznawać każdą religię czy szerzyć wyznanie, jakie chcecie, gdyż nie będę wchodzić w wasze błędy, ani z nimi walczyć za pomocą miecza.
44.Skoro pragniecie się zbierać po kościołach, po świątyniach, po domach, przed bałwanami, czy obrazami, za sprawą kapłanów, biskupów, papieży, kaznodziei, starszych, braci, czy jakiegokolwiek funkcyjnego człowieka - wasza wolna wola. Mnie wśród was nie znajdziecie.
45.Dlatego jestem z tymi, którzy wyznają Nadzieję, która wam zakazuje mieć ludzkich duchownych i uświęconych pasterzy.
46.Gdybym wśród was rzucił miecz, jak to było w Zakonie i w Koranie, czyż nie pozabijalibyście się nawzajem.
47.Wasza technika zagłady nie ma przecież jakiegokolwiek odpowiednika w minionych czasach i dlatego pragnę, aby miecz sporów był głęboko schowany.
48.Stąd wszelkie wykonywanie praktyk religijnych czy kultu nie może być wam wzbronione, ale przez poznanie Nadziei zrozumiecie, iż tam mnie nie ma, a jeśli pragniecie być ze mną w zgodzie, to musicie się od tego wszystkiego odsunąć.
49.W tej postawie będzie wielki triumf Nadziei.
50.Po co macie burzyć świątynie wzajemnie rozlewając krew, czy nie lepiej do nich nie wchodzić, skoro mnie w nich nie ma, i tym samym zamienić te przestronne sale na bardziej pożyteczne cele, których macie sporo.
51.Więc tym samym nabywajcie prawo do nieskrępowanych przekonań i do wolności wypowiedzi.
52.Jesteście istotami rozumnymi i na to macie mowę, abyście wypowiadali przekonania i mogli nieskrępowanie dyskutować.
53.Czy mogę się gniewać, jeżeli o mnie mówicie, choćbyście zaprzeczali nawet w moje istnienie?
54.Mówcie o wszystkim, jeżeli macie na to ochotę. Jeżeli nie pragnę was słuchać to po prostu się wyłączam.
55.Religia ludzka była największą ciemnością człowieka i nadal nią pozostaje.
56.Patrzę z góry na was i czyż mogę mieć przyjemność, jeżeli chodzicie w ciemności.
57.Jakże wielkim strumieniem światła był Zakon dla narodów i nie kazałem jego zamykać w murach Świątyni.
58.Ale Izrael był występny, gdyż głęboko w zamknięciu trzymali Torę.
59.I chociaż Jozjasz się nawrócił, jednak wyrok pozostał nieubłagany.
60.Jestem
61.Patrzcie na Ewangelię, to prawdziwy pożar mego światła.
62.Ale pomimo to, zdeprawowali słowa Jezusa syna Marii.
63.Mam głęboki żal do potomków synów Izmaela, iż zbyt mało troszczyli się o rozpowszechnienie Koranu, choć mieli ku temu wiele sposobności i pieniędzy.
64.Nadzieja także winna się rozejść po świecie, abyście jej blaskiem oświetlili sobie drogę ku panowaniu we Wszechświecie.
65.Czyż właśnie światło Nadziei nie przybliży nas do siebie, abyśmy w jedności panowali.
66.Tego usilnie pragnę i dlatego winniście zapewnić wolność poszukiwania, przekazywania, otrzymywania myśli i przekonań, wszystkimi możliwymi sposobami, nie mając względu na granice, systemy polityczne, interesy jednostek, czy grup, a także wobec przestrzeni Wszechświata.
67.Wasze prawo winno wam nakazywać wolność łączenia się, abyście mogli posiąść całą Ziemię i cały Wszechświat.
68.Stąd uczestnijcie w rządzeniu i kierowaniu losami świata i niechaj będzie to wasz przywilej i wasze wolne prawo na wszystkie wasze pokolenia.
69.Rozdzielam raz na zawsze moje prawo od waszego, moje kary od waszych.
70.Spaliliście Jana Husa sądząc, iż bronicie świętej wiary i świętego kościoła, w imię Jezusa Chrystusa.
71.A przecież został wywyższony nie tylko przez wiarę Ewangelii, ale raczej na skutek usilnej walki rozumu nad wszelką wiarą.
72.Uczyniliście hierarchię, w której nieomylność kazaliście usilnie wierzyć, jakby były moimi słowami.
73.I chociaż nakazywaliście, aby wierzył w słowa soboru, w jego dogmaty i założenia, choćby nawet były przeciwne zdrowemu rozsądkowi, to waszego błędu się wyparł, stawiając wyżej rozum nad wszelką wiarę.
74.Dlatego Apostoł Nadziei jest jeden i mówi do całego świata, to choćbyście nawet zakrzyczeli moje słowa, i tak nie macie racji.
75.Nadzieja jest posłana ode mnie i nie zamierzam jej się wypierać.
76.Cóż zostało po tych biskupach, prałatach, arcybiskupach, nawet po patriarchach i samozwańczych papieżach? - tylko sterta trupiego prochu.
77.Wywyższyłem Jana Husa nad wszelkie imię i dałem prawo sądzenia Konstancji, aby wiedzieli, iż myśli ludzkiej nie wolno palić ogniem.
78.Zaprawdę powiadam wam - nie wydał wyroku uniewinniającego na nikim i tym samym zamknąłem sprawę.
79.Patrzcie na Jana Husa, to wielki triumf myśli nad wiarą, poznania nad religią, światła nad ciemnotą i zabobonem, wolności nad zniewoleniem ludzi i narodów w imię Jezusa Chrystusa, który sobie obrzydził taki kościół i osądził jego uczynki we właściwym czasie.
80.Jestem
81.Nie ważcie się podnosić miecza na jakąkolwiek osobę w imię moje, ani nawet na tego, który grzeszy.
82.Mam prawo karania i z niego korzystam w należyty i sprawiedliwy sposób.
83.Wasze prawa mają wasze sądy i wasze kary, więc je stosujcie.
84.Ale wasze prawa nie mogą być przeciwne Nadziei, gdyż wydam na was miecz.
85.Dążcie do praw Nadziei, abyście byli ludźmi wolnymi.
86.Jeżeli was zniewalają w imię innej religii, macie prawo do obrony, i wina spada na waszych prześladowców.
87.Czyż nie w ten sposób uratowali się Izraelici pod wodzą Mardochaja?
88.Jeżeli pragną was zniszczyć, czy zniewolić - brońcie się skutecznie, jednak ręki w imię moje na nikogo nie podnoście.
89.Kto rzuca miecz do walki ten jest wyklęty przeze mnie na zawsze.
90.Nie karam jednak tych, którzy takowy miecz posiadają dla swej obrony.
91.Ale najlepiej nie myślcie wogóle o mieczu, gdyż on zsyła śmierć, po której nie doznacie nowego życia.
92.Niechaj więc panuje wśród was zgoda, ponieważ ona zawsze buduje przyszłość.

Zawiera dziewięćdziesiąt dwa wiersze. mności.

LXXIX.NOC

1.Znienawidziłem synów Heliego za to, iż mnie i mój lud okradali ze wszelkiej sprawowanej ofiary.
2.Dlatego ich wytraciłem, aby zło zostało zniszczone w zarodku.
3.Nadałem synom Aarona prawa arcykapłańskie, wiecznej służby przede mną.
4.Synowie Lewiego także mieli usługiwać ludowi przede mną, i tym sposobem uświęcać Izrael.
5.Woleli jednak dbać tylko o siebie, a własny brzuch stawał im się milszy od losu całego narodu.
6.Zniszczyłem Przybytek przez kapłańską niegodziwość i lud, ponieważ wiedząc o tym, nie sprzeciwiali się złu, ale w radości tkwili w ciężkich grzechach.
7.Kto mnie okrada, nie ma we mnie wybawienia.
8.Nakazałem zwalić Świątynię, nie mając już własności w Izraelu, a nawet ich rozpędziłem po wszystkich krainach świata.
9.Moją własnością jest cały świat, którego nie można rozmienić, ani na nic innego zmienić.
10.Mam wartości, których nie jesteście w stanie wykupić, ani sprzedać, choć możecie je także zniszczyć.
11.Wszakże życie ludzkie stanowi największą wartość i nie można od śmierci niczym się wykupić.
12.Zaprawdę powiadam wam - tylko Enoch i Eliasz byli wolni od śmierci. Dwa życia nie zaznały śmierci na miliardy istnień.
13.Nawet Jezus syn Marii umarł i nie mógł obejść śmierci.
14.Moją wolą zmartwychwstał, aby sprawował wszelką władzę nad wami, gdyż Synowi powierzyłem wszelki Sąd.
15.Ale wyście zmusili, aby was się zaparł i tym samym skazaliście się na wieczny ucisk śmierci.
16.Kto mówi, iż żyć będzie przez Jezusa Chrystusa, niechaj dokładnie wejrzy w swoje życie, swoją miłość, swoje uczynki i niechaj skonfrontuje się z Ewangelią, a przekona się o swoim fałszu.
17.Zaledwie garstka była godna żyć spośród mniliardów.
18.Dlatego nie mówcie - I ja!, I ja! - gdyż nikt z was i nikt z pokolenia waszych ojców, i nikt z pokolenia waszych dziadków - nikt!
19.Z chwilą zwiastowania Koranu wrota zbawienia przez Jezusa syna Marii zamknęły się na zawsze.
20.A jeśli byli zbawieni to tylko z mojej łaski i z mojej woli.
21.Ale i to nieliczni i nie dzięki wierze, ale wyłącznie przez umysł i poznanie.
22.Wszelkie moje Słowo rozdrapywaliście, aby pozbawić mocy i prawdy.
23.Całe wasze postępowanie nacechowane było okrucieństwem i zbrodnią.
24.Czyż jednak mam was karać za kradzieże moich Słów?
25.Mógłbym to uczynić, ale noc wieczna świeciłaby nad wami, a tego ani w was, ani we mnie nie ma takiego pragnienia.
26.Skoro nie mam własności wśród was, zwolniony zostałem od starań dla waszego dobra.
27.Wolę jednak, aby wam jasność świeciła, aniżeli macie pozostawać w ciemności.
28.Rozkoszuję się w Słowie, gdyż jest moją wyłączną własnoscią i nikomu nie pozwolę na kradzież.
29.Nadzieja jest także moim Słowem i mam na nią baczenie, aby nie zniknęła w nocy kłamstw i waszych zabobonów.
30.Stając się gospodarzami całej Ziemi winniście właściwie nią zarządzać.
31.Wszystko jest wasze i wszystko jest waszą własnością.
32.Tylko tekst Słowa jest mój, gdyż w przeciwnym razie, stałby sie baśnią i mitologią.
33.Wam również na tym nie zależy.
34.I chociaż Ziemię stworzyłem i jest moja, nie jestem o jej własność zazdrosny i przecież wam została dana w odwieczne gospodarzenie.
35.Stąd nie mówcie: - To jest Boga, ten dom jest Boga, ten kościół jest Boga, ta świątynia jest Boga, klasztor jest Boga, ta biblioteka jest Boga, te zwierzęta są Boga, to gospodarstwo jest Boga, te kosztowności są Boga, te skarby są Boga, ta własność jest Boga, ci ludzie są Boga, to wszystko i każda rzecz z osobna jest Boga.
36.Nic, co jest wasze nie jest moje, czym zarządzacie nie jest moje, czym gospodarzycie nie jest moje, co bogacicie nie jest moje, co ustanawiacie nie jest moje, co jest własnością nie jest moje, co jest pracą kogokolwiek nie jest moje, i wy nie jesteście moi.
37.Kto tak mówi ten was ogłupia i nie miejcie z nim wspólnego słowa.
38.Wszelkie prawa waszych własności nie mogą opierać się na mnie.
39.Stajecie się tylko moją własnością w chwili śmierci, gdyż trup traci wszelką wartość.
40.Dlatego też, to moja największa wartość, i kogo pragnę, tego na powrót przywracam; kogo nienawidzę, temu pozwalam rozkładać się w nicość.
41.Jestem
42.Skoro wszelka własność jest wasza, więc macie prawo do jej gospodarzenia.
43.Ze mną nie możecie gospodarzyć, dopiero jak wyjdziecie poza Słońce, ani niechaj nikt pośród was nie mówi, iż współgospodarzy ze mną. To nieprawda.
44.Wszystko, co jest - stanowi własność ludzką.
45.Dlatego własność przychodzi z człowieka na człowieka, wedle woli ludzkiej.
46.Nie będąc właścicielem waszych własności, nikomu tym samym nie przekazuję żadnej własności.
47.Ani ziemi, ani lasów, ani domów, ani majątków, ani świątyń, ani skarbów, ani wody, ani powietrza, ani życia, ani śmierci, ani tytułu, ani godności, ani szlachectwa, ani kapłaństwa, ani dobra, ani zła, jakiejkolwiek własności człowiek nie nabywa ode mnie.
48.Tytuł Apostoła nabywa ten, kto głosi moją wiarę zawartą w objawionym Słowie.
49.Nadzieja nie jest własnością Apostoła, lecz jest tylko jej przepisywaczem i pierwszym głosicielem.
50.Jeśli będziecie drukować tekst Nadziei, to nie możecie pisać nazwiska i imienia Apostoła, jako jej autora, gdyż nie jest jej autorem, ale we mnie zawiera się Autorstwo.
51.Wyłącznie wskazujcie na Apostoła, jako na tego, przez którego ręce przeszedł tekst, albowiem praw autorskich nie nabywa kopista, ile autor.
52.Ode mnie jest Nadzieja i z nikim nie podzielę się autorstwem.
53.Zakon również nie jest od Mojżesza, tylko ode mnie.
54.Księgi prorockie są moimi proroctwami, a nie autorstwem ludzkim.
55.Ewangelie zostały napisane na moje polecenie i w nich zawarte są moje słowa.
56.Choć opisywali dzieje Jezusa syna Marii, toż przecież nie Syn był ich autorem tylko we mnie zawarte było ich autorstwo.
57.Czyż Koran jest Mahometa, czy raczej został ode mnie objawiony.
58.Wyście jednak uczynili z Mahometa autora Koranu i dlatego musiał się was wyrzec, gdyż zapomnieliście o mnie, prawdziwym Autorze.
59.Otrzymana godność Apostoła Nadziei pochodzi nie od ludzi,ani nie ode mnie, tylko jako godność zwiastowania Nadziei danej wyłącznie ode mnie.
60.Dlatego nie musieliście nakładać na Apostoła rąk, ani ciągnąć losy, ani czynić wybory, ani wręczać dyplomy, czy nominacje, ani nie zsyłałem znaku z Nieba, aby wszyscy ludzie wiedzieli, iż istotnie jest moim Apostołem.
61.Godność Apostoła została nabyta z chwilą zwiastowania Nadziei i bez niej nie mógłby przecież być Apostołem.
62.Dlatego nie okazujcie wiary w Apostoła, ale w Nadzieję, gdyż ode mnie pochodzi.
63.Czyż może być lepsza rękojmia ode mnie?
64.Jeżeli zawierzycie człowiekowi to wraz z jego śmiercią i wy pomrzecie.
65.Ufając tradycji, którą w waszych naukach jest mocą uświęcającą, skazujecie się na wieczną niepamięć.
66.Czy pamiętacie o imionach robotników pracujących przy piramidach, czy raczej znacie władców, i to nie wszystkich.
67.Czymże jest tradycja, jeśli nie wiecznym zapomnieniem, i nie ważcie się mierzyć Nadziei jej kryteriami.
68.Kto zaufa w moje Autorstwo, będzie żyć na wieki, gdyż życie wraz ze śmiercią zależy wyłącznie ode mnie.
69.Jestem
70.Stąd nie dopominam się o własność, która do was należy.
71.Wszelka własność winna wynikać z pracy ludzkiej, gdyż jest to najpewniejsze kryterium oceny człowieka.
72.Człowiek pracując, nabywa własność swojej pracy i winien ją spożytkować, zarówno na swoje potrzeby, jak i na rozwój swoich bliskich i społeczeństwa, w którym zamieszkuje.
73.Przywłaszczając cudzą pracę okradacie człowieka pracy.
74.Macie prawo wyboru ludzi, którzy będą rozdysponowywać waszą pracą, wedle waszych potrzeb, waszych bliskich i całej społeczności.
75.Właścicielami waszej pracy nie są ci, którzy zostali wybrani, gdyż oni są tylko jej dysponentami.
76.Podlega kradzieży ten, kto przywłaszcza sobie własność waszej pracy, choćby nawet nią zarządzał.
77.Dlatego każdy dorosły winien wśród was pracować, gdyż nie może żyć kosztem pracy innych.
78.Na was jednak spoczywa obowiązek zapewnienia wszystkim dorosłym pracy.
79.Kobieta ma równe przywileje w pracy z mężczyzną.
80.Jeżeli nie zapewnicie dorosłym stosownej pracy, czyż można się dziwić, iż zaczną kraść i was zabijać.
81.Dlatego nie będę mógł ich o to obwiniać, ale wyłącznie tych, którzy sprawują władzę.
82.Naczelnym obowiązkiem władzy jest, aby każdy miał możność pracy na swój chleb i swoich bliskich.
83.Władza jest niegodziwa, jeśli na ulicach stoją bezrobotni.
84.Dlatego macie przywilej wybierać taką władzę, która zapewnia suty chleb.
85.Władza, która tuczy sie kosztem społeczeństwa, jest godna waszego podeptania.
86.Stąd nie mówcie - ten ustrój jest dobry a tamten zły, gdyż nie idea rządzi, ale ludzie wybierają władzę, aby nad nimi sprawowała rządy.
87.Cóż po szlachetnej idei, jeśli w domach głód panuje?
88.Natomiast nikt się nie zastanawia i nie buntuje, jeśli ma co jeść, gdzie mieszkać i żyje wesoło.
89.Przy pustym stole najczęściej wybuchają spory lub panuje przygnębienie.
90.Zapewnijcie sobie wzajemnie pracę, abyście nie głodowali i nie kradli.
91.Gdy dorosły ma zapewnioną pracę a głoduje, jest godny waszego potępienia.
92.Kto natomiast nie ma pracy a kradnie dla życia, ten nie jest złodziejem.
93.Baczcie, abyście nie przywłaszczali sobie własności pracy lub ograniczali miejsca pracy lub zmuszali do głodowych zarobków, aby was nie zdeptali w ziemię i wasze majątki nie rozdysponowywali spośród siebie.
94.Wiele przeszło rewolucji i byłem z tymi, którzy podnieśli ręce przeciw ich ciemiężcom i grabieżcom.
95.Choć obalani wołali do mnie, przez wzgląd na grabież, których się dopuszczali nie wysłuchałem ich.
96.Czyż nie byłem z Jakubem, który swoje dziedzictwo wypracował ciężką służbą u teścia Labana?
97.Choć i jemu był pomnożony majątek, jednak zachłanność skierował przeciw swemu zięciowi.
98.Byłby gotów nawet i jego sprzedać w niewolę, tak zachłanny był w majętnościach.
99.Moja ręka czuwała nad tymi, którzy pracą swoich rąk pomnażali swój majątek.
100.Niegodziwców, chciwców i złodziei potępiam.
101.I choćbyś nosił koronę, diadem, piuskę, czapkę żołnierską, czy inny tytuł władzy, jeśli będziesz żył ponad stan społeczny, kosztem ludzkiej pracy to i tak kara cię nie minie.
102.Kto rządzi a żyje zbytkiem kieruje ku sobie nienawiść ludzką.
103.Wszyscy dorośli winni pracować na swój chleb, a nie żyć kosztem pracy innych. Wówczas nastanie w waszych domach dostatek i sytość, zamiast nędzy i bogaczy.
104.Nakazując wszystkim dorosłym pracę wykorzenicie złodziejstwo, nierząd i zdeprawowanie.
105.Dlatego daję wam przykazanie - nie kradnij - abyście nie musieli myszkować po nocach, szerząc trwogę i niepokój wśród bliskich, ale niechaj praca wasza będzie w blasku słońca, dla waszej i waszych pokoleń szczęśliwości.
106.Jestem
107.Ale chleb jest nie tylko dla dorosłych, gdyż winniście się również troszczyć o dzieci, jak i uczniów.
108.Dziecko kradnące chleb nie jest winne grzechu, gdyż jego czyn spada na wasze sumienie.
109.Oni są waszą przyszłością i waszą opieką na starość.
110.Skoro im w dzieciństwie poskąpicie, nie dziwcie się, iż dla was również zabraknie chleba na starość.
111.Troszczcie się o utrzymanie dzieci, zyskaăie największą łaskę - ich miłość.
112.O takich nie zapominam.
113.Mam żal do krolów Anglii, iż karali śmiercią dzieci za kradzież jabłka, sami żyjąc ponad wszelki stan.
114.Dlatego nie karajcie dzieci, jeśli muszą kraść, aby żyć, skoro wina jest po waszej stronie.
115.Gdyby dziecko miało zapewniony chleb a mimo to kradło, odpowiedzialność ponoszą rodzice i do nich kierujcie swoje złorzeczenia.
116.Skazywać dzieci nie można, gdyż one winne być pod waszą opieką.
117.Jak zadbacie o ich rozwój, taka będzie wasza przyszłość.
118.Uczniowie również nie powinni mieć powodów do kradzieży, gdyż winni zajmować się nauką.
119.Jeżeli uczeń się nie uczy, winien być do tego przymuszony.
120.Nie zważajcie nawet na wolę rodziców, którzy nie mogą wzbraniać w uczeniu się swoich dzieci.
121.Ale nie rodzice winni łożyć na naukę uczniów, ale cała wasza społeczność i nie żałujcie potrzebnych środków na ten cel, gdyż one najszybciej się zwracają.
122.Im więcej będzie wśród was wykształconych i znających swój fach, tym wasze dni będą szczęśliwsze.
123.Nie wzbraniajcie uczniowi nabywać taką wiedzę, którą pragnie i która jemu najlepiej odpowiada, aby mógł z radością pracować.
124.Jeżeli uczniowie będą sie uczyć, nie będzie wśród was kradzieży, ani nierządu.
125.Macie prawo dysponować wszelkimi sankcjami dyscyplinarnymi, aby nabywali wiedzę, gdyż włócząca się bez zajęcia młodzież jest potencjalnym zarzewiem zbrodni.
126.Dopiero, gdy pragnie pracować, aby jadać swój chleb, jest wolna od nauki i waszej bezpośredniej opieki.
127.Szacunek i opieka należy się również starszym, gdyż swoje życie i trud wam poświęcili.
128.Przez brak chleba nie skazujcie ich na żebraninę, ani na kradzieże, gdyż jest to ohydne.
129.Starszy człowiek winien jadać swój chleb wypracowany przez dorosłych i to jest bardzo dobre.
130.Ale i niech starsi nie siedzą bezczynnie, gdyż jest dość lekkich zajęć i prac dla dobra was wszystkich.
131.Jednak zarabiać nie powinni na swoje utrzymanie, ponieważ już swoje odpracowali dla następnych pokoleń.
132.Nie czyńcie zbyt młodych starców przez wzgląd na zasługi czy politykę, aby im nie złorzeczyli starsi, ktorzy muszą jeszcze pracować.
133.Osoba pracująca nabywa szacunku.
134.Także są wśród was osoby, które nie mogą pracować, ze względu na ułomność, czy nieporadność.
135.Im także należy się chleb i miejcie na nich szczególne baczenie.
136.Kto pozbawia ludziom upośledzonym chleba ten jest godzien hańby.
137.Nie pozwólcie, aby chorzy włóczyli się za chlebem.
138.Gdyby jednak mogli pracować, niech także pracują, aby odszukali swoją wartość w pośród zdrowych.
139.Jeżeli tych zasad będzie się trzymać, w waszych domach zawita dostatek i chęć do życia.
140.Szczęśliwymi bądźcie na drodze do realizacji Nadziei, która wymagając wiele trudu i wysiłku, nie poskąpi wam wspaniałych nagród.
141.W przeciwnym razie czeka was moc zwątpienia, którą nie będę miał potrzeby wam rozjaśniać nowym mym Słowem.

Zawiera sto czterdzieści jeden wierszy.

LXXX.WIECZNOŚĆ

1.Nakazałem Mojżeszowi, aby Zakon był spisany.
2.Dlatego każdy umiejący czytać i pisać jest przede mną odpowiedzialny ze swoich czynów.
3.Dzieci nie odpowiadają za swoje czyny, gdyż jeszcze nie znają czytania słów zawartych w Zakonie.
4.Pogardzam tymi, którzy przez lenistwo nie nabyli tej podstawowej umiejętności.
5.Skoro Zakon był dostępny, winien być przez was właściwie rozumiany.
6.Nakazałem Jakubowi, aby całą rodzinę umieścił w Egipcie, celem rozmnożenia się w liczny naród.
7.Stali się wrogami dla Egipcjan, tak liczni byli w potomstwie.
8.Nauczyli się od swoich prześladowców wielu zasad, nauk i praw - dobrych i złych, a nawet wręcz wstrętnych.
9.Z pomieszania najróżnorodniejszych pojęć i fałszów ugruntował się jednolity naród.
10.Mojżesz stał się ich wodzem.
11.Nadałem im Zakon, aby z pokolenia niewolników wyrośli na wielki i liczny lud, mnie wyłącznie poświęcony.
12.Obsypałem ich wieloma dobrodziejstwami, zsyłając jednocześnie słuszne klęski na Egipcjan, aby ukazać, iż panuję nad ich bogami, a od mojej ręki nikt nie może uciec, kto ma zginąć.
13.Jestem
14.Wyjście Izraela nie było tylko moją zachcianką, ale raczej pragnieniem, aby istniał lud naprawdę mnie wyłącznie miłujący, któremu powierzyłbym panowanie nad całą Ziemią.
15.Gdybym poszedł do Babilonu, z całą pewnością uczyniłby z moich łask jeszcze jedno podanie a moim sługom wyznaczyliby rządowy chleb.
16.Czyż nie jest tak obecnie wśród was?
17.Mojżesz stał się Sędzią Izraela, gdyż miał pouczenie ode mnie, aby zasiadać na sędziowskim stołku przed ludem.
18.Swoją powinność sprawował słusznie i sprawiedliwie.
19.Nie wydał wyroku wbrew winie, ani nie obwinił niewinnego.
20.Ręka jego nie przyjęła nigdy podwójnej zapłaty.
21.Był Mojżesz także Apostołem, gdyż pokierował cały lud Izraela do prawdziwego mego wielbienia i ze straszliwą siłą i konsekwencją łamał wszelkie egipskie odstępstwa.
22.Czytajcie o nich w Słowie, i winniście je należycie rozumieć.
23.Odchodząc od swego ludu zapowiedział im wszelkie błogosławieństwa, ale także i przekleństwa, jeśli Zakon zostanie przez nich zdeptany.
24.Powiadam wam - bardziej jak Mojżesz nikt nie był wierny na mojej drodze.
25.Dlatego z Zakonu, danego Mojżeszowi, mogła wyrosnąć Ewangelia, a także Koran, a teraz dla was żyjących - Nadzieja.
26.Abraham był ojcem dwóch największych narodów - potomków Jakuba i potomków Izmaela, dwóch wielkich wiar przez cielesnych potomków - Zakonu i Islamu.
27.Wszakże Ewangelia jest upadłym Zakonem, aby przez krew Jezusa syna Marii, każdy w Miłości mógł dostąpić zbawienia w Synu.
28.Wielkość Mojżesza wyraża się także w trosce o swój lud, pomimo jego odstępstw i nikczemności.
29.Mając możność posiadania swego nasienia, dla uczynienia nowego ludu, wybrał jednak pozycję sługi, aniżeli ojca.
30.Zbudowałem dom Zakonu, w czym również Mojżesz miał swój wielki wkład.
31.Zaprawdę powiadam wam - żaden żyjący człowiek tak nie wstawiał się za synami ludzkimi jak Mojżesz i nie dostąpił tak wielkich mądrości.
32.Przez czterdzieści dni i nocy wykładałem cały sens Zakonu i widział błogosławieństwa tysięcznego pokolenia tych, którzy wypełniają moje słowa, a ich dostojeństwo i szczęście nie można żadną miarą opisać.
33.Zakon czynił w grzesznym ciele doskonałość, choć powolną, to jednak konsekwentną.
34.Jeżeli przez czterdzieści lat na pustyni szaty nie zwiotczały, to chyba wymownie świadczy, jak wielką było mocą błogosławieństwo tylko jednego pokolenia, które i tak przecież musiało wyginąć przez swoje nieprawości.
35.Każde następne pokolenie miało się coraz bardziej cieleśnie doskonalić. Przez zgodne życie, ani choroby, ani ułomność, ani bezpłodność, ani poronień, ani epidemii, w granicach Izraela nie byłoby.
36.Zgodność życia i Zakon zamknąłby granice przed wszystkimi okolicznymi wrogami tak, iż dostatek byłby niebotyczny.
37.Znacie tę ziemię i wiecie doskonale, jak jest urodzajna i ilu może wyżywić ludzi. Gdybyście do tego dołożyli moje bezpośrednie błogosławieństwa, w całym narodzie nie byłoby pojęcia głodu, nędzy, żebractwa i tułania się po obcych krajach za chlebem.
38.Potomstwo, dzięki błogosławieństwom Zakonu, byłoby zdrowe, świeże i liczne, a nie sparciałe, chore i wymierające.
39.Wszakże nie tylko ziemia Kanaanu miała być ich wyłączną własnością, ile dzięki błogosławieństwom Zakonu, cała Ziemia stałaby się im poddana, albo przez całkowite poddanie się moim kapłanom, względnie przez klątwę ognia i miecza, na ich całkowite zniszczenie.
40.Zakon, choć cielesny, kroczyć miał konsekwentnie ku doskonałości, aby następne pokolenia miały zapewniony ciągły żywot, z czasem przekraczając cieleśnie liczbę ustanowionych przeze mnie kresu człowieka na sto dwadzieścia lat.
41.Czyż może być wspanialsza perspektywa, jeżeli z zaropiałych i wynędzniałych ze znoju, brudu, głodu, bata i nikczemności cielesnej wyrośli na silny i piękny naród, który miał przed sobą panowanie, obfitość dóbr, piękność życia małżeńskiego, licznego potomstwa - tylko za wierność mnie.
42.Doprawdy, jakaż to musiała być wspaniała perspektywa, skoro od upadku mogli w potomstwie swoim dojść do doskonałości.
43.Aby to jednak osiągnąć trzeba było pokoleń, dlatego Zakon był tak zesłany, aby zarówno służba kapłańska, jak i droga życia nie była ciężka.
44.Czyż nie oznajmiłem ustami Mojżesza, iż moje przykazania nie są za trudne, ani za dalekie?
45.Kto miał obrzezane serce, z lekkością wypełniał Zakon, a jeśli wszyscy wypełniali, cały lud doznawał licznych i wspaniałych błogosławieństw.
46.Stąd odpowiedzialność za Zakon spoczywał zarówno na jednostce, jak również na całym ludzie.
47.Jeśli Aaron zgodził się na cielca, czyż nie ginęli wszyscy? A skoro zatrwożyło im się serce przed ludami Kanaanu, pragnąc wrócić do Egiptu, czyż nie musieli polec na pustyni, aby dopiero nowe pokolenie stało się dziedzicami obietnicy.
48.Królowie licznie grzeszyli i czynili wielki nierząd tak, iż nakazali, aby cały Izrael brał udział w ich orgiach.
49.Musiałem zniszczyć tak liczny lud, wraz z ich kapłanami, sędziami i królami, ponieważ wszelka nieprawość była wśród nich powszechna.
50.Na to byli ustanowieni kapłani, aby sprawować urząd świątynny, pośrednicząc w składanych ofiarach dziękczynnych i oczyszczających, między mną a ludem.
51.Ich służba nie była za ciężka, aby mogli się skarżyć na trud i nawał pracy.
52.Doznali licznych błogosławieństw ode mnie a także byli na utrzymaniu ludu, więc nie cierpieli biedy i nikogo nie musieli łupić, aby żyć z sytego chleba.
53.Czyż więc jest godnie mówić, iż Zakon był brzemieniem, którego nie mogli unieść?
54.Przecież żaden pasterz nie skarży się na swój trud, jeśli widzi obfitość rozpłodu i gorącą strawę podaną przez usłużne dzieci.
55.Co błogosławię, tego w darach nikt nie jest w stanie prześcignąć.
56.Patrzcie na Joba, to błogosławiony sługa Zakonu.
57.Obfitość dóbr nie przesłoniła godnego życia z wiarą, a wręcz przeciwnie - nawet wezmocniła.
58.Wy zaraz odpowiecie twierdząc, iż przecież Job, ze wszystkimi dobrami umarł i wobec tego skończył marnie, jak w końcu wszyscy.
59.Ludu zatwardziały i obojętny na moje Słowo!
Uznajecie wciąż za główny miernik bytu człowieka nędzę, głód, choroby, poniżenie i wasze przeznaczenie. Wciąż sądzicie, iż właśnie ubogość jest gwarancją zbawienia, doprowadzając tym poglądem do powszechnej nędzy, sami żyjąc ponad wszelki stan, choć wam, jako kapłanom nakazano ubóstwo.
60.Czyż dalej pragniecie obłudą karmić ludzi, sami zamykając dla wielu i dla siebie drogę zbawienia.
61.A przecież właśnie w dostatku uzewnętrznia się najbardziej człowieczeństwo i wartość ludzkiego istnienia.
62.Na co więc wam nowy świat, skoro tego nie byliście warci lub niszczyliście wszelkie pozytywne wartości.
63.Po cóż Izraelowi nowy byt, skoro moimi prawami wzgardzili, ginąc z ręki niegodziwych, zamiast nad nimi panować.
64.Skoro nie uszanowali błogosławieństw tego świata, nie mając w swoich siedzibach obecności nawet Złego, aby nie mieli jakiegokolwiek usprawiedliwienia, więc jaką mam mieć gwarancje z uszanowania nowych bytów.
65.Nie widzę potrzeby, aby próbować, gdyż wielką próbą dla synów Jakuba był Zakon, który przez nich został podeptany na zawsze, ściągając na siebie ogrom zasłużonych przekleństw.
66.Ale przecież zostało im powierzone Słowo i przywilej, iż bez Żyda nie może być objawiona żadna moja wola.
67.Tej zasady konsekwentnie się trzymałem, aby synowie Jakuba stali ponad innymi ludami.
68.Stąd Zakon był wielkim błogosławieństwem dla Izraela, przez którego mieliśmy się zjednoczyć, aby szczęśliwość była powszechna, zarówno wśród was, jak i w sensie stwarzania odpowiadającej mojej słuszności.
69.Cielesność człowieka stała jednak ponad jego umysłowością i dlatego przez Zakon nie mogli się wyrwać z objęć grzechu, gdyż pragnąc cielesności, pozbawiali się miłości.
70.Jezus syn Marii ofiarował swe ciało, aby przez krew, wykupiono was z grzechu cielesnego i wasze miejsce następowało w doskonaleniu miłości przez duchowość.
71.Wszelki Sąd oraz wszelka władza nad wami została przeze mnie powierzona Synowi, abyście dostąpili już nie błogosławieństw tysięcznego pokolenia, ile życia w nowym świecie, gdzie nie ma jakichkolwiek wartości materialnych, gdyż nie ma pokarmu, ubrań, mieszkań i wszystkich rzeczy materialnych służących do życia człowieka.
72.Dla tych jednak, którzy godni byli zmartwychwstania, przygotowano nową ziemię i nowe pojęcie, które miałoby was zaprowadzić do rajskiego panowania na całym obliczu Ziemi.
73.Zarówno ofiara Jezusa syna Marii była wielka, jak oczekujące was nagrody były wspaniałe i o nich doskonale wiedzieliście.
74.Ich gwarantem nie był Jezus syn Marii, ale moją pieczęcią Słowa ją potwierdziłem.
75.Miłością między mną a Jezusem synem Marii przypieczętowałem waszą drogę do zbawienia, przez krew Syna a przez Ewangelię do nowej światłości. 
76.Przecież to nie wyście ustanowili Jezusa syna Marii Arcykapłanem i nie wszedł do świątyni zbudowaną ludzką ręką, ale posadziłem Syna po mojej prawicy i ugruntowałem prawne istnienie Świątyni, która nie miała oblicza ziemskiego, ile była częścią Nieba, stworzonego przeze mnie.
77.Tak więc, ofiara Jezusa syna Marii, była niepowtarzalna i niezmienna, gdyż została mnie w dziedzictwo powierzona, a nie wam, stąd nie musiał wielokrotnie się za was ofiarowywać, ile raz ofiarował się za was przede mną.
78.Nie Syn miał iść do was ustawicznie składając ofiary, ile wyście mieli iść ku mnie poprzez Syna, aby przez krew dostąpić zbawienia.
79.Jezus Chrystus żyje wespół ze mną i panuje wespół ze mną, abyście mieli możliwość, przez wiarę, miłość i uczynki kroczyć drogą światłości do poznania i zbawienia.
80.Zgładził grzechy wielu i zobowiązał się przyjść ponownie, abyście przez Sąd doznali odkupienia - jedni do życia, drudzy do wiecznego potępienia.
81.Wszak ofiara Jezusa syna Marii była najwyższą drogą ku zbawieniu i przecież drugiej, równie ważnej nie było i już nie będzie.
82.Siebie samego nie mogę ofiarować, abyście przez moją śmierć mogli dostąpić zbawienia, gdyż świat przestałby istnieć, i wy z nim razem.
83.Dlatego każdy twierdzący, iż człowiek zabił Boga, mówi rzecz straszliwą i godną największego potępienia. Dla takich nie ma nigdy zmiłowania.
84.Jeżeli przez śmierć Jezusa syna Marii posiedliście nową ojczyznę, czyli wraz ze mną - Niebo, to przecież w nim możecie oczekiwać swego Zbawiciela, czyli Syna, który siedzi po mojej prawicy, dla waszego zbawienia i odkupienia.
85.Wszak siedzi nie ten, którego pragniecie stworzyć lub którego w swoim umyśle wykombinowaliście, ale ten, który został przeze mnie stworzony i przez mój dar usiadł obok mnie.
86.Człowieka nie zbawia jego myśl, gdyż ona ginie wraz ze śmiercią lub zmianą poglądów, ale przez realność, która wyłącznie we mnie się zawiera i w moim Słowie.
87.Co wam objawiłem to jest; czego nie objawiłem, tego nie szukajcie - daremny wasz trud.
88.Czego nie objawiłem, tego nie dochodźcie waszymi spekulacjami, gdyż i tak prawdy nie dojdziecie.
89.Stąd teologia nie może być nauką i wcale tego nie pragnę, aby w waszych uczelniach była wykładana.
90.Przez to właśnie, iż kazaliście w Słowo dosadnie wierzyć, kroczyliście przez tysiąclecia drogą ciemności, choć wam tego nie nakazałem.
91.Ewangelie były napisane nie na to, aby z nich czynić naukę, przewodniczkę poznania Wszechświata, ile drogę po której mieliście kroczyć ku wzajemnej miłości przez obraz życia i męki Jezusa syna Marii.
92.Mieliście wytrwale oczekiwać tego, który za wasze grzechy przelał krew, iżby przez nią, każdy kto Ewangelię zapisze w swoim sercu dostąpił żywota zbawienia.
93.Najpierw wiara, za nią miłość, za nią uczynki, ale zawsze wam winna była przyświecać miłość poparta uczynkami.
94.Wyście jednak tej miłości nie posiedli i bardziej woleliście ludzką złość i zbrodnie, aniżeli uczynki Ewangelii.
95.Mieliście przez poznanie Ewangelii i jej triumf wiary kroczyć prostą drogą ku żywotowi, dostępując obfitych łask, wespół z Synem.
96.Winniście byli być przygotowani na przyjęcie Zbawiciela, ale nie tylko w wierze, ale i w uczynkach.
97.Czy mógł przyjść do tych, którzy swymi uczynkami wyraźnie się Ewangelii zapierali postępując gorzej i bardziej niegodziwie od najbardziej zatwardziałych pogan.
98.Dlatego powiadam wam - wasze zbrodnie i złości przeciw Ewangelii zamknęły drogę Jezusowi Chrystusowi ku wam i stąd był zmuszony zamknąć wrota zbawienia przez Ewangelię raz na zawsze.
99.Nakazał wam pasterzować swój lud, ale wyście gorzej poczynali z owczarnią, aniżeli stado złoczyńców.
100.Ustanowiliście, iż bez kościoła powszechnego nie ma zbawienia w Jezusie Chrystusie i poczynaliście sobie bardzo śmiało.
101.Ale nie tylko sami sobie zamknęliście drogę zbawienia, ale również wszystkim swoim wyznawcom raz na zawsze.
102.Plemie żmijowe i występne! - przez całe wieki tuczyliście się krwią Jezusa syna Marii sądząc, iż krew Jezusa Chrystusa służy ku zbawieniu a stała się dla was znakiem potępienia wiecznego.
103.Niech zgaśnie Słońce, niech zawali się Wszechświat, aby przez kościół powszechny, prawosławny, protestancki i jakikolwiek inny mówiący w imieniu Jezusa Chrystusa miał być zbawiony choć jeden wasz wyznawca.
104.Podeptaliście na wieczność drogę zbawienia, zarówno przez uczynki, jak i przez naukę, którą tak żarliwie głosicie.
105.Wasi najwięksi teolodzy budowali obraz nieba, nie wiedząc, iż Ziemia obiega Słońce - to przerażające!
106.A może inny - słynny kurwiarz Kartaginy i Rzymu - który pragnie wyznaczać prawa i zasady, które mają być w doskonałym państwie, przeze mnie gospodarzonym, i w swoich lamentach starczych pragnie zbawienia, jakbym miał chęć brudzić się takim człowiekiem, przez którego całe pokolenia egzystowały w służalczym feudaliźmie i pod batem władzy kapłanów w imię Jezusa Chrystusa.
107.Dla was tacy ludzie to zawsze świętości, ale we mnie nie znajdą litości, tym bardziej zrozumienia.
108.Przecież wystarczająco wykrzywili naukę Ewangelii, abym miał im wybaczyć w ich postepowaniu.
109.Ewangelia jest prosta i wyznaje, iż Jezus syn Marii, będąc Synem, został zamęczony, abyście przez krew weszli na drogę zbawienia i życia wiecznego, przez wiarę, nadzieję i miłość, swymi uczynkami budowali wspólny kościół odkupienia.
110.Więc kogo macie oczekiwać, jeśli nie tego, którego posłałem - to jest Syna.
111.Jeżeli z niego uczyniliście Boga i tym samym łamiąc Słowo, to czyż wasze wyczekiwanie nie jest daremne.
112.Czytajcie wyraźnie, i jest przecież oczywiste, iż czas miał być stosunkowo krótki, ale na tyle długi, aby was również doświadczono.
113.Dlaczego nie mogliście ze swoimi kłamstwami poczekać i koniecznie w trzy wieki później całkowicie podeptać Ewangelię.
114.I choćbyście czekali następne tysiąclecia, wam się nie objawi, gdyż zbawienie przez Jezusa Chrystusa zostało przez Syna raz na zawsze zatrzaśnięte i przez Miłość nie może człowiek osiągnąć doskonałości.
115.Stąd powstające wasze rozliczne sekty i zasady, iż człowiek winien doskonalić się przez miłość, aby doznać zbawienia - nie mogą przynieść spodziewanej przez was nagrody.
116.Droga zbawienia przez Ewangelię została wam jednoznacznie zamknięta, co przecież objawiłem już w Koranie, którym także, jako moim Słowem wzgardziliście.
117.Czy wśród was jest ktoś, kto może powiedzieć, iż jest godzien zbawienia?
118.Odpowiecie twierdząco, ale sięgnijcie po Słowo, gdyż wyłącznie w nim zawarte są moje prawa i moja droga ku zbawieniu.
119.Daremny wasz czas, gdyż czytacie z wyraźną pychą dla siebie i amnezją waszych postępków.
120.Życie was wszystkich mam dobrze zapamiętane i dlatego nie muszę was oczekiwać u siebie, gdyż tego nie jesteście godni.
121.I nie trudzę się waszym zmartwychwstaniem, gdyż groby są najwłaściwszym waszym zamieszkaniem. W nich spoczywajcie.
122.Czyż żydzi nie zapewniają, iż wiara chrześcijańska to absurd i bzdura, i czy wy mieczem i sznurem szubienicznym z nimi nie rozmawiacie, czyniąc odwieczny spór?
123.A przecież zarówno żydzi, jak i chrześcijanie znają Słowo i nie potrafią widzieć w nim prawdy.
124.Cóż mają powiedzieć poganie, skoro w swoich księgach znajdują zasdy wiary i drogę zbawienia.
125.Rozsądzam ich spory w chwili śmierci, abym w stosunku do nich nie miał żadnych zobowiązań.
126.Jestem
127.Dałem światło synom Izmaela, gdyż wzgardziłem Izraelem i wyznawcami Jezusa Chrystusa, którzy nie są wyznawcami moimi i Jezusa syna Marii, mego Syna.
128.Dlatego miałem prawo powiedzieć, iż Abraham to nie był żaden żyd, ani chrześcijanin, gdyż był prawowiernym Muzułmaninem, czyli mym wyłącznym wyznawcą - wyznawcą jednego Boga.
129.Stąd nakazałem wam w Koranie wierzyć wiarą Abrahama, abyście kroczyli jego śladami.
130.Tylko jak Abraham może być każdy wierny i każdy uczeń wiernego.
131.Wówczas będę z wami, abym był naczelnikiem wiernych.
132.Dałem wam Koran, jako nowa światłość świata, więc nie mówcie, iż Zły jest jego autorem.
133.Koran jest nauką dla całego świata, jako nowe prawidło wiary i przestrogą dla wszystkich pobożnych.
134.Tymi słowami mnie obrażacie, jeśli Zły miałby być autorem.
135.Nakazałem, aby Prorok nauczał, i był to jego najświętszy obowiązek.
136.W nauczaniu zawierało się poznanie, przez wiarę dochowywało się mojej wierności.
137.Czegóż innego może Koran uczyć, jeśli nie czystej wiary we mnie.
138.Posyłałem wielu Proroków i Apostołów, którzy uczyli tylko jednego - wiary w Boga jedynego.
139.Dlatego Zakon w treści jest tym samym, czym Ewangelia i są tymi samymi, czym Koran.
140.Kto przyjmuje Koran odrzucając Zakon i Ewangelię, jest niewierny.
141.Patrzcie na żydów - odrzucili Ewangelię i zostali odepchnięci od zbawienia; naigrywali się z Koranu - odepchnięto ich od bram nowego raju.
142.Czyż podobny los nie spotkał chrześcijan, którzy mieli za głupstwo Zakon, jak i również nie zawrócili z drogi nieprawości, przed czym ostrzegałem w Koranie, którego opluwali, tym samym zamykając się na zawsze w grobach.
143.Mahomet służył swemu ludowi i pracą swoją dokonał do końca swych dni.
144.Stworzył lud oświecony i wierny, więc nie zapomniałem w swoich łaskach o nich.
145.Kary ode mnie nie spadały na Arabów, gdyż byli moim ludem, jak synowie Jakuba pod wodzą Mojżesza.
146.Ale moja ochrona kończyła sie wraz z nadejściem Proroka, aby mogli wykazać swoją wierność i miłość ku mnie.
147.Dlaczego więc mówicie, iż Prorok jest samozwańczy, skoro ode mnie otrzymał Koran.
148.Wiele Proroków i Apostołów poprzedziło Mahometa, któremu dane było poznać wielką mnogość ich życia, aby było wiadomym, iż kogo pragnę, tego posyłam.
149.Działali z mego rozkazu, często wbrew swojej woli i ludzkiej woli, a jednak posłannictwo było przez nich należycie wykonywane.
150.Kto się na moją cześć zamierza, aby ją obalić, dla takiego nie mam zmiłowania.
151.To nic, iż mówicie o swojej wierze w pozytywach, tak zawsze się mówi, ale w tym mojej prawdy nie ma.
152.Moja wola zawarta jest w Zakonie, Ewangelii i w Koranie, teraz zaś ukazuję ją w Nadziei.
153.Skoro twierdzicie, że wasza wiara jest prawdziwa, niechaj wasi przewodnicy otworzą wasze ksiegi, abyśmy mogli się procesować w prawdzie. Ale będziemy się spierać nie tylko umysłem, ale także zgodnością życia z zapisem.
154.Choćbyście wszystkie wasze księgi wyłożyli, niczym są one wobec Zakonu, Ewangelii i Koranu.
155.Czy możecie pokazać taki katechizm, czy wykład waszej wiary, któryby był tak prawdziwy jak Nadzieja.
156.Więc niechaj zamilknie wasz spór i oskarżenie, iż Mojżesz pisał od siebie, Ewangeliści od siebie, Mahomet od siebie i Apostoł Nadziei od siebie.
157.Kto oskarża ich o autorstwo, ten mnie odrzuca i dla takiego nie mam dobrego słowa. Odbierze swoją zapłatę.
158.Zawarłem przymierze z Prorokami, którzy poprzedzali Noego, ale ich odrzucili, ginąc tym samym w wodach potopu.
159.Przymierze moje z Noem, Abrahamem, Izmaelem, Izaakiem, Mojżeszem, z Jezusem synem Marii, z Mahometem jest nienaruszone.
160.Także przymierze z wami przez Nadzieję, także winno być nienaruszone dla waszego szczęścia i panowania.
161.Nakazałem w Zakonie, Ewangelii i Koranie, aby kroczyli drogą wiary, miłości i wierności ku mnie, aby ode mnie odebrali zmartwychwstanie i zbawienie wieczne.
162.Skoro wasze uczynki, wasza wiara, wasze złości i wasza nauka były przeciwne Słowu, czyż mogliście dostąpić wywyższenia.
163.Dlatego, iż podeptaliście Zakon nachodzi was śmierć; przez zohydzenie Ewangelii doznajecie zboczenia i dzikości moralnej; przez wyparcie się Koranu - z waszej ręki nigdy nie wypada miecz.
164.Choć przymierze Zakonu trwa, jednak zbawienie przez Zakon zostało odcięte.
165.Mimo istnienia Ewangelii - wieczność zbawienia została przed wami zatrzaśnięta.
166.Koran jest ode mnie, ale rajskie ogrody zostały utopione w waszej krwi wiernych.
167.Dlatego wasz los stał się beznadziejny, a cóż mówić o reszcie narodów, którym nie było zwiastowane Słowo.
168.Stąd Nadzieja jest oznajmiana w słusznym czasie, aby przez nią mogliście dostąpić wieczności.
169.Nakazuję wam przez Nadzieję, abyście ku mnie dążyli odrywając się od Ziemi, celem posiadania całego Wszechświata.
170.Skoro nie byliście godni, aby przez doskonałość ducha zasłużyć sobie na życie wieczne, może przez poznanie i zdobywanie, utorujecie sobie drogę ku wieczności.
171.Przecież, w zależności od wiary, mogę was obdarzać nieśmiertelnością duszy, ale byliście tego niegodni, jednak możecie ku temu dojść przez panowanie materialne we Wszechświecie i tym samym żyć wiecznie.
172.Jeżeli osiągniecie nieśmiertelność ciała, co jest możliwe przez wyjście poza sferę Słońca, tym samym uzyskacie nieśmiertelność duszy i wspólnie będziemy panować w całej Nieskończoności.
173.Dlatego, niechaj żadna religia, ani żadna filozofia was nie ogłupia, gdyż w nich nie ma mojej prawdy.
174.Nadzieja nakazuje wam iść ku przodowi, ku nieskończoności - stąd jest wieczna.
175.Może być nicością, w zależności od woli człowieka, jeżeli przez wojny i spory, albo złe zapatrywanie nadal będziecie kroczyć po ziemi.
176.Idźcie ku nieskończoności, gdzie jest wasza wieczność.
177.Jestem
178.Nadzieja nie jest tylko hasłem, bujaniem w obłokach, ale raz na zawsze wykorzenieniem wszystkich przesądów, zabobonów, fałszywych religii i ociemnianiem was przez hosztaplerów kultu Słowa.
179.Zamknijcie wszelkie wyznania i wszelkie religie, gdyż w nich nie ma prawdy w zbawienie człowieka.
180.Ale nie wywołujcie wojen w imię wiary, ile odłączcie się od ich nauk i uczynków, gdyż są dla mnie obrzydliwością.
181.Dlatego nie Apostoł Nadziei was zbawia, ani nie Nadzieja, ani was nie zbawiam, ale sami macie kroczyć ku wieczności, wychodząc poza sferę Słońca, aby panować w całym Wszechświecie.
182.Idźcie ku mnie, gdyż na was czekam.
183.Jestem
184.Nie oczekujcie, abym do was przychodził, ponieważ wiele przedsięwziąłem starań i wszystkie na darmo.
185.Może dlatego, iż wam dałem zbyt łatwą drogę, woleliście ją zamącić i zdeprawować.
186.Mając przed sobą ogrom zadań, może tym razem uszanujecie moje Słowo.
187.Lubicie wojny i czyż nie bardziej opłacalna jest walka o Wszechświat, albo panowanie nad odległymi światami, czy dzierżyć bogactwa, o których teraz nie macie najmniejszego pojęcia.
188.Ileż możecie się kotłować na Ziemi i czyż nie czeka was całkowita zagłada z waszych rąk.
189.Połamcie wszystkie miecze, gdyż wasze panowanie winno się rozpocząć we Wszechświecie, gdyż na to wam daję Nadzieję, abyście w to uwierzyli.
190.Noemu nie chciano uwierzyć a przecież mówił prawdę; Mojżeszowi nie chciano wierzyć a przeciez mówił prawdę; Jezusowi synowi Marii nie chciano wierzyć a przecież mówił prawdę; Prorokowi nie chciano wierzyć a przecież mówił prawdę.
191.Dlaczego Apostołowi Nadziei nie chcecie dać wiary, skoro mówi prawdę?
192.Czy dopiero uwierzycie, jeżeli będziecie cieniami na murach, daremnie spoglądającymi w gwiazdy?
193.Historia lubi przewrotność i pamiętajcie o tym.
194.Po Nadziei nie objawię więcej człowiekowi mej woli, gdyż was już nie będzie, skoro odrzucicie Słowo dane przez Apostoła Nadziei.
195.Czeka was tylko zagłada i nicość, i nawet nie myślcie o zmartwychwstaniu, ani o życiu wiecznym.
196.Te dwa pojęcia stały się cieniami rzeczy przeszłych, których nie potrafiliście godnie podjąć.
197.Przed wami nowa wieczność, więc nie zniszczcie jej przez spory i szyderstwa.
198.Jeżeli was nie dostrzegę we Wszechświecie, wogóle was nie będę dostrzegał, ponieważ przestaliście być tego godni.
199.Opamiętajcie się, gdyż Nadzieja ode mnie pochodzi, tak jak wam zwiastowałem Zakon, Ewangelię i Koran.
200.Jestem

Zawiera dwieście wierszy.

LXXXI.PSALM

1.Weź tusz do ręki i przepisz Psalm, aby wiedzieli, jak złoworogo jest zapominać o moim Słowie, danym przez Apostołów.
2."Nad rzekami Babilonu - tam siedzieliśmy i płakaliśmy na wspomnienie Syjonu.
3.Na wierzbach w tamtej krainie zawiesiliśmy lutnie nasze, bo tam żądali od nas słów pieśni ci, którzy nas wzięli w niewolę, a ciemiężcy nasi radości:
4.Śpiewajcie nam jakąś pieśń Syjonu!
5.Jakże mamy śpiewać pieśń Pana na obcej ziemi?
6.Jeśli zapomnę cię, Jeruzalem, niech uschnie prawica moja!
7.Niech przylgnie język mój do podniebienia, jeślibym nie pamiętał o tobie, jeślibym nie wyniósł Jeruzalem nad największą radość moją!
8.Pamiętaj, Panie, synom Edomu, dzień Jeruzalem, gdy wołali:
9.Zburzcie, zburzcie je aż do samych posad!
10.Córko babilońska, pustoszycielko!
11.Błogosławiony, kto ci odpłaci to, coś nam wyrządziła!
12.Błogosławiony, kto pochwyci i roztrzaska niemowlęta twoje o skałę."

Zawiera dwanaście wierszy.

LXXXII.FAŁSZ

1.Nakazałem wam, abyście nie czynili złego świadectwa przeciw bliźniemu swemu.
2.Ktokolwiek czyni fałsz przeciw bliźniemu swemu pogrąża się w plugactwie zatracenia. Nie mam nad takim zmiłowania.
3.Nie będziecie świadczyć kłamliwie przeciw biednemu, ani bogatemu, swojemu, ani obcemu, skazanemu, ani wolnemu, kobiecie, ani mężczyźnie, wiernemu, ani niewiernemu - przeciw nikomu.
4.Przeciw mnie nie będziecie świadczyć kłamliwie, abym nie musiał wam odebrać mowy.
5.Jestem
6.Ktokolwiek kłamliwie składa sprawę przeciw innemu, będąc w pełni tego świadomym, winien podlegać karze równej z wyniku oskarżenia.
7.Nie miejcie litości dla oszczerców, gdyż są największą zakałą świata.
8.Wy jednak nie karzcie tych, którzy rzucają kalumnie na Zakon - odebrali już plagi Zakonu.
9.Choćby nawet nie były wymierzone w bezpośrednio widoczny sposób, jednak nie martwcie się tym, z mojej ręki nie uszli.
10.Także nie wymierzajcie kar na przeciwników Ewangelii, gdyż żywot wieczny jest dla nich zamknięty przez Jezusa Chrystusa.
11.Cóż można powiedzieć o tych, którzy rzucali kalumnie na Mahometa? - ich umysł zaciemniły błędne nauki i niegodziwcy w długich szatach.
12.Choć będziecie włóczyć imieniem Apostoła Nadziei, to jednak nic nie zmienicie, o ile nie wyjdziecie poza Ziemię. A jeśli wyjdziecie, to przecież będziecie o niego dbać i sami zamkniecie im zjadliwe gęby, gdyż ust nie mają.
13.Istnieją ludzie lubujący się w parszywych mowach i na nich nie ma lekarstwa.
14.Baczcie tylko, iżby swoją mową nie niszczyli ludzi i pozbawiali dobrego imienia dla własnych korzyści.
15.Powiadam wam - osoba unieszkodliwiająca szantażystę, nie odpowiada za swój czyn. Wina stoi po stronie plującej na drugich.

Zawiera piętnaście wierszy.

LXXXIII.DOŁOŻENIE

1.Każda myśl ludzka znajduje dość argumentów na swoje potwierdzenie.
2.Macie atuty na zabijanie; zabicie się także umiecie właściwie roztrzygnąć.
3.Wszelki spór z wami jest daremny, gdyż przewrotność ludzka nie ma miary.
4.Dlatego dbam o moje Słowo i zawsze jest ono spisywane, abyście nie mogli przekręcać.
5.Moje Słowo jest moją wolą i jest niezmienne.
6.Wasze słowa są waszą przewrotnością i możecie je wedle swojej woli zmieniać.
7.Baczcie jednak, abyście mojego Słowa nie zmieniali, gdyż moja kara was nie ominie.
8.Patrzcie na Izrael, oni zginęli przez przewrotność.
9.Dałem im Zakon, jako święte moje Słowo, które do tysięcznego pokolenia nie może ulec najmniejszej zmianie.
10.Co chciałem objawić to objawiłem, czego nie objawiłem to albo nie chciałem objawić, względnie nie było takiej potrzeby.
11.Czym innym jest wiara we mnie i w moje Słowo, a czym innym jest wasze poznanie.
12.Skoro tylko Izrael trzymał się Zakonu, miał możność otrzymywania darów błogosławieństw.
13.Zakon jest podstawą wiary we mnie, gdyż reguluje wielość spraw życia ludzkiego.
14.Ale Izraelowi Zakon nie wystarczył i zapragnęli coś do niego dodać.
15.Czynili rabinistyczne komentarze i przewracali Słowo. Na każdy werset mieli tomy odnośników, przekształceń, omówień, komentarzy, paragrafów, odsyłaczy i wszelkiej ludzkiej nauki.
16.A przecież Zakon jest pisany możliwie najprostszym językiem, aby każdy umiał w swoim sercu roztrzygnąć treść.
17.Prawo moje jest wyłącznie zawarte w Zakonie a ono winno było należycie być wypełniane.
18.Ani życie Abrahama, ani Mojżesza, ani Proroków, nie może być świadectwem prawnym, gdyż czym innym jest postępowanie, czym innym ścisła norma prawna.
19.Abraham był ojcem wiary we mnie, co wcale nie oznacza, iż był w swoim postępowaniu doskonały.
20.Dlatego nie on mógł służyć jako wzorzec prawny, gdyż był nim Zakon.
21.Wyście mówili - Ojcem naszym jest Abraham - i te słowa stały się waszym sidłem.
22.Pod pozornością prawdy kryło się wasze zniewolenie, gdyż zaufaliście człowiekowi, który już od dwóch tysiącleci nie żył, choć przecież nadal istniałem wśród was.
23.Jestem
24.Powiadam wam - nie można wierzyć w człowieka, choćby to był Noe, Abraham, Izmael, Izaak, Jakub, Mojżesz, Dawid, Eliasz, Izajasz, Chrzciciel, chóćby nawet Jezusowi synowi Marii - kto tak czyni, ten zastawia na siebie sidła.
25.Byli Muzułmanami, czyli wyznawcami wiary wyłącznie we mnie.
26.Dlatego Talmud stał się waszą niewolą, gdyż w swoich interpretacjach zbłądziliście i cios miecza stanowił słuszną karę za waszą przewrotność.
27.Człowiek może na różne sposoby interpretować Słowo, ale zbawienie nie pochodzi od interpretacji, ale z uczynków wypływających ze Słowa.
28.Naukę o mnie zawarłem w Zakonie i w Psalmach, więc nie trudźcie się w wynajdywaniu rozlicznych interpretacji.
29.Gdyby Zakon był wypełniany z obrzezanym sercem, dotąd Izrael panowałby nad całym światem i Świątynia stałaby na swoim miejscu.
30.Jeżeli jednak Świątyni nie ma, tym samym Zakon okazał się zamkniętą księgą na zawsze.
31.Zakon stanowi jednolitą całość, i nie mówcie, iż tą część można wypełniać, inną pozostawić.
32.Przecież żeglarzy nie ratują maszty, ani ster, ani wręgi, ani burty, ale cały nienaruszony statek.
33.Jeżeli zabraknie jednej klepki z poszycia, czyż całość nie ginie w otchłani wodnej.
34.Podobnie jest z wami, gdyż podzieliliście Zakon na wieczny i ceremonialny.
35.Gdy wasze uczynki były występne, kierowaliście się ku obrzędowi, aby obmyć krwią swoje grzechy.
36.Pragnąc się utuczyć, żyliście pobożnością na pokaz, równocześnie jednak łamiąc ofiary.
37.Żyjąc na obczyźnie tęskniliście za Świątynią, będąc w Jerozolimie uciekaliście od niej bojąc się mego ciężaru odpowiedzialności.
38.Na wszystkie postępki i na wszelką dziwaczność mieliście dość wytłumaczenia, tylko u mnie nie znaleźliście należytego zrozumienia.
39.Choćby rabin był najmądrzejszy, jego myśl staje się głupstwem, jeśli nie żył i nie nauczał słowami Zakonu.
40.Przecież w Jeruzalemie było dość uczonych i dość tradycji rabinistycznych, a jednak Świątynia musiała ulec zagładzie i nie było przeciw temu wyrokowi odwołania.
41.Stąd, czym innym jest wiara we mnie, poparta uczynkami, a czym innym ludzkie poznanie.
42.Kto łączy te dwa pojęcia, czyni rzecz zdradliwa i godną potępienia. We mnie nie znajdzie uznania.
43.Czyż właśnie nauka rabinów nie zaślepiła ich umysłów tak, iż nie dostrzegli posłannictwa Jezusa syna Marii, który jako Syn miał prawo zwiastowania Ewangelii.
44.Zaciemniliście obraz Zakonu, Psalmów, Proroków tak, iż nie dostrzegliście Jezusa syna Marii, choć właśnie na podstawie Słowa udowadniał wam, że jest moim Synem.
45.Gdzie jest wasza mądrość a zwłaszcza przezorność?
46.Przecież, gdybyście nie zabili Jezusa syna Marii, a mogliście nie zabić swoją wolną wolą, wasze wspólne panowanie rozciągałoby się nad Ziemią i nad Niebem.
47.Wyście jednak do Zakonu dołożyli swoją naukę tak, iż zaciągnęła wam sznur na szyi, abyście stali sie niewolnikami wszystkich ludów.
48.I tak jest do tej pory.
49.Jezus syn Marii zwiastował Ewangelię, aby w poznaniu Miłości, i przez miłość wzajemną każdy mógł być zbawiony w krwi Syna.
50.Nakazałem, aby także Ewangelia była spisana możliwie najprostszym językiem, celem służenia wszystkim ludziom wiernym.
51.Ilość zbawionych uczniów Jezusa syna Marii była wielka; zbawionych uczniów Apostołów była duża; zbawionych uczniów uczniów Apostołów była skąpa; zbawionych w imię Kościoła była znikoma; zbawionych w imię wiary chrześcijańskiej po zwiastowaniu Koranu była żadna.
52.Nakazałem, aby Ewangelię napisano w możliwie najprostszy sposób i tego dokonano.
53.Apostołowie również pisali proste listy do wiernych uczniów i nie było potrzeby, aby zaciemniać ich treść.
54.Nawet Objawienie Syna nie jest wam przekazane w trudnym języku.
55.Choć Słowo podawałem w prostocie, jednak sens nie był łatwy i dobrze to rozumiem.
56.Urząd nauczycielski nie polega na tym, aby zmieniać podstawę, ile uczyć prawideł.
57.Zapragnęliście nie tylko nauczać, ale także, wraz z wpływami, zmieniać wszelkie podstawy wiary.
58.Przez trzy wieki nauka Jezusa syna Marii była nauczana względnie poprawnie, choć i tak wkradły się liczne ludzkie nauki.
59.Ale ostatniego obrońcę otruliliście, gdy triumfalnie wkraczał w bramy miasta z wygnania.
60.Głosicie, iż spadła na niego zasłużona kara ode mnie. Ludu przewrotny! - czyżbym miał mordować tych, którzy bronią Ewangelii?
61.Przecież uchwaliliście współistotność Ojca i Syna i Ducha, choć wam czegoś takiego nigdy nie oznajmiłem.
62.Ważycie się uznawać swój autorytet ponad mój - niech i tak będzie na wasze zginienie.
63.Tym soborem na wieki zamknęliście sobie drogę zbawienia przez Jezusa syna Marii - Syna Bożego, który przez krew zmazał ludzkie grzechy, czym odkupił żywot ludzki dla zbawienia.
64.Nakazałem, aby wszyscy uczestnicy soboru mogli naocznie się przekonać o swojej przewrotności, po czym zostali wrzuceni do morza, aby nigdy nie było po nich śladu.
65.Ludzkie nauki nie mogą doprowadzić do zbawienia, więc uważajcie na siebie i nie błądźcie.
66.Uznajecie często tradycję za istotniejszą od Ewangelii i tym samym zamykacie bramę zbawienia.
67.Skoro już zatrzasnęliście wrota żywota wiecznego, tym samym dalsza wasza nauka staje się bezsensem.
68.Uciekajcie, uciekajcie od tych złych nauk i nie miejcie z nimi nic wspólnego.
69.Gdybym was uznawał, czyżbym powołał Mahometa na Proroka.
70.A przecież był moim Prorokiem i to jest wielka prawda.
71.Musicie w nią wierzyć, gdyż w przeciwnym wypadku we mnie nie wierzycie.
72.Koran był dany Mahometowi do zwiastowania ode mnie i nie zamierzam się z tego wycofywać.
73.Czym był wówczas Koran, jeśli nie dopełnieniem obietnicy danej Izraelowi przez przewrotność wyznawców Jezusa Chrystusa.
74.Nauczałem was, abyście się tylko opierali na Koranie, a nie na swoich naukach.
75.Nakazano Zaidowi, aby zebrał wszelkie pisma Mahometa, i dokonał tego dobrze.
76.Stąd mogę orzec, iż Koran ode mnie pochodzi i zawiera prawdę ode mnie daną dla waszego zbawienia.
77.Był także łatwy i z niego zrobiliście sobie przedmiot kpin.
78.Wam jednak nie wystarczył i stąd potworzyliście tradycje postępowania Proroka.
79.Prorok ma mówić tylko to, co przeze mnie zostało objawione, nic więcej, absolutnie nic.
80.Dlatego winniście uznawać tylko Koran, i ci, którzy tego nie czynią są przeze mnie wyklęci i nie są Muzułmanami.
81.Stąd nie czyńcie z życia Proroka żadnych przepisów, ani porównań - tego wam w moim imieniu czynić nie wolno.
82.Nawet i to, co Mahomet mówił w swoim imieniu, absolutnie nie może być waszą tradycją wiary.
83.Ode mnie pochodzi Koran, który dany został Mahometowi do zwiastowania i wasza wiara we mnie tylko na Księdze winna się bezwzględnie opierać.
84.Uznałem Abu-Bakra za następcę władzy Proroka i pobłogosławiłem Zaidowi, aby spod jego sekretarzowania wyszedł zebrany Koran.
85.Więc niechaj nikt nie mówi, iż Koran jest bałaganiarską treścią - tak może mówić tylko człowiek złośliwy i głupi.
86.Skoro macie Koran spisany, winien on być dla was wyłącznie do życia ku zbawieniu.
87.Po co wam opinia teologów, skoro mogą być kierowani przez moce tego świata, gdyż Zły nie ma przystępu do sług Koranu.
88.Każdy człowiek, który nie ma mego światła jest narażony na kaprysy swego umysłu i zależności od sił panujących, więc nie możecie ich słów brać w dosłownym znaczeniu zbawienia.
89.Przecież nie teolog zbawia ale uczynki, zgodne z Koranem są dla was jedną drogą do raju.
90.Wyście mimo wszystko pobłądzili i oddając się naukom ludzkim zamknęliście sobie rozkosze pięknych hurys.
91.Cóż mnie mogą obchodzić dysputy teologów Istambułu, Kum, Algieru, Tunisu i dziesiątek kolegiów i szkół, jeśli Mekka jest tylko w Arabii.
92.Powiadam wam - dla mnie jedynie uznanym miejscem dla Muzułmanina winna być Mekka i stąd żadne państwo nie może być w moim imieniu sprawowane.
93.Skoro Izrael posiadał Jerozolimę, wyście posiedli Mekkę, i od tej zasady nigdy nie odstąpiłem.
94.Co jest w moim imieniu powiedziane w Mekkce i jaka władza w tym mieście jest sprawowana, takim słowem będę się interesować i taki rząd wyłącznie popierać.
95.Stolicą Arabii jest Mekka, stolicą Muzułmanów jest Mekka, stolicą Islamu jest Mekka.
96.Nie może być dla was inna stolica, jak tylko Mekka.
97.Dlatego Apostoł Nadziei ma prawo do dowolnego wstępowania do Mekki, gdyż jest Muzułmaninem, jedynym spośród nielicznych wiernych.
98.Biada wam, gdybyście powiedzieli, iż nie jest godzien. Mój gniew spadnie na to miasto i stanie się podobne do Jeruzalem - ruiny mojej Świątyni.
99.Dlatego Apostołowi Nadziei dałem Nadzieję, aby zwiastował po całym świecie moje Słowo.
100.Powiadam wam - nie Apostoł jest waszym przewodnikiem, ani nie przez niego dostąpicie wielkości człowieka, tylko przez wypełnienie Nadziei będziemy sobie równi.
101.Tych słów nie odważyłem się wam oznajmić w Zakonie, ani w Ewangelii, ani w Koranie.
102.Żadnym filozofom, ani myślicielom, ani politykom, ani mędrcom, ani poetom, ani fantastom, coś takiego nawet się nie śniło.
103.Apostoł Nadziei wam mówi moje słowo, abyśmy przez wasze zdobycze Wszechświata byli sobie równi w panowaniu.
104.Takie moje Słowo i taka moja wola po wieczny wasz czas.
105.Aby to mogło nastąpić, Zakon musiał być powalony przez ruinę Świątyni; krzyż Jezusa syna Marii złamany przez sobór nicejski, Koran podeptany przez skośnookich w Bagdadzie.
106.Dlatego nie Apostoł Nadziei jest waszym przewodnikiem, ile Nadzieja, która jest moim Słowem.
107.Jestem

Zawiera sto siedem wierszy.

LXXXIV.KA

1.Tolerowałem wiele fanaberii, ale wszystko ma swój kres.
2.Czy nadal zamierzacie tkwić w swych błędach, upiornych widziadłach świata, a może wolicie ponownie upadać na twarz przed człowiekiem?
3.Uznawaliście w Egipcie boskość władzy, i nie tylko w tym przeklętym kraju, aby tym samym najskuteczniej jednoczyć stworzone przez siebie państwo.
4.Nemrod powiedział: - "Odkąd powaliłem Boga, tylko ja jestem godzien nosić tytuł boga."
5.I upadł lud na twarz oddając cześć bogu.
6.A przecież nie na to stworzyłem człowieka i dałem synom i córkom Adama panowanie nad całą Ziemią, aby ustanawiali sobie swoich bogów.
7.Dlatego w chwili wywyższenia się Nemroda roztrzaskałem jego budowlę mocy, aby cały lud widział, kim właściwie jestem.
8.Ale mój gniew był mało skuteczny, gdyż obrali nowego władcę, który sprawował rządy w moim imieniu.
9.Doprawdy, bezczelności niegodziwości ludzkiej nie ma miary.
10.Wolicie mówić, iż faraon rządzi w moim imieniu, i tym samym zniewalał cały ogrom narodu do niewolniczej pracy.
11.Liczyła się bardziej wola faraona, aniżeli moja, czy tym bardziej waszego ludu.
12.Czyniliście najprzeróżniejsze misteria, aby uświetnić swoje panowanie.
13.Wstępowaliście na tron, gdy słońce wschodziło, aby blask władcy był spotęgowany światłem i tym samym promień wywyższenia padał przed cały lud.
14.Ale to wszystko była tylko gra, mająca na celu ogłupianie poddanych, celem zupełnego panowania nad nimi.
15.Aby dodawać sobie mitu, ogłaszali swoją mowę rzekomo w moim imieniu, lub za przyzwoleniem tysięcy bóstw, których władcą również się tytułował.
16.I choć panował mądrością ludzką, uznawano to za objawienie boże, przez którego przenika fluid - Ka.
17.Czy coś takiego może się zdarzyć w umyśle rozsądnego człowieka?
18.Ale wyście rozsądek zajadle tępili i dlatego musiało wiele milionów umrzeć, aby wybudowano piramidy, świątynie, grobowce, które teraz zieją grozą pustki i bezsensu działania.
19.Ludu zwyrodniały w swoim szaleństwie! - choć byłem wśród was obecny, jednak woleliście rządy ludzkie i dlatego groby wasze zalegają waszymi ciałami, które zamieniły się w nicość i beznadziejność.
20.Przecież czym innym jest duchowość, a czym innym cielesność.
21.Dlatego wasi władcy uważają się za identyczną naturę ze mną, czy z Aniołami, czy ze Złym, czy z inną duchowością.
22.Doprawdy, dziwne to mniemanie, które nakazuje wam wierzyć, iż faraonowie, cesarze, papieże, mają tę samą boskość, różną od zwykłych śmiertelników.
23.Dlatego nakazywali nieść się wysoko, aby widział cały lud, iż noszą boga, spośród siebie.
24.Powiadam wam i miejcie to głęboko w sercu - każdy władca jest zwykłym człowiekiem, równym w naturze i godności z najmniejszym i najpodlejszym spośród swego ludu.
25.Ani mądrością, ani poznaniem, ani życiem, ani czymkolwiek nie może się wywyższać ponad lud, gdyż inaczej zniewala poddanych do bezwzględnego posłuszeństwa.
26.Każdy wasz władca panuje tak daleko, jak daleko sięga jego władza, ani mniej, ani więcej.
27.Niebo jest wysoko, więc nie może w nim panować, śmierć zaś jest odległa i przychodzi w swoim czasie, czym ona uzależnia a nie jest uzależniona.
28.Nie nazywajcie swoich władców, czy panowania nieomylnymi, gdyż czynicie w ten sposób wielką ohydę.
29.Każdy dogmat nieomylności jest waszym sidłem, w którego ramiona łatwo wejść, trudno natomiast się rozplątać.
30.Wszelkie ludzkie prawdy i zasady są omylne, tylko pycha władcy nakazuje bezwzględne posłuszeństwo.
31.Dlatego, niechaj was nie zwodzą faraonowie, królowie, cesarze, kapłani, papieże i wszelka religijna klika, że po śmierci będą ze mną tronować lub zasiadać na wspólnej stolicy z bożyszczami. Czegoś takiego nie ma.
32.Czy wierzycie moim słowom, czy też nie - nie to jest w końcu najważniejsze. Ale fakt pozostaje bezsporny - jesteście ludźmi wolnymi.
33.Nad ludami świstał bat dozorców, aby wierzyli, iż ich władcy są synami bożymi.
34.Zaganiali do najcięższych prac, sami żyjąc w zbytku i lenistwie.
35.Ale wyście szli nie tylko pod korbaczami najemników, ile z lubością padaliście przed kapłanami fałszu i ludzkiego zdziczenia.
36.Zaprawdę powiadam wam - większych kłamców od kapłanów religii nie ma wśród ludzi.
37.Stąd nie wpadajcie w ich sidła, gdyż wasz los jest podwójnie stracony.
38.Zarówno każą wam pracować na siebie, nie dając nic z tego świata, jak i w ich naukach nie tylko nie ma prawdy, ale przez zbrodniczy fałsz, wasza droga zbawienia jest na zawsze zamknięta.
39.Spójrzcie tylko na rozliczne świątynie, klasztory, meczety, kościoły i wszelkiego rodzaju domy modlitwy. W nich zawiera się bogactwo myśli i pracy rąk, choć nie służą człowiekowi w niczym, chyba w iluzji i poddaństwie człowieka człowiekowi.
40.A to wszystko, niby w imię moje, choć nikogo takiego nie posyłałem.
41.I wiedząc o tym, czynią sobie nowych bogów, aby przez kłamstwo panować nad rozlicznymi ludami i nad każdym człowiekiem z osobna.
42.Mam dla takich pogardę, gdyż przez kłamstwo głoszą ciemnocie swoją prawdę.
43.Ale wszelki spór z nimi jest daremny i nie może przynieść właściwego roztrzygnięcia, gdyż przez zacietrzewienie chętni są do podnoszenia miecza.
44.Więc zostawcie ich w głupocie chyba, iż panujecie nad nimi i z ufnością studiujecie Nadzieję, która ma wam dać pełne wyzwolenie.
45.Gdy pójdziecie jednak za kapłanami, Nadzieja stanie się dla was także czymś obcym i nieważnym, a przez to śmierć i moje obrzydzenie na was spadnie.
46.Więc nie królowie wybierali się na tronowanie, ani lud ich wybierał, ile kapłani waszych kłamliwych religii wynosili tych, którzy byli im posłuszni i realizowali ich kłamliwą politykę.
47.Ten był wielki w ich oczach, który umiał lepiej organizować fałszywy kult oraz niszczył wszystkich przeciwników kapłańskiej wiary.
48.Lud mógł zdychać z głodu i żyć w ciemnocie i brudzie, byleby stały wspaniałe świątynie i niezliczony ogrom bałwanów, obrazów i krzyży.
49.Jeżeli do tego płacił dziesięcinę kapłanom i dbał o nowy zastęp szerzycieli kłamstwa, mógł być nazwanym bogiem i odbierać cześć.
50.Chociaż zadaniem władzy była obrona ludu przed obcymi, to jednak tak długo był ich zaufany, jak długo ochraniał interesy świątyń i kapłanów.
51.Historia waszych minionych epok pełna jest zdrad i symoni w imię religii i jej interesów.
52.Dlatego wystrzegajcie się wszelkich podpór władzy ustanowionych przez kapłanów i szerzycieli kłamstwa.
53.Żaden kapłan nie jest związany ze swoim ludem, więc nie ma moralnego obowiązku strzec jego przed zagrożeniem.
54.Jeżeli najeźdźca pozyska sobie wiarę kapłanów, kraj jest zgubiony.
55.Choćby władca był najbardziej mężny i miłował swój lud, zdrada powali jego państwo.
56.Baczcie więc na tych, chodzących w długich szatach, gdyż są przewrotnością tego świata.
57.Kto z nimi ma swój udział ten zbruka się ich naukom i pozostanie przeciwny, zarówno swojemu ludowi, jak również we mnie nie może znaleźć upodobania.
58.Dlatego nie podnoście miecza w imię wiary, gdyż nie moje zawołanie was wzywa, ale waszych kapłanów, którzy sami nie giną, was jednak popychają do zbrodni i śmierci.
59.Jeżeli pragniecie się przekonać w ich intencjach, niechaj ich przywódcy sami wezmą miecz i niech równo z wami walczą, a przekonają się o swoim kłamstwie i pokój zawita w wasze domy.
60.Jednak nie mówcie, iż władca może być głównym, albo nawet jedynym źródłem i normą sprawiedliwości. Przecież nie on jest mądrością swego ludu, ale sam lud winien wyznawać sprawiedliwość, która buduje jego potęgę.
61.Zarówno faraon, jak król, jak cesarz, jak każdy inny władca, wymierza taką sprawiedliwość, która wynika z jego osobistych przesłanek i rządzy utrzymania się na tronie.
62.Dlatego sprawiedliwość chętnie jest łączona z religią i przez ten aspekt następuje zintensyfikowanie ludzkiego cierpienia.
63.Nawet najokrutniejsze prawo można uzasadnić rzekomo moją wolą, choć czegoś takiego nigdy nie pieczętowałem.
64.Moja wola zawiera się w Zakonie, Ewangelii i w Koranie. To jest moje Słowo.
65.Teraz jest wam zwiastowana Nadzieja, aby Zakon, Ewangelia i Koran nie miał nad wami swojej mocy i nie był narzędziem ku zniewalaniu człowieka i całych narodów.
66.Stąd nie budujcie kodeksów prawnych na Zakonie, gdyż przez upadek Świątyni nie ma mojej mocy.
67.Także Ewangelia nie może być źródłem prawa, gdyż podeptaliście krzyż Jezusa syna Marii, a przez wprowadzenie do gmachów i tradycji zaprzeczyliście tym samym nauce Miłości.
68.Gdyby Ewangelia miała nadal swoją moc, przecież nie byłby zwiastowany Koran, który ode mnie pochodzi.
69.Zapierając się Koranu, siejecie rozliczne spory i zamieszanie, tym samym nie dochodząc mojej pňawdy.
70.Ale obecnie Koran także nie ma mocy, gdyż bardziej woleliście wojny i zakłamaną politykę, od wiary wiernych.
71.Skoro pozwoliliście, aby Mekka nie była waszą stolicą, więc dlaczego mam być wszędzie, jeśli wyraźnie wam objawiłem moją wolę przez usta Proroka.
72.Może to i dobre dla was, iż mahometanizm jest wszędzie i staje się narzędziem politycznym, ale przecież Koran jest moim Słowem skierowanym wyłącznie do Izmaela a nie do całego świata.
73.Pozwolili wydrzeć swoje dziedzictwo, rozmieniając je na wygodne i rozkoszne życie, więc nie mówcie, iż wszechislam jest religią Allacha, gdyż nie dla was pod tym imieniem się objawiłem.
74.Stolicą moją była Mekka a nie Bagdad i dlatego zostaliście przeze mnie odrzuceni na zawsze.
75.Choćbyście nawet powołali to święte miasto na swoją stolicę, to zwiastowanie Nadziei jest i tak waszym śmiertelnym ciosem.
76.Ten człowiek, w tak odległym kraju, powiedział: - Jestem Muzułmaninem.
77.Dlatego skierowałem mój wzrok ku Północy, aby Wschód mieć poza sobą.
78.Powiadam wam - jestem ponad wami, na waszych głowach stojąc, gdyż stoczyliście się w swym kłamstwie i obłudzie do poziomu niewolniczego.
79.Jestem
80.Więc nie mówcie, iż wasi władcy mają wielką moc rozkazywania siłom przyrody, czy działaniem w pomyślność. Czegoś takiego nie ma.
81.Pomyślność narodu leży w jego mądrym władztwie, która zawsze musi wynikać z woli ludu, jak i z jego pracowitości.
82.Niechaj wasi kapłani i religianci nie bałamucą was w działaniu im sprzyjających sił, ani w poparcie bóstw, gdyż czegoś takiego nie ma i nie będzie.
83.Jeżeli za ich głosem pójdziecie, staniecie sie nędzarzami i dłużnikami narodów.
84.Kto zbyt ufa w moc religii, ten jest opętany złą nauką i przewrotnością fałszywych kapłanów.
85.Im wiecej interesowaliście się wiarą, tym większa nędza wam doskwiera. Czyżby w waszym rozumowaniu nie tkwią podstawowe błędy.
86.Patrzcie na Egipt - gdy faraon wznosił tamy, groble, urządzenia irygacyjne, spichlerze, powoływał armię, wspierał handel i żeglugę - naród się bogacił.
87.Czyż tak nie było z królem Salomonem, czy z Mahometem - władcą ludu?
88.Ale wystarczyła zwykła ambicja kleru, aby każdy kraj stoczył się na dno nędzy i upadku.
89.Co Salomon zgromadził, cudzołożnice roztrwoniły na światynie i bożyszcze.
90.Praca milionów wyznawców w imię Jezusa Chrystusa szła na wspaniałe budowle świątynne, aby wznieść się ponad historyczność w swoich dokonaniach, nie licząc się z jarzmem nałożonym na lud.
91.A przecież w dziesiątej części Justynian nie prześcignął we wznoszeniu świątyni Salomona, choć wołał na cały lud: - "Prześcignąłem cię Salomonie!"
92.Dlatego moją wolą został kościół zamieniony na meczet, aby w nim nie było ohydy, bałwochwalstwa, skoro budowniczy porównywał się ze Świątynią.
93.Salomon budował w wielkiej mądrości, cesarz zaś tylko nadał wyraz mądrości, choć ręce miał zbrukane krwią wielu niewinnych.
94.Czyż podobnie nie jest z bestią siedzącą na siedmiu wzgórzach, która rozsiadła się z ofiar milionów niewolników, spętanych obłędną nauką, w której nie ma krzty prawdy i mego błogosławieństwa, ani miłości Jezusa Chrystusa - Syna Bożego.
95.Powiadam wam - jeżeli ich fałsz nadal będziecie ze czcią przyjmować, czeka was wielka nędza, od której odwrotu nie zaznacie.
96.Spójrzcie na lud Apostoła Nadziei, choć jego współrodak siedzi na stolicy kultu, to naród cierpi biedę, właśnie przez takich, jak on pasterzy.
97.Czyż dwie okrutne niewole, które im zgotowano nie były wynikiem zdrady ich duchowych przywódców.
98.Strzeżcie się, gdyż z tych sideł nie ma wybawienia.
99.Ale dzięki Nadziei ten lud będzie w sytości jadać swój chleb chyba, że zdeprawujecie moje poselstwo lub mego posła.
100.Wtedy kara będzie straszliwa, jednak o tym wam nie powiem, gdyż nie pragnę, abyście żyli w strachu.
101.Jestem
102.Powiadam wam - wszelka władza niechaj wystrzega się religii, gdyż w przeciwnym wypadku upadnie.
103.Władza przez was ustanowiona jest dla was sprawowana i nie monarcha jest właścicielem ludu, ale lud winien stanowić o sobie i swoich własnościach.
104.Dlatego nie w imię religii, ani nie w imię moje należna jest władzy cześć i posłuszeństwo, ale lud winien tego wymagać od siebie i swoich przedstawicieli, którzy mają mandat władzy.
105.Nie ważcie się nadawać swojej władzy cech boskich, ani boskich proregatyw, gdyż zakują was w kajdany i zapędzą do niewolniczej pracy.
106.Każdy fałsz będzie dla religiantów dobry i pełne usta kłamstw będą wychwalać zalety absolutyzmu, aby was ujarzmić i zniewolić. Historia wasúa jest tego pełna.
107.Czyż Sargon nie uznał się za boga, aby tym samym zdeptać wszelką wolnościową myśl.
108.Żaden człowiek nie może sprawować swej władzy jako bóg i taka myśl jest przewrotna. Miejcie kogoś takiego za szaleńca.
109.Także nikt, kto dzierży władzę nie może być synem boga, ani sługą boga, ani pośrednikiem boga, ani nadczłowiekiem.
110.Kto pragnie sprawować jakąkolwiek władzę w imię religii tego zamknijcie w dyby, aby was przypadkiem nie zniewolił.
111.Pilnie śledźcie ich uczynki, aby wam podstępnie nie wsadzili nóż w plecy. Trzymajcie ich dobrze w łańcuchach.
112.Tym bardziej ze mną nie może mieć nikt współudziału, kto trzyma jakikolwiek sceptr władzy.
113.Kto tak uważa jest waszym zwodzicielem i miejcie takiego za nic.
114.Apostoł Nadziei także nie ma atrybutów władzy i nie musicie się jego obawiać.
115.Zakazane jest Apostołowi Nadziei jakikolwiek udział we władzy, abyście na jego przykładzie się nie wzorowali, tylko dla was jest dana na wieczność Nadzieja, która wam pozwala ubiegać się o władzę, ale nie w moim imieniu sprawowaną, ani nie w imieniu Nadziei, ani nie w imieniu Apostoła Nadziei, ale wyłącznie w imieniu swego ludu i za jego przyzwoleniem.
116.Stąd wszelka władza nie może być sprawowana jako moja wola, ponieważ nie mam swego udziału w waszych formach rządów.
117.Jestem
118.Posłałem wam Nadzieję, abyście otrząsneli się z kłamstw i obłudy, celem lepszego patrzenia w przyszłość.
119.Ona znajduje się wysoko, ponad wami i musicie tam pójść, abyście się uratowali.
120.W przeciwnym razie, będziecie padać na pysk. gdyż was ludźmi nie będę mógł nazwać.
121.Jednak na to potrzebne jest przyjęcie Nadziei, abyście umieli połamać wasze dyby, czyniąc się ludźmi wolnymi.
122.Patrzę uważnie na naród Północy i widzę, jak blisko są Nadziei sami jeszcze o tym nie wiedząc.
123.Dlatego nie zdziwcie się, gdy powiem, iż wśród nich przebywam.
124.Jestem

Zawiera sto dwadzieścia cztery wiersze.

LXXXV.CZADOR

1.Twarz kobiety jest piękna.
2.Lubujecie się w nakładaniu na innych ciężarów, których sami unikacie.
3.Nakazaliście, aby kobiety zakrywały swoją twarz, choć są piękne i tym samym urodą winne promieniować wokoło.
4.Czy coś takiego nakazałem w Zakonie, czy w Ewangelii, czy w Koranie?
5.Czym innym jest zwyczaj, czym innym prawo, czym innym mój nakaz.
6.W Zakonie kobiety były wolne, i stąd ich los był szczęśliwy.
7.Ale wyście im pozazdrościli szczęścia i nakazywaliście czynić wedle swoich mierników, tym samym je zniewalając.
8.Córki Jakuba były czyste i godne błogosławieństw, jednak wytworzyliście takie ciężary, iż wespół z wami podpadły pod przekleństwa Zakonu.
9.Nie one czyniły nieprawość, ale wyście plugawili się w ohydzie okolicznych narodów.
10.Kto kogo podwójnie zniewalał - czy córki Jakuba was, czy wy je?
11.Kobiety nigdy na was nie podnosiły rąk, choć wyście zawsze świstali batem nad ich głowami.
12.Znienawidziłem Odysa za to, iż nakazał wymordować swoje służące, choć były przecież niewinne.
13.Wszczepiłem w jego sen grozę pomordowanych kobiet, aby nigdy nie zaznał spokoju.
14.Choć przewędrował wiele krain i pytał się wielu szamanów, mego wyroku nikt nie był w stanie cofnąć.
15.Odszedł do grobu rozszarpany przez niewinnie zamordowane swoje służące.
16.Telemachowi zamknąłem ojcostwo, aby imię królów Itaki wyginęło bezpowrotnie.
17.Tak postępuję z tymi, którzy kierują ostrze w stronę niewinnych.
18.Nie można karać osoby poddanej, gdyż inna jest postawa wolnego, inna zaś niewolnika.
19.Dlatego Jezus syn Marii zwiastował wam Ewangelię, abyście byli wolni, żeby człowiek nie zniewalał człowieka.
20.Choć nakazano wyznawczyniom skromność i podległość, jednak to nie oznaczało, iż mają być waszymi poddanymi.
21.Jeżeli kobieta została stworzona z mężczyzny to wcale nie oznacza, iż dla jego wyłączności.
22.Zarówno bez mężczyzn nie byłoby kobiet, jednak tym bardziej bez kobiet mężczyzn, ani ludzi.
23.Stąd równa chwała należy się mężczyźnie jak i kobiecie.
24.Przede mną stoi równo mężczyzna, jak i kobieta, i nie widzę między wami żadnej różnicy.
25.Dlatego znoszę wszelkie przywileje dla mężczyzn kosztem kobiet, i nie czyńcie więcej sporów.
26.Mówi Ten, który przyjął ofiarę Jezusa syna Marii - nakazuję kobietom, aby stały przede mną w postawie swobodnej ich życzeniu i niechaj nie nakładają na siebie jakichkolwiek oznak uległości i poddania, zarówno wobec mężczyzn, jak i wobec mnie.
27.Na wszystkie wasze pokolenia znoszę wyższość mężczyzny nad kobietą.
28.Skoro podeptaliście ofiarę Jezusa syna Marii i sami przez Syna zostaliście odrzuceni, z chwilą zwiastowania Koranu, tym samym głową mężczyzny nie jest już Jezus Chrystus, ani mąż nie jest głową żony.
29.Niechaj mężczyzna będzie przede mną mężczyzną a kobieta kobietą i nie życzę sobie już nigdy jakichkolwiek zależności między wami w imię moje lub Jezusa Chrystusa.
30.Jestem
31.Stąd żaden człowiek, który mnie miłuje nie może szukać sobie orędowników i winien unikać pośredników ludzkich.
32.Was widzę dobrze, ale mnie nie widzicie i nie macie potrzeby widzieć.
33.Dlatego moja obecność niechaj was nie zatrważa, ale śmiało kroczcie ku przodowi.
34.Gdybym o zbawieniu decydował po długości włosów, czy po kapeluszach, byłbym ze wszech miar nierązsądny i niezrozumiały.
35.Modlący się człowiek może mieć strój, jaki sam osobiście uzna za słuszny, może jego także wogóle nie mieć - nic nie może ograniczać drogi między człowiekiem a mną.
36.Mówię wam o tym, gdyż Apostoł ma mówić tylko to, co zostanie jemu przeze mnie objawione, a nie swoją wykładnię.
37.Prawo musi mieć wykładnię jasną i jednoznaczną, aby dowolność nie była alibi na grzechy.
38.Jednak nie Apostoł jest winien, iż zatrzasnęły się przed wami wrota zbawienia, ile wasze kapłaństwo i wy sami pełni byliście nierządu i plugactwa.
39.Zesłałem na was miecz Mahometa, gdyż sami zapragnęliście wojować w imię Jezusa Chrystusa, choć wam tego stanowczo zabronił.
40.Koran nie na to był dany, abyście również mieli prawo zniewolić pozycję kobiet i zepchnąć je do najniższych sług.
41.Mahomet miał wiele żon i to było w mojej ocenie dobre.
42.Ale nie na to nosiły czadory, jako nakaz, ile przed zbyt ciekawskimi spojrzeniami.
43.Teraz sami widzicie, jak nierozsądną jest rzeczą naśladować mojego wysłannika a nie moje Słowo.
44.To wasza obłuda i zazdrość o kobiety nakazuje wam zmuszać je do noszenia czadoru, choć tego nie pragną.
45.Dlatego potępiam ten zwyczaj i nakazuję kobietom, aby nigdy w imię moje nie zakrywały swego oblicza..
46.Którakolwiek zasłania twarz upodabnia się do mary i mnie zniesławia, jako przez zaprzeczenie doskonałości stwarzania. W takiej nie mam swego upodobania.
47.Niechaj wasze ciała będą piękne i godne oglądania, w czym nie widzę jakiejkolwiek zdrożności.
48.Człowieka stworzyłem pięknym i dlatego nie ma grzechu osoba, która swe piękno ukazuje innym.
49.Tylko zdegenerowanie i zła wola nakazują wam szczelnie się okrywać, ale w tym mego uznania nie znajdziecie.
50.Uciekajcie od widm i zakapturzonych mar w długich szatach, gdyż upodobali sobie w niegodziwości myśli.
51.Człowiek winien być wolny, stąd troska o ciało jest wyrazem piękna miłości ku mnie.
52.Zniekształcający swe naturalne ciało w imię swoich zasad i zabobonów, jest przeze mnie wyklęty na wieki.
53.Kto tego nie rozumie, niechaj zginie w swoim zabobonie.
54.Nadzieja ma was z tego wyzwolić, stąd ona właśnie potępia czador na wieki.

Zawiera pięćdziesiąt cztery wiersze.

LXXXVI.ZASŁUGA

1.Nadałem odwieczne prawo na cały rodzaj żywy - rodzące się życie musi umrzeć.
2.To prawo jest niezmienne także dla człowieka.
3.Kto się urodził, musi w końcu umrzeć.
4.Tylko Enoch i Eliasz nie zaznali śmierci.
5.Nawet Mojżesz, Dawid, Jezus syn Marii, Mahomet - oni umarli.
6.I minione pokolenia pomarły, i wy pomrzecie.
7.Każdy wobec umierania stoi sam przede mną i nie ma od tego odwrotu.
8.Gdziekolwiek byście uciekali i tak was umieranie doścignie. Ta rzecz jest postanowiona raz na zawsze.
9.Więc nie uciekajcie od umierania, gdyż na nic wam się to nie zda.
10.Nie ma takich bóstw, które by was ochroniły, skoro same umierają wraz ze śmiercią swoich czcicieli.
11.Nie mogę umrzeć, gdyż tego faktu nie zawieram w sobie.
12.Jestem
13.Dlatego jest rzeczą słuszną twierdzić, iż właśnie umieranie stworzyło religię i niezliczone opiekuńcze bóstwa.
14.Gdyby śmierci wśród was nie było, nie byłoby religii, a także nie byłbym wam potrzebnym.
15.Stworzyłem Adama jako zaczyn mej doskonałości, i miał żyć możliwie jak najdłużej.
16.Ale nie można powiedzieć, iż wiecznie, gdyż tego pojęcia nie ma wogóle.
17.Wszystko podlega czasowi i nic od poprzedniego kierunku nie może uciec.
18.Stąd nie operujcie pojęciami zbyt abstrakcyjnymi, gdyż nic nie wnoszą, równocześnie zamykają właściwy obraz rzeczywistości.
19.Stworzyłem Adama z prochu tego świata, abym był nieodłączną częścią tej rzeczywistości.
20.Jako istota, nie był ani wyższy, ani niższy od wszelkich innych istnień.
21.Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam - cały świat jest jednością, zarówno w minimalnym świecie, jak i w nieskończoności świata.
22.Stworzony Adam był tym, czym jest - jednością świata.
23.Był obdarzony życiem, aby istniał, możliwie jak najdłużej.
24.Skoro żył, nie zaznawał śmierci.
25.Uczyniłem Ewę, aby była matką wszystkich żyjących i także nie na śmierć, ale do życia.
26.Jak długo żyli, tak długo nie obawiali się śmierci.
27.Nakazałem Istnieniu, aby w Edenie nie było umierania, żeby człowiek widział wokół siebie samo dobro.
28.Dzikich bestii nie widzieli, ani zwiędnienia nie dostrzegali.
29.Gdyby mieli dostrzegać śmierć, sami ulegaliby umieraniu.
30.Wody wielkich rzek, na tyle skutecznie ochraniały Eden, iż nikt z nich nie widział umierania, ani wśród otoczenia, ani w sobie.
31.Mnie nie widzieli, choć istnienie moje dostrzegali.
32.Widzieli dobro a nie dostrzegali zła.
33.Dostrzegając zło, dostrzegaliby umieranie i sami podlegaliby tym prawom.
34.Dlatego koniecznością było, aby śmierci nie widúieli, gdyż w przeciwnym razie, gdy jest śmierć, was nie ma.
35.Ale zapragnęli wiedzieć, czym jest zło, albowiem Zły otworzył przed nimi nowe horyzonty poznania i tym samym śmierć przyszła na rodzaj ludzki.
36.Ustanowione prawa mają moc wieczną i stanowię tego gwarancję.
37.Musiałem zatopić Eden i zamienić w piaski pustyni, aby nie czuli tęsknoty do poznania tylko dobra, skoro zapragnęli także posiąść zło.
38.Obdarzyłem człowieka rozumem, ponad wszelkie inne istnienie, dlatego nie jesteście zwierzętami, choć jakże często w swych uczynkach do nich się kwalifikujecie.
39.Także pragniecie swój rodowód wywodzić od zwierząt - niechaj i tak będzie, wasza wola.
40.Was stworzyłem i nie zamierzam temu zaprzeczać.
41.Skoro człowieka stworzyłem ponad wszelki rodzaj zwierzęcy i roślinny, więc i wasz byt winien być ponad konsekwencję wszelkich istnień ziemskich.
42.Stąd czyniłem wam szereg dróg do wyrwania się z objęć umierania.
43.Wyście jednak woleli pozostawać zwierzętami, stąd los człowieka i nierozumnych zwierząt jest jednaki.
44.Adam widząc umarłe poczęcie, nie zaznał już nigdy spokoju, gdyż zrozumiał, iż sam musi umrzeć.
45.Odtąd dostrzegł również starzenie się rodzącej Ewy.
46.Wyłącznie człowiek wie, iż musi umrzeć i od tego nie ma odwrotu.
47.Świadomość umierania jest waszym wielkim przywilejem, ponieważ przez ten dar, możecie być nazwani ludźmi.
48.Ta świadomość niechaj was nie przeraża, ale z ufnością patrzcie w przyszłość.
49.Adam widział efekt rodzącej Ewy i od tego momentu z ufnością patrzył w przyszłość.
50.Powrócił myślami ku mnie, ponieważ wiedział, iż jestem gwarantem wszelkiego życia.
51.Przecież na to stworzyłem życie, aby ono nie umierało.
52.Zwierzęta giną, gdyż nie mają rozumu i muszą stanowić część biologiczną świata.
53.Dlatego Kain zabił Abla, gdyż bał się nienawiści świata zwierzęcego.
54.Odtąd mord przyszedł na rodzaj ludzki, a z nim wszelkie cierpienie.
55.Aniołowie zapragnęli być cieleśni, więc także doświadczyli śmierci.
56.Dlatego uczyniłem przepaść, aby śmierć nie doszła Nieba.
57.Zaprawdę powiadam wam - nie możecie złączyć się z duchowością, ani ze mną, gdyż uczyniłem nieprzebytą tamę dla wzajemnego połączenia.
58.Wszystko, co materialne ulega przemijaniu, co duchowe zachowuje istnienie.
59.Stworzyłem Adama i rodzącą Ewę, aby panowali nad całą Ziemią. To wyłączny cel stworzenia człowieka.
60.Więc nie filozofujcie i nie szukajcie innych celów bytu człowieka, jak tylko ten, iż dana wam została zasada panowania nad Ziemią.
61.Jeżeli ten cel uznacie za wyłączny, wówczas całe wasze życie ulegnie pozytywnemu przewartościowaniu.
62.Świat nie został stworzony dla człowieka, ale wy dla świata i dla mnie.
63.Nie jestem dla was, ale wy dla mnie.
64.Król dzierży władzę nad istniejącym państwem, a nie buduje państwowość dla swego panowania.
65.Władając światem, władam równocześnie ludźmi, gdyż was stworzyłem, a nie wyście mnie stworzyli.
66.Stąd nierozerwalny problem, czy istniałem, zanim świat stworzyłem, czy ani świata, ani mnie nikt nie stworzył; czy jest ktoś, kto mnie i świat stworzył.
67.Ale skoro istnieję, jak długo istnieje świat, ale świat beze mnie nie istniał, więc sens stworzenia świata wydaje się coraz bliższy waszemu poznaniu.
68.Wiem, dlaczego świat został stworzony, wy o tym nie wiecie i zbędny wasz trud, aby do tego dochodzić.
69.Natomiast celowość poznania sensu stwarzania człowieka jest wam potrzebna, abyście umieli żyć wiecznotrwałym życiem.
70.Zesłana jest wam Nadzieja na to, abyście wiedzieli, dlaczego stworzeni zostaliście.
71.Utożsamiając się z istnieniem od zwierząt, skazujecie się tym samym na bezsensowność istnienia i własną zagładę.
72.Człowiek nie może żyć bez sensu, gdyż nie byłby człowiekiem.
73.Życie jest pełnią świadomości człowieka, tak jak i umieranie.
74.Dlatego odpowiedź o sens istnienia człowieka jest równocześnie jego życiem lub śmiercią, czyli tym samym człowieczeństwa, które jest wyłącznym atrybutem rodzaju ludzkiego.
75.Nad tym jednak trzeba się zastanawiać nie w chwili umierania, ale w czasie pełni życia.
76.Nie może liczyć na moją łaskę ten, kto myśli o mnie w starości, zapominając przez całą swoją drogę.
77.Trzeba o mnie myśleć wówczas, gdy się żyje, a nie myśleć o umieraniu w momencie końca życia.
78.Stąd śmierć jest dla was tragedią i jedyną rzeczą od której nie umiecie uciec.
79.Adam i rodząca Ewa mieli radość w swoim potomstwie i dlatego nie pragnęli wiecznego życia.
80.Wrócili, skąd powstali.
81.Nie istnieli, gdy ich nie było, istnieli, gdy byli, przestali istnieć, gdy ich nie było.
82.Dlatego Adama i rodzącej Ewy nikt nie jest w stanie zobaczyć.
83.Czyż przeto ich nie ma, skoro ich już nie będzie?
84.Nie mówcie więc, iż Adam miał nieśmiertelną duszę, gdyż jest to nieprawda. Nie miał, i dlatego nie istnieje.
85.Będąc obdarzony doskonałą cielesnością, nie było najmniejszej potrzeby, aby był doskonały duchowo, gdyż byłoby to zaprzeczeniem stworzenia.
86.Jednak jego byt zawierał się w doskonałości istnienia cielesnego, i właśnie to winno stanowić dla was największą nadzieję.
87.Jestem
88.Zaprzeczając, iż Adam mógł żyć całe tysiąclecie, tym samym czynicie dla siebie bezsens swego istnienia, gdyż życie ludzkie jest zbyt krótkie, aby się w pełni z niego radować.
89.Więc nie budujcie przed sobą filozoficznych barier, które was zniechęcają do dalszego istnienia i właśnie Nadzieja stanowi mój pomost ponad waszymi naukami bezsensu i bierności.
90.Adam i rodząca Ewa umarli, mając radość i nadzieję w swoim potomstwie.
91.Stąd nie można mówić, iż Adam i rodząca Ewa przestali istnieć, skoro wy istniejecie, jako ich potomstwo.
92.Jak długo istnieć będziecie, tak długo bytność Adama i rodzącej Ewy w was jest zachowana.
93.Musicie istnieć przez wieczność, nie tylko dla samych siebie, ale również przez wzgląd na śmierć minionych pokoleń, które w was widziały swoją nadzieję.
94.Istotnie, wam jest Nadzieja zwiastowana, abyście mogli przetrwać wszelki czas.
95.Umieranie jest faktem nieuchronnym i dlatego nie należy się tego bać.
96.Dlaczego młody się przeraża a starego ogarnia smutek i pustka na myśl o śmierci?
97.Więc widzicie sami, jak beznadziejne byłoby wasze życie, gdybym do was nie kierował mego Słowa.
98.Poganie opierają się na bożyszczach przez siebie stworzonych, więc nie ma dla nich nadziei w ocaleniu.
99.Czyż taki sens istnienia dla nich jest najwłaściwszy, skoro śmierci zawierzyli.
100.Kto myśli o śmierci, tego dosięgnie i w niej znajdzie nicość.
101.Dlatego pozostawiam w śmierci tych, którzy wypowiadają się w myśleniu o śmierci.
102.Skoro pragną o niej myśleć, niech przez nicość o niej myślą, tego pragnąc.
103.Już słyszę wasz wrzask i wasze oburzenie. Chcielibyście, aby zmartwychwstali i żyli nowym życiem.
104.Zaprawdę powiadam wam - kto swoje istnienie widzi w śmierci, ten w niej znajdzie swoje odpocznienie.
105.Głupi i zatwardziali! - kazaliście oddawać śmierci hołd, choć to przecież wasze największe zło. Właśnie przez nią została stworzona wszelka wasza oszukańcza religia, w której nie ma krzty prawdy.
106.Wasze bożyszcza także umierają, więc i wy, wraz z nimi przepadnijcie.
107.Plemie oszukańcze i zdziecinniałe w swoich misteriach śmierci! Tylko życie czyni was ludźmi i tylko życie stanowi najwyższą formę wszelkiego istnienia.
108.Uczyniłem w was największą żądzę miłości, jaką jest życie.
109.Bardziej pragnęlibyście przejść przez dantejskie piekło, lub przejść przez obozy zagłady, przez potworność których, wszelka myśl o fizycznym piekle, stała się dla mnie anormalnością; lub zaznawać okropności bezsensu - aniżeli mieć świadomość utraty swego istnienia i ulec całkowitemu zniszczeniu.
110.Ale właśnie taki porządek rzeczy jest wam zgotowany.
111.I na nic nie zdadzą się tutaj wasze biadolenia i wszelkiego rodzaju drwiny.
112.Fakt istotnie jest faktem i nie ludzka ocena zmienia fakt, ale fakt zmienia ludzką ocenę.
113.Skoro zwierzęta umierają przestając istnieć, nie widzę potrzeby, abyście mieli być w czymś lepsi.
114.To, iż zostaliście stworzeni na moje podobieństwo, w niczym nie przesądza rzeczywistości.
115.Przecież historia waszych dziejów najdobitniej wykazała, jak daleko odchodziliście od moich praw.
116.Dlatego hitleryzm ze swoimi krematoriami uzmysłowił wam absurdalność ognistego piekła.
117.Czyż miałbym zbierać specjalistów od cierpień, aby przewyższyć zbrodniarzy z trupią główną lub może ich zatrudnić, aby was po śmierci mieli ponownie katować? - nonsens.
118.A przecież z każdym rokiem wasze metody zdziczania wojny potęgują się i tym sposobem zagłada was jest coraz bliższa.
119.Więc nie wrzeszczcie i nie drwijcie z Apostoła Nadziei, gdyż Nadzieja wam mówi, iż po śmierci nie ma już innego bytu, ponad proch i nicość.
120.Jestem
121.Sami do tego dążycie i dlatego mam was za to nagradzać nowym istnieniem?
122.Wynagradzam tylko tym, którzy mnie służą, a wy do takich się nie zaliczacie.
123.Nawet głęboko wierzącemu trudno rozstać się z życiem, ponieważ wasze nauki pełne są sprzeczności, a właśnie przed nicością człowiek ma możliwość najintensywniejszego myślenia.
124.Przed umieraniem, myśli o dopełnianiu życia, w śmierci o przyszłości, w nicości już o niczym, gdyż nie wie, iż nie istnieje, ani tym bardziej, że istnieje po nim tylko proch, i to nie zawsze.
125.Mówi Ten który was stworzył - niechaj będzie przeklęty każdy, kto was trwoży widmem ogni piekielnych. Z takim nie czyńcie żadnych dialogow, aby przez zastraszenie nie wciągnęli was w sidła.
126.Kto mniema i uczy, iż stworzyłem czeluście piekielne, aby wasze dusze dręczyć, jest szerzycielem kłamstwa i będę mieć z nim osobisty rachunek.
127.Być może, będę zmuszony do stworzenia czegoś takiego, aby sami doświadczyli tego, czego innym pragnęli.
128.Ale to jest - być może - gdyż nie kocham się w waszych mękach.
129.Przecież na to stworzyłem życie, aby istniało i to jest bardzo dobre.
130.Śmierć jest złem, ale skoro jej zapragnęliście, więc was doświadcza. I to jest wielkie zło.
131.Rośliny usychają i nie czują tego jako zła.
132.Zwierzęta giną i także nie odczuwają istnienia zła, choć śmiertelny cios jest dla nich bolesny. Jednak nie mają pojęć moralnych, więc umieranie jest dla nich naturalnością życia.
133.Jednak wy nie zabijajcie zwierząt dla waszej przyjemności, szczególnie tych, które wśród was przebywają.
134.One, dzięki obcowaniu z człowiekiem, mogą nabywać pewnych człowieczych cech i czynicie im rzecz straszliwą, gdy ranicie je zadając ciosy.
135.Wszakże pies może wiernie czekać na swego pana i z radości jego powrotu skonać.
136.Wiele było kotow, psów, koni i innych zwierząt, które poszły za swymi właścicielami do grobu dobrowolnie, wyczekując śmierci nad mogiłą.
137.Kto myśli ten pojmie, kto głupi z takim daremny spór.
138.Stanowię zasadniczy składnik życia, gdyż stworzyłem istnienie a nie nicość.
139.Dlatego, kto ufa moim słowom, ten zachowuje życie.
140.Posyłam na to Proroków, aby oznajmiali moją wolę.
141.Czyż tak nie było z tymi, którzy nie uwierzyli Enochowi, Noemu, Lotowi i Jezusowi synowi Marii?
142.Gdzie jest ich przyszłość i ubóstwione demony, które nie słyszą ani nie widzą?
143.A przecież istnieję i teraz naigrywam się z tych, którzy ze mnie szydzili i zaprzeczali memu istnieniu, wywyższając swoich bogów nade mną.
144.Zalegli ze swymi kłamstwami groby, z nikąd nie spodziewając się nagrody.
145.Skoro ich bóstwa leżą martwe w waszych muzeach, czyż nie właściwe jest, iż oni także leżą w spokoju.
146.Przeto objawiłem się Mojżeszowi na tej bezludnej krainie, aby ród ludzki nie doznawał upokorzenia w śmierci.
147.Czyż przeto, grzech jednego człowieka ma was tak straszliwie doświadczać i sprowadzać tyle nieszczęść i cierpienia.
148.Jeżeli syn nie odpowiada za ojca, a wnuk za dziadka, dlaczego więc śmierć ma was wciąż zabierać w nicość.
149.I wydał się ten zaklęty krąg czymś strasznym, aby wobec niego nie musiał zająć właściwego stanowiska.
150.Nadałem więc Mojżeszowi Zakon, dzięki któremu synowie Jakuba mieli istnieć przez tysięczne pokolenia błogosławieństw tych, którzy wypełniają Zakon.
151.Wszak Przymierze nie było wyłączną własnością Izraela, gdyż każde miłujące serce mogło przyłączyć się do Świątyni i zaznawać darów życia.
152.Przecież nawet Dawid miał w sobie trochę krwi pogańskiej i nie widziałem w tym nic złego. I czyż Maria, matka Jezusa, nie była z rodu Dawida?
153.Zakon był wolnością dla Izraela, gdyż przez nasienie czynił obietnice istnienia ciągłych pokoleń, które miały posiąść Ziemię, jako swoje wyłączne dziedzictwo.
154.Już ta obietnica, która na Abrahamie w pełni się wypełniła, przez dane przeze mnie Słowo, ona czyniła zwycięstwo nad śmiercią.
155.Więcej was miało się rodzić, aniżeli umrzeć i tym samym ród Izraela zwyciężyłby swój pierwszy bój.
156.Ale także pozostały Prawa, które w należyty sposób byliście przysięgą zobowiązani do słusznego wypełnienia.
157.Zakon ustanowiony nie służył wyimaginowanym zasadom, celem bez pokrycia.
158.Ułożyłem prawa w Zakonie tak, abyście mogli je w należyty sposób wypełniać.
159.Nie były za ciężkie, ani za lekkie, z całą pewnością, w sam raz.
160.Zaprawdę powiadam wam - gdybyście wypełniali w należyty sposób Zakon, wasze ciała nie kalałyby się z resztą świata, tym samym wasza cielesność stałaby się coraz doskonalsza.
161.Synowie Jakuba, wychodzący z Egiptu, nie dożywaliby stu dwudziestu lat, podczas gdy ich wnuki ten wiek, z całą pewnością, byliby osiągnęli.
162.Wam to mówię i moje Słowo stanowi wieczną słuszność.
163.Pokolenia króla Dawida doszliby do liczby lat Enocha, natomiast za dni Jezusa syna Marii, z całą pewnością, liczbę lat syna Proroka, który nie zaznał umierania, i wy również tej klęski nie doświadczylibyście.
164.Taka jest prawda o Zakonie i innej nie ma.
165.Czyż po siedmiu i siedmiu pokoleniach nie doszlibyście do fizycznego przezwyciężenia śmierci.
166.A co dalej z waszą doskonałością, tego nikt nie byłby w stanie pojąć, jakie dobroci wam przeznaczyłem.
167Już choćby przez wolność nad śmiercią Zakon był godny pełnego wypełnienia.
168.Znam wasze szyderstwo i złośliwość, gdyż słyszę głosy o umarłych pokoleniach tych synów Izraela, którzy wypełnialiby z pełną gorliwością Zakon.
169.Ale skoro z kupy kości mogłem ponownie uczynić żywe istoty, czyż nie zatroszczyłbym się o tych umarłych, służących mnie z godnością serca.
170.Dlatego Izrael nie mógł mnie pominąć przez wzgląd na umarłych.
171.Tylko we mnie zawarta jest moc wskrzeszania umarłych i czyniłbym wobec tych, którzy na to w pełni zasłużyli.
172.Ale Izrael wolał płodzić nierząd zła z okolicznymi narodami i plugawiąc swoje ciała, coraz mocniej wchodzili w objęcia śmierci.
173.Dlatego Zakon stał się dla nich przekleństwem, gdyż wstępowali do grobów bez jakiejkolwiek nadziei na przyszłość, równocześnie będąc, jakże często, niewolnikami innych ludów i narodów.
174.Wobec tego, Zakon upadł wraz z upadkiem cielesności Izraela i przez zniszczenie Świątyni, uznałem za niemożliwe, aby nikt nie był w stanie w ziemskim ciele żyć ponad wyznaczony czas.
175.Również jednostki nie stanowią zaprzeczenia tej zasady, skoro miliardy zeszły wcześniej z tego świata.
176.Jestem
177.Abyście mogli jednak powrócić ku doskonałości Jezus syn Marii oddał swe doskonałe życie Syna, iżby przez krew, każdy mógł doznać zbawienia wiecznego.
178.Dlatego Jezus syn Marii musiał we właściwym czasie się narodzić, aby dopełnić nieprawości Izraela.
179.Gdyby nie narodził się Jezus syn Marii nie byłbym wśród was obecny i tym samym wasze istnienie kończyłoby się wraz z umieraniem.
180.Stąd nie mówcie, iż wam nie jestem potrzebny, gdyż tym samym zamykacie drogę ku nowemu życiu.
181.Dla Izraela byłem niepotrzebny, ponieważ ich uczynki wymownie o tym stanowiły.
182.Będąc przez nich odrzuconym, tym samym nie mieli możliwości dojść ku nowemu życiu, zwłaszcza się potwornie kalając z okolicznymi narodami, czego im stanowczo zabroniłem.
183.Ewangelia wymagała czystości cielesnej równej zasadom Zakonu i niech nikt nawet nie myśli, iż grzechy ciała stały się mniejszej wagi.
184.Ale Ewangelia była jednak trudniejsza od Zakonu, gdyż wymagała zarazam doskonałości duchowej.
185.Zakon wyzwalał od upadku cielesnego, przez doskonalenie ciała, aż do osiągnięcia tych zgodności, które były udziałem stworzonego Adama.
186.Przez krew Jezusa syna Marii otworzyły się wrota zbawienia duchowego, abyście wespół z Synem, żyli wiecznie.
187.Jak życie duchowe jest formą stanowczo wyższą od cielesnej, tak Ewangelia stanowiła próg o wiele wyższy od Zakonu.
188.Stąd Zakon był dla Izraela szerokim gościem ku doskonałości i obcowania ze mną, tak Ewangelia zawężała do małej i krętej ścieżki tym, którzy szli za ofiarą Jezusa syna Marii, aby wespół z Synem żyć w światłości niebiańskiej.
189.Dlatego dla braci i sióstr Jezusa syna Marii nie był istotny ten świat, ale zarazem stanowią dowód szczerości wobec zwiastowanej Ewangelii.
190.I wyście pomylili pojęcia, gdyż Zakon podeptaliście, zarazem mordując synów Jakuba bez najmniejszego powodu, równocześnie z Ewangelii uczyniliście zasady teraźniejszego życia i wyłączności dla garstki swoich wybranych, kosztem całych społeczeństw.
191.Ludu straszliwy w swoim zaślepieniu! - czy sądzicie, iż mógłbym dopuścić do tego, aby grupa żyła kosztem innych grup i do tego uzyskiwała jeszcze moje błogosławieństwa.
192.Opętańcy! - dlatego właśnie podeptany został krzyż zbawienia a Syn zrzucił efod Arcykapłana.
193.Historia tych dwóch tysięcy lat, w imię Jezusa Chrystusa, wymownie świadczy, do czego zdolna jest niegodziwość ludzka.
194.Gdybyście doświadczali zbawienia, czyż tym samym nie akceptowałbym waszego systemu.
195.Tak być nie może i nie będzie i o tym doskonale wiecie.
196.Ewangelia wymagała od was wielkiej wiary a nade wszystko nieskończonej miłości bliźniego.
197.I po tylu wiekach waszej nieprawości mogę wam odsłonić rąbka tajemnicy, abyście sensowniej czytali Słowo.
198.Przecież czym innym jest ciało, które jest z prochu tego świata, natomiast duchowość stanowi zewnętrzność waszego istnienia.
199.Ciało może być martwe lub żywe, ale duchowość może być tylko żywa.
200.Uczyniłem ciało człowiecze i tchnąłem w niego dech żywota, aby ciało żyło swoim procesem i tak się przecież stało.
201.Jeśli ciało umierało, tym samym wszelka cielesność przestała istnieć.
202.Dlatego nie może istnieć nic poza człowiekiem, jeśli ciała nie ma w istnieniu.
203.To nic, że wasi poeci pisali o spotkaniach z umarłymi, choć trudne jest to do wytłumaczenia.
204.Niepodobna oddzielić części prawdy od całościowego fałszu. Stąd tak trudna jest zgodność waszego myślenia ze Słowem.
205.Ale miłość w Ewangelii miała w was wyzwolić całkowicie nowe pokłady duchowości człowieka, które powodowały, iż niezależnie od zaistniałej bariery, człowiek pomimo śmierci mógł żyć w dodatku życiem wiecznym.
206.W Zakonie zakazałem wam uprawiania wszelkich praktyk wieszczych, jak i zabobonów i czarów, abyście zapory przeze mnie ustanowionej nie ominęli, a co gorsza - zburzyli.
207.Miłość była tą ścieżką, która miała po wyrzeczeniu się cielesności zajaśnieć w pełnej duchowości i tym sposobem odrodzić się w nowym istnieniu.
208.Ofiara miłości Jezusa syna Marii była odtworzeniem nowego raju, gdyż umiłować ponad życie znaczy przejść ku nowemu życiu.
209.Dlatego wpierw musiał Jezus syn Marii umrzeć, aby ofiara krwi została przeze mnie przyjęta, tym samym zostało przygotowane i dla was stosowne miejsce, w stosownej ilości.
210.Nie wszyscy więc mieli możliwość żywota wiecznego, przez krew Jezusa syna Marii, ale ci, którzy przyjęli Ewangelię w swoje serce, i zarówno ciałem, jak i duchem w pełni wypełniali przykazanie Miłości.
211.Wiara jest rzeczą ważną, szczególnie dla tych, którym Jezus syn Marii zwiastował Ewangelię w żywocie. Przecież nawet łotr na krzyżu zdążył dostąpić żywota, ponieważ uwierzył w zwiastowaną Ewangelię.
212.Wszak jednak po śmierci winno się było wpierw miłować, zarówno Syna, jak i współbraci.
213.Kto tak nie czynił, a żył tylko wiarą, temu żywot wieczny był zamknięty.
214.Swoimi naukami pobłądziliście i zarówno pod względem cielesnym upodobniliście się do zwierząt, jak i wasze dusze stały się zwierzęce.
215.I nie okłamujcie już więcej nikogo, gdyż przecież jasno wam oznajmiłem, iż los człowieka jest równy z losem zwierzęcia w umieraniu.
216.Powiedziałem: "Ale człowiek, choć żyje w przepychu, nie ostoi się, podobny jest do bydląd, które giną.
Taka jest droga tych, którzy żyją w błędnej pewności siebie.
I taki koniec tych, którym własna mowa się podoba.
Pędzą jak owce do odchłani, a śmierć jest ich pasterzem."
217.Tylko dla tych, którzy rzetelnie wypełniali Zakon było obiecane panowanie w jasności długiego żywota, natomiast dla umiłowanych Syna wyzwolenie duchowości z krainy umarłych.
218.Uważajcie, abyście nie zdziczeli w interpretowaniu Słowa, gdyż jest aż nazbyt proste, aby zostawało wciąż przekręcane i łamane.
219.Stąd wrota zbawienia przez Ewangelię zostały zatrzaśnięte wraz z objawieniem Koranu, gdyż niepodobna, aby moje Królestwo było rozdwojone, iżby zarówno przez Zakon, jak i Ewangelię, oraz przez Koran doznawalibyście zbawienie.
220.Taka myśl jest aż nadto niedorzeczna, aby była prawdziwa.
221.Tylko może być jedna wiara, i z chwilą upadku Ewangelii, objawiona została w Koranie.
222.Tym ukazałem mój triumf istnienia.
223.Jestem
224.Skoro Zakon nie mógł zbawić wiecznotrwałym potomstwem przez zgodność uczynków, a Ewangelia zapewnić żywot wieczny przez wzajemną Miłość wyrażoną w Dobrej Nowinie, czyż równie ważną drogą nie stała się wiara.
225.Skierowałem moje Słowo tylko do Izmaela i tylko w tym potomstwie było rajskie zbawienie, skoro młodszy brat zdegradował się w Zakonie.
226.Zaprawdę powiadam wam - Koran był tylko dla Izmaela, a jeśli już wśród pogan zapragnięto mnie czcić, tym samym wierni powinni zostać poddanymi miejsca świętego.
227.Wiara zaś czyniła was również doskonałymi tak, iż rajskie warunki stałyby się dla was rzeczywistością.
228.To nie wy mieliście pracować dla pogan, ile poganie dla was.
229.Arabia stała się dla synów Izmaela zbyt jałowa, i woleli kraje pogańskie, czym dopełnili swój upadek.
230.Dałem wam na to miecz, aby przez pracę niewolników, z Arabii uczynić rajskie ogrody, gdyż na waszej ziemi leżał Eden.
231.Cóż w tym złego, iż pragnąłem ponownie Edenu a jego gospodarzami mieli zostać potomkowie Izmaela, skoro Jakub okazał się niegodny takiej łaski.
232.Izmael był prawowitym synem Abrahama i nagroda raju miała być zadośćuczynieniem z mojej strony memu wiernemu słudze.
233.Zakon dawał Izraelowi cielesną doskonałość Adama, Ewangelia duchowość Adama, Koran siedzibę Adama.
234.Jestem
235.Przecież Abraham nie ofiarował Izmaela i nie mógł tego uczynić w Mekkce, ale dokonał na wzgórzu Moria, gdzie stanął mój Przybytek.
236.Dlatego nie przez to Mekka jest miastem świętym, i nie z jakiegokolwiek innego powodu, ale przez świętość miejsca drzewa żywota.
237.Zapragnąłem, aby w krwi Jezusa syna Marii mieli prawo do drzewa żywota, których owoców nie mogli spożyć wasi rodzice.
238.Skoro Świątynia cielesna, jak i duchowa została przez was splugawiona, pozostało ponowne budowanie Edenu w strasznej ziemi, suchej od gorąca i niedostępnej dla życia.
239.Gdyby Mekka była dla was miejscem wyłącznej wiary, drzewo żywota zapuściłoby swoje życiodajne korzenie, aby w jego owocu, każdy z was doznał rozkoszy żywota wiecznotrwałego w rajskich warunkach.
240.Dany wam został na to miecz, abyście mogli to uczynić.
241.Wyście jednak w to nie uwierzyli, a dla przypieczętowania swej niewiary uczyniliście Bagdad swoją stolicą, choć wam nigdy tego nie nakazałem, tym bardziej, iż nie był on waszym rodowym miastem.
242.Tym mnie znieważyliście, tym samym tracąc wszelką moc Koranu.
243.A przecież wymagałem od was tylko jednego, abyście mnie wyłącznie czcili szczerą wiarą, abyście mnie kochali, modlili się wyłącznie do mnie, iżbym mógł wam z rozkoszą pomagać w tym żywocie, i abyście czynili jałmużnę tym, którzy nie mieli sił, aby pracować na swój chleb. I właśnie to miała być cała wasza wiara.
244.Moich słów nie uszanowaliście a dając wam nowe skarby, tym samym udowodniłem, iż mam zawsze rację w celowości działania.
245.Wiem, co powiecie, iż tam nie było Edenu, ale spytajcie się uczciwych ludzi, czy náfta nie jest znakiem bujności niegdysiejszego życia?
246.Stąd nie bez powodu jest jej tam tyle, gdyż właśnie przez obfitość życia umieściłem w tej krainie Eden, z drzewem poznania i drzewem życia.
247.Teraz to dla was tylko baśń i tym straszliwsza w swojej treści, iż mogła się stać dla was realna.
248.Ale to nic, skoro was umiłowałem i tak nie pozwolę wam zginąć.
249.Jestem
250.Człowiek musi żyć, gdyż na to został stworzony.
251.I choć objawiłem się w Zakonie - doznaliście upadku.
252.Choć objawiłem się w Ewangelii - doznaliście upadku.
253.Choć objawiłem się w Koranie - doznaliście upadku.
254.Teraz objawiłem się w Nadziei, abyście doznali wiecznotrwałego żywota.
255.Życie, które doznajecie, nie wynika z waszych zasług, ale stanowi wolę waszych rodziców.
256.Natomiast życie, które macie ponownie zaskarbić, ma wynikać z zasług, stanowiących wyraz wiary we mnie i w moje Słowo.
257.Nadzieja nakazuje wam wyjść poza Ziemię, aby w nowych światach wasze ciała nabrały pełni doskonałości.
258.Tylko w ten sposób możecie wyjść z rytmu czasu Słońca, który stanowi uzasadnioną przeszkodę długości życia.
259.Mówi Ten który Jest - nakazałem Azraelowi, aby od was odstąpił na zawsze, i tak się stało wedle mojej woli.
260.Niechaj te słowa nie wzbudzają waszego śmiechu, gdyż rzecz jest zbyt doniosła.
261.Dlatego oświadczam wam stanowczo - nie ma wśród was Anioła śmierci i już nie będzie.
262.I nie są to słowa bez pokrycia, ale zamierzony przeze mnie fakt.
263.Apostoł Nadziei mówi o tym nie dlatego, iż pragnie wam zaimponować nieśmiertelnością, gdyż także jest śmiertelny, ale byście zaczęli żyć z ufnością w przyszłość.
264.Wyrzekam się przywileju śmierci, abyście mogli żyć.
265.Jeżeli będziecie nadal umierać, to wyłącznie z czynników w was tkwiących, a nie z mojej woli.
266.Mówi Ten który Jest - uchylam prawo życia człowieka do stu dwudziestu lat, abyście mogli wciąż żyć.
267.Skoro śmierć jest jeszcze w was, macie prawo do stosowania wszelkich środków i zabiegów, aby przedłużyć i udoskonalić swoje życie. Stanowi to zasadę wieczną na wszystkie wasze pokolenia, których nie powinno być końca.
268.Ale nie złorzeczcie Nadziei, gdyż tym samym oddalacie jej błogosławieństwa.
269.Wyście mieli wyłącznie wierzyć we mnie i miłością uczynków potwierdzić wiarę, ale tak się nie stało, na wasze nieszczęście.
270.Teraz wyrażam w Nadziei moją wiarę w was, abyście przez panowanie nad światem mogli się ze mną zjednoczyć.
271.Lecz biada wam, gdy zapomnicie o Nadziei i pójdziecie za błędami swoich kapłanów.
272.Wszak powiedziałem w Koranie, iż każda dusza, w chwili umierania, dostrzega obraz całego żywota i tym samym dowiaduje się ode mnie, na co zasłużyła swoim życiem, a na co zasłużyć mogła, gdyby moje Słowo było wypełnione.
273.Na co zasłużyła to wiecie, gdyż nicość jest jej udziałem i nie istnieje nawet w moim zapisie, natomiast dla tych, którzy żyli pod Zakonem mieli szczęśliwość matuzalemowego żywota do tysięcznych pokoleń; dla żyjących w Miłości przygotowano wieczny żywot w Królestwie Syna, abyście mogli panować nawet nad Aniołami; dla współplemieńców Proroka przygotowano wizję szczęśliwości Edenu.
274.Jednak to tylko wizja, a nie rzeczywistość i nie zamierzam tego realizować.
275.W waszych rękach jest szczęśliwość panowania ponad wszelkim istnieniem, o czym nawet Słowo nie śmiało wam mówić, przez niemożliwość realizowania.
276.Wyście tę możliwość wywalczyli, ale zabrakło wam wizji nowego życia i nadziei na przyszłość.
277.Dlatego objawiłem moją wolę w Nadziei, dla waszego wiecznego żywota i wszechogarniającego panowania - dwóch waszych nierozerwalnych pragnień.
278.Więc odwróćcie się od błędów, aby moje Słowo ponownie nie stało się pobożnym waszym życzeniem, i tylko życzeniem.
279.Żyjcie nowym życiem, gdyż na to zostaliście stworzeni.
280.Za wami tylko groby, natomiast przed wami życie i wieczne panowanie.
281.Tam się spotkamy.
282.Jestem

Zawiera dwieście osiemdziesiąt dwa wiersze.

LXXXVII.PRZYMIOTY

1.Obdarzyłem Adama przymiotem wielkiej siły, aby mógł panować nad całą Ziemią.
2.Jednak w Edenie swojej siły nie wykorzystywał, nie mając potrzeby polowania na zwierzęta, gdyż wszelkie owoce i jarzyny były jego pożywieniem.
3.Ale, gdy wyszliście z Edenu, walka o życie była bojem waszej siły.
4.Wyście zwyciężyli, zostając panami na Ziemi.
5.Powiadam wam - człowiek jest najsilniejszym z istot na ziemi.
6.Zaliczacie się do drapieżnych stworzeń i siła miała dla was decydujące znaczenie.
7.Czy lew może panować nad człowiekiem, skoro Samson rozdzierał im paszcze, a Dawid odganiał od swego stada?
8.Lew jest panem sawanny, ale wy potraficie skakać po drzewach, wspinać się na stromizny, czy pływać w wodzie. Umieliście także chronić się w jaskiniach.
9.Więc nie tylko umysł dał wam panowanie, ale siła, którą was obdarowałem.
10.Teraz siła jest wam niepotrzebna, ale tego daru nie zatracajcie.
11.Raduję się z tych, którzy wolny czas poświęcają na rozwijanie swojej siły.
12.Siła stanowi doskonały miernik waszego zdrowia, a ono niechaj wyznacza nieustanną waszą szczęśliwość.
13.Naród wiodący to społeczność ludzi silnych i nie mówcie, iż to wyłącznie sprawa ziemska.
14.Na to stworzyłem człowieka doskonałym, aby był zdrowy i silny, więc nie idźcie za kultem słabości i za brzydotą zapadniętych piersi i zdechlałych barków.
15.Mężczyzna silny nie ma powodów do wstydu, choćby nawet był nagi. Jego muskuły są najpiękniejszym odzieniem.
16.Głoszącego kult słabości ciała miejcie w pogardzie.
17.Dlatego, już od dzieciństwa zaprawiajcie swoje potomstwo w rozwoju siły i zdrowia, aby nie byli zdechli i obdarzeni zbytnią słabością.
18.Wszelkiego rodzaju zabawy i sporty, które was uszlachetniają w sile i sprawności są dobre, o ile nie zadajecie człowiekowi słabszemu gwałtu i bólu.
19.Nie dla pieniędzy dążcie do siły, ale dla sprawności swego ciała.
20.Siła człowieka jest gwarancją jego zdrowia i zdrowych myśli.
21.Jednak nie siła ma o was decydować, gdyż inaczej stalibyście się stadem wilków, które wzajemnie na siebie warczą.
22.Kto pragnie panować siłą nad człowiekiem, tego spotka ciężki zawód, gdyż posiadane przez was środki są w stanie powalić każdego mocarza.
23.Słabszy fizycznie ma prawo obrony przed silniejszym, stosując do tego wszelkie metody.
24.Dlatego siła niechaj nie panuje nad wami, gdyż zawsze doprowadza do rozlewu krwi, która jest święta jako dar życia.
25.Siła niechaj będzie wykładnią waszego zdrowia, a nie zajmowanym miejscem w społeczności.
26.Skoro nie zaniedbacie starań o własne zdrowie, tym samym wasza starość będzie szczęśliwa i dłuższa, a to już bardzo wiele.
27.Także kobiety niechaj ćwiczą swoje ciało, aby przez swoją moc były zgrabne i proporcjonalne.
28.Kobieta silna i zdrowa jest wykładnikiem piękna; obwisła i niekształtna - waszej brzydoty.
29.Więc w bladości nie miejcie upodobania, ale w zdrowiu, które jest zaprzeczeniem słabości.
30.Przecież zdrowa kobieta łatwiej urodzi zdrowe dziecko, będące pociechą i szczęśliwością swoich rodziców i swoich dziadków. I czyż tego samego nie można powiedzieć o nasieniu zdrowego mężczyzny?
31.Chorzy i ułomni są zgryzotą i cierpieniem dla wszystkich.
32.Stąd szanujcie wasze zdrowie i odrzućcie wszelkie zgubne używki, które niczego wam nie dając, potęgują tylko iluzję dobrego stanu zdrowia.
33.Wszak ludzie chorzy także mogą czuć się dobrze, ale nie do nich należy przyszłość.
34.Człowiek chory wciąż myśli o chorobie i o śmierci, dlatego nie będziecie mieć wyzwolenia w Nadziei.
35.Jednak nie wyłącznie do nich adresowana jest Nadzieja, ale do ich dzieci i wnuków, aby przez zdrowie i siłę mogli posiąść cały Wszechświat.
36.Aby byli silni w działaniu, ich ciała także muszą być silne, stąd moje poselstwo do was jest kierowane, abyście większą uwagę zwracali na ćwiczenia.
37.Rzym upadł nie przez rozwiązłość, ani nie przez kult pogański, ani nie z mego wyroku, ile przez zdziwaczenie nauki wyznania powszechnego, który głosił powszechną chwałę ułomności i ascezy klasztornej.
38.Gdy lud słabnie w siłę, wrogowie wkraczają w granice, których nikt nie strzeże.
39.Baczcie więc dobrze, aby wasza młodzież nie stała się przez złą naukę słaba i niezdolna do jakiegokolwiek wysiłku.
40.Dlaczego uważacie, iż Jezus syn Marii był słabym człowiekiem? To anormalne.
41.Powiadam wam - był bardzo silnym i postawnym człowiekiem.
42.Wyganiając przekupniów ze Świątyni nabił im więcej guzów i zadał dotkliwe razy, aby rozumieli znak, iż taki los im został zgotowany, jeśli nie zmienią swego postępowania.
43.Ale woleli bardziej słabość i dlatego zostali zaciągnięci w powrozach w niewolę.
44.Kto mniema, iż w słabości jest siła, ten się przekona, gdy upodlony zostanie do poziomu niewolnika.
45.Społeczność pozwalająca się zniewalać jest godna tylko bata.
46.Szanujcie tylko tych, którzy głoszą zasadę silnego człowieka, a przecież Wszechświat ma również swoje przeciwności.
47.Słabi ludzie nie mogą pokonać wielkich trudności, ani zmusić się do intensywnej pracy, jak do długotrwałego wysiłku.
48.Dlatego nie poświęcajcie czasu na modlitwy, ale na rozwój waszego ciała, aby było silne i wytrzymałe.
49.Zarówno mężczyźni, jak i kobiety winni o siebie z całej mocy dbać, gdyż cały Wszechświat do was należy.
50.Równocześnie i o zdrowiu nie zapominajcie, gdyż chory człowiek to wrak i wymaga dla siebie pracy innego.
51.Czyż przeto, nie powinniście robić wszystko, aby wszelkie wasze choroby zostały przez was usunięte.
52.Chory myśli ułomnie i w nim nie możecie znaleźć swojej wolności.
53.Stąd zabroniłem wam naśladować moich Proroków i Apostołów, ponieważ i oni są tylko ludźmi.
54.Apostoł Nadziei także nie jest zdrowy, czy to jednak oznacza, iż moje Słowo jest kłamliwe - bynajmniej.
55.Wybieram swoje sługi, wedle swojej woli, a nie wedle waszych kryteriów.
56.Nie są jednak wybierani na to, abyście ich naśladowali, ile dla oznajmiania mojej woli.
57.Apostoł Nadziei został powołany do przekazania wam mojej woli i nic więcej. To takie zrozumiałe.
58.Również nie dlatego mówi o sile, iż jest słaby fizycznie i kocha się w niej, gdyż tak nie jest.
59.Nie mówi o zdrowiu, gdyż będąc niezdrowym marzy o zdrowiu, i tak nie jest.
60.Ale dlatego mówi o silnych i zdrowych, ponieważ tylko do takich będzie należał Wszechświat, natomiast w słabości, ani w ułomności nie ma żadnych pozytywnych wartości.
61.To wasi kapłani stworzyli kult słabizny i wycieńczenia ciała lub opętali was grzesznością wszelkiej cielesności - takim stanowiskiem się brzydzę.
62.Skoro głosicie kult słabości, i choroby was atakują, to czemu do mnie zwracacie sie o ratunek? Jego nie będzie.
63.Gdy jednak wasze życie będzie przesiąknięte siłą i pięknem ciała, a nade wszystko zdrowiem, czyż świat nie wyda się wam o wiele piękniejszym a Wszechświat czymś bliskim.
64.Więc nie patrzcie na cielesność Apostoła Nadziei, ale wyłącznie na moje Słowo, które jest dla was życiem i szczęśliwością.
65.W tym zawiera się największa mądrość, iż moja wola będzie przez was przyjęta i w czynach dotrzymana.
66.Adam miał przymiot mądrości i dzięki temu panuje nad całą Ziemią.
67.Dzięki mądrości powstawały wspaniałe budowle dobra, ale także, i to w większości - pychy i fałszu.
68.Mnie także wznoszono budowle, ale również tysiącom bożyszczów - i tego nie mogę wam wybaczyć.
69.Wolę, abyście już nic nie stawiali, aniżeli czynili trud daremny.
70.Budujcie dla mnie tylko te obiekty, które posłużą wam do panowania we Wszechświecie.
71.Nadaję wam nowe prawo na wieczny czas - macie prawo do trudu, czynu i mądrości, w celu wznoszenia tych obiektów, które pozwolą wam na podbój Wszechświata i wszelkie środki winniście przeznaczyć na ten cel.
72.Nie ważcie się tego prawa łamać, aby panowanie we Wszechświecie nie zamieniło się w bajkę i gwizd.
73.Adam miał przymiot mądrości dany ode mnie, aby mógł panować tylko na Ziemi.
74.Także Zakon błogosławił życiem ziemskim, co było i tak wielką nagrodą.
75.Ewangelia obiecywała wam życie duchowe, ale wyście ją podeptali, tym samym myśl o nieśmiertelności duszy stała się baśnią i pobożnym waszym życzeniem.
76.A przecież droga zbawienia przez Ewangelię została zamknięta wraz z posłannictwem Mahometa i o tym doskonale wiedzieliście.
77.Wasz krzyk nie zda się na nic, gdyż taka jest moja wola.
78.Przecież Mahomet miał również wielkie obietnice rajskiego żywota i wiedzieli o tym, a jednak pozwolili, aby Koran został rozdrapany pośród pogańskich ludów, tym samym mając za nic potomków Izmaela.
79.Czyż Tatarzy, Turcy, Ormianie, Hindusi, murzyni byli potomkami Izmaela, obietnicy Abrahama?
80.Skoro nie byli, tym samym nie byli obietnicą Koranu i nie mogli spodziewać się zadośćuczynienia w wierze Proroka.
81.Mahomet nie im głosił, ale wyłącznie swoim, rodakom, i nie im dano miecz, ale potomkom Izmaela, aby panowali nad wszystkimi narodami i plemionami.
82.A przecież, czyż można powiedzieć, że Arabia żyje błogosławieństwem Koranu, skoro wokół niej jest nędza, zacofanie i beznadziejność istnienia.
83.Płynne złoto nie może być waszą nadzieją, gdyż wnet się skończy i staniecie się niewolnikami silniejszych narodów.
84.Im właśnie zwiastowana jest Nadzieja, abyście naocznie się przekonali, iż nie jestem z wami.
85.Gdybym był z wami, ich buty nie deptałyby waszej ziemi, a przecież wyście nie byli w stanie ich ujarzmić.
86.Koran stanowił wielką mądrość dla synów Izmaela i nakazał im czynić własnymi rękoma błogosławieństwa Edenu.
87.Ale wyście woleli tradycję i życie Proroka od Koranu i przez to właśnie spotkał was upadek.
88.Wszak Koran stał się dla ludów dzisiejszych baśnią i złym snem minionych epok.
89.Pragnę, aby Nadzieja stanowiła dla was nową mądrość i dzięki niej jesteście w stanie posiąść nowe światy.
90.Wyście jednak mądrość zdobyli sami, wbrew licznym waszym wrogom i dzięki niej jesteście wszelką mądrością epok i cywilizacji.
91.Nigdy nie hamowałem waszej mądrości, ani postępu człowieka w poznanie.
92.Powiadam wam - wiedza waszego studenta przewyższa wszelkie poznanie mędrców wszystkich epok i najwznioślejszych cywilizacji.
93.Gdybym miał ich wzbudzić wśród was, byliby dziećmi, do tego szaleńczymi przez swoje zatwardziałe serce i zdegenerowany we fałszu religijnym umysł.
94.Oni będą nadal leżeć w grobach, aby was na powrót nie wciągnęli.
95.Więc nie myślcie o nich, ile o przyszłości, aby i was podobny los nie spotkał.
96.Posiadając więc taką mądrość, którą żadne stworzenie nie posiada, nie cofajcie się do tyłu, ale niechaj poznanie kroczy wciąż ku przodowi.
97.Wszystko co jest, winno stanowić dla was cel poznania i nie ma takiego bytu istnienia, czy myśli, które nie byłoby wam dostępne poznaniu.
98.Zakazuję wam stanowczo, na wszystkie wasze pokolenia - nie łączcie wiary z poznaniem, religii z mądrością, mego Słowa z odkrytymi przez was prawami.
99.Kto tak czyni, niechaj będzie ostatnim wśród was.
100.Daję wam Nadzieję, na wszystkie wasze pokolenia, Nadzieję praw i wolności, abyście przestali żyć w jarzmie jakiejkolwiek religii, jakichkolwiek krąg religijnych, a także niechaj Słowo, ode mnie pochodzące, nie krępuje was w zdobywaniu Wszechświata.
101.Kto powołuje się na mnie, aby wam w tym przeszkodzić, niechaj będzie przez was poniżony, przeze mnie zaś potępiony na wieki.
102.Także i tych, którzy powołują się na jakąkolwiek religię, czy kapłaństwo, ich nie słuchajcie a słowa zadepczcie, abym mógł ich zdeptać na wieczną niepamięć.
103.Wszystkich oponentów zdobywania Wszechświata zapędźcie do pracy, aby zrozumieli swój błąd.
104.Przecież dość wśród was leni, pasożytów, kombinatorów, mętów, religiantów, cwaniaków, sprzedających sług, kapłanów fałszu i obłudy, anormalnych polityków i mafiozów - oni wszyscy będą wam przeciwni i postarają się, abyście w kajdanach nadal chodzili po ziemi. Będą także starali się zdeptać Nadzieję i mego Apostoła.
105.Ale na nich dobry jest tylko knut i łyko, i niechaj was ręka nie trwoży w wymierzaniu razów, ale nie zabijajcie nikogo, gdyż i was zaczną zabijać.
106.Uwierzcie w Nadzieję, która wam nakazuje panować we Wszechświecie i łamcie wszelkie przeszkodzy i bariery, w tym także społeczne, myślowe, a nade wszystko - religijne.
107.Wszechświat wart jest tych ofiar i sami się przekonacie, czy nie miałem racji.
108.Tym najbardziej ukażecie przezorność - przymiot wam ode mnie dany, ale nigdy nie osiągnięty.
109.Eden stracili, gdyż nie mieli przezorności.
110.W potopie zginęli, nie mając przezorności.
111.Zakon złamali, nie mając przezorności.
112.Ewangelię starli, nie mając przezorności.
113.Obiecanego Edenu dla Izmaela puścili w niepamięć, nie mając przezorności.
114.Czyż Nadzieja ma upaść przez brak waszej przezorności.
115.Jestem
116.Choć tym razem uwierzcie, iż Nadzieja ode mnie pochodzi i jest to moje Słowo.
117.Po Nadziei już nic ode mnie dla was nie będzie, tylko zapomnienie.
118.Z Nadzieją będziemy wspólnie panować we Wszechświecie, przez całą wieczność, ale na to musicie być silni, zdrowi, mądrzy i nade wszystko roztropni.
119.O ten przymiot jestem najbardziej niespokojny.

Zawiera sto dziewiętnaście wierszy.

LXXXVIII.DZIESIĄTE

1.Nakazałem wam w Zakonie, abyście nie pożądali żadnej rzeczy należącej do waszych bliźnich.
2.A przecież Zakon jest najprostszym zbiorem praw, dla waszej przewrotności jednak najtrudniejszym.
3.Babilon miał swój słup, Rzym spiżowe płyty, Majowie księgi kalendarzowe, wy - papierowe foliały.
4.Moje prawa wyrażały się w kamiennych tablicach, które miały przez wieczność obowiązywać i dlatego Zakon był wieczny.
5.Mówię wam - był, a nie - jest, gdyż moc Zakonu uległa zniszczeniu z chwilą zburzenia Świątyni.
6.Jednak umiłowałem Johanaana ben Zakaii, iż uratował myśl Zakonu, aby przez wojnę nie uległ całkowitemu zniszczeniu.
7.Ten starczy człowiek uratował wam skarby wieczne i dlatego nie spoczął bez nagrody ode mnie.
8.Ze zrujnowania Świątyni nie wyciągnęliście stosownej lekcji, ale nadal umiłowaliście przekręcanie i zwodzenie.
9.Choć Zakon był dla Izraela, to jednak Ewangelia została zwiastowana wszystkim ludom i wszelkim narodom, i jak Mojżesz był prawodawcą dla jednego ludu, tak Jezus Chrystus sprawował władzę nad całą Ziemią.
10.Właśnie z tego powodu Świątynia nie mogła być wcześniej zburzona, zanim Apostoł Paweł nie ogłosił narodom Ewangelii.
11.Skoro jednak został stracony w stolicy imperium pogan, tym samym dopełnił się ich stosunek do Jezusa Chrystusa i Ewangelii.
12.Właśnie tym czynem dopełnili zamknięcia zwiastowanego Słowa wśród swoich ludów.
13.Pozostali Apostołowie byli skierowani w inną stronę i ich słowo nie miało już tak wiążącego znaczenia.
14.Także Objawienie Syna dotyczyło nie zwiastowania Ewangelii, ale Sądu nad tymi, którzy Miłość podepczą.
15.Tak istotnie się stało i taki był ich końcowy los.
16.Zakon stał się Ewangelią a Prawo przykazaniami, Izraelita człowiekiem, jak każdy inny na obliczu ziemi.
17.Jednak wasza przewrotność nadal rozdzielała między swoich a obcych, żydem a poganinem, czystym a gojem, chrześcijaninem a heretykiem, mahometaninem a niewiernym, wierzącym a ateistą.
18.Dla mnie wszyscy ludzie są jednakowi w moich prawach i nikogo nie rozgraniczam w słusznych łaskach.
19.Więc nie mówcie, iż bliźni nie są ci, którzy nie są żydami, czy chrześcijanami, mahometanami, czy wierzącymi.
20.Zaprawdę powiadam wam - każdy, kto jest człowiekiem, jest moim bliźnim.
21.Choć Zakon odnosił się do Izraela to przez jego podeptanie Ewangelia nazwała wszystkich - swoimi bliźnimi.
22.Koran był zwiastowany synom Izmaela, ale skoro woleli Bagdad za stolicę od Mekki, czyż nadal może mieć swoją moc.
23.Z upadkiem Koranu zwiastuję wam Nadzieję, abyście nie rozdzielali człowieka wedle jego przekonań i zapatrywań, gdyż każdy człowiek jest równy człowiekowi wobec mnie - jest waszym bliźnim.
24.Żydzi powiadali, iż poganie nie są ich braćmi, choć Świątynia została sprofanowana niegodziwością Izraela. Uznali, iż nie będąc braćmi, można nie przestrzegać przykazań, żyjąc kosztem innych. Głupi i opętany lud!
25.Innych nie widzieli, sami nie rozumiejąc, iż także są niewidoczni.
26.Dlatego padali pod ciosami pogan, a majątki ich uległy rabunkom.
27.Kto podnosi rękę na cudzą własność, może spodziewać się kija.
28.Stąd każdy, kto pragnął się wzbogacić ograbiał żyda; kto chciał pofolgować w mordzie, mordował żyda; kto chciał zaspokoić swojej lubieżności, gwałcił żydówkę.
29.Dzieci Izraela! Mówi Ten który powołał Mojżesza - nie przekręcajcie Zakonu, aby i waszych karków nie wykręcano.
30.Jestem
31.Jaką miarą mierzycie, taką i was mierzą, i znając te słowa zapominacie o nich.
32.Dzieje narodu Apostoła Nadziei wymownie świadczą, iż nie mówię słów bez pokrycia.
33.Dawali wam opiekę, dach, pracę, swobodę myśli, abyście żyli w pokoju i mogli odbudować swój stracony czas.
34.Wyście jednak nie wywdzięczali się dobrem za dobro, nie pomagaliście budować siły narodu, jego gospodarki i struktury. Pragnęliście tylko dla siebie, gdyż w waszych przekonaniach byli gojami i godni losu waszych sług.
35.Ale przyszedł ten, który was spalił w piecach i wasz los był waszą winą i wyłącznie do siebie możecie mieć pretensje, gdyż nie nagradzam niczym przewrotnych.
36.Byliście przewrotni i dlatego spotkał was los tak straszliwy.
37.Ten naród również cierpiał z wami i także wam pomagał, jak mógł najlepiej, wiele jest tego dowodów.
38.Więc dlaczego mówicie, iż nie pomagał i zamiast się wywdzięczać, rzucacie na nich plugawe słowa?
39.To narodu sprawa, jaki ustrój pragnie budować, natomiast waszą rzeczą jest nie plugawić ich ofiarności.
40.A przecież możecie znaleźć się w podobnej sytuacji i czyż nie będą mieć słuszności, gdy od was się odwrócą, albo inni podadzą za przykład wasze zakłamanie.
41.Powiedzą wam - nasze życie bardziej cenimy od waszego i idźcie precz on nas. I będą mieli rację.
42.Powiadam wam - żyjecie na krawędzi przepaści i jest zbyt wielu chętnych na to, aby was zepchnąć do morza.
43.Swoją zatwardziałością pomnażacie sobie wrogów a przecież mieliście być światłością i blaskiem wśród narodów.
44.Wasze usta pełne są jednak zjadliwości a ręce rabunku.
45.Was już Zakon nie ochrania, gdyż jesteście pod przekleństwem Zakonu.
46.Dlatego żyjcie pracując na swój chleb, aby wasze bogactwo nie było powodem do wyciągnięcia miecza przeciw wam.
47.Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam - Ewangelię odrzuciliście i spotkały was straszliwe pogromy, których słowami nikt nie jest w stanie wyrazić; Koran odrzuciliście i wciąż jesteście na ścieżce wojennej przeciw Arabom i końca tych zmagań nikt nie jest w stanie przewidzieć; teraz jest dana Nadzieja narodom najsilniejszym w ludzkiej historii - nie odrzucajcie jej po raz kolejny, abyście nie zginęli w straszliwej zagładzie, jaką wam zgotują.
48.Dlatego nie zabraniajcie memu Apostołowi Nadziei udawania się do Jerozolimy, miasta Dawida, gdyż wasz wzajemny stosunek będzie moim probierzem.
49.Baczcie, aby z tego faktu narody nie wyciągnęły przeciw wam argumentów, jak to miało miejsce za dni Jezusa syna Marii.
50.I choćby nie wierzyli memu Apostołowi to jednak każdy pretekst przeciw wam wyda im się dobry.
51.Apostoł rodzi się raz na tysiąclecie i narodził się za waszych dni, więc nie przegapcie i tym razem, po raz czwarty, swojego miejsca.
52.I choćbyście mówili najgorsze słowa pod jego adresem, w niczym nie zmieni to waszej sytuacji.
53.Jezusa syna Marii sprzedaliście za srebrniki i za to was obrabowano doszczętnie i nawet was sprzedano w niewolę.
54.Mahometowi nie chcieliście oddać pokłonu i dlatego was wymordowano i złupiono, gdziekolwiek doszli ze swymi hufcami.
55.Pragnę, aby Apostoł Nadziei bywał w Jerozolimie, moim mieście, jako Apostoł, i nie jest to moja wygórowana zapłata za gwarancję waszego istnienia i posiadania na własność tego miasta. A tak może nie być, z mego wyroku, i jest dość chętnych, aby wam wyrwać.
56.Niechaj wasza ręka nie zazna skąpstwa, ani przewrotności, gdyż również i tym razem od was się odwrócę.
57.Nakażę wszelkim mocom ludzkim, aby wasze imię zginęło pod słońcem.
58.I choćbyście wołali - Biada nam! Biada nam! Biada nam! - nie cofnę nad wami przekleństwa.
59.A pretekst przeciw wam narody zawsze znajdą i wiecie o tym najlepiej ze swego istnienia.
60.Jestem
61.Nie pożądajcie cudzej własności, gdyż wszyscy są bliźnimi, ale pożądajcie Nadzieję, aby być ludem wiodącym wobec mnie i wszystkich narodów.
62.Wasz akademicki judaizm nie pochodzi ode mnie i w nim nie ma zbawienia, i dobrze o tym wiecie.
63.Jesteście ludem rozpędzonym na wszystkie strony świata i daremne wasze próby zjednoczeniowe, gdyż mego w tym błogosławieństwa nie ma.
64.Bez mych błogosławieństw nie macie co myśleć o potędze swego państwa.
65.I przecież nie w tym rzecz, abyście państwo budowali, skoro dwa razy swoją państwowość pogrążyliście w odmęcie nieprawości wobec mnie.
66.Apostoł Nadziei nie jest waszym apostołem i Nadzieja nie jest waszym słowem, ale przez Nadzieję może być przywrócona wasza prawdziwa wiara we mnie, czego wam teraz i zawsze brakuje.
67.Judaizm jest martwy i nie obrażajcie się na moje słowa, gdyż stworzyliście z mądrości i przewrotności.
68.Zaprawdę powiadam wam - nie może być nikt wyzwolony wyznając naukę rabinów, z którejkolwiek synagogi.
69.Dlatego Nadzieja jest dla was szansą wyzwolenia, gdyż ode mnie pochodzi.
70.Mojżesza powołałem, aby zwiastował Zakon, Jezusa syna Marii wzbudziłem do życia, celem triumfu Ewangelii, Mahometa wywyższyłem na Proroka, aby Koran był przewodnikiem wiernych. Apostołowi jest dana Nadzieja, aby ród ludzki panował we Wszechświecie.
71.Jestem
72.Przyjmując Nadzieję możecie stać się przewodnikami w opanowywaniu całego Wszechświata przez ludzkość, i jest to dar wyjątkowy.
73.Dlatego nie pożądajcie rzeczy tego świata, gdyż to wszystko marność, marność i marność.
74.Kto przyjmie do serca Nadzieję nie może pożądać domu bliźniego, ani jego żony, ani sługi, ani służebnicy, ani wołu, ani osła, ani żadnej rzeczy, która jest własnością bliźniego.
75.Nadzieja zapewni wam pracę, chleb, życie, rozkosz i panowanie we Wszechświecie.
76.Czyż naprawdę warto kierować swoje serce ku głupstwom, jeśli skarby są w zasięgu ręki.
77.Nie zabraniam życia w dostatkach, w wolności, miłości, szczęściu, sile i zdrowiu, w panowaniu nad całym Wszechświatem, tylko nie upadlajcie się w pożądaniu rzeczy małych i przyziemnych.
78.Kto kieruje wzrok ku rzeczom małym, jest godny losu glizdy, którą się rozdeptuje na swojej drodze.
79.Jezus Chrystus znienawidził swoich czcicieli za to, iż mając obietnicę życia wiecznego, zapragnęli nędzy cielesnej i przez nią właśnie są gnębieni.
80.Wyznawcy Jezusa Chrystusa poszli za pożądliwościami tego świata i leżą w nicości, nie mając nawet cienia nadziei. To przerażające, dla mnie straszne.
81.Czyż Koran nie upadł przez zbytnią pożądliwość rzeczy drobnych i małych, choć dających miraż sytości i dobrobytu.
82.Arabia miała być krainą rajskiej szczęśliwości, ale woleli Damaszek, Bagdad i dziesiątki innych miast, zamiast Mekki, w której mieścił się środek Edenu.
83.Mógłbym wynagradzać rajskim życiem tych, którzy nic nie robią, próżnują przed swymi domostwami, żyjąc iluzorycznością nowych dni.
84.Jednak ich dla nich nie będzie, gdyż Koran dany został synom Izmaela, których już nie ma wśród żyjących.
85.Arabia miała być rajem i na to został im dany miecz, aby zastępy niewiernych doprowadzili do urzeczywistnienia słów Koranu.
86.Dlaczego mam za was pracować, skoro wy pragniecie żyć w próżniactwie.
87.Niechaj każdy pozostanie przy swoim, gdyż nie mamy wspólnych celów.
88.Jak pragnę, aby Apostoł Nadziei bywał w Jeruzalem - mieście Dawida jako Apostoł, tak również mym życzeniem jest, aby odbywał podróże do Mekki, mego miasta.
89.Ale bez waszego zaproszenia nie pojedzie, abyście pod byle jakim pretekstem nie zabatożyli, gdyż ukochaliście się w mordzie i we krwi.
90.Wasza sekta machabitów mnie nie interesuje i nie mam w niej swojej prawdy.
91.Jednak przez zdobyczność jesteście strażnikami Mekki i dlatego w waszych rękach spoczywa los całej Arabii.
92.Nadzieja ma być głoszona wśród was nie na to, aby Koran przestał istnieć i nie miał swojej wartości, ale celem przywrócenia wam sensu rajskiego istnienia.
93.Mojżesz był, Jezus syn Marii był, Mahomet był, Apostoł Nadziei jest.
94.Wy nie mówcie, iż jest chory na umyśle, wszak to samo mówili o Mojżeszu, o Jezusie synu Marii a szczególnie o Mahomecie.
95.Dlatego, iż jest najnormalniejszym człowiekiem, ze swoimi wadami i słabościami, powierzono jemu właśnie Słowo i jest to godny przywilej, choć ciężki i niewdzięczny w ludzkiej ocenie.
96.Nadzieja jest posłana narodom północy, aby szerzyć nową wiarę, burzyć pozostałe relikty wiar i zabobonów, aby człowiek wyszedł z ciasnego egocentryzmu na rzecz panowania we Wszechświecie.
97.Na to potrzeba będzie pracy całych narodów i wysiłku pokoleń, ale wam zezwalam i nawet nakazuję podjąć ten wysiłek.
98.Kto będzie panował we Wszechświecie, ten stanie się wyłącznym gospodarzem Ziemi - planety ludzi.
99.Więc Nadzieja nie jest utopią, ani baśnią z tysiąca i jednej sennej nocy, ale żelazną konsekwencją dążeń i możliwości ludzkich.
100.Nie powiem im, iż tego wspaniałego człowieka, którego ciało spoczywa w ich mauzoleum nagrodziłem za głoszoną prawdę, gdyż i tak nie uwierzą i będą mieli do mnie niesmak i złość, skoro we mnie nie wierzą.
101.Ale na nich się nie obrażam, gdyż mieli słuszne powody, aby moje istnienie odrzucić, przez rozbój i zgniliznę religijną, jaka ciążyła nad tym heroicznym narodem.
102.Kto pragnie się z nimi mocować, niechaj wie, iż może stracić ręce i będą mieli prawo odrąbać głowę.
103.Bacznie widzę ich wysiłki i pragnę, aby przez Nadzieję wyzbyli się wszelkiej fałszywej religii, gdyż w przeciwnym wypadku czeka ich wielki zamęt i rozbicie.
104.Niĺ miejcie litości nad żadną wiarą, która zagnieżdża się w obrębie waszych granic, gdyż szykują wam śmiertelny cios.
105.Czyż dzieje sąsiadów, z krainy Apostoła Nadziei nie są nauką przeciw słabościom i zbytniej tolerancyjności.
106.Wyście pierwsi wyszli poza Ziemię i dlatego Nadzieja winna być waszą jedyną wiarą, aby wasze imię panowało nad całym światem.
107.Bądźcie ostrożni w ocenie, gdyż nie fizjonomia Apostoła Nadziei jest wiążąca, ani jego miejsce urodzenia, ani życiorys, ale wyłącznie Słowo, które do was kieruję.
108.Apostoł Nadziei nie jest rzymianinem i do Rzymu nigdy nie ma prawa wstąpić. Ale nie o rzym Twardowskiego chodzi, ile o stolicę tego, który mieni się być widzialnym namiestnikiem Jezusa Chrystusa, pochodzącym z narodu Apostoła.
109.Więc nie bójcie się klerykalizmu, gdyż Nadzieja jest straszliwie wroga wszelkiemu klerowi.
110.To paradoks dziejów świata, iż namiestnik wiary powszechnej, pragnący zjednać dla swej idei cały świat, w tym szczególnie narody północy, jest tej samej narodowości co Apostoł Nadziei, który ma ode mnie za zadanie połamać wszelką fałszywą wiarę, szczególnie nie dopuścić ją w narodach północnych.
111.Pierwszy dąży do zagłady świata, Nadzieja przez drugiego do panowania człowieka w całym Wszechświecie i zrównania nas ze sobą.
112.Czyż w dziejach świata zaistniał podobny paradoks myśli i czynów?
113.Między innymi dlatego Nadzieja jest prawdziwa i ode mnie pochodzi, gdyż właśnie paradoksy wiary wyznaczają nowe epoki świata.
114.Paradoksem był Zakon, gdyż spośród narodów pogańskich i ich nauk, Mojżesz głosił wiarę tylko we mnie, wiarę monoteistyczną, której światłość i ciepło przetrwało do tych czasów.
115.Paradoksem była ofiara Jezusa syna Marii, gdyż dla Rzymian był to czyn niewolnika dalekiej prowincji, a jednak w imię tej wiary zostało złamane ich imperium i postawiony nowy twór ucisku i zakłamania całych narodów.
116.Paradoksem był Koran, który z lichego i wiecznie głodnego narodu uczynił lud bitny i niepokonany, których dopiero fałsz i sprzeniewierzenie się nauce Proroka potrafiło złamać sztandar wiary.
117.Paradoksem jest Nadzieja, gdyż w obliczu zagłady świata proponuje wam panowanie w całym Wszechświecie, nie będąc równocześnie fantastycznym marzeniem, ale realnością waszych poczynań.
118.To nic, iż będziecie tym moim słowom niedowierzać, ale czyż wasze przyszłe pokolenia nie rzucą na was kalumni za zmarnowany czas?
119.Mówi do was Ten który wam zwiastował Zakon, który powierzył Jezusowi synowi Marii zwiastowanie Ewangelii, który natchnął Mahometa do głoszenia Koranu.
120.Teraz mówię słowami Nadziei, abyście wyrywając się z Ziemi, posiedli cały obszar Wszechświata.
121.Niechaj moje słowa nie staną się waszym paradoksem, ale realizacją geniuszu i wielkości, jaką jest człowiek.
122.Daję wam nową drogę, abyście się wzajemnie nie pożądali, ani czyjejkolwiek własności, która jest czynem pracy rąk i umysłu, ani wartości tego przemijającego świata, jeśli przed wami są zupełnie nowe wartości.
123.Jeśli powiecie: - Po co nam bajki o Wszechświecie, po co te nonsensy pisane przez wariata, skoro lepiej dobrze zarobić i żyć, aniżeli się mitrężyć w znoju? - to przeklnę was na wszystkie wasze pokolenia i na czas wieczny.
124.Nawet nie myślcie, iż przez pełny brzuch, czy dobre życie można sobie zaskarbić nowe życie - czegoś takiego nie będzie dla was już nigdy, na zawsze.
125.Ani wiara w Zakon was nie wyzwoli, skoro synowie Jakuba poszli za pożądliwością pogan.
126.Ani wiara w Jezusa Chrystusa was nie zbawi, skoro poszliście za pożądliwością tego świata.
127.Ani wiara mahometan nie otworzy wrót rajskich, skoro potomkowie Izmaela poszli za pożądliwością innych narodów.
128.Ani Nadzieja wam nic nie da, skoro pójdziecie za pożądliwością dnia codziennego.
129.Biada wam! Biada wam! Biada wam! - jeśli wasze serca ogarnie pożądliwość niewierności i zaślepienia przeciw Nadziei.
130.Powiadam wam - jeżeli wasze serce odwróci się od Nadziei i skierujecie się ku pożądliwościom doczesnym to nakażę, aby wam ukazali się ci, których pragniecie spotkać, iżby z was uczyniono niewolników i pachołków, i zamiast sami panować we Wszechświecie, będziecie tylko cieniem swojej wielkości.
A kto wspomni o Nadziei, tego zabijecie, tak wielki żal będzie was toczyć za wasze zaślepienie i przekleństwo na pokolenie tych, którym Apostoł Nadziei obwieszczał.
131.Zostawcie wszelkie pożądliwości tego świata, gdyż Wszechświat czeka na was, i na was także czekam, kiedy ku mnie podążycie.
132.Inaczej pozostanę bez was, a tego nie pragnę.

Zawiera sto trzydzieści dwa wiersze.

LXXXIX.DZIESIĘĆ

1.Weź do ręki tusz i przepisz dziesięć przykazań na świadectwo, iż Zakon jest ode mnie, tak jak i Nadzieja jest ode mnie.
2.Jam jest Pan, Bóg twój, który cię wyprowadził z ziemi egipskiej, z domu niewoli.
3.Nie będziesz miał innych bogów obok mnie.
4.Nie czyń sobie podobizny rzeźbionej, co jest na niebie w górze, i na ziemi w dole, i tego, co jest w wodzie, pod ziemią.
5.Nie będziesz się im kłaniał, gdyż Ja, Pan Bóg twój, jestem Bogiem zazdrosnym, którzy karze winę ojców na synach do trzeciego i czwartego pokolenia tych, którzy mnie nienawidzą.
6.A okazuję łaskę do tysięcznego pokolenia tym, którzy mnie miłują i przestrzegają moich przykazań.
7.Nie nadużywaj imienia Pana, Boga twojego, gdyż Pan nie zostawi bez kary tego, który nadużywa imienia jego.
8.Pamiętaj o dniu sabatu, aby go święcić - sześć dni będziesz pracował i wykonywał wszelką swoją pracę.
9.Ale siódmego dnia jest sabat Pana, Boga twego: Nie będziesz wykonywał żadnej pracy, ani ty, ani twój syn, ani twoja córka, ani twój sługa, ani twoja służebnica, ani twoje bydło, ani obcy przybysz, który mieszka w twoich bramach.
10.Gdyż w sześciu dniach uczynił Pan niebo i ziemię, morze i wszystko, co w nich jest, a siódmego dnia odpoczął.
11.Czcij ojca swego i matkę swoją, aby długo trwały twoje dni w ziemi, którą Pan, Bóg twój, da tobie.
12.Nie zabijaj.
13.Nie cudzołóż.
14.Nie kradnij.
15.Nie mów fałszywego świadectwa przeciw bliźniemu swemu.
16.Nie pożądaj domu bliźniego swego, nie pożądaj żony bliźniego swego, ani jego sługi, ani jego służebnicy, ani jego wołu, ani jego osła, ani żadnej rzeczy, która należy do bliźniego twego.
17.Dałem te przykazania synom Jakuba, aby tysięczne pokolenia zażywały mocy błogosławieństw mego Imienia.
18.Skoro woleli przekleństwa Zakonu, pokolenia Izraela zostały rozpędzone na całym obliczu ziemi.
19.Daję wam Nadzieję, abyście stali się Panami Wszechświata, czego zaczynem był Zakon i stąd konieczność wzajemnej wspólności.
20.Jestem

Zawiera dwadzieścia wierszy.

XC.MIJANIE

1.Jesteście częścią tego świata, gdyż uczynieni zostaliście z prochu tego świata.
2.Cokolwiek byście nie czynili, w proch się obrócicie.
3.Dane wam jest tylko tyle czasu, ile wyznaczone są siły w waszych organach, ile razy Ziemia obiegnie Słońce.
4.Przetoż, wasze mijanie zawiera się w pokonaniu drogi przez waszą planetę wokół świecącej gwiazdy.
5.Zawieracie się w Ziemi i od niej nie możecie uciec, jeśli nie polecicie do innych gwiazd.
6.Został wam dany rozum, który jest wspólny dla wszystkich ludzi.
7.Nie dzielcie ludzi wedle ras, języków, państw, czy geopolityki, ale wyłącznie w zależności od wkładu w wasz postęp.
8.Nadzieja równa was wszystkich, abyście na niej wsparli wysiłek zdobycia Wszechświata.
9.Stąd, nie sama uczoność daje rozum, ale raczej praktyczne urzeczywistnienie rozumu świadczy o wielkości człowieka i potędze jego intelektu.
10.Dążcie wysiłkiem ku nieskończoności, gdyż tam znajdziecie pełnię swoich wartości i pragnień.
11.Powiadam wam - nie ma wokół was przeznaczenia. gdyż wyłącznie od waszego wysiłku zależy, kim będziecie i czy ród ludzki ulegnie zagładzie, czy też raczej rozwinie się ponad zakreślone przeze mnie granice.
12.Dlaczego biadasz na swój los i wykrzykujesz złowieszcze słowa?
13.Królem zostaje najsilniejszy, a uczonym ten, który straci młodość nad książkami.
14.Zakazuję wam mniemać, iż to przeznaczenie lub mój los czyni jednych bogaczami, a innych nędzarzami; królami a drugich więżniami, zdrowymi lub chorymi.
15.Apostoł Nadziei jest tego przykładem, iż nie ma przeznaczenia.
16.Przecież macie Zakon i wiecie, iż Mojżesz był pasterzem a z mojej woli Sędzią, Prorokiem i Apostołem w jednej osobie. Większego jak Mojżesz nie było wśród śmiertelnych ludzi.
17.Ale nie był Sędzią wyłącznie z mojej woli, gdyż wpierw zabił Egipcjanina, zanim ujrzał mnie w gorejącym krzaku.
18.Przecież jako dziecię został uratowany nie dlatego, iż dane takie było przeznaczenie, aby uratować przyszłego Proroka, ale był Prorokiem przez to, iż w uratowaniu się od śmierci zasłużył na wdzięczność swego ludu i upokorzył swoich prześladowców.
19.Trafił do domu faraona nie jako przyszły Apostoł, aby zdobyć potrzebną wiedzę prawniczą i poznawczą świata, ale przez zdobycie mądrości mógł być dla mnie pomocny w spisywaniu Prawa.
20.Dlatego był Prorokiem, ponieważ w uratowaniu się od śmierci widział konieczność zagłady Egiptu; stał się Sędzią, gdyż w osądzaniu wszelkich sporów, czynił zadość sprawiedliwości, zarówno wobec swoich braci, jak i wrogów; został Apostołem kochając się w mądrości i prawie, studiując przez całą swoją młodość.
21.Więc nie mówcie o Mojżeszu, jako o cudownym dziecku, któremu los sprzyjał, ale raczej o tym, który na słuszny los zasłużył i zapracował.
22.Niechaj Mojżesz nie będzie dla was wzorem szczęśliwej gwiazdy, ile drogi wyrzeczeń i samozaparcia, aby stać się umiłowanym przeze mnie.
23.Kto naucza, iż wszystko dzieje się wedle przeznaczenia, ten nie głosi prawdy, ile raczej destrukcję, siostrę złego losu.
24.Wiele nędzy i zła, ciemnoty i głodu, obojętności i marnotrawstwa czasu zaistniało z powodu szerzenia się tej zwodniczej zasady.
25.Kto przegapi swój czas, niechaj nie liczy na dobrą gwiazdę, gdyż może się zawieść.
26.Jeżeli wyciągasz miecz, licząc na szczęśliwy los, możesz pierwszy znaleźć się w grobie, wraz z twoimi najbliższymi.
27.Również i wy nie liczcie, iż jakoś to będzie, może czas będzie dla was łaskawszy, gdyż przyszłość jawi się jako wasza nędza i całkowity upadek.
28.Dlatego przemyślcie Nadzieję i zbyt pochopnie nie odrzucajcie mego Słowa, aby nie było już za późno, nawet na rzucanie tratwy.
29.Czyż nie wiecie, iż najczęściej w nocy nadchodzą katastrofy, gdy spodziewacie się słodkiego snu.
30.Gdy straż czuwa, miasto jest bezpieczne; władca leniwy sprowadza głód; ludzkość przyjmująca przestrogi zdobywa dla siebie nowe obszary istnienia.
31.Cokolwiek jest na Ziemi jest wam dane na wieczność.
32.Prawa, które są w was dotyczą także zasad życia całej planety, waszej gwiazdy, całej wszechrzeczy i również od nich nie jestem wolny.
33.Wy wiecie, iż was nie było, jednak nie wiem, czy nie byłem. Wiecie, iż jesteście i także to samo wiem. Czy będziecie? - tego nie wiecie i również tego nie wiem.
34.Teraz winniście zrozumieć, jak bardzo potrzebni jesteście na tym świecie.
35.Jednak nie myślcie, iż bez was świat nie byłby istniał.
36.Przecież istniałem zanim istnieliście, i istnieję niezależnie od was, i istnieć będę bez względu na to, czy istnieć będziecie.
37.Jestem
38.Stworzyłem Adama i uczyniłem rodzącą Ewę, aby zamieszkali na obliczu Ziemi i różnili się od istniejącego świata zwierząt i roślin.
39.Tak uczyniłem i daremne są wasze spory, gdyż nikt ich nie jest w stanie sprawdzić.
40.Skoro dowodzicie, iż człowiek stanowi materialną część świata, w którym żyje, to czyż nie macie racji? - tak jest istotnie.
41.Ale przecież nie dlatego ludzie są goli i bosi, iż przez noszenie ubrań stracili sierść a przez chodaki kopyto. Nie mając nigdy grubej skóry, ani rogowych stóp, nie mogli tyí samym ich utracić.
42.Choćbyśmy nawet całą wieczność czynili dysputy, czy dojdziemy do wspólnego mianownika, skoro zawsze prawda jest sprawą względną.
43.Poznając budowę człowieka dążcie do wyznaczania jedności gatunku z resztą żyjącego świata, gdyż stanowicie jedność.
44.To, iż was uczyniłem ze stworzonego Adama i rodzącej Ewy, nie oznacza wcale, iż macie się wypierać wszystkiego, co żyje na tym świecie.
45.Im głębiej poznacie świat życia, tym dłużej żyć będziecie, tylko nie ważcie się łączyć w rozrodzie pierwiastka zwierzęcego, czy roślinnego z ludzkim, gdyż będzie to wasz biologiczny kres.
46.Powiadam wam - życie jest tylko na Ziemi, gdyż tylko na niej są ostateczne doskonałe warunki.
47.Nie uciekajcie się do wielkich liczb, ani geometrycznych porównań, gdyż niczego nie dowodzicie.
48.Wasze pojęcie świata zawarte jest w poznaniu okręgu waszej gwiazdy, a dalej to już praktycznie nic nie wiecie.
49.Czyż nie lepiej wyjść spod wpływu Słońca, aby ujrzeć nowy świat?
50.Jednak Wszechświat także jest jednością i to, co dzieje się w najodleglejszych sferach ma wymowny wpływ także na was, choć o tym nie wiecie.
51.Dla was światło jest wykładnią najwyższych wielkości, choć wcale tak być nie musi.
52.Gdyby tak było, cały nieboskłon byłby tylko przeminiętą rzeczywistością, choć tak nie jest.
53.Wy jednak zaczynacie w to wierzyć i choć światło ma ustaloną raz na zawsze prędkość, jednak nie jest budulcem jedności Wszechświata i dlatego nie może stanowić wyłącznego wymiaru świata.
54.Jeżeli taką zasadę przyjmiecie, czyż mógłbym istnieć i czynić panowanie, gdziekolwiek jestem.
55.Jestem
56.Ale wam powiadam - na moim Słowie nie budujcie obrazu rzeczywistości, ani jego praw, ani porządku stworzonego, gdyż nie piszę ciągu cyfr, ile raczej staram się dojść do waszych przekonań i zasad życia.
57.Wiedza jest rzeczą nieskończoną i gdybym raz wstąpił na tę drogę, nie mógłbym z niej już zejść.
58.Dlatego jedność fizyczna świata jest gwarantem waszego istnienia i również podstawą mej obecności.
59.Skoro tej jedności nie było, gdyż nic nie było, czyż mógłbym powiedzieć, iż istniałem.
60.Przez powstanie jedności powstałem i mogłem stanowić gwarant tej jedności.
61.Świat jest jednością i gdyby nie było jedności, nie byłoby świata.
62.Powiadam wam - gdy nie było jedności i mnie nie było.
63.A co było przed powstaniem jedności, gdy jeszcze nic nie było, tego wam nie mogę powiedzieć, gdyż mam prawo nie wiedzieć.
64.Teraz jedność się rozszerza i dlatego będzie czas, iż będzie się kurczyć.
65.Jestem, gdy jest jedność; czy nie będę, gdy jej nie będzie, skoro nastanie czas nieistnienia jedności?
66.Jestem
67.Dlatego miał rację ten, który powiedział: - "Był czas, gdy Syna nie było."
68.Skoro mnie mogło nie być, czyż mógł być Syn, pierworodny wszelkiego stworzenia.
69.Jestem przez zaistnienie jedności, wy jesteście dzięki memu tworzeniu; wiem, co jest i wy wiecie, co nastąpiło; czyż nie nastąpi czas, gdy wspólną będziemy mieć troskę.
70.Dlatego posłałem tego człowieka, jako Apostoła Nadziei, aby wam mówił w moim imieniu o waszym panowaniu we Wszechświecie, gdyż przyjdzie taki czas, gdy was będę potrzebować, jak wy mnie potrzebowaliście.
71.Jednak nie wyobrażajcie sobie, iż stanowię wytwór waszej myśli i dlatego koniecznością jest, abyście istnieli.
72.Bożyszcze narodów tak właśnie istnieli i dlatego pomarli, wraz ze śmiercią swoich czcicieli, których wzbudzać nie mam potrzeby.
73.Gdybyście moje słowa zlekceważyli i tak będę istnieć, niezależnie od waszego istnienia, co wcaěe nie oznacza, iż wy możecie istnieć beze mnie, zwłaszcza po śmierci, a czego przecież usilnie pragniecie.
74.Skoro wyszliście z Ziemi, tym samym stajecie się dziedzicami Wszechświata i stąd doniosłość mego poselstwa, które ku wam kieruję.
75.Wyście zależeli od losów Wszechświata, choć istniał niezależnie od was.
76.Wraz z głoszoną Nadzieją los wasz jest równoznaczny z losem Wszechświata i los jego zaczyna być także zależny od was samych.
77.Przerażająco ogromu czasu trzeba było na to, abyście mogli celowo powstać, tym samym zamykając waszą historię panowania we Wszechświecie.
78.Ale jedność nie powstała na to, abyście mogli powstać, ale przez jej zapoczątkowanie mogliście powstać.
79.Zaczynajcie poznawać świat od początku ku wam, a nie od was do początku.
80.Przecież to nie wy wyznaczacie początek, ale jedność, która z początku się wywodzi i was pozwoliła stworzyć.
81.Czy będziecie istnieć, czy też nie, i tak Wszechświat będzie istnieć, i z nim także będę.
82.Jestem
83.Dane wam jest jednak stanąć na drodze budowania waszej wielkości kosmicznej, abyście mieli prawo do swojej woli we Wszechświecie, i ten czas winien nastąpić.
84.Gdyby nie nastąpił, cała wasza droga istnienia byłaby ślepą uliczką bez prawa powrotu.
85.Byliście przez całe wieki mali i o niewielu rzeczach mogliście wyłącznie decydować.
86.Teraz jest wam dany rozum, jakiego żadne stworzenie nie posiada, choć to zaledwie cząstka waszych możliwości.
87.Wyszliście poza Ziemię, więc jesteście tym samym prawowiernymi władcami sfery Słońca.
88.Mówi Ten który stworzył Niebo i Ziemię - daję wam prawo do gospodarzenia w sferze Słońca, abyście mogli panować w całym Wszechświecie.
89.Zakon przywracał Izraelowi doskonałość cielesną, aby istnieli przez co najmniej tysiąc pokoleń, ale ten przywilej zmarnowali bezpowrotnie.
90.Ewangelia, przez krew Jezusa syna Marii, jednoczyła nas duchowo, abyście mogli, w nowym porządku rzeczy, doznać życia niebiańskiego dla godnych zmartwychwstania w duchu i w prawdzie.
Ofiara Jezusa syna Marii była moją największą miłością wobec rodzaju ludzkiego, gdyż za bratnie życie nagradzani bylibyście wartościami, których żadne pióro, ani usta nie są w stanie wyrazić.
91.Jednak opis nie mógł nastąpić, gdyż wasze złości i brudy zniweczyły ofiarę Jezusa syna Marii a wszelkie zbawienie przez krew i zmartwychwstanie Syna zostało zamknięte raz na zawsze.
92.I nie wyciągajcie słów Apokalipsy, jako proroctw przeciwstawnych Nadziei, gdyż dzień waszej zagłady, tylko we mnie jest zawarty. Ani Syn, ani Aniołowie, ani Zły, ani wasi święci, ani papieże, ani kapłani, ani prorocy, ani kaznodzieje, ani wróżbici, ani przepowiadacze, ani Apostoł Nadziei, ani nikt inny, tylko we mnie jest zapieczętowany znak.
93.Skoro objawiłem wam Koran, czyż na to, aby was straszyć ogniem, czy raczej dla ulgi panowania synów Izmaela.
94.Woleli jednak próżność i głupotę i dlatego żyją pośród pustynnych piasków na swoją zgryzotę.
95.Jak bezwodna jest ich ziemia, tak ich nauka daleka jest od prawdy, choćby nawet w uczony sposób zagłębiała się w Księgę.
96.O prawdziwości nauki nie świadczą uczone rozprawy sędziwych mężów, ile wieki bezmyślności i głupďty, jak i świstu bata nad potomkami Izmaela.
97.A przecież mieli się rozkoszować tutaj, na Ziemi, więc skoro doznają ucisku i bezsilności, czy mam im stwarzać iluzję raju, skoro na niego nie zasłużyli. Gdyby zasłużyli, mieliby Raj na Ziemi, gdyż Eden nie był bynajmniej mitologią.
98.Nadzieja jest równa Zakonowi, gdyż wychodząc ze sfery Słońca posiądziecie długowieczność ciał, co przy zgodnej waszej pracy może nastąpić już za życia waszych wnuków.
99.A przecież pielgrzymi z Egiptu nie oglądali Kanaanu, choć wierzyli, iż im się on należy i dlatego z ufnoscia poszli na tułaczkę.
100.Wyście uczynili pierwszy krok i musicie uczynić następne, aby wasze dzieci mogły panować w sferze Słońca, przez co wnuki będą mogły żyć w wiecznej młodości.
101.Tak, jak pielgrzymi zlekceważyli obietnice moje dane Mojżeszowi, tak i wy nie powtarzajcie ich zatwardziałości serca, aby ponownie przez czterdziesci lat nie cofnął się kalendarz waszej historii.
102.Dlatego nie wracajcie do Zakonu, gdyż nie przez wypełnienie Dekalogu posiądziecie żywot wieczny, ale wyłącznie dążąc do Nadziei nie zaznacie starości.
103.Wiem, jak bardzo jesteście nieufni i gotowi obrzucać stekiem wyzwisk i brudnej mowy każdego, kto nie jest po waszej myśli. Wszak i Izraelici czynili to nad Mojżeszem i zbyt późno się przekonali, jak wielki popełnili błąd rozumowy.
104.Oni mieli prawo się unosić i wybuchać gniewem, gdyż byli prostakami a jedyna mądrość zawarta została w kiju dozorcy.
105.Wy jednak macie rozum i czas na głębokie zastanowienie, więc dlatego większą ponosicie odpowiedzialność.
106.Skoro długość waszego życia jest zawarta w waszym obiegu dookoła Słońca, czyż nie najprościej wyrwać się z tej zależności?
107.Każda wasza najmniejsza cząstka jest zapisana we wnętrzu waszych cząstek, a wasza duchowość w uszeregowaniu właściwych kwasów, więc nie myślcie, iż istnieją ponad czsowe siły, które mogąc ujarzmić, tym samym zyskują na długowieczności, ale będąc niezmiennością obiegu waszej planety musicie się od niej uwolnić.
108.Dla żadnego minionego ludzkiego pokolenia ta rzecz była niemożliwa do spełnienia i dlatego musieli pomrzeć z nieodwołalnego wyroku obiegu Ziemi dookoła Słońca.
109.Dopiero wy, od sześciu tysięcy lat, możecie wyjść poza sferę Słońca i tym samym osiągnąć nieśmiertelność. To nie kłamstwo z mojej strony, to fakt.
110.Dlatego przez usta Apostoła Nadziei mogę wam powiedzieć, iż Nadzieja jest równa Zakonowi, gdyż jest moim Słowem, w którym zawiera sie prawda.
111.Wy jednak nie lubicie, jak ktoś wam oznajmia prawdę i wolicie mieć takiego za kłamcę lub szaleńca, aniżeli ufać jego słowom.
112.Stąd historia ludzka pełna jest cierpienia, którego pochodni nie jestem w stanie zatrzymać.
113.I tym razem może być podobnie, gdyż zamiast przyjąć z ufnością moje Słowo, Nadzieję zamienicie na makulaturę lub znajdziecie przeciw niej obiektywne trudności rządowe.
114.Jednak dla biegu Wszechświata nie będą słyszane wasze usprawiedliwienia, ani wykręty.
115.Jeżeli nie uciekniecie ze sfery Słońca, marzenia o nieśmiertelności staną się mitem i legendą, jak ziemia obiecana dla synów Izraela, nawet dla jego współczesnych pokoleń.
116.Również nie będą mieć usprawiedliwienia dla was, skoro na moje Słowo się obrazicie i wyżej będziecie cenić Zakon od Nadziei.
117.Przecież nie w wierze w moje Słowo zawiera się wasze wyzwolenie, ile w rzeczywistym wypełnianiu celów zawartych w Słowie.
118.Wy już wiecie, iż atomy nie są wieczne i także niestałe są jego części składowe.
119.O energiach, które mierzycie i określacie, wiecie dużo, choć nie zawsze ich obraz jesteście w stanie przejrzeć i zrozumieć.
120.A ile jest takich wielkości, które są wśród was, a o których istnieniu jeszcze nie jesteście w stanie dostrzec.
121.Można by wiele mówić o tych prawach, które umykają daleko od was za sprawą Słońca.
122.Zaprawdę powiadam wam - rozwój wasz doszedł do poznawania Wszechrzeczy i nie możecie się z waszego powodu zatrzymać.
123.Idźcie śmiało naprzód i nie cofajcie się ani na krok, nie traćcie czasu na dogmatyczne rozważania ani scholastyczne spekulacje.
124.Przecież minione pokolenia zaledwie ocierały się o świat drugiego wymiaru, gdyż żyjąc w pierwotnym waszym świecie, nie mogli przejść przez śmierć, aby dostrzec prawa istnienia za duchową kurtyną.
125.Chociaż byli wśród was tacy, którzy otarli się o drugi wymiar to jednak ich opowieści stały się dla was natchnieniem dla baśni i mitologii.
126.Ile w nich jest prawdy trudno rozgraniczyć, i nawet świadkowie życia po życiu nie mogą jednoznacznie określić prawdziwej skali wymiaru.
127.Wam, dzięki rozumowi, jest dane poznać ten drugi wymiar, który równocześnie był dostępny przez Ewangelię.
128.Przecież człowiek to nie tylko proch i woda, to także energia w nim zawarta.
129.Ci, którzy potrafią ją wyzwolić, dokonują na waszych oczach wspaniałe dziwy, choć traktujecie ich za magów cyrkowych.
130.Jedîi łamią talerze, inni łyżeczki, inni zaś przenoszą wiadomości na ogromne odległości.
131.Wy mówicie, iż coś w tym jest, podziwiając równocześnie tych, którzy czynią te rzeczy na waszych oczach.
132.A przecież pojawili się również tacy, którzy przy pomocy dotknięcia potrafią uleczyć najróżniejsze choroby.
133.W tym widzicie wielką zagadkę, choć chcecie dojść prawdy, i bardzo dobrze czynicie.
134.Czyż nie przynosicie wstydu tym wszystkim, którzy najgrywali się z mocy Jezusa syna Marii, który dla was byłby Harrisem, czy Nardelim.
135.A przecież żaden z nich, i im podobni, nie mieli tysięcznej części mocy, którą posiadł Jezus syn Marii i dlatego mógł wskrzeszać umarłych lub rozkazywać prawom natury.
136.Skoro mego udziału w tym nie ma, czyli człowiek posiada w sobie wielką moc, która może nieść dobrodziejstwa lub śmierć.
137.Wszak Jezus syn Marii powiedział wam, iż mając wiarę w sobie wielkości ziarenka można przenosić góry; tymi słowami nie skłamał, czego dowodem są ci, którzy na waszych oczach dokonują rzeczy wręcz niemożliwe.
138.Dla Jezusa syna Marii była to rzecz możliwa, gdyż był moim Synem, i jako narodzony człowiek miał w sobie moc wyłączną, daną ode mnie tylko jemu.
139.Wam jest dana zaledwie drobna część tej mocy, choć i ona czyni wśród was wielkie znaki i zapytania.
140.Przeto teraz wiecie, iż ta moc nie wynika z wiary we mnie, ani z wiary w Jezusa syna Marii, ani w nic, co jest ponad człowiekiem, ale wyłącznie wypływa z sił danych człowiekowi przez jego drugi wymiar, który znajduje się w każdym z was.
141.Jednak każda rzecz ma swoją określoność, zmierzalność i powtarzalność, i dlatego nadejdzie taki czas, gdy staniecie się panami i wyłącznymi władcami tego drugiego wymiaru.
142.Gdy będziecie zdolni do magazynowania energii ducha, która jest w każdym człowieku, względnie wytwarzać ją w materialnym wymiarze, nic co stanowi o waszym życiu nie będzie dla was przeszkodą.
143.Żadna niemoc nie będzie panować nad wami, ani choroby, ani cierpienia, ani śmierć nie będzie miała przystępu do was.
144.Każdy umarły będzie mógł powstać, a każdy wasz proch ludzki zamienicie w żyjącego człowieka, choćby pochodził nawet z odległych epok.
145.Zaprawdę powiadam wam - staniecie się panami życia i śmierci, gdy poznacie prawa energetyczne drugiego wymiaru.
146.Dzieli was jeszcze mały krok, ale wam o nim nie powiem, gdyż na niego nie jesteście jeszcze przygotowani, i z całą pewnością zdobycze skierowalibyście przeciw sobie, na własną zgubę.
147.Aby zdobyć panowanie nad drugim wymiarem trzeba wyjść poza sferę Słońca, gdyż jest ono silniejsze od was, co bez przyjęcia Nadziei nie jesteście w stanie dokonać.
148.Jeżeli przyjmiecie Nadzieję, będę już spokojny o wasz los i użyczę wam tajemnic zmartwychwstania, abyście byli wyłącznymi szafarzami ocalenia waszych praojców i pramatek.
149.Dlatego też Nadzieja jest równa Ewangelii, gdyż już nie przez krew Syna będziecie mogli zmartwychwstać, ale z wyłącznej własnej woli ta rzecz będzie mogła się dokonać. Czego usilnie pragnę.
150.Będziecie bardziej szanować swoją planetę zamieniając ją w kwitnący ogród i przez to rajskie warunki nie zapanują tylko w krainie Arabii, ale na całej Ziemi, czego świadectwem jest moje Słowo zawarte w Nadziei, równej Koranowi, który synom Izmaela ofiarował drzewo żywota w Mekkce.
151.Ale przecież historia nie może się na was zakończyć, byłoby to nonsensem dziejów.
152.Gdybym wam nie zwiastował Nadziei, skierowalibyście swoje ostrza przeciw sobie, kładąc kres wszelkiemu istnieniu na waszej zielonej planecie.
153.Czyż nie odpowiadałbym za wasz los i nie musiałbym was jakoś wynagradzać za tę nonsensowną walkę.
154.Wasi kapłani i szerzyciele kłamstw byliby triumfowali, mnie przypisując wszelkie winy.
155.Czyż wśród was nie ma takich, którzy z ufnością czekają na waszą pożogę, mając w tym nadzieję nowego życia.
156.Zaprawdę powiadam wam - ich ufność jest ich sidłem i na mnie niechaj nie liczą, gdyż będę dla nich bardzo zwodniczy.
157.Nie zamierzam was zniszczyć i to postanowienie mam głęboko w swoim sercu.
158.Stworzyłem was na to, abyście wciąż żyli i świadomość waszego istnienia jest moją największą radością.
159.Dlatego nienawidzę kapłanów wszelkich religii, w których nie ma triumfu człowieka, ile wyłącznie liczenie na jego upadek i śmierć.
160.Jakże bym pragnął, aby wreszcie przestali szerzyć swoje brednie i to w dodatku zwodziciele wszystkich religii, wiar, wyznań, kościołów, sekt i całej tej zbieraniny występku, zabobonu i kłamstwa.
161.Ktokolwiek liczy w swoich zamiarach na uđadek człowieka jest przeze mnie zdeptany na wieki, nie mam nad takim żadnej litości.
162.Gdyby nie obawa, iż zaczniecie się ponownie mordować, nakazałbym wam, abyście pozbyli się ich na zawsze.
163.Jednak nie wyciągajcie na nich ręki, ani nie miejcie z nimi swego udziału, gdyż potrafią z lubością mordować i niszczyć.
164.Skoro dzierżą jeszcze zbyt silną władzę tego świata, czyż nie mogą zdecydować się na zagładę tego istnienia, będąc obnażani w swoim kłamstwie.
165.Przypatrujcie się im uważnie i wykorzystajcie dogodny czas, aby ich się pozbyć z waszych siedzib i okolic.
166.A wtedy przyjdzie na nich ode mnie zagłada, abym wyrównał z nimi rachunki zła i oszukaństwa, w moje imie i w imię kłamstw, które szerzyli.
167.Nakazuję wam Nadzieją wyjść poza sferę Słońca, gdzie oczekuje na was panowanie w trzecim wymiarze, abyście byli władcami całego Wszechświata.
168.Nie macie konkurentów na swej drodze i nie musicie się nikogo obawiać, gdyż będę was strzegł, jak nigdy dotąd.
169.Ale jest to czas odległy, co nie oznacza, iż początkowego nie należy uczynić, choćby była jeszcze daleka droga.
170.Ani w Zakonie, ani w Ewangelii, ani w Koranie, ani nigdzie taka myśl nie była wypowiedziana. Teraz wam mówię przez Apostoła Nadziei, gdyż jest moim Apostołem, a Nadzieja moim Słowem, dla waszego ocalenia.
171.Skoro był początek, który tworzył jedność, czyż nie nastanie koniec, który zakończy jedność.
172.Was stworzyłem i wiem o tym doskonale, choć sam nie byłem stworzony, przynajmniej o tym nie wiem.
173.Dlatego wiedząc, iż wszystko ma swój kres, przez mijanie wszystkiego, co następuje, jestem zmuszony was ocalić i skierować was ku nowej przyszłości.
174.Może w ten sposób zapobiegniemy przemijaniu i dopełnieniu się nieskończoności.
175.Choć to odległy świat, jednak z całą pewnością, kiedyś nastąpi i trzeba wpierw myśleć zanim to coś nastąpi.
176.Świat ucieka od początku, aby początek miał swój kres i to będzie czas straszliwy.
177.Będziecie jego uczestnikami i chociaż nie zginiecie, to człowiek uświadomi sobie, iż ponownie zmierza ku początkowi.
178.A co się stanie, gdy do początku ponownie dojdziemy, czy wówczas najbardziej nie będziecie potrzebni, ponieważ dla was nigdy nie istnieje kres.
179.Więc teraz widzicie, jak bardzo konieczną jest rzeczą, abyście ocaleli i posiedli trzeci wymiar Wszechświata.
180.Po co więc mówić o Zakonie, o Ewangelii, o Koranie, skoro mamy przed sobą wspólną troskę i wspólny byt.
181.Nadzieja jest rzeczą trudną, choć pisana jest miejscami zbyt prostacko, jak na nasz gust, ale tak być musi, choć Apostoł na przygotowanie literackie to jednak świadomie nie zezwalam na wyszukane zwroty i składnię. Mam w tym swój świadomy cel.
182.Każdy, kto wytrwa do końca w czytaniu tej księgi, od początku do końca, ten przyzna rację, iż tak być musiało.
183.Kto prostak, ten odrzuci po przeglądnięciu paru stron i o to właśnie chodzi.
184.Literaci rzymscy odrzucili Ewangelię, jako zbyt prostacką i o to Jezusowi Chrystusowi chodziło, choć teraz one właśnie są podstawą kultury starożytnych.
185.Gdyby Koran był pisany piękną mową a nie stylem analfabety i bajarza, za jakiego uchodził Mahomet wśród wrogów, stałby się własnością całego świata, przed czym Prorok chciał się zabezpieczyć, skoro był pisany wyłącznie dla synów Izmaela.
186.Gdyby Koran był pisany piękną mową a nie stylem analfabety i bajarza, za jakiego uchodził Mahomet wśród wrogów, stałby się własnością całego świata, przed czym Prorok chciał się zabezpieczyć, skoro był pisany wyłącznie dla synów Izmaela.
186.Nadzieja, jako moje Słowo, jest pisana również po prostacku, aby gaduły i lichwiarze strzępili na niej języki, w czym będą mogli zaszkodzić treści - i o to chodzi.
187.Kto pragnie przemycić klejnoty, czyż nie obleka je w błoto?
188.Kto idzie do księcia, aby się najeść, wyjdzie głodny, choć pobróbuje wielu smaków. Gdy jesteście spragnieni udajecie się do studni, gdy głodni jecie rękoma, gdy pełni żądzy rozkoszujecie się na słomie.
189.Mógłbym Nadzieję napisać wierszem, z rymem lub na biało, prozą, nowelą, historycznie, z niepowtarzeniem się co do jednego wyrazu, z ozdobami prawdziwych mistrzów i z pełnym bukietem wszelkiej retoryki słowa - ale po co?
190.Istnieją wśród was tacy, którzy sądzą, iż przybyli w minionych wiekach kosmici, aby zapłodnić doskonałością wasze umysły, ale gdyby tak było, zostawiliby choć jedną cząstkę swojej technologii, a nie góry kamieni i dziwactw ludzkiej ręki i religianckiej fantazji.
Tylko jedna rzecz z technologii tych istot świadczyłaby o ich przybyciu. Czegoś takiego nie ma, gdyż ich nigdy nie było, na wasze wyobrażenie.
191.Aniołowie przybyli na Ziemię nie w skafandrach, ale w ludzkiej postaci, przychodząc z drugiego wymiaru.
192.Dlatego pragnę przed głupimi ukryć Nadzieję, gdyż każdy mądry po jej zrozumieniu przyjmie ją do serca, nie potrzebując już więcej żadnej religijnej czeredy i zacznie materialnie zdobywać pole dla Nadziei, przez co zyska moje błogosławieństwo i ludzką wielkość.
193.Czy na to potrzebna jest uczona retoryka, skoro prawda świeci jaśniej od tysiący słońc.
194.Boję się wyłącznie złej woli tych, którzy mogą utrudnić jej pierwszy start i tym samym pogrzebać was na zawsze w odmęcie beznadziejności.
195.Ale mam w sobie nadzieję, iż tak nie będzie i dlatego posyłam wam Nadzieje na wasze ocalenie, abyście w niej mieli swoją człowieczą nadzieję.
196.Będę z wami w Nadziei.
197.Jestem